Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie podatku od towarów i usług, że sprzedaż przedstawionych w opisie stanu faktycznego zespołu składników majątkowych stanowiła dostawę przedsiębiorstwa i w związku z tym transakcja ta była wyłączona od stosowania ustawy o VAT - jest prawidłowe, Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.Dz.U.z2025 r. poz. 775; zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”): Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. Stosownie do postanowień zawartych w art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy: Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa” z tego też względu należy odwołać się do definicji sformułowanej w art. 551 ustawy z dnia 23kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071) zgodnie z którą: Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
W świetle powyższego, posłużenie się w art. 551 Kodeksu cywilnego zwrotem niedookreślonym „w szczególności” oraz w związku z art. 552 Kodeksu cywilnego, ustawodawca przesądził, że dla istnienia przedsiębiorstwa nie jest istotne występowanie wszystkich wymienionych w nim elementów, a nadto, że fakt ich istnienia nie przesądza o uznaniu danego zespołu składników za przedsiębiorstwo. Katalog składników tworzących przedsiębiorstwo ma bowiem charakter otwarty.
Stanowisko takie aprobują sądy administracyjne, wskazując, że: „przedsiębiorstwo obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 1223/11) oraz że: „dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 688/07).
Zatem, strony danej transakcji mogą niektóre składniki przedsiębiorstwa wyłączyć z treści czynności dotyczącej takiego przedsiębiorstwa. Zakres tej swobody ograniczony jest jednak zachowaniem istoty przedsiębiorstwa. Przedmiotem czynności prawnej powinny być przynajmniej te składniki przedsiębiorstwa, które decydują o możliwości spełniania przez nie swojej funkcji. Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia doprowadzenia działalności gospodarczej”.
Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym: Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, aby można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.
Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym, że kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa.
Natomiast wyłączenie ze zbycia niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, że mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem zbycia były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają nabywcy dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 347 str. 1, z późn. zm.): W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa. Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego. Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczą kwestii ustalenia czy sprzedaż przedstawionych w opisie stanu faktycznego zespołu składników majątkowych stanowiła dostawę przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, i w związku z tym transakcja ta będzie wyłączona od stosowania ustawy o VAT (opodatkowania VAT) na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz czy sprzedaż poszczególnych wymienionych w opisie stanu faktycznego składników majątkowych podlegała opodatkowaniu VAT.
Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
Państwa Spółka w ramach rozwoju swojej działalności zawarła (…) (…) (…) r. umowę nabycia przedsiębiorstwa od spółki Zbywającej tj. P. Do dnia przeniesienia przedsiębiorstwa, planowanego na (…) (…) (…) r., Zbywający jest biurem podróży specjalizującym się w świadczeniu usług turystycznych, w tym pośrednictwie w sprzedaży imprez turystycznych oraz organizacji krajowych i zagranicznych wyjazdów turystycznych oraz kompleksowej obsłudze podróży służbowych i organizacji wydarzeń biznesowych, na terytorium Polski oraz poza jej granicami.
Do dnia przeniesienia przedsiębiorstwa Zbywca oferuje pełen kompleks usług, poczynając od rezerwacji biletów lotniczych i kolejowych, poprzez rezerwacje hoteli, wynajem samochodów, po organizację imprez motywacyjnych, specjalnych i konferencji, a także - jako (…) (…) - sprzedaż sprawdzonej oferty turystycznej i pakietów ubezpieczeniowych. Prowadził również działalność reklamową, marketingową oraz promocyjną oraz wykonywał wszelkie czynności związane lub pomocniczych do czynności określonych powyżej. W przypadku sprzedaży biletów, Zbywca działał jako agent przewoźników kolejowych i lotniczych, tj. względem kupujących działał w imieniu tych przewoźników.
Podali Państwo, że przedmiotem transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa Zbywcy jest zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych służący prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 551 Kodeksu Cywilnego, wykorzystywany przez Zbywcę do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w szczególności w opisanym zakresie: - świadczenia usług turystycznych, w tym pośrednictwa w sprzedaży imprez turystycznych oraz organizacji krajowych i zagranicznych wyjazdów turystycznych; - kompleksowej obsługi podróży służbowych i organizacji wydarzeń biznesowych, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej; - działalności reklamowej, marketingowej oraz promocyjnej; - wynajmu pojazdów oraz świadczenia usług logistycznych związanych z podróżami i eventami; oraz - wszelkich czynności związanych lub pomocniczych do czynności określonych powyżej.
Przedsiębiorstwo obejmuje w szczególności następujące składniki materialne i niematerialne służące Zbywcy do prowadzenia działalności: - oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo, w tym jego nazwę: (…); - wszelkie prawa, w tym własność, do rzeczy ruchomych, w tym środki trwałe oraz inne urządzenia i materiały, oraz inne prawa rzeczowe do rzeczy ruchomych, z których Zbywca korzystał w związku z prowadzoną działalnością; - wszelkie prawa, w tym wierzytelności, wynikające z umów najmu (w których Zbywca jest najemcą); - wszelkie prawa wynikające umów, na podstawie których Zbywca korzystał z rzeczy ruchomych należących do osób trzecich w związku z prowadzoną działalnością; - wszelkie prawa, w tym wierzytelności, wynikające z umów, kontraktów i porozumień, których stroną jest Zbywca w dniu zawarcia umowy sprzedaży przedsiębiorstwa i które są związane z prowadzoną działalnością; - wszelkie prawa, w tym wierzytelności, wynikające z umów o pracę zawartych z pracownikami przedsiębiorstwa, których stroną jako pracodawca jest Zbywca w związku z prowadzoną działalnością i które tworzą zakład pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy; - wszelkie inne prawa i wierzytelności Zbywcy, które są związane z prowadzoną działalnością; - wszelkie koncesje, licencje i zezwolenia uzyskanie przez Zbywcę w związku z prowadzoną działalnością; - wszelkie prawa własności intelektualnej (w tym m.in. prawa ochronne na znaki towarowe, logotypy, nazwy handlowe, prawa autorskie, prawa zależne i pokrewne, prawa własności przemysłowej, prawa do uzyskania patentu na wynalazek, do uzyskania prawa ochronnego na wzór użytkowy, do uzyskania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, do baz danych i danych przechowywanych w inny sposób, do domen internetowych i kont w mediach społecznościowych, slogany marketingowe, programy komputerowe, materiały promocyjne i dokumentacja, prawa do korzystania z własności intelektualnej - w tym na podstawie licencji), które przysługują Zbywcy w związku z prowadzoną działalnością; - know-how i inne tajemnice przedsiębiorstwa; - księgi i dokumenty, w tym księgi i dokumenty rachunkowe, księgowe, podatkowe, pracownicze i prawne oraz dane dostępowe (w tym loginy oraz hasła) do systemów komputerowych oraz do serwisów internetowych), oraz - zobowiązania związane z działalnością przedsiębiorstwa wynikające z umów, kontraktów, porozumień, w tym umów o pracę, umów licencyjnych, koncesji, licencji, zezwoleń oraz stosunków prawnych związanych ze składnikami majątku, z zastrzeżeniem, że w dniu wydania przedsiębiorstwa nie będą istnieć (gdyż zostaną spłacone przez Zbywcę) wszelkie zobowiązania pieniężne wynikające ze zdarzeń powstałych przed dniem wydania przedsiębiorstwa.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że przedmiot transakcji nie obejmuje natomiast: środków pieniężnych będących własnością Zbywcy, jego umów rachunków bankowych, ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, której Zbywca jest komplementariuszem, praw wynikających z dwóch umów leasingu dwóch samochodów osobowych, zobowiązań pieniężnych związanych z działalnością istniejących w dniu wydania przedsiębiorstwa, które mają zostać spłacone przez Zbywcę, zobowiązań Zbywcy związanych z działalnością o charakterze pozabilansowym, zobowiązań wynikających z dwóch umów leasingu dwóch samochodów osobowych, zobowiązań wynikających z umowy ramowej kredytu, umów kart debetowych i (…) oraz dwóch umów gwarancyjnych zawartych pomiędzy Zbywcą a (…), umów kart wirtualnych i linii kredytowej oraz umowy na odroczone płatności transgraniczne, zobowiązań Zbywcy niezwiązanych z prowadzeniem działalności, umowy licencji systemu finansowo-księgowego, umowy przechowywania danych w chmurze i umowy na prowadzenie ksiąg Zbywcy, umowy z usługodawcą w zakresie HR, rekrutacji i zarządzania zasobami ludzkimi, umowy z systemem rezerwacyjnym (…) oraz agencyjnej ze zrzeszeniem przewoźników (…), umowy z (…) (…) (w przypadku czterech ostatnich wymienionych umów Państwa Spółka posiada własne umowy w powyższych zakresach).
Wskazali Państwo także, że przedmiotem transakcji nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, lecz całe przedsiębiorstwo Zbywcy ze wskazanymi wyłączeniami. Organizacyjnie Państwa Spółka nabywa obydwa działy Zbywcy ((…) (…) i (…)) wraz z całym niezbędnym do ich działania wyposażeniem, personelem i zestawem umów, a także niezbędne do ich działania koncesje, licencje, zezwolenia oraz księgi i dokumenty. Zbywca przenosi na Państwa Spółkę całość swojej działalności, przedsiębiorstwo wraz z jego dotychczasową organizacją, z wyłączeniem wskazanych pojedynczych elementów pozostających bez wpływu na jego funkcjonowanie.
Te pozostawione u Zbywcy pojedyncze elementy nie stanowią zespołu składników, na bazie których Zbywca mógłby prowadzić działalność - całość bowiem organizacji, działów, relacji służbowych, umów zewnętrznych i pozostałych elementów wymienionych w stanie faktycznym wniosku przechodzi na Państwa Spółkę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka będzie kontynuowała działalność Zbywcy zarówno w obszarze (…) (…) jak i (…).
Zachowana zostanie działalność typowa dla biura podróży specjalizującego się w świadczeniu usług turystycznych, w tym pośrednictwie w sprzedaży imprez turystycznych oraz organizacji krajowych i zagranicznych wyjazdów turystycznych, kompleksowej obsłudze podróży służbowych i organizacji wydarzeń biznesowych, na terytorium Polski oraz poza jej granicami. Kontynuowana będzie także działalność pośrednika w zakresie rezerwacji biletów lotniczych i kolejowych, poprzez rezerwacje hoteli, wynajem samochodów, po organizację imprez motywacyjnych, specjalnych i konferencji, a także - jako (…) (…) - sprzedaży sprawdzonej oferty turystycznej i pakietów ubezpieczeniowych.
Ponadto wskazali Państwo, że po dokonaniu transakcji i wydaniu przedsiębiorstwa Zbywca nie może prowadzić już dotychczasowej działalności w związku z przekazaniem Spółce wszystkich koniecznych licencji oraz przejścia na Spółkę pracowników posiadających niezbędne kwalifikacje i certyfikaty. Wymienione składniki zostaną zbyte lub wygaszone w trakcie planowanej likwidacji Zbywcy.
Biorąc więc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności planowanej sprzedaży, w tym zamiar prowadzenia przez Państwa Spółkę w oparciu o zakupione składniki majątku działalności gospodarczej, uznać należy, że przedmiotem transakcji sprzedaży - było przedsiębiorstwo spełniające wymogi określone w art. 551 Kodeksu cywilnego. Mając na uwadze ww. składniki majątkowe które, są przedmiotem transakcji należy uznać że przedmiot transakcji spełnia definicję przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym zawartą w ww. przepisie. Potwierdzeniem tego jest kontynuacja działalności gospodarczej przez Spółkę.
Świadczy to o tym że przedmiot transakcji jest przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej czyli, że występuje element organizacji oraz funkcjonalnych powiązań różnorodnych składników umożliwiających traktowanie ich jako pewnej całości konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym.
Dlatego też pomimo, że w niniejszej sprawie, przedmiotem planowanej sprzedaży nie były wszystkie składniki majątkowe Zbywcy, to biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz ugruntowane orzecznictwo TSUE w kontekście analizowanej sprawy (całokształtu przedstawionych przez Państwa okoliczności) brak jest podstaw, aby stwierdzić, że ich brak jest okolicznością, która spowoduje, że masa ta nie będzie wpisywać się w definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 k.c. Ponadto mając na uwadze, że opisane składniki tworzą zespół działający zarówno przed jak i po jego przeniesieniu w sposób nieprzerwany i że zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami i po ich nabyciu Spółka będzie mogła kontynuować działalność w tym samym zakresie co Zbywca, wyłącznie w oparciu o składniki majątku składające się na nabywane od niego przedsiębiorstwo - to należy uznać, że spełniony jest również czynnik organizacyjny definicji przedsiębiorstwa wynikający z art. 551 Kodeksu cywilnego.
Fakt, że Spółka będzie prowadzić działalność Zbywcy w oparciu o przedmiot transakcji świadczy, że występuje czynnik organizacyjny zespalający opisane składniki niematerialne i materialne w jedną funkcjonalną całość, dzięki czemu przedmiot transakcji nabiera charakteru organicznego, pozwalający je uznać za przedsiębiorstwo. Tym samym należy uznać, że przedmiot transakcji stanowił pozostający we wzajemnych relacjach funkcjonalnych zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, pozwalający na samodzielne realizowanie celów gospodarczych - czyli przedsiębiorstwo.
W konsekwencji opisana transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 1 (oznaczone we wniosku nr 1) jest prawidłowe. Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży poszczególnych wymienionych w opisie stanu faktycznego składników majątkowych (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionej przez Zbywcę faktury z tytułu sprzedaży składników majątkowych wymienionych w opisie stanu faktycznego lub zwrotu jego nadwyżki ponad podatek należny (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 5).
Z uwagi na to, że z odpowiedzi na pytanie nr 1 wynika, że Transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa, która to czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, nie udzielam odpowiedzi na pytania nr 4 i nr 5. Pytanie nr 4 dotyczące podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży poszczególnych wymienionych w opisie stanu faktycznego składników majątkowych w związku z odpowiedzią na pytanie nr 1 stało się bezprzedmiotowe, natomiast odpowiedź na pytanie 5 uzależnili Państwo od twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 4 i uznaniu „wbrew stanowisku Zainteresowanych, że transakcja podlega opodatkowaniu VAT, Zbywca wystawi fakturę (faktury) VAT dokumentujące dostawę poszczególnych składników majątkowych i praw”.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy: - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zadanych pytań). Niniejsze rozstrzygnięcie nie dotyczy innych kwestii wynikających z opisu sprawy oraz Państwa własnego stanowiska.
Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania W. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…) (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.