Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z dnia 21 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest wspólnota garażowa utworzona zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Wspólnota obejmuje wyłącznie lokale niemieszkalne - garaże - znajdujące się w odrębnym budynku garażowym. W budynku nie znajdują się lokale mieszkalne ani lokale o innym przeznaczeniu. Członkami wspólnoty są właściciele wyodrębnionych lokali garażowych. Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej ani działalności nastawionej na osiąganie zysku. Jej działalność ogranicza się do zarządzania nieruchomością wspólną oraz zapewnienia jej prawidłowego utrzymania.
Właściciele lokali garażowych uiszczają miesięczne zaliczki na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali oraz uchwałami właścicieli lokali. Zaliczki stanowią jedyne źródło przychodów wspólnoty. Środki zgromadzone z zaliczek przeznaczane są wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, w szczególności kosztów energii elektrycznej, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, konserwacji, napraw, remontów, utrzymania czystości oraz innych wydatków związanych z prawidłowym funkcjonowaniem nieruchomości wspólnej.
Może wystąpić sytuacja, w której suma wpłaconych przez właścicieli zaliczek przewyższy koszty poniesione przez wspólnotę w danym roku podatkowym. Powstała w ten sposób nadwyżka pozostaje w dyspozycji wspólnoty i nie jest wypłacana właścicielom. Środki te są przeznaczane wyłącznie na finansowanie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w kolejnych okresach rozliczeniowych. Wspólnota jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i składa zeznania CIT-8. Powstała nadwyżka przychodów nad kosztami stanowi dochód wspólnoty.
Opis zdarzenia przyszłego
Wspólnota będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie. Nadal jedynym źródłem jej przychodów będą zaliczki uiszczane przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej. Również w kolejnych latach podatkowych może występować nadwyżka przychodów z tytułu zaliczek nad kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej. Nadwyżka ta nie będzie przeznaczana do podziału pomiędzy właścicieli lokali, lecz będzie wykorzystywana wyłącznie na finansowanie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w następnych latach. Wspólnota powzięła wątpliwość czy dochód powstały w opisanych okolicznościach może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych.
Pytanie
Czy dochód wspólnoty garażowej, stanowiący nadwyżkę przychodów z zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej nad kosztami poniesionymi przez wspólnotę, przeznaczony w całości na utrzymanie nieruchomości wspólnej, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo że wspólnota obejmuje wyłącznie lokale niemieszkalne - garaże - znajdujące się w odrębnym budynku garażowym?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, dochód wspólnoty garażowej, stanowiący nadwyżkę przychodów z zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej nad poniesionymi kosztami, przeznaczony w całości na utrzymanie nieruchomości wspólnej, powinien korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Wspólnota garażowa została utworzona na podstawie przepisów ustawy o własności lokali i funkcjonuje na zasadach analogicznych do wspólnot mieszkaniowych.
Jej jedynym celem jest zarządzanie nieruchomością wspólną oraz zapewnienie jej prawidłowego utrzymania. Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej ani działalności zarobkowej. Nie osiąga przychodów z najmu, dzierżawy ani innych czynności komercyjnych. Jedynym źródłem przychodów są zaliczki wpłacane przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną.
Środki pochodzące z zaliczek są przeznaczane wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, takich jak energia elektryczna, ubezpieczenie, przeglądy techniczne, konserwacja, naprawy, remonty oraz pozostałe wydatki związane z prawidłowym funkcjonowaniem budynku i jego części wspólnych. Nadwyżka przychodów nad kosztami, jeżeli wystąpi, nie jest wypłacana właścicielom lokali ani przeznaczana na inne cele. Pozostaje w majątku wspólnoty i służy wyłącznie finansowaniu kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w kolejnych okresach rozliczeniowych.
W ocenie Wnioskodawcy celem zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest umożliwienie podmiotom zarządzającym nieruchomościami przeznaczania środków finansowych na utrzymanie i zachowanie substancji nieruchomości bez obciążania tych środków podatkiem dochodowym, o ile nie są one wykorzystywane do działalności zarobkowej. W opisanym stanie faktycznym wszystkie środki finansowe pochodzą od właścicieli lokali garażowych i są przeznaczane wyłącznie na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej.
Ewentualna nadwyżka finansowa ma charakter wyłącznie rozliczeniowy i pozostaje do wykorzystania na cele związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Jednocześnie Wnioskodawca dostrzega, że w praktyce stosowania art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pojawiają się rozbieżności dotyczące kwalifikacji odrębnych budynków garażowych jako „zasobów mieszkaniowych". W związku z tym Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dochód wspólnoty może korzystać z ww. zwolnienia podatkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „ustawa o CIT”): Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…) Na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT: 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i , art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT: Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635), uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
Wobec tego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z: - gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz - innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych. Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”.
Odnosząc się do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania. Termin „zasoby mieszkaniowe” dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
Wobec powyższego gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.
Uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.
Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć: 1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże; 2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe; 3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci); 4. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.
Związane z wyżej wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody wspólnot otrzymane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jeśli zostaną przeznaczone na inne cele niż gospodarka zasobami, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy. W związku z faktem, że Wnioskodawca jest podmiotem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232 ze zm.), w przedmiotowej sprawie należy wskazać na przepisy tej ustawy.
Na podstawie art. 1 ww. ustawy: 1. Ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. 2. W zakresie nieuregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. W myśl art. 3 pkt 2 ww. ustawy: Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Natomiast zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy: Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawcą jest Wspólnota Garażowa, w skład której wchodzą wyłącznie lokale niemieszkalne - garaże - znajdujące się w odrębnym budynku garażowym. W budynku nie znajdują się lokale mieszkalne ani lokale o innym przeznaczeniu. Członkami wspólnoty są właściciele wyodrębnionych lokali garażowych. Właściciele lokali garażowych uiszczają miesięczne zaliczki na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali oraz uchwałami właścicieli lokali. Zaliczki stanowią jedyne źródło przychodów wspólnoty.
Środki zgromadzone z zaliczek przeznaczane są wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, w szczególności kosztów energii elektrycznej, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, konserwacji, napraw, remontów, utrzymania czystości oraz innych wydatków związanych z prawidłowym funkcjonowaniem nieruchomości wspólnej. Może wystąpić sytuacja, w której suma wpłaconych przez właścicieli zaliczek przewyższy koszty poniesione przez wspólnotę w danym roku podatkowym. Powstała w ten sposób nadwyżka pozostaje w dyspozycji wspólnoty i nie jest wypłacana właścicielom.
Środki te są przeznaczane wyłącznie na finansowanie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w kolejnych okresach rozliczeniowych. Również w kolejnych latach podatkowych może występować nadwyżka przychodów z tytułu zaliczek nad kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej. Nadwyżka ta nie będzie przeznaczana do podziału pomiędzy właścicieli lokali, lecz będzie wykorzystywana wyłącznie na finansowanie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w następnych latach.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy dochód wspólnoty garażowej, stanowiący nadwyżkę przychodów z zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej nad kosztami poniesionymi przez wspólnotę, przeznaczony w całości na utrzymanie nieruchomości wspólnej, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, pomimo że wspólnota obejmuje wyłącznie lokale niemieszkalne - garaże - znajdujące się w odrębnym budynku garażowym.
W tym miejscu należy zauważyć, iż garażem jest osobna lub połączona z domem lub innym budynkiem konstrukcja przeznaczona do umieszczania w niej pojazdu w celu zabezpieczenia przed kradzieżą, warunkami atmosferycznymi i zabrudzeniem. Garaże mogą w nieruchomości być: · częścią nieruchomości wspólnej (której sposób i zasady użytkowania winni określić właściciele w umowie bądź uchwale), · pomieszczeniem przynależnym do innego, samodzielnego lokalu, jak np. mieszkania czy lokalu użytkowego, · samodzielnym lokalem (a więc odrębną nieruchomością lokalową), przeznaczoną na inne cele niż mieszkalne.
Jak wynika z powyższego, garaż może być jedynie lokalem o innym przeznaczeniu, aniżeli mieszkaniowym czy użytkowym. W konsekwencji takiej regulacji, nieruchomość garażowa nie stanowi zasobów mieszkaniowych. Dlatego też przychód z tytułu miesięcznych zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali garażowych na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali oraz uchwałami właścicieli lokali nie stanowi przychodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Reasumując, opisana nieruchomość garażowa wraz ze znajdującymi się w niej lokalami garażowymi nie stanowi zasobów mieszkaniowych Wspólnoty.
Zatem opisanych przez Wnioskodawcę wpłat wnoszonych przez członków Wspólnoty Garażowej tj. zaliczek na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej, w szczególności kosztów energii elektrycznej, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, konserwacji, napraw, remontów, utrzymania czystości oraz innych wydatków związanych z prawidłowym funkcjonowaniem nieruchomości wspólnej nie można uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.
W związku z powyższym, dochód powstały z tego tytułu (tj. nadwyżka przychodów nad kosztami, która pozostaje w majątku Wspólnoty i służy wyłącznie finansowaniu kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w kolejnych okresach rozliczeniowych) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT i stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy o CIT podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.