Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 8

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 9 listopada 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.596.2026.2.ZK

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaUlga na działalność badawczo-rozwojową.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1. Informacje o Wnioskodawcy i przedmiocie wniosku X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kontroli (…). Spółka realizuje zlecenia na rzecz kontrahentów zewnętrznych przy wykorzystaniu zasobów ludzkich zatrudnionych zarówno na podstawie umów o pracę, jak i – zależnie od bieżącego zapotrzebowania – na podstawie umów cywilnoprawnych, w szczególności umów zlecenia. Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę. Przedmiotem opisu jest przedsięwzięcie polegające na opracowaniu i wdrożeniu dedykowanej aplikacji (…) (dalej: „Projekt” lub „Aplikacja”).

Aplikacja została opracowana na potrzeby Spółki w ramach współpracy Spółki z zewnętrznym dostawcą usług informatycznych. Wnioskodawca nie wykonywał samodzielnie prac programistycznych, lecz uczestniczył w Projekcie poprzez własne prace analityczne, koncepcyjne, projektowe i testowe opisane poniżej. Aplikacja umożliwia Wnioskodawcy (…) – udostępnianie i wykorzystywanie tych danych również podmiotom powiązanym z grupy. 2. Dotychczasowy sposób ewidencjonowania (...) Przed rozpoczęciem prac nad Aplikacją (…). Taki model powodował (…).

3. Decyzja o realizacji Projektu i zakres potrzeb biznesowych W związku z ograniczeniami dotychczasowego modelu Spółka podjęła decyzję o opracowaniu rozwiązania dopasowanego do jej organizacji i sposobu realizacji projektów. Przed rozpoczęciem zasadniczych prac koncepcyjnych Spółka sprawdzała dostępne na rynku gotowe systemy do (…). Analizowane rozwiązania nie odpowiadały łącznie potrzebom Spółki i nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych celów bez istotnych modyfikacji. Z tego względu Spółka zdecydowała się na opracowanie własnej koncepcji funkcjonalnej rozwiązania dedykowanego.

Do kluczowych potrzeb, których nie zaspokajały gotowe systemy w oczekiwanym przez Spółkę zakresie, należały w szczególności: • zróżnicowanej obsługi (…); • przyporządkowywania (…); • integracji (…); • zróżnicowanego (…). Z tego względu Spółka zdecydowała o realizacji rozwiązania dedykowanego, którego ostateczny kształt był wypracowywany w kolejnych etapach Projektu. 4. Cele funkcjonalne Aplikacji W wyniku Projektu, Aplikacja została zaprojektowana w szczególności do realizacji następujących funkcji: • planowanie (…); • ewidencjonowanie (…); • obsługa dostępności (…); • przyporządkowywanie (…); • obsługa (…); • obsługa (…); • zarządzanie (…); • moduł (…); • (…); • prowadzenie (…).

5. Model współpracy z zewnętrznym dostawcą IT Spółka nie posiadała własnego zespołu programistycznego zdolnego do samodzielnego technicznego wykonania Aplikacji, dlatego do wykonania prac informatycznych zaangażowano zewnętrzną firmę informatyczną (dalej: „Dostawca”).

Podział odpowiedzialności był następujący: Spółka odpowiadała za koncepcję biznesową i funkcjonalną Aplikacji, w tym za identyfikację problemów, określenie docelowych procesów, reguł biznesowych, wymagań funkcjonalnych, kryteriów poprawności i akceptacji poszczególnych funkcji; natomiast Dostawca odpowiadał za techniczne zaprojektowanie i wykonanie rozwiązania informatycznego, w szczególności za architekturę techniczną, programowanie, integrację (…), przygotowywanie kolejnych wersji funkcji oraz techniczne wdrażanie zmian wynikających z uzgodnień i testów. Koncepcja funkcjonalna i logika biznesowa były wypracowywane przez Spółkę.

Przedstawiciele Spółki definiowali i doprecyzowywali sposób działania poszczególnych procesów, wskazywali oczekiwane zależności pomiędzy danymi, zgłaszali nowe wymagania oraz oceniali kolejne wersje funkcjonalności przygotowywane przez Dostawcę. Dostawca przekładał te wymagania na rozwiązania techniczne i kod programu, samodzielnie podejmując decyzje dotyczące sposobu implementacji technicznej, o ile nie zmieniały one przyjętej przez Spółkę logiki biznesowej.

Odpowiedzialność za merytoryczny kształt procesów oraz ich zgodność z potrzebami Spółki pozostawała po stronie Wnioskodawcy, natomiast Dostawca odpowiadał za poprawność technicznego wykonania, działanie kodu, integracje i zgodność wykonanych funkcji z przekazanymi wymaganiami. Odbiór poszczególnych funkcjonalności następował po ich przetestowaniu i zaakceptowaniu przez Spółkę. Taki model powodował, że kolejne wersje Aplikacji były wynikiem współpracy: Spółka formułowała lub modyfikowała koncepcję, Dostawca ją implementował, a następnie Spółka testowała rezultat i podejmowała decyzję o akceptacji albo o konieczności dalszej zmiany.

6. Elementy wymagające opracowania i iteracyjnego dopracowania Prace Spółki nie ograniczały się do opisania standardowego procesu i przekazania go Dostawcy do prostego odwzorowania. W toku Projektu występowały problemy, których rozwiązanie wymagało zdefiniowania reguł właściwych dla organizacji Wnioskodawcy, a następnie sprawdzania ich w kolejnych wersjach Aplikacji. Do najistotniejszych należały następujące obszary: a) Zróżnicowana obsługa (…) Spółka musiała ukształtować model pozwalający obsługiwać w jednym narzędziu (…). W przypadku (…). W toku testów ujawniano potrzebę dalszego rozdzielenia obu kategorii użytkowników, m.in. (…).

Wymagało to opracowania reguł, które pozwalały korzystać ze wspólnych danych i wspólnej logiki projektowej, a jednocześnie (…). b) Podział (…) Istotnym zagadnieniem było umożliwienie przyporządkowania (…). Projekt obejmował przypadki, w których (…). Testy obejmowały m.in. (…). Spółka wraz z Dostawcą weryfikowała, czy (…). Po stronie Spółki praca obejmowała określenie oczekiwanej logiki biznesowej: (…). c) Model uprawnień i zależności organizacyjnych Wraz z rozwojem Projektu doprecyzowywano role i uprawnienia użytkowników. Konieczne było rozwiązanie sytuacji, (…).

W kolejnych iteracjach wprowadzano i modyfikowano role, zakresy widoczności oraz zasady akceptacji danych. d) Integracja (…) Rozwiązanie miało współpracować z (…). Wymagało to ustalenia, które dane (…). Testy obejmowały również poprawność i szybkość wymiany danych pomiędzy Aplikacją a (…). Dokumentacja techniczna wskazywała dodatkowo na konieczność zachowania odpowiednio zgodnej struktury (…). 7. Wiedza wykorzystywana i rezultaty prac własnych Spółki Przed Projektem Spółka posiadała praktyczną wiedzę o swoich (…). Wiedza ta nie stanowiła jednak gotowego modelu zintegrowanego procesu możliwego do bezpośredniego odwzorowania w jednym systemie.

W toku prac, zespół Spółki łączył i wykorzystywał wiedzę z zakresu organizacji (…), realizacji projektów, modelowania danych i przepływów informacji oraz definiowania wymagań dla systemów informatycznych. Rezultatem prac Spółki było w szczególności wypracowanie i zweryfikowanie: · reguł (…); · reguł (…); · modelu (…); · reguł (…); · kryteriów (…). Wiedza ta została utrwalona w postaci kolejnych założeń, uzgodnień, list zmian i problemów, opisów funkcjonalnych oraz rezultatów testów. Była następnie wykorzystywana do podejmowania decyzji o zmianach w kolejnych wersjach Aplikacji.

8. Twórczy charakter i niepewność co do ostatecznego rozwiązania Na początku prac nie był znany ostateczny sposób połączenia wszystkich wymagań Wnioskodawcy w jednym procesie. W toku Projektu występowały sytuacje, w których pierwotnie przyjęta logika wymagała zmiany po wykonaniu i przetestowaniu określonej wersji funkcjonalności. Dotyczyło to w szczególności (…). Ostateczne rozwiązanie było zatem wypracowywane, a wynik prac nie był w pełni przewidywalny na ich początku. Część testów ujawniała zwykłe błędy implementacyjne, których samo usunięcie nie jest przez Spółkę traktowane jako praca objęta niniejszym wnioskiem.

Jeżeli jednak wynik testu ujawniał wadę lub niepełność przyjętej reguły biznesowej i prowadził do analizy problemu, porównania wariantów oraz zmiany modelu procesu, czasu przeznaczonego przez własny zespół Spółki na takie czynności Spółka może wyodrębnić od zwykłego testowania eksploatacyjnego lub zgłaszania błędów technicznych. 9. Sposób prowadzenia prac – systematyczność i chronologia Projekt był realizowany etapowo według przyjętego harmonogramu prac.

Pierwsze udokumentowane założenia funkcjonalne rozwiązania pochodzą z (…) r. Następnie realizowano kolejne etapy obejmujące: (i) analizę dotychczasowego procesu i potrzeb Spółki, (ii) weryfikację dostępnych na rynku gotowych systemów, (iii) opracowanie przez Spółkę koncepcji funkcjonalnej i reguł biznesowych, (iv) przekazywanie wymagań Dostawcy i techniczne wykonanie kolejnych modułów, (v) testowanie kolejnych wersji przez Spółkę, identyfikowanie problemów i modyfikowanie założeń, (vi) ponowną implementację uzgodnionych zmian przez Dostawcę oraz (vii) końcowy odbiór i wdrożenie rozwiązania.

Wszystkie wskazane etapy zostały faktycznie zrealizowane; przy czym harmonogram był na bieżąco doprecyzowywany wraz z wynikami testów i pojawianiem się konieczności modyfikacji poszczególnych funkcjonalności. Chronologia Projektu znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji projektowej: pierwotnych założeniach, kolejnych uzgodnieniach, korespondencji, listach zmian i problemów oraz materiałach z testów.

W (…) r. prace znajdowały się w fazie intensywnego doprecyzowywania, testowania i modyfikacji funkcjonalności, natomiast produkcyjne wdrożenie Aplikacji nastąpiło w lipcu (…) r. Systematyczność prac wynikała z ich zaplanowanego, następującego po sobie przebiegu oraz z powtarzanego cyklu: analiza problemu – określenie lub zmiana reguły – implementacja techniczna – test – ocena wyniku – decyzja o dalszej zmianie albo akceptacji. 10. Efekty prowadzonych prac Efektem Projektu było wdrożenie zintegrowanego narzędzia (…).

Z perspektywy prac własnych Spółki rezultatem nie był wyłącznie gotowy program komputerowy, lecz także opracowany i zweryfikowany model procesów, reguł biznesowych, zależności danych i uprawnień, który wcześniej nie funkcjonował w działalności Wnioskodawcy w takiej zintegrowanej postaci. 11. Sprzęt informatyczny wykorzystywany przy pracach W celu realizacji prac Spółka zakupiła serwer wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem. Serwer stanowi środek trwały Spółki i podlega amortyzacji na zasadach ogólnych.

W zakresie, w jakim serwer był faktycznie wykorzystywany bezpośrednio przy pracach koncepcyjnych, projektowych i testowych dotyczących Aplikacji, Spółka zamierza kwalifikować do ulgi odpowiednią część zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego. Pozostały sprzęt informatyczny objęty pytaniem, w tym komputery i tablety wykorzystywane bezpośrednio przy pracach nad Aplikacją, miał jednostkową wartość początkową nieprzekraczającą 10 000 zł. Urządzenia te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, a wydatki na ich nabycie zostały zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka obejmuje pytaniem wyłącznie taki sprzęt, który był wykorzystywany bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji lub testowaniu Aplikacji; wydatki na urządzenia wykorzystywane wyłącznie do bieżącej, produkcyjnej obsługi gotowego systemu nie są objęte zakresem pytania. 12. Koszty pracownicze i ewidencja czasu prac Do kosztów, których dotyczy wniosek, Spółka zalicza wynagrodzenia osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę, które faktycznie wykonywały opisane powyżej prace analityczne, koncepcyjne, projektowe i testowe.

Dotyczy to członków zespołu posiadających wiedzę o procesach (…) i realizacji projektów, w takim zakresie, w jakim ich faktyczna aktywność w danym okresie odpowiadała pracom objętym wnioskiem. Koszty pracownicze objęte pytaniem obejmują w szczególności wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, dodatki, premie i nagrody związane z wykonywaniem prac objętych wnioskiem oraz finansowane przez Spółkę jako płatnika składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności.

Wynagrodzenia stanowią należności ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych – należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a tej ustawy. Każdorazowo Spółka stosuje proporcję odpowiadającą rzeczywistemu czasowi przeznaczonemu na prace objęte wnioskiem. Spółka nie uwzględnia wynagrodzenia przypadającego na okresy choroby, urlopu ani innej usprawiedliwionej nieobecności.

Nie uwzględnia również czasu poświęconego na czynności operacyjne, szkoleniowe, utrzymaniowe, administracyjne, rutynowe testy eksploatacyjne ani zgłaszanie zwykłych błędów technicznych, jeżeli czynności te nie prowadziły do analizy i dalszego rozwoju koncepcji rozwiązania. Spółka prowadzi ewidencję czasu pozwalającą na wyodrębnienie czasu poszczególnych osób poświęconego na prace objęte wnioskiem w stosunku do ich ogólnego czasu pracy albo – w przypadku osób wykonujących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych – do łącznego czasu świadczenia usług w danym miesiącu.

Ewidencja umożliwia przypisanie czasu do konkretnych kategorii prac, dzięki czemu możliwe jest oddzielenie czynności rozwojowych od zwykłych czynności wdrożeniowych, eksploatacyjnych i utrzymaniowych. 13. Wynagrodzenie Dostawcy Wnioskodawca ponosił również koszty wynagrodzenia Dostawcy za techniczne wykonanie Aplikacji zgodnie z koncepcją funkcjonalną i wymaganiami biznesowymi opracowywanymi przez Spółkę. Usługi Dostawcy obejmowały w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, wykonanie integracji (…), przygotowywanie kolejnych wersji funkcjonalności, implementację zmian wynikających z uzgodnień i testów oraz techniczne uruchamianie wykonanych rozwiązań.

Koszty te były ponoszone ze środków własnych Spółki, stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów i nie zostały Spółce zwrócone. 14. Warunki formalne rozliczenia ulgi Wydatki, które Spółka zamierza uwzględnić w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu tej ustawy.

Koszty te są pokrywane ze środków własnych Spółki i nie zostały oraz nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie, w szczególności w formie dotacji, subwencji lub innego dofinansowania, ani nie zostały i nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w innym trybie niż ulga na działalność badawczo-rozwojową. Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pozwalającą na wyodrębnienie kosztów działalności będącej przedmiotem niniejszego wniosku od pozostałych kosztów działalności gospodarczej Spółki.

Spółka nie posiada i nie posiadała statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, oraz nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kwota odliczenia w ramach ulgi nie przekroczy w danym roku podatkowym kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, a odliczenia Spółka zamierza dokonywać zgodnie z limitami przewidzianymi w art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób: 1. Na czym konkretnie polega „koncepcja biznesowa i funkcjonalna Aplikacji” za którą jest odpowiedzialna Państwa Spółka? Jakie prace w jej ramach wykonuje Państwa Spółka, na czym konkretnie polegają? Proszę opisać. Koncepcja biznesowa i funkcjonalna Aplikacji polegała na opracowaniu przez Spółkę - wobec stwierdzenia, że dostępne na rynku gotowe systemy nie zaspokajały łącznie jej potrzeb - własnego, dedykowanego modelu funkcjonalnego procesu (…).

W ramach tych prac Spółka wykonywała w szczególności: (i) analizę dotychczasowego, (…); (ii) weryfikację dostępnych na rynku gotowych rozwiązań; (iii) zdefiniowanie reguł (…); (iv) opracowanie zasad (…); (v) ukształtowanie wielopoziomowego modelu (…); (vi) określenie reguł integracji i synchronizacji danych z systemem (…); (vii) formułowanie i doprecyzowywanie wymagań przekazywanych zewnętrznemu Dostawcy IT; oraz (viii) testowanie kolejnych wersji Aplikacji i merytoryczną ocenę zgodności wykonanych funkcji z przyjętymi założeniami.

Prace te wykonywał własny zespół Spółki, podczas gdy zewnętrzny Dostawca odpowiadał wyłącznie za techniczne zaprojektowanie i wykonanie rozwiązania informatycznego (programowanie, architekturę techniczną, integrację (…) oraz techniczne wdrażanie zmian) na podstawie wymagań i reguł biznesowych przekazanych przez Spółkę. 2. W czym konkretnie przejawia się twórczy charakter prowadzonych przez Państwa Spółkę prac w zakresie opisanej we wniosku Aplikacji?

Twórczy charakter prac Spółki przejawiał się w tym, że na początku Projektu nie był znany ostateczny sposób połączenia wszystkich wymagań Spółki w jednym, spójnym procesie, a dostępne na rynku gotowe systemy nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych celów bez istotnych modyfikacji, wobec czego Spółka opracowała własną, autorską koncepcję funkcjonalną rozwiązania dedykowanego. W szczególności: zespół Spółki wypracował i zweryfikował własne, nowe dla organizacji Spółki reguły - (…) - których wcześniej Spółka nie posiadała w postaci gotowego, zintegrowanego modelu.

W toku Projektu pierwotnie przyjęta logika biznesowa wielokrotnie wymagała zmiany po wykonaniu i przetestowaniu danej wersji funkcjonalności, a ostateczne rozwiązanie nie było w pełni przewidywalne na początku prac. Twórczy rezultat prac Spółki nie ograniczał się przy tym do udziału w powstaniu programu komputerowego wykonanego technicznie przez Dostawcę, lecz obejmował samodzielne opracowanie i zweryfikowanie modelu procesów, reguł biznesowych oraz zależności danych i uprawnień, który wcześniej nie funkcjonował w działalności Spółki w takiej zintegrowanej postaci. 3. Czy efekty prac nad Aplikacją których podatnik jest „twórcą”: - były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu?

Tak - efektem prac własnych Spółki był model procesów, reguł biznesowych i zależności danych/uprawnień, który wcześniej nie funkcjonował w działalności Spółki w takiej zintegrowanej postaci, opracowany po stwierdzeniu, że żadne z dostępnych na rynku gotowych rozwiązań nie zaspokajało łącznie potrzeb Spółki, co stanowiło nowy, wcześniej nieistniejący w Spółce rezultat. - nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

Nie - ostateczny sposób połączenia wymagań Spółki w jednym procesie nie był znany na początku prac, a wyniki testów wielokrotnie prowadziły do zmiany wcześniej przyjętych reguł biznesowych, ponownej analizy problemu i modyfikacji modelu procesu - rezultat prac nie był więc z góry przewidywalny ani powtarzalny.

Jednocześnie Spółka wyraźnie wyodrębnia z zakresu wniosku czynności o charakterze rutynowym - zwykłe błędy implementacyjne, rutynowe testy eksploatacyjne oraz czynności operacyjne, utrzymaniowe i administracyjne - które nie prowadziły do analizy i dalszego rozwoju koncepcji rozwiązania i nie są objęte niniejszym wnioskiem. - nie były/nie są jedynie „techniczną”, a były/są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

Prace Spółki miały charakter twórczy, a nie techniczny - to Spółka (a nie Dostawca) odpowiadała za identyfikację problemów, określenie docelowych procesów, reguł biznesowych, wymagań funkcjonalnych oraz kryteriów poprawności i akceptacji poszczególnych funkcji, podczas gdy Dostawca realizował wyłącznie techniczne zaprojektowanie i wykonanie rozwiązania informatycznego na podstawie tych wymagań. Technicznej, a nie twórczej realizacji odpowiadały po stronie Spółki jedynie czynności wskazane w punkcie (b) powyżej, nieobjęte wnioskiem. 4. Czy prace o charakterze rutynowym, zaliczacie Państwo do działalności badawczo-rozwojowej Nie.

Spółka nie zalicza do działalności objętej wnioskiem zwykłych błędów implementacyjnych, rutynowych testów eksploatacyjnych, zgłaszania zwykłych błędów technicznych ani czynności operacyjnych, szkoleniowych, utrzymaniowych i administracyjnych, jeżeli czynności te nie prowadziły do analizy i dalszego rozwoju koncepcji rozwiązania. Spółka prowadzi ewidencję czasu umożliwiającą przypisanie czasu pracy do konkretnych kategorii prac, co pozwala oddzielić czynności rozwojowe od zwykłych czynności wdrożeniowych, eksploatacyjnych i utrzymaniowych, i tylko czas przypisany do prac rozwojowych jest uwzględniany we wniosku.

5. Czy uzyskują Państwo również przychody z zysków kapitałowych, jednakże w stosunku do tych przychodów nie zamierzają Państwo korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową? Spółka nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych i w związku z tym nie zamierza przypisywać kosztów będących przedmiotem wniosku do tego źródła. 6. Jakiego okresu czasu dotyczy złożony przez Państwa wniosek? Wniosek dotyczy wyłącznie roku podatkowego 2026 i kosztów uzyskaniach przychodu związanego z tym rokiem podatkowym (przy czym należy mieć na uwadze, że w przypadku amortyzacji ewentualne koszty będą rozliczane także w przyszłości).

Pytania

1. Czy opisane we wniosku prace prowadzone przez Spółkę nad Aplikacją, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy ponoszone przez Spółkę koszty wynagrodzeń pracowników i osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz ze sfinansowanymi przez Spółkę składkami na ubezpieczenia społeczne, w części odpowiadającej czasowi faktycznie przeznaczonemu na te prace, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT?

2. W przypadku uznania opisanych prac za działalność badawczo-rozwojową, czy Spółka może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych: (i) odpisy amortyzacyjne od serwera stanowiącego środek trwały, w części odpowiadającej zakresowi jego wykorzystania w tej działalności – na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, oraz (ii) wydatki na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji – jako koszt nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT?

3. W przypadku uznania opisanych prac za działalność badawczo-rozwojową, czy wynagrodzenie wypłacone zewnętrznemu Dostawcy IT za usługi technicznego wykonania kolejnych wersji Aplikacji, obejmujące w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, integrację (…) oraz implementację zmian wynikających z koncepcji, wymagań i testów Spółki, w części bezpośrednio związanej z realizacją opisanych prac rozwojowych, może stanowić koszt kwalifikowany działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Opisane we wniosku prace prowadzone przez Spółkę nad Aplikacją, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji ponoszone przez Spółkę koszty wynagrodzeń pracowników i osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz ze sfinansowanymi przez Spółkę składkami na ubezpieczenia społeczne, w części odpowiadającej czasowi faktycznie przeznaczonemu na te prace, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.

2. Spółka może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych: (i) odpisy amortyzacyjne od serwera stanowiącego środek trwały, w części odpowiadającej zakresowi jego wykorzystania w tej działalności – na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, oraz (ii) wydatki na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji – jako koszt nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.

3. Wynagrodzenie wypłacone zewnętrznemu Dostawcy IT za usługi technicznego wykonania kolejnych wersji Aplikacji, obejmujące w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, integrację (…) oraz implementację zmian wynikających z koncepcji, wymagań i testów Spółki, w części bezpośrednio związanej z realizacją opisanych prac rozwojowych, może stanowić koszt kwalifikowany działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o CIT”), przez działalność badawczo-rozwojową rozumie się działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Stosownie natomiast do art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, w celu projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W ocenie Wnioskodawcy, opisane we wniosku prace własne Spółki dotyczące Aplikacji spełniają powyższe przesłanki.

Przedmiotem prac nie było bowiem wyłącznie wdrożenie gotowego rozwiązania informatycznego ani proste odwzorowanie istniejącego procesu. Przed rozpoczęciem Projektu Spółka przeanalizowała dostępne na rynku rozwiązania, które nie pozwalały na łączne zaspokojenie jej potrzeb bez istotnych modyfikacji. Konieczne stało się zatem opracowanie dedykowanego modelu funkcjonalnego, odpowiadającego specyfice procesów Wnioskodawcy. W toku Projektu, Spółka wykorzystywała i łączyła posiadaną wiedzę dotyczącą organizacji procesów (…).

Prace obejmowały w szczególności opracowanie reguł rozróżniających sposób obsługi pracowników i zleceniobiorców, zasad przypisywania czasu jednej osoby do kilku projektów, wielopoziomowego modelu uprawnień oraz reguł przepływu i synchronizacji danych pomiędzy Aplikacją a (…). Ostateczny sposób realizacji wskazanych funkcjonalności nie był znany na początku Projektu. Przyjmowane rozwiązania były poddawane weryfikacji w kolejnych wersjach Aplikacji, a wyniki testów prowadziły w określonych przypadkach do zmiany wcześniej przyjętych reguł biznesowych, ponownej analizy problemu oraz opracowania zmodyfikowanego modelu procesu.

Wnioskodawca nie zalicza przy tym do działalności objętej wnioskiem zwykłego usuwania błędów implementacyjnych, bieżącej obsługi systemu, czynności utrzymaniowych ani rutynowych testów eksploatacyjnych, które nie prowadziły do dalszego rozwoju koncepcji rozwiązania. Powyższe oznacza, że prace Spółki miały charakter twórczy. Ich rezultatem nie było wyłącznie wdrożenie programu komputerowego wykonanego technicznie przez Dostawcę, lecz również opracowanie przez Wnioskodawcę nowego dla jego działalności, zintegrowanego modelu procesów, reguł biznesowych, zależności danych i uprawnień.

Okoliczność, że techniczna implementacja i programowanie zostały powierzone zewnętrznemu Dostawcy, nie zmienia charakteru własnych prac Wnioskodawcy, ponieważ to Spółka odpowiadała za identyfikację problemów, opracowanie koncepcji funkcjonalnej, określenie reguł biznesowych, formułowanie wymagań, ustalenie kryteriów poprawności oraz merytoryczną weryfikację kolejnych wersji rozwiązania. Spełniona jest również przesłanka systematyczności.

Projekt był realizowany według zaplanowanych, następujących po sobie etapów, obejmujących analizę procesów i potrzeb, weryfikację rozwiązań rynkowych, tworzenie koncepcji funkcjonalnej, przekazywanie wymagań do implementacji, testowanie kolejnych wersji, analizę wyników, modyfikowanie założeń oraz końcową akceptację rozwiązania. Przebieg Projektu został utrwalony w dokumentacji projektowej, obejmującej w szczególności założenia, uzgodnienia, korespondencję, listy zmian i problemów oraz materiały z testów.

Tym samym opisane we wniosku własne prace analityczne, koncepcyjne, projektowe i testowe Spółki, w zakresie w jakim prowadziły do opracowywania, weryfikowania i rozwijania nowych reguł i rozwiązań, stanowią prace rozwojowe, a w konsekwencji działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, stanowiące koszty kwalifikowane wymienione w art. 18d ustawy o CIT, z zachowaniem warunków i limitów określonych w tym przepisie.

Katalog kosztów kwalifikowanych ma charakter ustawowy, co oznacza, że sam bezpośredni związek danego wydatku z działalnością B+R nie jest wystarczający – koszt musi jednocześnie należeć do jednej z kategorii wymienionych przez ustawodawcę. W odniesieniu do kosztów pracowniczych art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, pozwala na kwalifikowanie należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz finansowanych przez płatnika składek na ubezpieczenia społeczne od tych należności, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracownika na działalność badawczo-rozwojową pozostaje w jego ogólnym czasie pracy w danym miesiącu.

Odpowiednio art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT, obejmuje należności z tytułów określonych w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz dotyczące ich składki finansowane przez płatnika, proporcjonalnie do czasu przeznaczonego na wykonywanie usług dotyczących działalności badawczo-rozwojowej. Spółka prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie rzeczywistego czasu poświęconego przez poszczególne osoby na działalność objętą wnioskiem oraz na oddzielenie tych czynności od działalności operacyjnej, utrzymaniowej, administracyjnej i rutynowego testowania.

W konsekwencji, wynagrodzenia pracowników oraz osób wykonujących odpowiednie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, których przychody mieszczą się odpowiednio w art. 12 ust. 1 albo art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, wraz ze składkami finansowanymi przez Spółkę jako płatnika, mogą stanowić koszty kwalifikowane w proporcji odpowiadającej rzeczywistemu zaangażowaniu tych osób w działalność badawczo-rozwojową. W odniesieniu do serwera stanowiącego środek trwały zastosowanie znajduje art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Przepis ten pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, z wyjątkiem kategorii środków trwałych wyraźnie wyłączonych przez ustawodawcę. Serwer nie należy do tych kategorii. W zakresie zatem, w jakim był faktycznie wykorzystywany do działalności badawczo-rozwojowej Spółki, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tego serwera mogą stanowić koszty kwalifikowane. Jeżeli serwer służył również innym celom, kwalifikacji podlega odpowiednio ustalona część odpisów związana z działalnością B+R.

Z kolei art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, obejmuje wydatki na nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Katalog wskazanych w tym przepisie rodzajów sprzętu ma charakter przykładowy. Dla zastosowania przepisu konieczne jest jednak łączne spełnienie przesłanek dotyczących braku statusu środka trwałego, specjalistycznego charakteru sprzętu oraz jego bezpośredniego wykorzystania w działalności B+R.

W konsekwencji wydatki na komputery, tablety i inne urządzenia informatyczne o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, które nie stanowią u Spółki środków trwałych i zostały bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, mogą zostać objęte art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT wyłącznie w takim zakresie, w jakim dane urządzenia ze względu na ich funkcję i sposób wykorzystania stanowią sprzęt specjalistyczny bezpośrednio służący projektowaniu, weryfikowaniu lub testowaniu rozwiązań powstających w ramach działalności B+R. Kwalifikacji tej nie podlega zwykły sprzęt biurowy ani urządzenia wykorzystywane jedynie do bieżącej eksploatacji gotowej Aplikacji.

Podobnie w zakresie wynagrodzenia zewnętrznego Dostawcy IT. W przypadku uznania opisanych prac za działalność badawczo-rozwojową, wynagrodzenie wypłacone zewnętrznemu Dostawcy IT za usługi technicznego wykonania kolejnych wersji Aplikacji, obejmujące w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, integrację z (…) oraz implementację zmian wynikających z koncepcji, wymagań i testów Spółki, w części bezpośrednio związanej z realizacją opisanych prac rozwojowych, może stanowić koszt kwalifikowany działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

Zgodnie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.: 1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; 2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; 3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

W myśl art. 18d ust. 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Stosownie z art. 18d ust. 5 updop, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Stosownie do art. 18d ust. 8 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1. Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop, - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 updop, - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop, - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ad. 1 W celu stwierdzenia, czy opisana w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop). Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika.

Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.

Jak podano w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług.

Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka. Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań: • w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź • w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie). Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem.

W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem). Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem wniosku jest przedsięwzięcie polegające na opracowaniu i wdrożeniu dedykowanej aplikacji (…) (dalej: „Projekt” lub „Aplikacja”). Aplikacja została opracowana na potrzeby Państwa Spółki w ramach współpracy Państwa Spółki z zewnętrznym dostawcą usług informatycznych. Państwa Spółka nie wykonywała samodzielnie prac programistycznych, lecz uczestniczyła w Projekcie poprzez własne prace analityczne, koncepcyjne, projektowe i testowe. Koncepcja biznesowa i funkcjonalna Aplikacji polegała na opracowaniu przez Państwa Spółkę, własnego, dedykowanego modelu funkcjonalnego procesu (…).

Twórczy charakter prac Państwa Spółki przejawiał się w tym, że na początku Projektu nie był znany ostateczny sposób połączenia wszystkich wymagań Spółki w jednym, spójnym procesie, a dostępne na rynku gotowe systemy nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych celów bez istotnych modyfikacji, wobec czego Spółka opracowała własną, autorską koncepcję funkcjonalną rozwiązania dedykowanego. W szczególności: zespół Spółki wypracował i zweryfikował własne, nowe dla organizacji Spółki reguły - (…) - których wcześniej Spółka nie posiadała w postaci gotowego, zintegrowanego modelu.

W toku Projektu pierwotnie przyjęta logika biznesowa wielokrotnie wymagała zmiany po wykonaniu i przetestowaniu danej wersji funkcjonalności, a ostateczne rozwiązanie nie było w pełni przewidywalne na początku prac. Twórczy rezultat prac Spółki nie ograniczał się przy tym do udziału w powstaniu programu komputerowego wykonanego technicznie przez Dostawcę, lecz obejmował samodzielne opracowanie i zweryfikowanie modelu procesów, reguł biznesowych oraz zależności danych i uprawnień, który wcześniej nie funkcjonował w działalności Spółki w takiej zintegrowanej postaci.

Efektem prac własnych Spółki był model procesów, reguł biznesowych i zależności danych/uprawnień, który wcześniej nie funkcjonował w działalności Spółki w takiej zintegrowanej postaci, opracowany po stwierdzeniu, że żadne z dostępnych na rynku gotowych rozwiązań nie zaspokajało łącznie potrzeb Spółki, co stanowiło nowy, wcześniej nieistniejący w Spółce rezultat.

Prace Spółki miały charakter twórczy, a nie techniczny - to Spółka (a nie Dostawca) odpowiadała za identyfikację problemów, określenie docelowych procesów, reguł biznesowych, wymagań funkcjonalnych oraz kryteriów poprawności i akceptacji poszczególnych funkcji, podczas gdy Dostawca realizował wyłącznie techniczne zaprojektowanie i wykonanie rozwiązania informatycznego na podstawie tych wymagań. Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku prace prowadzone przez Spółkę nad Aplikacją, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego nr 1, dotyczą również ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę koszty wynagrodzeń pracowników i osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz ze sfinansowanymi przez Spółkę składkami na ubezpieczenia społeczne, w części odpowiadającej czasowi faktycznie przeznaczonemu na te prace, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT. Do kosztów, których dotyczy wniosek, Państwa Spółka zalicza wynagrodzenia osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę, które faktycznie wykonywały opisane w stanie faktycznym prace analityczne, koncepcyjne, projektowe i testowe.

Dotyczy to członków zespołu posiadających wiedzę o procesach kadrowych, płacowych, księgowych, organizacji pracy i realizacji projektów, w takim zakresie, w jakim ich faktyczna aktywność w danym okresie odpowiadała pracom objętym wnioskiem. Koszty pracownicze objęte pytaniem obejmują w szczególności wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, dodatki, premie i nagrody związane z wykonywaniem prac objętych wnioskiem oraz finansowane przez Spółkę jako płatnika składki na ubezpieczenia społeczne od tych należności.

Wynagrodzenia stanowią należności ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych – należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a tej ustawy. Każdorazowo Spółka stosuje proporcję odpowiadającą rzeczywistemu czasowi przeznaczonemu na prace objęte wnioskiem. Spółka prowadzi ewidencję czasu pozwalającą na wyodrębnienie czasu poszczególnych osób poświęconego na prace objęte wnioskiem w stosunku do ich ogólnego czasu pracy albo – w przypadku osób wykonujących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych – do łącznego czasu świadczenia usług w danym miesiącu.

Ewidencja umożliwia przypisanie czasu do konkretnych kategorii prac, dzięki czemu możliwe jest oddzielenie czynności rozwojowych od zwykłych czynności wdrożeniowych, eksploatacyjnych i utrzymaniowych. Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „updof”): za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop. Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym.

Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop. Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się ze stanowiskiem, zgodnie z którym, koszty wynagrodzeń pracowników, ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności badawczo-rozwojowej podejmowanej w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a updop.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku prace prowadzone przez Spółkę nad Aplikacją, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy ponoszone przez Spółkę koszty wynagrodzeń pracowników i osób wykonujących odpowiednie prace na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz ze sfinansowanymi przez Spółkę składkami na ubezpieczenia społeczne, w części odpowiadającej czasowi faktycznie przeznaczonemu na te prace, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT, jest prawidłowe. Ad.

2 Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczą ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych: (i) odpisy amortyzacyjne od serwera stanowiącego środek trwały, w części odpowiadającej zakresowi jego wykorzystania w tej działalności – na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, oraz (ii) wydatki na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji – jako koszt nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w celu realizacji prac Państwa Spółka zakupiła serwer wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem. Serwer stanowi środek trwały Spółki i podlega amortyzacji na zasadach ogólnych. W zakresie, w jakim serwer był faktycznie wykorzystywany bezpośrednio przy pracach koncepcyjnych, projektowych i testowych dotyczących Aplikacji, Spółka zamierza kwalifikować do ulgi odpowiednią część zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego.

Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów kwalifikowanych na potrzeby stosowania ulgi badawczo-rozwojowej, należy mieć na uwadze cytowany już art. 18d ust. 3 updop, zgodnie z którym za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 18d ust. 3 updop, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Wyjaśnić należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialnych i prawnych będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Odnosząc się do opisanych we wniosku kosztów wskazać należy, że koszty zakupu serwera wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem, w przypadku, gdy serwery stanowi środek trwały Spółki - mogą stanowić koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej. Pozostały sprzęt informatyczny objęty pytaniem nr 2, w tym komputery i tablety wykorzystywane bezpośrednio przy pracach nad Aplikacją, miał jednostkową wartość początkową nieprzekraczającą 10 000 zł. Urządzenia te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, a wydatki na ich nabycie zostały zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka obejmuje pytaniem wyłącznie taki sprzęt, który był wykorzystywany bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji lub testowaniu Aplikacji; wydatki na urządzenia wykorzystywane wyłącznie do bieżącej, produkcyjnej obsługi gotowego systemu nie są objęte zakresem pytania.

Odnosząc się do wydatków na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji, wskazać należy, że z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki: · sprzęt nie stanowi środka trwałego, · zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz · jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną. Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.

Art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, obejmuje swym zakresem koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Wobec braku definicji legalnej należy posłużyć się jego znaczeniem językowym, zgodnie z którym pojęcie „sprzęt” oznacza przedmioty użytkowe wykorzystywane do wykonywania określonych czynności, natomiast „specjalistyczny” odnosi się do ich przeznaczenia w konkretnej dziedzinie. Zatem sprzęt specjalistyczny ma charakter materialny i stanowi fizyczne narzędzie pracy.

Wydatki na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych: (i) odpisy amortyzacyjne od serwera stanowiącego środek trwały, w części odpowiadającej zakresowi jego wykorzystania w tej działalności – na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, oraz (ii) wydatki na nabycie komputerów, tabletów i innego sprzętu informatycznego o jednostkowej wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, niebędącego środkami trwałymi i zaliczonego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, wykorzystywanego bezpośrednio przy projektowaniu, weryfikacji i testowaniu Aplikacji – jako koszt nabycia sprzętu specjalistycznego, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT - jest prawidłowe.

Ad. 3 Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 dotyczą ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone zewnętrznemu Dostawcy IT za usługi technicznego wykonania kolejnych wersji Aplikacji, obejmujące w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, integrację z (…) oraz implementację zmian wynikających z koncepcji, wymagań i testów Spółki, w części bezpośrednio związanej z realizacją opisanych prac rozwojowych, może stanowić koszt kwalifikowany działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Państwa Spółka ponosiła również koszty wynagrodzenia Dostawcy za techniczne wykonanie Aplikacji zgodnie z koncepcją funkcjonalną i wymaganiami biznesowymi opracowywanymi przez Państwa Spółkę. Usługi Dostawcy obejmowały w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, wykonanie integracji z (…), przygotowywanie kolejnych wersji funkcjonalności, implementację zmian wynikających z uzgodnień i testów oraz techniczne uruchamianie wykonanych rozwiązań.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą: 1) uczelnie; 2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej "federacjami"; 3) Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2020 r. poz. 1796), zwana dalej "PAN"; 4) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3, zwane dalej "instytutami PAN"; 5) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534); 6) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "instytutami międzynarodowymi"; 6a) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2024 r. poz. 925 i 1089); 6b) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej "instytutami Sieci Łukasiewicz"; 6c) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), zwane dalej „CMKP”; 7) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej "PAU"; 8) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.

Przytoczony powyżej art. 18d ust. 2 pkt 3 updop, wskazuje, że za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem, za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, nabycie wyników badań naukowych, które są świadczone lub wykonywane jednocześnie: na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wskazane przez Państwa koszty wynagrodzenia Dostawcy za techniczne wykonanie Aplikacji nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, który przedstawia art. 18d ust. 2 updop.

Nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem w tym zakresie, że wydatki te zakwalifikować można do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 updop, bowiem nie stanowią ekspertyz, opinii, usług doradczych i usług równorzędnych oraz wyników badań naukowych. Ponadto, z opisu sprawy nie wynika aby koszty te ponoszone były w związku z umową zawartą z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Pomimo tego, że dotyczą one projektów spełniających definicję działalności badawczo-rozwojowej to nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych zawartym w art. 18 ust. 2 updop.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone zewnętrznemu Dostawcy IT za usługi technicznego wykonania kolejnych wersji Aplikacji, obejmujące w szczególności programowanie, techniczne projektowanie rozwiązania, integrację z (…) oraz implementację zmian wynikających z koncepcji, wymagań i testów Spółki, w części bezpośrednio związanej z realizacją opisanych prac rozwojowych, może stanowić koszt kwalifikowany działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.