Interpretacja indywidualna z 30 września 2026 r., 0111-KDIB3-1.4012.600.2026.2.ICZ

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z o.o.). Wnioskodawca jest opodatkowany od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. PKD 93.21 .Z – (…). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na udostępnianiu klientom (konsumentom, tj. osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej) lokali stanowiących (X) (dalej jako „Usługa”). Usługa jest usługą wstępu, w ramach której udostępniane są urządzenia o charakterze (C), zlokalizowane na terenie obiektu, służące do samodzielnego korzystania przez odwiedzających.

Lokale te znajdują się w (...) lokalizacjach, jednak w każdym przypadku Usługa wygląda w identyczny sposób (tj. (...)). Wstęp oraz możliwość korzystania z urządzeń odbywa się poprzez nabycie przez klienta pakietu (A). Pakiet ten stanowi elektroniczny nośnik uprawnień i środków, umożliwiający uzyskanie dostępu do określonych urządzeń oraz wykorzystanie wykupionego „pakietu (B)”. Zakup pakietu (B) oznacza nabycie prawa do określonej liczby aktywacji urządzeń dostępnych w lokalu. W momencie zakupu „pakietu (B)” klienci nie wskazują, z których konkretnie urządzeń będą korzystać. Zakup pakietu nie jest przypisany do określonych (…) ani do z góry ustalonej konfiguracji urządzeń.

Klient podejmuje decyzje o skorzystaniu z konkretnego urządzenia każdorazowo dopiero w momencie podejścia do wybranego (…) i zbliżenia karty do czytnika znajdującego się na danym urządzeniu. Pakiet (B) ma charakter karnetu (z góry opłaconego limitu wejść), tj. obejmuje określoną liczbę „aktywacji”, które mogą zostać wykorzystane przez klienta według jego wyboru na dowolnych dostępnych urządzeniach objętych systemem. Pakiety mogą różnić się wielkością (liczba aktywacji), w zależności od preferencji klienta.

Klient może nabyć mniejszy pakiet przeznaczony do jednorazowego wykorzystania podczas bieżącej wizyty albo większy pakiet, którego niewykorzystana część może zostać użyta w późniejszym terminie (zgodnie z obowiązującym regulaminem). Świadczona Usługa ma charakter kompleksowy i polega na odpłatnym udostępnieniu infrastruktury rozrywkowej w celu aktywnej rekreacji klientów, obejmując w szczególności: - zapewnienie dostępu do lokalu, - umożliwienie korzystania z określonej liczby urządzeń (C), - udostępnienie niezbędnego systemu rozliczeniowo-kontrolnego opartego o udostępnione klientom karty.

Uczestnicy chcący skorzystać z Usługi akceptują regulamin określający zasady obowiązujące w lokalu oraz zasady (D) na danym (…). Wynagrodzenie za Usługę ma charakter zryczałtowany i jest ustalane w oparciu o system przed płaconych pakietów (karnetów), obejmujących określoną liczbę jednostek rozliczeniowych („(A)”), zapisywanych na karcie klienta. W każdym lokalu Wnioskodawcy obowiązuje cennik, na podstawie którego określane jest wynagrodzenie, które uiszcza klient. Wskazana w cenniku opłata stanowi kwotę brutto (tj. łącznie z podatkiem VAT należnym).

Klient może nabyć pakiet (A) w dwojaki sposób: - u pracownika obsługi - transakcja jest rejestrowana na kasie fiskalnej, a klient otrzymuje paragon fiskalny, lub - w automatycznym kiosku lub (…) - transakcja nie jest rejestrowana na kasie fiskalnej, gdyż korzysta ze zwolnienia z fiskalizacji, a klient nie otrzymuje paragonu fiskalnego. Spółka świadczy Usługę w taki sposób od kilku lat. Przez cały ten okres Spółka stosowała podstawową stawkę VAT wynoszącą (Y) %. W 2026 roku na rzecz Spółki zostało wydanych (…) Wiążących Informacji Stawkowych (dla (...) lokalizacji, w których Spółka świadczy identyczną Usługę, tj. (...)), tj.: (…).

We wskazanych Wiążących Informacjach Stawkowych organ wskazał, że Usługa powinna podlegać opodatkowaniu stawką (Z)% VAT. Z uwagi na powyższe, obecnie Spółka zamierza dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT w wysokości (Y) % na stawkę VAT w wysokości (Z)%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną Usługę. Spółka podkreśla, że w cenniku świadczonej Usługi, cena za Usługę podawana była w kwocie brutto. Zmiana ma dotyczyć wszystkich przeszłych okresów rozliczeniowych, które na moment dokonywania zmiany nie będą jeszcze przedawnione. Spółka nie jest w stanie zidentyfikować nabywców świadczonej Usługi, gdyż byli oni konsumentami.

Zmiana stawki podatku VAT nie wpłynie na cenę wyświadczonej Usługi i nie będzie skutkować zwrotem pieniędzy (różnicy) osobom fizycznym (nabywcom), tj. a) Spółka nie zwróci na rzecz nabywców pobranego podatku VAT, b) Spółka nie zwróci komukolwiek pobranego podatku VAT, c) Konsument przy zastosowanej stawce VAT w wysokości (Z)% zapłaciłby tą samą cenę, którą musiał zapłacić przy stawce (Y) %. Cena wskazana w cenniku dla konsumenta (nabywcy) jest ceną ostateczną, końcową, zawierającą w sobie kwotę podatku. Niezależnie od ustalonej stawki za daną Usługę konsument zapłaciłby tą samą cenę. W związku z powyższym, Wnioskodawca chce uzyskać odpowiedzi na poniższe pytania.

Pytania

1) Czy Spółka ma prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT? 2) Czy Spółka ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki (Y) % na stawkę (Z)% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty czy też poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż (okresy nieprzedawnione)? Państwa stanowisko Ad.

1 Stanowisko Wnioskodawcy Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT. Uzasadnienie Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży: a) w postaci papierowej lub b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Jednocześnie zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas. Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845 ze zm.; dalej: Rozporządzenie).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. Rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy. W myśl § 2 pkt 17 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.

Stosownie do § 2 pkt 15 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci fiskalnej - rozumie się przez to urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające: a) jednokrotny i niezmienialny zapis danych pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, b) wielokrotny odczyt tych danych. Ww. cecha pamięci fiskalnej powoduje brak możliwości zarejestrowania na kasie fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów.

Ponieważ niemożliwe jest dokonanie korekty danych zapisanych w pamięci fiskalnej po wydrukowaniu paragonu fiskalnego, to ustawodawca przewidział inne sposoby ewidencjonowania korekt, które wskazane są w § 3 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 Rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Rozporządzenia, zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej: 1) datę sprzedaży; 2) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy; 3) termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi; 4) wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży; 5) wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży; 6) dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku, gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej - numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy; 7) protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.

Natomiast w myśl § 3 ust. 4 Rozporządzenia, w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek: 1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego); 2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku, gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej - podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.

Jednocześnie zgodnie z § 3 ust. 5 Rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości. Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Stosownie do ust. 13a ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzyma) potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.

W myśl art. 29a ust. 13b ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą: a) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, b) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur; - obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Zgodnie z ust. 13c ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Opodatkowanie VAT powinno następować w odniesieniu do faktycznych czynności (transakcji), zgodnie z ich przebiegiem i według zasad wynikających z przepisów ustawy o VAT. Niedopuszczalne są jakiekolwiek błędy, czy to w zakresie podstawy opodatkowania, czy to w zakresie zastosowanej stawki podatku VAT.

Wystąpienie jakiekolwiek nieprawidłowości, w efekcie której rozliczenie podatku VAT jest niezgodne ze stanem faktycznym albo obowiązującymi przepisami prawa, zobowiązuje podatnika do korekty takich rozliczeń. Niezgodności mogą pojawić się na początku (np. w wyniku błędów czy pomyłek), ale również po dokonaniu transakcji (np. w wyniku złożenia reklamacji czy udzielenia rabatu). Każdorazowo, w ich efekcie dochodzi albo do zawyżenia, albo do zaniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku.

Bez względu jednak na przyczynę zaistniałych nieprawidłowości, podatnik winien każdorazowo dążyć do przywrócenia prawidłowości rozliczeń, odpowiednio dokumentując zdarzenia oraz uwzględniając ich skutki we właściwych okresach rozliczeniowych. Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy zauważyć należy, że Spółka stosowała i stosuje ceny brutto, przyjmując na siebie w całości ryzyko związane ze zmianą stawek podatku, czy też stosowaniem zawyżonego opodatkowania. Z tego tytułu pozbawiona jest możliwości dokonywania dodatkowych rozliczeń finansowych z klientami. W umówionej cenie każdorazowo bowiem zawarta była kwota należnego podatku VAT, według właściwej stawki.

Oznacza to, że w sytuacji, gdy Spółka zawyża wysokość opodatkowania, musi pokryć kwotę różnicy we własnym zakresie (zmniejszy się jej wynagrodzenie netto), podobnie jak miałoby to miejsce w przypadku stosowania przez Spółkę zaniżonej stawki VAT lub podwyższenia stawki podatku i wynikającej z tego konieczności dopłaty podatku. Spółka w żadnym przypadku nie jest uprawniona do żądania od klienta „dopłaty” kwoty podatku, którą musi odprowadzić do urzędu skarbowego, w związku z zawyżeniem stawki podatku, tak samo jak nie jest zobowiązana zwrócić klientom kwoty podatku przez siebie nadpłaconego, z powodu stosowania zawyżonej stawki VAT.

Zarówno, bowiem z punktu widzenia Spółki, jak i jej klientów, odpłatność za usługi pozostaje niezmienna i zawiera właściwą kwotę podatku. W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku błędnego stosowania zawyżonej stawki podatku VAT ma prawo do korekty stawki z (Y) % na (Z)% oraz kwoty należnego VAT dla sprzedaży towarów osobom fizycznym, nieprowadzącym działalności gospodarczej ewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej (oraz zwolnionej z obowiązku fiskalizacji).

Spółka wskazuje, iż odnośnie korygowania sprzedaży paragonowej z uwagi na błędną stawkę VAT wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. I FSK 1225/18, w którym sąd orzekł, że: „(...) wbrew poglądowi organu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można się dopatrzyć uszczerbku u konsumentów, w sytuacji, gdy podatnik dokonuje korekty podatku w ramach ustalonej z konsumentem ceny sprzedaży usługi/towaru.

Skoro konsument zaakceptował zaoferowaną przez podatnika cenę sprzedanej usługi i skorzystał z niej po tej cenie, fakt korekty wielkości podatku zawartego w tej cenie poprzez jego zmniejszenie (podkreślić należy - przy niezmienionej cenie brutto usługi), nie wskazuje na poniesienie z tego tytułu jakiejś szkody po stronie konsumenta (przy stawce obniżonej i podstawowej zapłaciłby on tę samą cenę).

Wręcz przeciwnie, w takim przypadku uszczerbku doznał majątek podatnika, skoro z otrzymanej z tytułu sprzedaży ceny, odprowadził do Skarbu Państwa podatek większy od należnego, co wskazuje, że doznał on uszczerbku w postaci zmniejszenia kwoty pozostałej w jego majątku z tytułu tej sprzedaży w porównaniu do tej, która pozostałaby przy zastosowaniu stawki obniżonej (prawidłowej)”.

Powyższy wyrok NSA jest konsekwencją wcześniejszego wyroku Trybunału Sprawiedliwości (dalej: „TSUE”) z dnia 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22. Podsumowując, Spółka ma prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT. Podobnie m.in. Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 10 lipca 2026 r., 0112-KDIL3.4012.267.2026.2.EW. Ad.2.

Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki (Y) % na stawkę (Z)% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty, a nie poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż (okresy nieprzedawnione).

Uzasadnienie W myśl art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i Innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur; - obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Zdaniem Spółki ma ona prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT.

Przedmiotowa korekta powinna być dokonana „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której Spółka dokonywałaby korekty (na zasadzie analogii do art. 29a ust. 13 i następne ustawy o VAT dotyczących wystawiania faktur korygujących in minus). Podsumowując, Spółka ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki (Y) % na stawkę (Z)% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty, a nie poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż (okresy nieprzedawnione).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług: - w kwestii objętej pytaniem nr 1 - jest prawidłowe, - w kwestii objętej pytaniem nr 2 - jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. (…). Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z kolei stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy: Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 1b ustawy: W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.

Natomiast według przepisu art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy: Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży: a) w postaci papierowej lub b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru. Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy: Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863).

Zasady prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 845), zwanym dalej „rozporządzeniem”. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia: Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia: Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy. Stosownie do treści § 2 pkt 17 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.

Jak stanowi § 2 pkt 15 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci fiskalnej – rozumie się przez to urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające: a) jednokrotny i niezmienialny zapis danych pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, b) wielokrotny odczyt tych danych. Ww. cecha pamięci fiskalnej powoduje brak możliwości zarejestrowania na kasie fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów, co zostało również potwierdzone zapisem § 3 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, że: W ewidencji nie ujmuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.

Skoro zatem kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), to korekta taka powinna być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należy prowadzić odrębną ewidencję, o której mowa § 3 ust. 3-5 rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia: Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej: 1) datę sprzedaży; 2) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy; 3) termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi; 4) wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży; 5) wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży; 6) dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku, gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej – numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy; 7) protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.

Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyny zaistniałej korekty wymienione w § 3 ust. 3 rozporządzenia, a zapisy widniejące w ewidencji pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego.

W myśl § 3 ust. 4 rozporządzenia: W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek: 1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego); 2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej – podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.

Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia: W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości. Przez oczywistą pomyłkę należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź niezwłocznie po niej. Oczywista pomyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a oczywistość omyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby dodatkowych ustaleń, dokumentów.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia: Podatnicy używający kas dokonują sprawdzenia poprawności pracy kasy, ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowego zaprogramowania nazw towarów i usług, stawek podatku, waluty ewidencyjnej wraz z jej symbolem i wartością przelicznika, wskazań daty i czasu oraz właściwego przypisania do nazw towarów i usług stawek podatku lub zwolnienia od podatku.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy: Podstawa opodatkowania obejmuje: 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; 2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Natomiast według art. 29a ust. 7 ustawy: Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot: 1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty; 2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży; 3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Jak stanowi art. 29a ust. 10 ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. W myśl art. 29a ust. 13 ustawy, w brzmieniu do 31 stycznia 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją.

W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał. Jak stanowi art. 29a ust. 13 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Zgodnie z art. 29a ust. 13a ustawy, który został dodany do ustawy i obowiązuje od 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.

Stosownie do treści art. 29a ust. 13b ustawy, który został dodany do ustawy i obowiązuje od 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą: 1) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1 , na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6 , i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, 2) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1 , i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur – obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Jak wynika z treści art. 29a ust. 13c ustawy, który wszedł w życie 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1–3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 , art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1 , i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy, w brzmieniu do 31 stycznia 2026 r.: Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Na podstawie art. 29a ust. 14 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.: Przepis ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy: W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Należy zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg.

Prowadzone przez podatnika urządzenia księgowe powinny w sposób rzetelny odzwierciedlać przebieg zaistniałych zdarzeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zawierać między innymi dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty zapisów w prowadzonych wcześniej ewidencjach. W świetle przedstawionych unormowań prawnych, kasa rejestrująca, a w szczególności pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji.

Korekta danej transakcji (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli zapisaniem danych w pamięci fiskalnej. Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży (w istocie obowiązuje jedynie zakaz zmiany treści paragonu). Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i usług, jako podatnik VAT czynny. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą polegającą na udostępnianiu klientom (konsumentom, tj. osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej) lokali stanowiących (X).

Usługa jest usługą wstępu, w ramach której udostępniane są urządzenia o charakterze (C), zlokalizowane na terenie obiektu, służące do samodzielnego korzystania przez odwiedzających. Wstęp oraz możliwość korzystania z urządzeń odbywa się poprzez nabycie przez klienta pakietu (A). Spółka świadczy Usługę w taki sposób od kilku lat. Przez cały ten okres Spółka stosowała podstawową stawkę VAT wynoszącą (Y) %. W 2026 roku na rzecz Spółki zostało wydanych (…) Wiążących Informacji Stawkowych (dla (...) lokalizacji, w których Spółka świadczy identyczną Usługę. We wskazanych Wiążących Informacjach Stawkowych organ wskazał, że Usługa powinna podlegać opodatkowaniu stawką (Z)% VAT.

Z uwagi na powyższe, obecnie Spółka zamierza dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT w wysokości (Y) % na stawkę VAT w wysokości (Z)%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną Usługę. Spółka podkreśla, że w cenniku świadczonej Usługi, cena za Usługę podawana była w kwocie brutto. Zmiana ma dotyczyć wszystkich przeszłych okresów rozliczeniowych, które na moment dokonywania zmiany nie będą jeszcze przedawnione. Spółka nie jest w stanie zidentyfikować nabywców świadczonej Usługi, gdyż byli oni konsumentami.

Zmiana stawki podatku VAT nie wpłynie na cenę wyświadczonej Usługi i nie będzie skutkować zwrotem pieniędzy (różnicy) osobom fizycznym (nabywcom), tj. - Spółka nie zwróci na rzecz nabywców pobranego podatku VAT, - Spółka nie zwróci komukolwiek pobranego podatku VAT, - Konsument przy zastosowanej stawce VAT w wysokości (Z)% zapłaciłby tą samą cenę, którą musiał zapłacić przy stawce (Y) %. Cena wskazana w cenniku dla konsumenta (nabywcy) jest ceną ostateczną, końcową, zawierającą w sobie kwotę podatku. Niezależnie od ustalonej stawki za daną Usługę konsument zapłaciłby tą samą cenę.

Państwa wątpliwości, objęte pytaniem nr 1, dotyczą kwestii, czy Spółka ma prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT. Obecnie zamierzają Państwo dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT, w wysokości (Y) % na stawkę VAT w wysokości (Z)%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną usługę. W cenniku świadczonej Usługi, cena za ww. usługę podawana była w kwocie brutto.

W pierwszej kolejności odnotować należy, że kluczowym dla rozpoznania powyższej kwestii jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22 (opublikowano: www.eur-lex.europa.eu), w którym to Trybunał orzekł, że: Artykuł 1 ust. 2 i art. 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE należy intepretować, w świetle zasad neutralności podatkowej, skuteczności i równego traktowania, w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce organu podatkowego państwa członkowskiego, zgodnie z którą korekta należnego podatku od wartości dodanej (VAT) przez złożenie deklaracji podatkowej jest zakazana, w sytuacji gdy dostawy towarów i świadczenia usług nastąpiły przy zastosowaniu zawyżonej stawki VAT, ze względu na to, że z tytułu tych transakcji nie zostały wystawione faktury, lecz wydane paragony z kasy rejestrującej.

Trybunał w wyroku z 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22 przyjął, że nawet w takich okolicznościach podatnik, który błędnie zastosował zawyżoną stawkę VAT, ma prawo złożyć wniosek o zwrot do organu podatkowego danego państwa członkowskiego, a organ ten może podnieść zarzut bezpodstawnego wzbogacenia tego podatnika wyłącznie wtedy, gdy wykaże, po dokonaniu analizy ekonomicznej, która uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, że ciężar finansowy podatku nienależnie pobranego spoczywający na tym podatniku został w całości zneutralizowany.

Trybunał odnosząc się do prawa do skorygowania wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, w przypadku gdy dokonana przez podatnika sprzedaż na rzecz konsumenta, z zawyżoną stawką VAT, została zarejestrowana za pomocą kasy rejestrującej i potwierdzona paragonami fiskalnymi, a nie fakturami VAT wyjaśnił, że dyrektywa 2006/112/WE nie porusza kwestii korekty deklaracji podatkowych podatników w przypadku zastosowania błędnej stawki VAT. Państwa członkowskie powinny zatem przewidzieć w swych wewnętrznych porządkach prawnych, z poszanowaniem zasad skuteczności i równoważności, możliwość dokonania korekty błędnie zastosowanego podatku.

Zdaniem Trybunału, praktyka organu podatkowego danego państwa członkowskiego, czyniąca niemożliwym dokonanie takiej korekty, w sytuacji gdy działalność gospodarcza prowadzona przez podatnika nie wiąże się z wystawianiem przez niego faktur, ale wydawaniem samych paragonów z kasy rejestrującej, bez uwzględnienia możliwości dokonania pełnej i dokładnej korekty deklaracji VAT w związku z odnośnymi transakcjami z wykorzystaniem w szczególności danych zapisanych w pamięci tej kasy rejestrującej – narusza zasadę skuteczności.

Trybunał zauważył, że podatnik, który zastosował stawkę VAT w wysokości (Y) %, znalazł się niewątpliwie w mniej korzystnej sytuacji niż jego bezpośredni konkurenci, którzy zastosowali obniżoną stawkę VAT w wysokości (Z)%, czy to z powodu całkowitego lub częściowego przerzucenia tej stawki na ceny tego podatnika, co wpłynęło na jego konkurencyjność w świetle cen stosowanych przez odnośnych konkurentów i w związku z tym, prawdopodobnie na wielkość jego sprzedaży, czy też z uwagi na zmniejszenie marży zysku podatnika w celu utrzymania konkurencyjnych cen. Wyjaśnili Państwo, że nie są Państwo w stanie zidentyfikować nabywców świadczonej Usługi, gdyż byli oni konsumentami.

W przedmiotowej sprawie należy zaznaczyć, że nie zachodzi żadna z sytuacji wskazanych w § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – nie dochodzi do zwrotu towarów i uznania reklamacji, które skutkowałyby zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, jak również nie można uznać, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku miała miejsce oczywista pomyłka. W związku z tym, należy stwierdzić, że w takim przypadku dopuszczalne jest dokonanie korekty w odrębnej od wyżej wskazanych ewidencji przewidzianych w zapisach § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, która będzie stanowiła podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowych.

Tym samym, są Państwo zobowiązani do ujęcia w odrębnej ewidencji korekt dokonanej korekty podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, przy czym sposób jej prowadzenia nie jest uwarunkowany regulacjami wynikającymi z zapisów § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. W takim przypadku należy prowadzić własną, tzw. ewidencję korekt, z której musi dokładnie wynikać kwota korekty sprzedaży i podatku należnego.

Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego. Zdarzenia powodujące korektę podstawy opodatkowania i podatku należnego, powinny zostać uwidocznione, ujmowane w odrębnej specjalnie w tym celu prowadzonej ewidencji korekt. Tym samym, mają Państwo prawo do dokonania korekty w zakresie Usługi, polegającej na zmianie zastosowanej w przeszłych, nieprzedawnionych okresach rozliczeniowych - podstawowej stawki VAT, wynoszącej (Y) %, na prawidłową (Z)% stawkę VAT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Ponadto Państwo wątpliwości dotyczą kwestii czy Spółka ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki (Y) % na stawkę (Z)% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty czy też poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż (okresy nieprzedawnione) – kwestia objęta pytaniem nr 2. W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że ogólne zasady korygowania deklaracji, także dotyczące deklaracji składanych dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, niezależnie od regulacji zawartych w samej ustawie, zawiera ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

I tak, na mocy art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej: Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej: Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Jak stanowi art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej: Uprawnienie do skorygowania deklaracji: 1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą; 2) przysługuje nadal po zakończeniu: a) kontroli podatkowej, b) postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Z treści art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że: Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych. Organ podatkowy zawiadamia na piśmie składającego korektę o jej bezskuteczności. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.

Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Prawo do korekty istnieje zatem dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu.

Dodatkowo, w tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. Na mocy art. 99 ust. 7c ustawy o podatku od towarów i usług: Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Zgodnie z art. 99 ust. 11b ustawy o podatku od towarów i usług: Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług: Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Stosownie do treści art. 99 ust. 13b ustawy o podatku od towarów i usług: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Zgodnie natomiast z art. 109 ust. 3b ustawy o podatku od towarów i usług: Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje poprzednio złożony plik JPK_VAT z deklaracją, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanym pliku JPK_VAT z deklaracją.

Składając korektę pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem, skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty pliku JPK_VAT z deklaracją powoduje, że złożony przez niego korygujący plik JPK_VAT z deklaracją zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją mocy prawnej.

Stosownie do art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. W sytuacji, w której złożenie korekty deklaracji pociąga za sobą powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług, należy odnieść się do przepisów art. 72-80 Ordynacji podatkowej, regulujących zasady określania nadpłat.

Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej: Za nadpłatę uważa się kwotę: 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; 2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej: Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Natomiast w myśl art. 74a Ordynacji podatkowej: W przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej: Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W myśl art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej: Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika. Stosownie do art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej: Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie, tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku. Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego, który w przypadku deklaracji VAT-7 jest okresem miesięcznym.

W związku z powyższym, deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego. Deklaracja podatkowa stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku. Mając na uwadze powyższe, korekty podatku VAT powinni Państwo dokonać poprzez korektę uprzednio złożonych deklaracji (poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż).

Powyższe uprawnienia powinni Państwo zrealizować z uwzględnieniem okresu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym Spółka ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki (Y) % na stawkę (Z)% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty, a nie poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż (okresy nieprzedawnione) – uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.