Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 22 października 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.652.2026.4.KO

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe dostawy działek i prawo do odliczenia.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Wniosek został uzupełniony pismem z 11 września 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem - Zainteresowany będący stroną postępowania: A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - Zainteresowany niebędący stroną postępowania: - B. G. - P. G.

Opis zdarzenia przyszłego

1. Opis Nieruchomości będących przedmiotem Transakcji Zainteresowanym będącym stroną postępowania jest A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”) (…), zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) jako podatnik VAT czynny. Zainteresowanymi niebędącymi stronami postępowania są P. G. (dalej: „Sprzedający 1”) i B. G. (dalej: „Sprzedająca 2”). Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 w dalszej części niniejszego wniosku będą łącznie zwani „Sprzedającymi”. Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 są osobami fizycznymi.

Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…) i jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „CEIDG”). Zgodnie z treścią wpisu do CEIDG, przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest PKD 46.48.Z. Sprzedaż hurtowa zegarków, zegarów i biżuterii. Zakres działalności gospodarczej Sprzedającego 1 obejmuje także Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi – kod PKD 68.20.Z. Sprzedający 1 jest i będzie na datę Transakcji (zdefiniowanej poniżej) zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny.

Sprzedająca 2 nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT ani nie jest wpisana do CEIDG. Sprzedająca 2 nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny lub podatnik VAT zwolniony. W dalszej części niniejszego wniosku Kupujący wraz ze Sprzedającymi będą łącznie zwani „Zainteresowanymi” lub „Stronami”.

W dniu 31.07.2026 r. Sprzedający oraz Kupujący zawarli przedwstępną umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”), w której zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży” lub „Umowa Przyrzeczona”), na podstawie, której Sprzedający sprzedadzą Kupującemu: 1) nieruchomość gruntową, stanowiącą działki gruntu numer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15, położoną w (…) (sposób korzystania R – grunty orne); Sąd Rejonowy (…) prowadzi m.in. dla tej nieruchomości księgę wieczystą numer (…); - dalej: „Nieruchomość 1” dla Nieruchomości 1 zostanie założona przy tym nowa księga wieczysta - ww. księga wieczysta prowadzona jest bowiem aktualnie również dla dwóch działek będących własnością Województwa (…), a zatem nie będących własnością Sprzedających i przedmiotem Umowy Sprzedaży. oraz 2) nieruchomość gruntową, stanowiącą działki gruntu numer 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 oraz 30, położoną w (…) (sposób korzystania R – grunty orne); Sąd Rejonowy (…) prowadzi m.in. dla tej nieruchomości księgę wieczystą numer (…) - dalej: „Nieruchomość 2”. dla Nieruchomości 2 zostanie założona przy tym nowa księga wieczysta - ww. księga wieczysta prowadzona jest bowiem aktualnie również dla dwóch działek będących własnością Województwa (…), a zatem nie będących własnością Sprzedających i przedmiotem Umowy Sprzedaży.

Zaznaczamy przy tym, że Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 (tj. wszystkie działki będące przedmiotem Umowy Sprzedaży) będą objęte tą samą, jedną nową księgą wieczystą. Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 będą zwane łącznie w dalszej części niniejszego wniosku „Nieruchomościami”. Planowana sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Kupującego zwana będzie w dalszej części niniejszego wniosku „Transakcją”. W Umowie Przedwstępnej Strony nie przewidziały warunków, których spełnienie jest konieczne dla zawarcia Umowy Przyrzeczonej. Zastrzeżono przy tym, że Umowa Przyrzeczona zostanie zawarta po uzyskaniu interpretacji podatkowej, której dotyczy niniejszy wniosek.

W Umowie Przedwstępnej Strony zobowiązały się również współpracować w dobrej wierze – w okresie od dnia zawarcia tej Umowy do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej - celem dokonania podziału i scalenia działek ewidencyjnych wchodzących w skład Nieruchomości na potrzeby ograniczenia zakresu hipoteki tylko do określonej części Nieruchomości. Na Nieruchomościach nie znajdują się i nie będą znajdowały się na datę planowanej Transakcji żadne obiekty budowlane, czy naniesienia kwalifikowane jako budynki, budowle lub ich części, ani urządzenia budowlane na gruncie Prawa Budowlanego.

Przez teren Nieruchomości przechodzą przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych, o których mowa w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego (dalej: „KC”). Na dzień składania niniejszego wniosku Nieruchomości są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego („MPZP”) - Uchwała Nr (…) z dnia (…) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania (…). W MPZP ustalono przeznaczenie Nieruchomości pod zabudowę.

Teren Nieruchomości będących przedmiotem Transakcji oznaczony jest jako 1MW-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług), w części jako 7MN-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług) i w części jako 3KDL (Tereny dróg lokalnych).

Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości Strony wskazują, że pomimo oznaczenia Nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (R), zgodnie z postanowieniami obowiązującego MPZP, Nieruchomości nie stanowią nieruchomości rolnych w świetle ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego – sprzedaż Nieruchomości nie podlega zatem prawu pierwokupu przysługującemu Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa (zmiana oznaczenia Nieruchomości w ww. ewidencji zostanie dokonana po rozpoczęciu budowy na Nieruchomościach).

2. Historia oraz dalsze informacje o Nieruchomości Sprzedający nabyli Nieruchomość 1 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 10 lipca 2002 r. Sprzedający nabyli Nieruchomość 2 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 11 lutego 2009 roku. Transakcje nabycia Nieruchomości nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. Sprzedający nabyli Nieruchomości do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.

Nieruchomość 1 powstała m.in. na skutek dokonanego przez Sprzedających podziału działki 31 na działki nr 32 do (…), zgodnie z decyzją podziałową z dnia 06.12.2018 r. (równolegle działki te były dzielone w związku z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), tj. działka 32 uległa podziałowi na działki 33 i 14 a działka 34 uległa podziałowi na działki 35 i 15. Działki nr 33 oraz 35 zostały wywłaszczone pod drogi i nie są w związku z tym przedmiotem Umowy Sprzedaży.

Nieruchomość 2 powstała m.in. na skutek dokonanego przez Sprzedających podziału działki 36 na działki o nr(…), zgodnie z decyzją podziałową z dnia 06.12.2018 r. (równolegle działki te były dzielone w związku z procesem wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), tj. działka 37 uległa podziałowi na działki 38 i 29. Dodatkowo, działka 31 uległa podziałowi na działki 39 oraz wchodzącą w skład Nieruchomości 2 - działkę 30. Działki nr 39 i 38 zostały wywłaszczone pod drogi / linie kolejowe i nie są w związku z tym przedmiotem Umowy Sprzedaży.

Wcześniej (8.03.2018 r.) Sprzedający wystąpili o wydanie i uzyskali decyzję o warunkach zabudowy dla Nieruchomości, tj. ww. działek 31 i 36 – na cele inwestycji obejmującej budowę 13 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (decyzja ta wygasła, w związku z uchwaleniem ww. MPZP, zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Następnie Sprzedający wnioskowali o decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kolejnych trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, jednak uzyskali decyzję odmowną w tym zakresie (25.06.2018 r.).

Sprzedający uzyskali także (16.10.2018 r.) decyzję na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej na ww. działki 31 i 36 na potrzeby ww. planowanej inwestycji. Co istotne, wszystkie działania związane z uzyskiwaniem powyższych decyzji były faktycznie podejmowane wyłącznie przez Sprzedającego 1. Stroną tych postępowań byli co prawda oboje małżonkowie - a więc także Sprzedająca 2 - natomiast wynikało to wyłącznie z przyczyn formalnych, tj. z uwagi na fakt, iż Sprzedająca 2 jest współwłaścicielem Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Cała aktywność związana z przygotowaniem Nieruchomości do sprzedaży była zaś w rzeczywistości realizowana przez Sprzedającego 1. Sprzedający 1 w 2017 r. uzyskał także oświadczenie o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunków przyłączenia obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej dla 20 budynków mieszkalnych (pismo z dn. 21.11.2017 r.) Sprzedający zbywali w przeszłości inne nieruchomości. Transakcje te były rozliczane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego 1 i były opodatkowane VAT przy zastosowaniu właściwej stawki VAT.

Nieruchomości nie są wykorzystywane do prowadzenia przedsiębiorstwa Sprzedającego 1. Sprzedający nie podejmowali działań marketingowych lub reklamowych celem zbycia Nieruchomości. Transakcja sprzedaży Nieruchomości nastąpiła z inicjatywny Kupującego, który skontaktował się ze Sprzedającymi i przedstawił im ofertę zakupu.

Sprzedający udzielili pełnomocnictw (dalej: „Pełnomocnictwa”) dla osób wskazanych przez Kupującego do reprezentowania ich w zakresie koniecznym w szczególności do uzyskania pozwolenia na budowę dla Inwestycji, w tym w szczególności do: a) występowania z wnioskami o wydanie wypisów i wyrysów z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz ewidencji gruntów; b) występowania w sprawach o wydanie warunków technicznych przyłączy energii elektrycznej, wody, odprowadzania ścieków, gazu, energii cieplnej, usług telekomunikacyjnych i innych mediów; c) występowania do zarządców dróg o wydanie warunków obsługi komunikacyjnej Przedmiotu Umowy; d) podejmowania wszelkich czynności prawnych i faktycznych związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem procedury podziału i scalenia działek ewidencyjnych wchodzących w skład Nieruchomości.

Ponadto, Sprzedający udzielili Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, w szczególności do uzyskania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę dla Inwestycji, a także wydawania warunków technicznych i zawierania umów przyłączeniowych (dalej: „Zgoda”). Sprzedający oddali także Kupującemu Nieruchomość w dzierżawę w celu przygotowania jej do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z realizacją Inwestycji, w tym w celu wykonania wszelkich niezbędnych oględzin, testów i pomiarów Nieruchomości, jak również w celu uzyskania wszelkich niezbędnych uzgodnień i decyzji administracyjnych (dalej: „Umowa dzierżawy”).

Umowa ta jest odpłatna (100 zł za cały okres dzierżawy) i ma charakter czysto techniczny - służy wyłącznie Kupującemu. Nie jest związana z żadną działalnością gospodarczą Sprzedających, ani nie ma charakteru inwestycyjnego. Strony zwracają jednocześnie uwagę, że wszystkie czynności podejmowane przez Kupującego w oparciu o Pełnomocnictwa, Zgodę, Umowę dzierżawy są związane z planowaną przez niego Inwestycją (zdefiniowana poniżej) i są wykonywane wyłącznie staraniem i na koszt Kupującego. Sprzedający nie ponoszą żadnych nakładów i nie uczestniczą w tych działaniach. Czynności te są wykonywane wyłącznie w interesie Kupującego, a nie Sprzedających - służą realizacji ww. Inwestycji Kupującego.

Dodatkowo Strony wskazują, że Sprzedająca 2 udzieliła Pełnomocnictw i Zgody wyłącznie z powodów formalnych (tj. z uwagi na fakt, iż jest współwłaścicielem Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). Udzielenie Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającą 2 było konieczne dla skutecznego udzielenia Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającego 1. 3. Zakres Transakcji W ramach Transakcji dojdzie do zakupu przez Kupującego od Sprzedających wyłącznie Nieruchomości. Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomość składniki majątku Sprzedających.

W szczególności, przedmiotem Transakcji nie będą żadne składniki przedsiębiorstwa Sprzedającego 1 (jak wskazano powyżej, Nieruchomość nie stanowi i na datę Transakcji nie będzie stanowiła składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Sprzedającego 1). 4. Sposób wykorzystania Nieruchomości po Transakcji Po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomościach oraz nieruchomościach sąsiednich inwestycję polegającą na wybudowaniu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi, drogami wewnętrznymi i parkingami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną (dalej: „Inwestycja”).

Inwestycja będzie wykorzystywana przez Kupującego w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania Nieruchomości do działalności zwolnionej z VAT. Jeśli, zgodnie z interpretacją podatkową wydaną na skutek niniejszego wniosku, Transakcja będzie uznana za opodatkowaną podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT, Sprzedający 1 udokumentuje Transakcję stosowną fakturą VAT. Pismem z 11 września 2026 r. uzupełniono opis sprawy następująco. 1. Z jakim zamiarem Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 nabyli Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2?

Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 nabyli Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. 2. W jaki konkretnie sposób wykorzystywał Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 – Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży? Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 wykorzystywali Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży na potrzeby uprawy rolnej. 3. Czy z Nieruchomości 1 lub Nieruchomości 2 ww. Sprzedający czerpali jakiekolwiek pożytki, jeśli tak, to kto, w jakim okresie oraz jakie pożytki i z której działki, proszę opisać?

Sprzedający 1 i 2 czerpali pożytki z uprawy rolnej Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. 4. Czy Nieruchomość 1 lub Nieruchomość 2 były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze?

Jeśli tak, proszę wskazać: a) numer działki: Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 były udostępniane osobom trzecim (tj. działki gruntu numer: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 oraz 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30). b) jaka to była umowa i na jaki okres została zawarta Poza opisaną we wniosku Umową dzierżawy na rzecz Kupującego, Nieruchomości 1 i 2 były w przeszłości przedmiotem nieodpłatnego udostępnienia - na podstawie umowy ustnej.

Sprzedający nie są w stanie obecnie wskazać okresu, w którym Nieruchomości były nieodpłatnie udostępnione. c) czy udostępnienie na podstawie tej umowy miało charakter nieodpłatny czy odpłatny: Wskazane powyżej udostępnienie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 miało charakter nieodpłatny. d) czy czynsz z tytułu oddania działki był dokumentowany fakturami przez kogo – jeśli nie, proszę wskazać przyczynę: Udostępnienie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 na rzecz osób trzecich miało charakter nieodpłatny i nie podlegało dokumentowaniu fakturami.

5. Czy: przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych, stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524 ze zm)? W ocenie Zainteresowanych napowietrzne linie elektroenergetyczne oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przemysłowych stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524 ze zm).

Dodatkowo, Zainteresowani wskazują, że nawet w przypadku przyjęcia odmiennej kwalifikacji prawnej naniesień w postaci sieci elektroenergetycznych oraz sieci gazowej na gruncie Prawa budowlanego - tj. niezależnie od tego czy naniesienia te zostaną uznane za budowle, czy też przyjęta zostanie inna ich kwalifikacja prawna - nie będzie to miało wpływu na sposób opodatkowania Transakcji podatkiem VAT, gdyż zdaniem Zainteresowanych do Transakcji nie znajdzie zastosowania: - zwolnienie z VAT dla dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane (art.

43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT) – z uwagi na to, że Nieruchomości są sklasyfikowane jako grunty budowlane (w MPZP ustalono przeznaczenie Nieruchomości pod zabudowę); - zwolnienie z VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części wraz z gruntem na którym są posadowione (art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT) – z uwagi na to, że przedmiotem Transakcji nie jest dostawa budowli tj. sieci gazowej lub sieci przesyłowych, bo ich właścicielami są przedsiębiorstwa przesyłowe, a nie Sprzedający.

6. Jeżeli napowietrzna linia elektroenergetyczna lub sieć gazowa stanowi budowle w rozumieniu ww. art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, to proszę wskazać numer działki, na której jest posadowiona. Sieć gazowa przebiega przez działkę nr 30. Przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej: - linia wysokiego napięcia 110 kV przebiega przez działki nr: 29, 16, 2, 14, 30, - linia średniego napięcia przebiega przez działki nr: 23, 10, 14, 30. Zainteresowani zaznaczają, że aktualnie rozważana jest możliwość nieznacznego przesunięcia linii elektroenergetycznej średniego napięcia oraz jej zamiany – na pewnym odcinku – z linii napowietrznej na linię skablowaną (podziemną).

Pismem z 9 października 2026 r. uzupełniono odpowiedzi na wezwanie. 1. W jaki konkretnie sposób wykorzystywał Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 – Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 od momentu nabycia do chwili planowanej sprzedaży? Nieruchomości były wykorzystywane przez Sprzedających na potrzeby uprawy rolnej, tj. uprawę zboża oraz kukurydzy. 2. Czy z Nieruchomości 1 lub Nieruchomości 2 ww. Sprzedający czerpali jakiekolwiek pożytki, jeśli tak, to kto, w jakim okresie oraz jakie pożytki i z której działki, proszę opisać? Po nabyciu ww. nieruchomości Sprzedający czerpali wyłącznie pożytki z uprawy rolnej. Część z upraw (zboża oraz kukurydzy) była wykorzystywana na potrzeby własne Sprzedających.

Natomiast pozostała część upraw rolnych była sprzedawana. Sprzedażą płodów rolnych (zboża oraz kukurydzy) zajmował się tylko i wyłącznie Sprzedający 1. Natomiast pożytki ze sprzedaży tych płodów trafiały do majątku wspólnego z uwagi na ustawową wspólność małżeńską. Pytania w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone jak we wniosku (pytanie nr 2 zostało ostatecznie sformułowane w piśmie z 11 września 2026 r.) 1. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT)?

2. Czy podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1, zaś Sprzedająca 2 nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT w odniesieniu do Transakcji, a jeżeli tak, to czy Sprzedający 1 powinien wystawić fakturę na całą cenę sprzedaży Nieruchomości, zaś Sprzedająca 2 nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury z tytułu tej sprzedaży? 3. Jeżeli stanowisko w zakresie Pytania nr 1 zostanie uznane za prawidłowe i sprzedaż Nieruchomości będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to czy Transakcja ta będzie opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT, czy zwolniona od podatku VAT?

4. Jeżeli zostanie przyjęte, że sprzedaż Nieruchomości będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT, to czy Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT? Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (własne stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 zostało ostatecznie sformułowane w piśmie z 11 września 2026 r.) Zdaniem Stron: 1. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT).

2. Podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1, a w konsekwencji powinien on wystawić fakturę na całą cenę sprzedaży Nieruchomości. Sprzedająca 2 nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT w odniesieniu do Transakcji, a w konsekwencji nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT z tytułu tej sprzedaży. 3. Sprzedaż Nieruchomości (cała cena sprzedaży) będzie opodatkowana przez Sprzedającego 1 podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT i nie będzie zwolniona od podatku VAT. Sprzedająca 2 nie będzie podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości.

4. Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT. Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1 i 2 Aby dana czynność podlegała pod przepisy ustawy o VAT, w tym przepisy dotyczące zwolnień z podatku VAT, musi być wykonana przez podmiot, któremu w związku z jej wykonaniem przysługuje status podatnika podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei w myśl ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W konsekwencji, aby ustalić czy dany podmiot występuje w odniesieniu do konkretnej transakcji w charakterze podatnika VAT należy przeanalizować czy prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Działalność gospodarcza powinna cechować się ponadto stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania. Działalność gospodarcza występuje również w przypadku wykorzystywania rzeczy w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przyjęcie, że dany podatnik sprzedając grunt działa w charakterze podatnika VAT wymaga ustalenia czy podejmuje on aktywne działania i angażuje podobne środki do tych wykorzystywanych przez podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem nieruchomościami.

Przejawem takiej zorganizowanej, profesjonalnej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami może być przykładowo: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „zawodową”, „zorganizowaną” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Należy przy tym jednak zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do transakcji sprzedaży dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu VAT nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Jednocześnie, należy wskazać, że małżeństwo nie ma statusu podatnika podatku VAT, co oznacza, że konieczność ustalenia kto jest podatnikiem tego podatku odnosi się do każdego z małżonków z osobna. Ustawodawca podatkowy traktuje małżonków jako co do zasady odrębnych podatników.

Nie ma podstaw, aby traktować małżonków jako jeden podmiot, którego działalność podlega obowiązkowi podatkowemu VAT. Status podatnika VAT może uzyskać zarówno jedno z małżonków, jak i oboje, tj. każde z osobna. Należy też podkreślić, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez jednego z małżonków nie czyni podatnikiem tego podatku drugiego małżonka, nawet jeżeli czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku VAT. Tym samym dla opodatkowania podatkiem VAT istotne znaczenie ma to, kto faktycznie wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Jeżeli takie czynności wykonuje tylko jedno z małżonków to tylko ten z małżonków może zostać uznany za podatnika podatku VAT. Zdaniem Stron, w analizowanej sprawie wyłącznie Sprzedającemu 1 będzie przysługiwał status podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji.

Działania Sprzedającego 1 wykraczają bowiem poza zakres zarządu majątkiem prywatnym, tj. zwykłego wykonywania prawa własności.

Przemawiają za tym w szczególności następujące okoliczności: - Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości na cele inwestycji obejmującej budowę 13 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, - Próba uzyskania kolejnej decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości na cele inwestycji polegającej na budowie kolejnych trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych (decyzja odmowna), - Uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej na potrzeby ww. planowanej inwestycji, - Uzyskanie decyzji o podziale działek nr 31 i 36, na skutek, którego powstały działki objęte Transakcją, - Uzyskanie oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunków przyłączenia obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej dla 20 budynków mieszkalnych; - Sprzedający zbywał w przeszłości także inne działki w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

W ocenie Stron wyżej opisana sekwencja czynności nadaje planowanej Transakcji charakter zorganizowanego przygotowania gruntu do obrotu, a nie wyłącznie biernego wykonywania prawa własności. Działki wchodzące w skład Nieruchomości zostały formalnie przygotowane jako odrębne, przeznaczone pod zabudowę przedmioty sprzedaży. Transakcje sprzedaży działek noszą też znamiona powtarzalności. Zdaniem Stron należy więc uznać, że Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i będzie działać przy Transakcji sprzedaży Nieruchomości jako podatnik VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Powyższe konkluzje potwierdzają m.in. następujące interpretacje podatkowe: - Interpretacja indywidualna z dnia 30 marca 2026 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.101.2026.2.MG: Jak wynika z opisu sprawy, wystąpił Pan o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych parterowych z poddaszem użytkowym i garażem wbudowanym, niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce o numerze geodezyjnym 10, wystąpił Pan wnioskiem o podział ww. działki na 9 działek, wystąpił Pan z wnioskiem o przyłączenie do sieci dystrybucji elektroenergetycznej działek nr 2, nr 5, nr 6, nr 7 i nr 8, podpisał Pan umowę o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej obiektu zlokalizowanego na działce nr 3, podpisał Pan umowę z ... na wykonanie przyłącza do sieci dystrybucyjnej, budowa sieci została podjęta na Pana wniosek jako właściciela nieruchomości, planuje Pan sprzedaż działek, jednak nie wyklucza Pan, że jeśli za kilka lat sytuacja na rynku nieruchomości się zmieni, to może podjąć Pan decyzję o wybudowaniu jednego lub dwóch domów i w takim stanie sprzedać nieruchomość, chciałby Pan, żeby na dzień sprzedaży działki były podłączone do sieci dystrybucyjnej ..., bowiem zwiększy to ich atrakcyjność u potencjalnych nabywców.

Jak już wskazano wcześniej, z wyroku TSUE 291/92 wynika, że podatnik w całym okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych, aby uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego. Należy stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Czynności podjęte przez Pana w odniesieniu do działki nr 10 oraz działek powstałych w wyniku podziału tej działki (tj. działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) wyłączają sprzedaż ww. wydzielonych działek jako majątku prywatnego.

Charakter podjętych działań w stosunku do przedmiotowych działek ma bezsprzecznie cel inwestycyjny, a nie cel osobisty. Działania podjęte w odniesieniu do gruntu obejmującego pierwotnie działkę nr 10 (a po podziale działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) wskazują, że w sposób profesjonalny przygotowywał Pan te działki celem ich sprzedaży. W związku z tym uznać należy, że zaangażował Pan środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca lub usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę w przypadku sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 nie zbywa Pana majątku osobistego, lecz majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z tym dostawa działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów. - Interpretacja indywidualna z dnia 8 listopada 2024 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.600.2024.3.AR: Zgodnie z orzecznictwem, podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Zamiar nabycia oraz sposób użytkowania opisanej nieruchomości nie wskazuje na to, aby wykorzystywał Pan opisane grunty jako majątek prywatny. Z opisu sprawy wynika, że dokonywał Pan świadomych, aktywnych działań zmierzających do podniesienia atrakcyjności posiadanej nieruchomości w celu osiągnięcia korzyści finansowej. Podjęte przez Pana działania nie miały na celu zaspokajania własnych potrzeb osobistych.

Jak już wyżej wskazano, dokonał Pan podziału gruntu; wydzielił Pan drogi wewnętrzne dojazdowe; doprowadził Pan prąd (wybudowana stacja transformatorowa ma docelowo zasilać wszystkie działki wydzielone z działek nr 1 i 4); zobowiązał się Pan do budowy skrzynki licznikowej (…) (przy złączu kablowym …); udzielił Pan w ramach umów przedwstępnych Spółkom zgody upoważniającej je do dysponowania działkami gruntu na cele budowlane, służą niewątpliwie podwyższeniu rentowności transakcji i wskazują na zamiar maksymalizacji zysków [..] Korzysta Pan również z usług profesjonalnego pośrednika nieruchomości, jak również udzielił Pan pełnomocnictwa swojemu synowi do występowania w Pana imieniu i na Pana rachunek w zakresie sprzedaży działek.

Posiada Pan również jeszcze 8 innych działek, które będą w przyszłości przedmiotem zbycia. Takie działania stanowią aktywność porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomości.

Zakres przygotowań realizowanych przez Pana wskazuje, że wykorzystanie posiadanego majątku nie ma charakteru osobistego (prywatnego), a profesjonalny. [..] Zatem, skoro sprzedaż Pana udziałów we współwłasności nowo utworzonych działek wydzielonych z działek nr 1 i 4, będzie wykraczać poza zakres zwykłego wykonywania prawa własności, to będzie ona stanowiła działalność gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan wystąpi dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji planowana sprzedaż udziałów we współwłasności działek wydzielonych z działek nr 1 oraz 4, wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie okoliczność pozostawania przez Sprzedającego 1 w związku małżeńskim ze Sprzedającą 2 i objęcie zakresem Transakcji składnika ich majątku wspólnego nie powoduje samo w sobie, iż oboje małżonkowie uzyskają status podatników VAT w odniesieniu do tej czynności. Dla opodatkowania podatkiem VAT istotne znaczenie ma bowiem to, kto faktycznie wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT.

Jeżeli zatem takie czynności wykonuje tylko jedno z małżonków (w analizowanym przypadku Sprzedający 1), tylko ten z małżonków może zostać uznany za podatnika podatku VAT. Aktywność Sprzedającej 2 przejawiająca się w byciu stroną Transakcji - w tym także występowanie wraz ze Sprzedającym 1 jako strona postępowań o wydanie decyzji podziałowych, o warunkach zabudowy, o lokalizacji zjazdu, czy udzielenie wraz ze Sprzedającym 1. Pełnomocnictw i Zgody - nie dają podstaw do uznania jej za podatnika VAT z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości.

Sprzedająca 2 występowała jako strona powyższych postępowań oraz udzieliła Pełnomocnictw i Zgody wyłącznie z powodów formalnych, tj. z uwagi na fakt, iż jest współwłaścicielem Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Sprzedająca 2 nie podejmowała aktywnych działań przygotowania Nieruchomości do sprzedaży.

Powyższe stanowisko, pozwalające na przyjęcie, że a) podatnikiem podatku VAT może być tylko jeden z małżonków, pomimo że transakcja sprzedaży dotyczy majątku wspólnego małżonków, oraz b) za podstawę opodatkowania powinien on przyjąć całą zapłatę z tytułu sprzedaży nieruchomości, niezależnie czy miałaby ona podlegać podziałowi pomiędzy współwłaścicieli, potwierdzają przykładowo następujące interpretacje podatkowe i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: - Interpretacja podatkowa z dnia 5 maja 2025 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.65.2025.2.DS „W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowe działki stanowią majątek wspólny małżonków, to jednak działki te są wykorzystywana wyłącznie przez Pana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Czyli Pan prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego ma nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną. Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży działek, będących we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pan będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Skoro bowiem działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży wykorzystuje Pan do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie ekonomicznym właścicielem tych działek i to Pan dokona w efekcie ich dostawy – przeniesienia prawa do rozporządzania działkami jak właściciel.” - Interpretacja podatkowa z dnia 7 maja 2025 r., nr 0112-KDIL3.4012.111.2025.4.KFK: W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa Nieruchomość stanowi majątek wspólny małżonków, to jednak jest wykorzystywana wyłącznie przez Zainteresowaną nr 2 do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (odpłatny najem nieruchomości).

Po wycofaniu poszczególnych części nieruchomości (część usługowa i warsztat samochodowy) z ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Państwa działalności, tylko Zainteresowana nr 2 prowadzi bowiem działalność gospodarczą przy wykorzystaniu sprzedawanej Nieruchomości. Również część mieszkalna, wynajmowana we wcześniejszych latach, była wynajmowana w ramach najmu prywatnego przez Zainteresowaną nr 2, rozliczanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zatem, prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego, Zainteresowana nr 2 ma nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.

Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży Nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi On działalność gospodarczą. Podsumowując stwierdzam, że sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy sprzedaży Nieruchomości tylko Zainteresowana nr 2 będzie występowała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast Zainteresowany nr 1 przy transakcji sprzedaży Nieruchomości nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. - Interpretacja podatkowa z dnia 3 czerwca 2025 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.152.2025.2.DM: Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. - Interpretacja podatkowa z dnia 24 marca 2020 r., nr. 0112-KDIL1-3.4012.539.2019.2.TK: „stwierdzić, że skoro - jak wskazano powyżej - z tytułu sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości podatnikiem podatku od towarów i usług - w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy dla całej przedmiotowej transakcji będzie wyłącznie Zainteresowany 1, jak również - mając na uwadze fakt, że przedmiotowa transakcja będzie stanowiła dostawę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług - to wyłącznie po stronie Zainteresowanego 1 wystąpi obowiązek wystawienia faktury zaliczkowej oraz faktury końcowej z tytułu tej sprzedaży.

Podstawą opodatkowania u Zainteresowanego 1, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, będzie wartość netto sprzedaży całej Nieruchomości, należna obojgu małżonkom, czyli Zainteresowanemu 1 i Zainteresowanej 2.” - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2021 r., sygn. I FSK 7398: „w sytuacji gdy daną nieruchomość nabyto do majątku wspólnego, ale jest ona wykorzystywana przez przedsiębiorcę, to jej sprzedaż podlega opodatkowaniu według zasad właściwych dla działalności gospodarczej.

Zdaniem NSA zmiana panującego między małżonkami ustroju majątkowego małżeńskiego w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych w podatku od towarów i usług jej zbycia. W niniejszej sprawie decydujące znaczenie miały bowiem przepisy prawa podatkowego, nie zaś okoliczność, że w sensie cywilnoprawnym do Skarżącej należał jedynie udział w nieruchomości.

W związku z tym, za zasadne należało uznać stanowisko WSA, że skoro podmiotem dokonującym dostawy nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej była Skarżąca, to za podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 VATU należało przyjąć wszystko, co stanowiło zapłatę z tytułu sprzedaży (dostawy) nieruchomości, niezależnie od tego, że owa zapłata miałaby podlegać podziałowi pomiędzy współwłaścicieli stosownie do ich udziału w zbywanym prawie.” Podsumowując, - sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, - podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1. - Transakcja sprzedaży Nieruchomości powinna być udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez Sprzedającego 1 na całość ceny.

Dodatkowo, należy wskazać, że do Transakcji nie znajdzie zastosowania wyłączenie z zakresu podlegania VAT przewidziane w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT dla dostawy przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem planowanej Transakcji będą bowiem wyłącznie Nieruchomość. Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne składniki majątku Sprzedających, w szczególności należące do przedsiębiorstwa Sprzedającego 1 (jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego Nieruchomości nie są i nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Sprzedającego 1).

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 3 Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie praw użytkowania wieczystego. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przepisy Ustawy o VAT wprowadzają zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 Ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zdaniem Zainteresowanych do Transakcji nie znajdą zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT dotyczące nieruchomości zabudowanych. Na Nieruchomościach nie znajdują się żadne budowlane, które mogłyby stanowić na gruncie Prawa budowlanego budynki, budowle lub ich części. W dacie planowanej Transakcji Nieruchomość będzie miała więc status nieruchomości niezabudowanej w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna zostać uznana za dostawę gruntu niezabudowanego. Mając powyższe na względzie należy odnieść się do zwolnienia z VAT przewidzianego dla dostawy nieruchomości niezabudowanych.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, 1, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

O tym, czy dany teren jest terenem budowlanym decydują zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - gdy nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Nieruchomości są i będą na datę Transakcji objęte miejscowym plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę. Nieruchomości będą zatem stanowiły tereny budowlane w rozumieniu wskazanej powyżej definicji z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie znajdzie do nich zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT.

W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do zastosowania zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem zwolnienie z VAT stosowane jest przy łącznym spełnieniu dwóch warunków: a) towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej, b) brak prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzeniu tych towarów. Jak zostało wskazane w opisie sprawy, nabycie Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacje podatkowe (oraz wyroki polskich sądów administracyjnych i TSUE) potwierdzają, że omawiane zwolnienie nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja nabycia towaru nie była opodatkowana podatkiem VAT (skoro bowiem nabycie towaru nie było objęte podatkiem VAT, to nie można mówić, że przysługiwało lub nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT – tak np. interpretacja z dnia 16 października 2024 r., nr 0112-KDIL3.4012.496.2024.1.MC). W analizowanej sprawie nie jest więc spełniony jeden z warunków zastosowania wskazanego zwolnienia z VAT.

W takiej sytuacji analiza drugiego warunku jest bezprzedmiotowa, gdyż dla zastosowania powyższego zwolnienia z VAT, oba warunki muszą być spełnione łącznie. Podsumowując, zdaniem Stron, dostawa Nieruchomości nie będzie korzystała z żadnego ze zwolnień od podatku VAT, wobec czego należy uznać, że powinna być opodatkowana w całości właściwą stawką podatku VAT. Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 5 Prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT przysługuje pod warunkiem spełnienia przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 Ustawy o VAT oraz niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 Ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Z powyższych przepisów wynikają zatem następujące podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego: - towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego VAT), - transakcja jest udokumentowana fakturą, - transakcja jest opodatkowana VAT (co oznacza, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który został nieprawidłowo wykazany na fakturze, w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku VAT), - odliczenia podatku VAT dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik VAT.

Mając na uwadze, że jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego: i. Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomość w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, ii. Transakcja zostanie udokumentowana stosowaną fakturą (fakturami) VAT, iii. Kupujący jest i będzie czynnym podatnikiem VAT, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości.

Reasumując, jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, to Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11. Towarem jest także udział w prawie własności.

Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.): Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: 1) określone udziały w nieruchomości; 2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości; 3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części. Należy wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.

Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Zatem współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników.

Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towaru/świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za dostawę towaru/ wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym, przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.

Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży Nieruchomości, istotne jest czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tych gruntów Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedającego 1/Sprzedającego 2 za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą. Zakres działalności gospodarczej Sprzedającego 1 obejmuje m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Sprzedający 1 jest i będzie na datę Transakcji zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny.

Sprzedająca 2 nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Sprzedająca 2 nie jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny lub podatnik VAT zwolniony. Sprzedający 1 i Sprzedająca 2 nabyli Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Nieruchomości były wykorzystywane przez Sprzedających na potrzeby uprawy rolnej tj. uprawę zboża oraz kukurydzy. Część z upraw (zboża oraz kukurydzy) była wykorzystywana na potrzeby własne Sprzedających. Natomiast pozostała część upraw rolnych była sprzedawana.

Sprzedażą płodów rolnych (zboża oraz kukurydzy) zajmował się tylko i wyłącznie Sprzedający 1. W dniu 31.07.2026 r. Sprzedający oraz Kupujący zawarli przedwstępną umowę sprzedaży, w której zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży, na podstawie, której Sprzedający sprzedadzą Kupującemu: - nieruchomość gruntową, stanowiącą działki gruntu numer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15 – (Nieruchomość 1) - nieruchomość gruntową, stanowiącą działki gruntu numer 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 oraz 30 – (Nieruchomość 2).

Przez teren Nieruchomości przechodzą przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych, o których mowa w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego. Napowietrzne linie elektroenergetyczne oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przemysłowych, stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Sieć gazowa przebiega przez działkę nr 30. Przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej: - linia wysokiego napięcia 110 kV przebiega przez działki nr: 29, 16, 2, 14, 30, - linia średniego napięcia przebiega przez działki nr: 23, 10, 14, 30. Nieruchomości są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W MPZP ustalono przeznaczenie Nieruchomości pod zabudowę. Teren Nieruchomości będących przedmiotem Transakcji oznaczony jest jako 1MW-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług), w części jako 7MN-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług) i w części jako 3KDL (Tereny dróg lokalnych). Sprzedający nabyli Nieruchomość 1 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 10 lipca 2002 r. Sprzedający nabyli Nieruchomość 2 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 11 lutego 2009 roku. Transakcje nabycia Nieruchomości nie podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nieruchomość 1 powstała m.in. na skutek dokonanego przez Sprzedających podziału działki 31 na działki nr 32 do 13, zgodnie z decyzją podziałową z dnia 06.12.2018 r. (równolegle działki te były dzielone w związku z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, tj. działka 32 uległa podziałowi na działki 33 i 14 a działka 34 uległa podziałowi na działki 35 i 15. Działki nr 33 oraz 35 zostały wywłaszczone pod drogi i nie są w związku z tym przedmiotem Umowy Sprzedaży.

Nieruchomość 2 powstała m.in. na skutek dokonanego przez Sprzedających podziału działki 36 na działki o nr 37 do 28, zgodnie z decyzją podziałową z dnia 06.12.2018 r. (równolegle działki te były dzielone w związku z procesem wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej), tj. działka 37 uległa podziałowi na działki 38 i 29. Dodatkowo, działka 31 uległa podziałowi na działki 39 oraz wchodzącą w skład Nieruchomości 2 - działkę 30. Działki nr 39 i 38 zostały wywłaszczone pod drogi / linie kolejowe i nie są w związku z tym przedmiotem Umowy Sprzedaży.

Wcześniej (8.03.2018 r.) Sprzedający wystąpili o wydanie i uzyskali decyzję o warunkach zabudowy dla Nieruchomości, tj. ww. działek 31 i 36 – na cele inwestycji obejmującej budowę 13 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (decyzja ta wygasła, w związku z uchwaleniem ww. MPZP, zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Następnie Sprzedający wnioskowali o decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kolejnych trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, jednak uzyskali decyzję odmowną w tym zakresie (25.06.2018 r.).

Sprzedający uzyskali także (16.10.2018 r.) decyzję na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej na ww. działki 31 i 36 na potrzeby ww. planowanej inwestycji. Wszystkie działania związane z uzyskiwaniem powyższych decyzji były faktycznie podejmowane wyłącznie przez Sprzedającego 1. Stroną tych postępowań byli co prawda oboje małżonkowie – a więc także Sprzedająca 2 - natomiast wynikało to wyłącznie z przyczyn formalnych, tj. z uwagi na fakt, iż Sprzedająca 2 jest współwłaścicielem Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Cała aktywność związana z przygotowaniem Nieruchomości do sprzedaży była zaś w rzeczywistości realizowana przez Sprzedającego 1. Sprzedający 1 w 2017 r. uzyskał także oświadczenie o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunków przyłączenia obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej dla 20 budynków mieszkalnych (pismo z dn. 21.11.2017 r.) Sprzedający zbywali w przeszłości inne nieruchomości. Transakcje te były rozliczane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego 1 i były opodatkowane VAT przy zastosowaniu właściwej stawki VAT. Sprzedający nie podejmowali działań marketingowych lub reklamowych celem zbycia Nieruchomości.

Transakcja sprzedaży Nieruchomości nastąpiła z inicjatywny Kupującego, który skontaktował się ze Sprzedającymi i przedstawił im ofertę zakupu. Sprzedający udzielili pełnomocnictw dla osób wskazanych przez Kupującego do reprezentowania ich w zakresie koniecznym w szczególności do uzyskania pozwolenia na budowę dla Inwestycji. Ponadto, Sprzedający udzielili Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, w szczególności do uzyskania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę dla Inwestycji, a także wydawania warunków technicznych i zawierania umów przyłączeniowych.

Sprzedający oddali także Kupującemu Nieruchomość w dzierżawę w celu przygotowania jej do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z realizacją Inwestycji, w tym w celu wykonania wszelkich niezbędnych oględzin, testów i pomiarów Nieruchomości, jak również w celu uzyskania wszelkich niezbędnych uzgodnień i decyzji administracyjnych. Umowa ta jest odpłatna (100 zł za cały okres dzierżawy) i ma charakter czysto techniczny - służy wyłącznie Kupującemu. Nie jest związana z żadną działalnością gospodarczą Sprzedających, ani nie ma charakteru inwestycyjnego.

Wszystkie czynności podejmowane przez Kupującego w oparciu o Pełnomocnictwa, Zgodę, Umowę dzierżawy są związane z planowaną przez niego Inwestycją i są wykonywane wyłącznie staraniem i na koszt Kupującego. Sprzedający nie ponoszą żadnych nakładów i nie uczestniczą w tych działaniach. Czynności te są wykonywane wyłącznie w interesie Kupującego, a nie Sprzedających - służą realizacji ww. Inwestycji Kupującego. Dodatkowo Strony wskazały, że Sprzedająca 2 udzieliła Pełnomocnictw i Zgody wyłącznie z powodów formalnych (tj. z uwagi na fakt, iż jest współwłaścicielem Nieruchomości w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej).

Udzielenie Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającą 2 było konieczne dla skutecznego udzielenia Pełnomocnictw i Zgody przez Sprzedającego 1. Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii: - czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu, - czy podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w ramach Transakcji będzie wyłącznie Sprzedający 1, zaś Sprzedająca 2 nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT w odniesieniu do Transakcji oraz czy Sprzedający 1 powinien wystawić fakturę na całą cenę sprzedaży Nieruchomości, zaś Sprzedająca 2 nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury z tytułu tej sprzedaży, - czy Transakcja ta będzie opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku.

Z analizy okoliczności sprawy wynika, że Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Sprzedającego 1 wyłącznie w celach prywatnych (osobistych) w całym okresie ich posiadania. Sprzedający 1 wykorzystywał Nieruchomości na potrzeby uprawy rolnej i zajmował się sprzedażą płodów rolnych (zboża oraz Kukurydzy). Sprzedający 1 zbywał w przeszłości inne nieruchomości, a transakcje te były rozliczane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego 1 i były opodatkowane VAT przy zastosowaniu właściwej stawki.

Działania dotyczące Nieruchomości były faktycznie podejmowane przez Sprzedającego 1. Sprzedająca 2 występowała wyłącznie z przyczyn formalnych tj. z uwagi na fakt, iż jest współwłaścicielem.

Zatem Sprzedający 1: - wystąpił o wydanie i uzyskał decyzję o warunkach zabudowy dla Nieruchomości na cele inwestycji obejmującej budowę 13 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, - podjął próbę uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości na cele inwestycji polegającej na budowie kolejnych trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych (otrzymał decyzję odmowną), - uzyskał decyzję na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej na potrzeby planowanej inwestycji, - uzyskał decyzję o podziale działek nr 31 i 36, na skutek, którego powstały działki objęte Transakcją, - uzyskał oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunków przyłączenia obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej dla 20 budynków mieszkalnych.

W związku z powyższym wykorzystanie Nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez Sprzedającego 1 dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym, że sprzedaż tych Nieruchomości nie może stanowić czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedaż przez Sprzedającego 1 Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu.

W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa Nieruchomości będzie przejawem realizacji prawa do rozporządzania składnikami jednoznacznie związanymi z prywatnym majątkiem Sprzedającego 1. W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego.

W rozpatrywanej sprawie, pomimo że Nieruchomości stanowią majątek wspólny małżonków, to jednak Nieruchomości te są wykorzystywana wyłącznie przez Sprzedającego 1 do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Sprzedający 1 prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego ma nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną. Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą. Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży Nieruchomości, będących we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Sprzedający 1 będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Skoro bowiem Nieruchomości będące przedmiotem planowanej sprzedaży Sprzedający 1 wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to Sprzedający 1 jest w sensie ekonomicznym właścicielem tych Nieruchomości i to Sprzedający 1 dokona w efekcie ich dostawy – przeniesienia prawa do rozporządzania Nieruchomościami jak właściciel. W konsekwencji, planowana przez Sprzedającego 1 sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towaru stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy.

Sprzedający 1 będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości i powinien wystawić fakturę na całą cenę sprzedaży Nieruchomości. Natomiast Sprzedająca 2 nie będzie podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości, a w związku z tym nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT z tytułu sprzedaży tej Nieruchomości. Stanowisko Państwa w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe. Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana podatkiem VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp. Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego, co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego. W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że: - Nieruchomość 1 stanowią działki gruntu numer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15, - Nieruchomość 2 stanowią działki gruntu numer 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 oraz 30. Transakcje nabycia Nieruchomości nie podlegały opodatkowaniu VAT Nieruchomości są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W MPZP ustalono przeznaczenie Nieruchomości pod zabudowę.

Teren Nieruchomości będących przedmiotem Transakcji oznaczony jest jako 1MW-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług), w części jako 7MN-U (Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub usług) i w części jako 3KDL (Tereny dróg lokalnych). Przez teren Nieruchomości przechodzą przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz sieć gazowa będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych, o których mowa w art. 49 § 1 kodeksu cywilnego.

Sieć gazowa przebiega przez działkę nr 30. Przewody napowietrznej linii elektroenergetycznej: - linia wysokiego napięcia 110 kV przebiega przez działki nr: 29, 16, 2, 14, 30, - linia średniego napięcia przebiega przez działki nr: 23, 10, 14, 30. W konsekwencji powyższego należy wskazać, że ww. działki nr: - 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13 oraz 15 (Nieruchomość 1), - 17, 18, 19, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28 (Nieruchomość 2) będą spełniały, na dzień transakcji, definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, dostawa tych działek nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Również dostawa działek nr 30, 29, 16, 2, 14, 23, 10 nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż na działkach tych są posadowione budowle. Zatem są to działki zabudowane. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania; - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Wskazali Państwo, że czynność nabycia Nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, w momencie nabycia Nieruchomości nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że nie przysługiwało Sprzedającemu 1 prawo do odliczenia podatku VAT, skoro Sprzedający nabył działki bez naliczenia podatku VAT.

Wobec powyższego planowana przez Sprzedającego 1 dostawa Nieruchomości nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie są spełnione warunki określone w tym przepisie niezbędne do zastosowania tego zwolnienia. Podsumowując, stwierdzam, że planowana sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomościach oraz nieruchomościach sąsiednich inwestycję polegającą na wybudowaniu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi, drogami wewnętrznymi i parkingami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną. Inwestycja będzie wykorzystywana przez Kupującego w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania Nieruchomości do działalności zwolnionej z VAT. Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, planowana Transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 ustawy.

Dostawa Nieruchomości będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT. Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku. W konsekwencji, po dokonaniu planowanej Transakcji oraz otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego 1 z tytułu dostawy Transakcji. Podkreślić należy, że prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.