Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie 7 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” albo „Spółka”), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka prowadzi działalność w zakresie (…). (…). Linia technologiczna wykorzystywana w działalności Spółki obejmuje w szczególności urządzenia (…). Dla projektu będącego przedmiotem niniejszego wniosku kluczowe znaczenie miały zwłaszcza (…). Przedmiotem obecnego wniosku jest nowy, odrębny projekt realizowany w okresie (…) 2026 r., którego osią techniczną były proces (…). Projekt został określony roboczo jako „(…)”. Jego zasadniczym celem było (…). W procesie wyjściowym Spółka nie dysponowała (…). (…). (…) Przed rozpoczęciem projektu Spółka dysponowała w szczególności: (…).
Spółka nie posiadała jednak własnej, potwierdzonej eksperymentalnie wiedzy (…). Na początku prac wynik projektu nie był z góry znany. Nie było możliwe określenie wyłącznie na podstawie (…), jakie konfiguracje ustawień będą prawidłowe, (…). Istniała niepewność techniczna (…). W projekcie wykorzystywano, łączono i rozwijano wiedzę oraz umiejętności z zakresu: (…). Projekt został przeprowadzony w sposób planowy, metodyczny i uporządkowany.
Przyjęto cele, kryteria oceny, plan prób, podział odpowiedzialności oraz harmonogram obejmujący okres (…) 2026 r. Prace zostały podzielone na następujące etapy: (…) 2026 r. przygotowano dokumentację projektu, przeanalizowano (…) oraz zaplanowano sposób prowadzenia prób. (…) wykonano pomiary (…), obejmujące w szczególności (…). Wyniki te stanowiły punkt odniesienia dla późniejszych eksperymentów. (…) opracowano również warianty (…). W okresie (…) wykonano serię prób (…). W (…) 2026 r. zestawiono i przeanalizowano uzyskane dane, oceniono stopień osiągnięcia celów prac rozwojowych oraz opracowano raport końcowy B+R i rekomendacje wdrożeniowe. Rezultatem projektu były w szczególności: (…).
Rezultatem nie musiało być (…); (…). Twórczy charakter prac polegał na samodzielnym opracowaniu koncepcji (…). Zespół Spółki nie wykonywał wyłącznie (…), lecz weryfikował hipotezy i tworzył własne know-how procesowe. Do projektu zaangażowano (…) pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę. Po stronie (…) uczestniczyli: (…). Po stronie (…) uczestniczyli: (…). Do kosztów kwalifikowanych Spółka przypisuje (…). Nie zalicza do ulgi czasu ogólnych czynności administracyjnych, księgowych lub podatkowych niezwiązanych bezpośrednio z prowadzeniem projektu.
Spółka prowadziła odrębną ewidencję czasu pracy B+R, umożliwiającą ustalenie w każdym miesiącu proporcji czasu przeznaczonego na realizację projektu do ogólnego czasu pracy danego pracownika. Do kalkulacji kosztów kwalifikowanych uwzględniane są należności ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT - w zakresie wynagrodzenia przypadającego na faktycznie wykonywane zadania B+R - oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności. Z kalkulacji wyłączono wynagrodzenia i składki przypadające na urlopy, zwolnienia chorobowe i inne okresy nieobecności, a także czas pracy przeznaczony na działalność rutynową. W toku prób wykorzystywano (…). (…).
Wydatki niepowiązane bezpośrednio z próbami nie są ujmowane jako koszty kwalifikowane. W projekcie wykorzystywano (…). Przedmiotem pytań w niniejszym wniosku nie są odpisy amortyzacyjne od maszyn i urządzeń, koszty energii, koszty ogólnego utrzymania zakładu ani wydatki na nabycie lub wytworzenie środków trwałych. Wniosek obejmuje wyłącznie kwalifikację opisanych kosztów osobowych oraz kosztów materiałów i surowców. Spółka prowadzi w księgach rachunkowych wyodrębnioną ewidencję kosztów działalności B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT. Ewidencja pozwala na identyfikację projektu, rodzaju kosztu, okresu poniesienia, pracownika lub partii próbnej oraz dokumentu źródłowego.
Koszty objęte wnioskiem stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki i nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ustawy o CIT. Koszty projektu zostały pokryte ze środków własnych Spółki, nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania na podstawie innej preferencji. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego. W przypadku korzystania ze zwolnienia związanego z decyzją o wsparciu, Spółka nie uwzględnia i nie będzie uwzględniała w uldze B+R kosztów kwalifikowanych, które zostały ujęte w kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
Odliczenia kosztów kwalifikowanych Spółka dokonuje wyłącznie od dochodu z przychodów innych niż zyski kapitałowe. W razie wystąpienia dochodu z zysków kapitałowych nie zostanie on pomniejszony o ulgę B+R. Do działalności B+R Spółka nie zaliczała (…). Przedmiotem projektu były wyłącznie zaplanowane prace eksperymentalne i analityczne opisane powyżej. Projekt został zakończony w (…) 2026 r. Niniejszy wniosek dotyczy skutków podatkowych zaistniałego stanu faktycznego oraz prawa do uwzględnienia kosztów kwalifikowanych projektu w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2026, z zastrzeżeniem wszystkich warunków wskazanych w ustawie o CIT.
Ponadto, w piśmie uzupełniającym doprecyzowali Państwo opis sprawy następująco: Ad. 1 Przed rozpoczęciem projektu standardowy proces Spółki obejmował (…). W standardowym procesie nie funkcjonował zwalidowany układ (…). W ramach projektu zastosowano następujące konkretne narzędzia, koncepcje i rozwiązania: Na istniejącej linii technologicznej połączono (…). Proces zaprojektowano jako układ (…). Po wykonaniu pomiarów bazowych opracowano (…). Dla procesu wyjściowego ustalono (…). Projekt obejmował (…). Dokumentacja pozwalała odtworzyć przebieg każdej próby i porównać jej wynik z procesem bazowym. Istotą projektu nie było samo nabycie, zamontowanie albo uruchomienie gotowego urządzenia.
Poszczególne elementy (…). Nowość projektu wystąpiła na poziomie opracowanego przez Spółkę sposobu ich współdziałania (…). Przed projektem w praktyce Wnioskodawcy nie istniał udokumentowany i zwalidowany zestaw parametrów (…). (…). Rozwiązanie projektowe różniło się od procesu standardowego tym, że wynik nie był uzyskiwany przez rutynową korektę (…). Konieczne było jednoczesne badanie kilku wzajemnie oddziałujących zmiennych, wykonanie prób, (…). (…) Unikatowy rezultat działalności stanowiło zatem nowe w skali Spółki know-how procesowe: (…). Ad. 2 Przed rozpoczęciem realizacji projektu Spółka dysponowała wiedzą i doświadczeniem (…).
Spółka posiadała również wiedzę uzyskaną podczas odrębnego projektu (…). Zasoby te nie obejmowały jednak potwierdzonej eksperymentalnie wiedzy (…). (…). W zakresie (…) Spółka posiadała przed projektem wiedzę o odrębnej obsłudze i funkcjonowaniu (…). Podczas prac opracowano i zweryfikowano (…). Pozyskano również wiedzę o (…). Przed rozpoczęciem projektu Spółka prowadziła (…), jednak nie posiadała odrębnej metodyki badawczej (…). Nie istniał również raport parametrów (…). W toku prac opracowano metodykę pomiarów i kryteria oceny obejmujące w szczególności (…). (…). W zakresie planowania doświadczeń i analizy danych przed rozpoczęciem projektu Spółka nie posiadała planu prób ani bazy danych (…).
Korekty wykonywane wcześniej w ramach bieżącej produkcji miały charakter operacyjny i nie prowadziły do utworzenia uporządkowanego zasobu wiedzy odnoszącego się do badanego zagadnienia. W ramach projektu opracowano (…). Analiza zgromadzonych danych umożliwiła wskazanie zależności procesowych, (…). (…). Przed rozpoczęciem projektu Spółka posiadała ogólne procedury (…), lecz nie dysponowała dokumentacją projektową odnoszącą się do badanego rozwiązania z 2026 r. W toku prac powstały (…). Wiedza została pozyskana również na podstawie prób i konfiguracji, które nie spełniły założonych kryteriów.
Ich analiza i odrzucenie pozwoliły określić granice bezpiecznego i prawidłowego funkcjonowania procesu oraz wyeliminować ustawienia, których nie należy stosować.
Pytania
1. Czy opisane działania realizowane przez Spółkę w (…) 2026 r. w ramach projektu „ (…)”, stanowią prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT, w związku z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uprawniającą - po spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18d ustawy o CIT?
2. Czy należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności, dotyczące sześciu pracowników zaangażowanych w projekt, stanowią koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w części odpowiadającej proporcji faktycznego czasu pracy B+R do ogólnego czasu pracy pracownika w danym miesiącu, z wyłączeniem czynności niezwiązanych z B+R, i podlegają odliczeniu z uwzględnieniem limitów z art. 18d ust. 7 ustawy o CIT?
(część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę) 3. Czy wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio zużytych w opisanych próbach B+R, w szczególności (…) materiałów opakowaniowych niezbędnych do wykonania partii próbnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1 W ocenie Wnioskodawcy, projekt spełnia łącznie wszystkie elementy definicji działalności badawczo- rozwojowej: twórczość, systematyczność, cel polegający na zwiększeniu lub wykorzystaniu zasobów wiedzy oraz wyłączenie czynności rutynowych. Prace nie polegały na odtworzeniu(…). Zespół Spółki musiał opracować własną koncepcję (…). Rezultatem były nowe w skali Spółki zależności i zalecenia procesowe. Dla spełnienia przesłanki twórczości wystarczająca jest nowość (…). Twórczości nie wyłącza to, że prace prowadzono na istniejącej linii technologicznej. Istotą projektu nie było bowiem samo posiadanie urządzeń, lecz opracowanie i walidacja (…).
Projekt miał określony cel, harmonogram, etapy, zespół, plan prób, kryteria oceny oraz przewidziane rezultaty dokumentacyjne. Prace (…). Jest to działalność metodyczna, zaplanowana i uporządkowana. Systematyczność nie wymaga, aby podatnik prowadził prace B+R nieprzerwanie; wystarczająca jest prawidłowo zorganizowana realizacja konkretnego projektu. W toku projektu Spółka stworzyła i uporządkowała wiedzę dotyczącą (…). Wynik prac nie był z góry znany, a niektóre warianty mogły zostać odrzucone.
Ryzyko niepowodzenia poszczególnych konfiguracji jest naturalnym elementem prac rozwojowych i nie pozbawia ich charakteru B+R, jeżeli próby były ukierunkowane na rozwiązanie zidentyfikowanej niepewności technicznej. Przedmiotem projektu nie były standardowe (…) typowe działania optymalizacyjne o przewidywalnym wyniku. Spółka wyodrębniła wyłącznie działania eksperymentalne, w których nieznane były właściwe konfiguracje i ich wpływ na produkt. Rutynowe czynności zostały wyłączone z ewidencji B+R. W konsekwencji, opisane działania stanowią prace rozwojowe oraz działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT.
Spółka może zatem - przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - uwzględnić poniesione koszty kwalifikowane w uldze B+R za 2026 r. Ad. 2 Art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, obejmuje poniesione w danym miesiącu należności z tytułów wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz finansowane przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracownika na działalność B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. W projekcie osoby zaangażowane w prace były pracownikami Spółki.
Spółka prowadzi miesięczną ewidencję rzeczywistego czasu pracy B+R, dlatego potrafi obiektywnie ustalić proporcję kosztów osobowych przypadającą na projekt. Zdaniem Spółki, do odliczenia nie są włączane kwoty dotyczące zadań niezwiązanych z B+R. W przypadku osób wykonujących zarówno zadania badawcze, jak i inne obowiązki, do kosztów kwalifikowanych przypisywana jest wyłącznie część dotycząca faktycznych czynności projektowych. Zakres kwalifikacji obejmuje również kierowanie projektem, planowanie eksperymentów, techniczną dokumentację i analizę wyników, o ile czynności te są bezpośrednim i merytorycznym elementem realizacji prac rozwojowych.
Nie obejmuje natomiast ogólnych czynności administracyjnych, księgowych ani podatkowych służących jedynie rozliczeniu ulgi. W opisanym stanie faktycznym Spółka dokonuje takiego rozdzielenia w ewidencji czasu pracy. W konsekwencji, należności ze stosunku pracy i finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne dotyczące sześciu pracowników stanowią koszty kwalifikowane w części odpowiadającej faktycznemu czasowi pracy B+R. Odliczenie powinno nastąpić z zastosowaniem właściwych dla Spółki limitów z art. 18d ust. 7 ustawy o CIT oraz przy zachowaniu warunków art. 18d ust. 5, 6 i 8. Ad.
3 Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, wymaga bezpośredniego związku nabytych materiałów i surowców z prowadzoną działalnością B+R. Przepis nie ogranicza kosztów wyłącznie do materiałów laboratoryjnych. W działalności produkcyjnej materiałem lub surowcem może być każdy składnik faktycznie zużywany do przygotowania partii próbnej, jeżeli bez jego wykorzystania nie byłoby możliwe przeprowadzenie eksperymentu i ocena wyniku. (…) niezbędne materiały (…) były wykorzystane w konkretnych seriach próbnych służących weryfikacji hipotez (…). Spółka dokumentuje ich zużycie i przypisuje koszty do poszczególnych prób. Związek z działalnością B+R jest zatem bezpośredni, a nie jedynie pośredni lub ogólny.
W konsekwencji, wydatki na nabycie opisanych materiałów i surowców stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, pod warunkiem że stanowią koszty uzyskania przychodów, nie zostały zwrócone ani odliczone w inny sposób oraz zostały ujęte w wyodrębnionej ewidencji B+R.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ad. 1 Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: badania naukowe są działalnością obejmującą: a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.
Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług.
Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka. Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań: - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie). Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem.
W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem). Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
W opisie wskazali Państwo, że prace polegające na opracowaniu ulepszonego procesu (…) mają twórczy charakter, polegający na samodzielnym opracowaniu (…), ustaleniu sposobu pomiaru i kryteriów (…) . Projekt został przeprowadzony w sposób planowy, metodyczny i uporządkowany. Przyjęto cele, kryteria oceny, plan prób, podział odpowiedzialności oraz harmonogram obejmujący okres (…)2026 r. Jednocześnie, wskazali Państwo, że do działalności badawczo-rozwojowej nie zaliczali Państwo rutynowych i okresowych zmian.
Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym, opisane działania realizowane przez Spółkę w (…) 2026 r., w ramach projektu „ (…)”, stanowią prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT, w związku z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uprawniającą – po spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18d ustawy o CIT. Państwa stanowisko jest prawidłowe. Ad.
2-3 Zgodnie z art. 18d u.p.d.o.p., podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
Jak stanowi art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się: 1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Zgodnie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p., koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W myśl art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p., podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
W myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1. Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym: podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu u.p.d.o.p., - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p., - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.d.o.p., - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Z wniosku wynika, że osoby zaangażowane w opisane prace B+R są zatrudnione przez Spółkę na podstawie umów o pracę. Wskazali Państwo również, że do kalkulacji kosztów kwalifikowanych uwzględniane są należności ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT - w zakresie wynagrodzenia przypadającego na faktycznie wykonywane zadania B+R - oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności. Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe.
Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia.
Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi. Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”): za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym.
Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Tym samym, wynagrodzenia oraz finansowane przez Państwa składki ZUS pracowników zaangażowanych w prace B+R, w części odpowiadającej czasowi przeznaczonemu na działalność B+R, będą dla Państwa stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT i mogą je Państwo odliczyć na zasadach określonych w art. 18d ust. 7 ustawy o CIT. Odnosząc się natomiast do kosztów nabycia materiałów i surowców, należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.).
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.
Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa(red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości.
Komentarz, Wolters Kluwer, 2016). Biorąc pod uwagę cytowane przepisy stwierdzić należy, że konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów, surowców, które wykorzystywane są bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle. Treść art. 18d ust. 2 pkt 2 jednoznacznie wskazuje, że za koszt kwalifikowany uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
W związku z powyższym ponoszone przez Państwa wydatki na materiały i surowce bezpośrednio związane z projektem, tj. w szczególności (…), a także materiały opakowaniowe niezbędne do przeprowadzenia serii próbnych, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, Państwa stanowisko w zakresie pytań 2 i 3 dotyczące ustalenia, czy: - należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności, dotyczące sześciu pracowników zaangażowanych w projekt, stanowią koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w części odpowiadającej proporcji faktycznego czasu pracy B+R do ogólnego czasu pracy pracownika w danym miesiącu, z wyłączeniem czynności niezwiązanych z B+R, i podlegają odliczeniu z uwzględnieniem limitów z art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, jest prawidłowe; - na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio zużytych w opisanych próbach B+R, w szczególności (…), i materiałów opakowaniowych niezbędnych do wykonania partii próbnych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia W zakresie części pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w zakresie kosztów wynagrodzeń i składek przypadających na czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.