Art. 23 ustawa o repatriacji
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie
Brzmienie na 1.01.2004
Art. 23.
1.Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez:
1)zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych;
2)zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na:
a)utworzenie stanowiska pracy,
b)przeszkolenie repatrianta,
c)wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne.
2.Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie niedłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego.
3.Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz.
4.Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.
Na podstawie: Dz.U. 2003 nr 175 poz. 1691 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian
Co zmieniło się do dziś
… w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzeniawynagrodzenia ogłoszonego w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.