Art. 23 ustawa o repatriacji
Brzmienie na 1.08.2025
Art. 23.
1.Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez:
1)zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych;
2)zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na:
a)utworzenie stanowiska pracy,
b)przeszkolenie repatrianta,
c)wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne.
2.Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie niedłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego.
3.Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz.
4.Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.
Na podstawie: Dz.U. 2025 poz. 921 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian