Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania przedstawionego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji uznania planowanego wniesienia aportem działalności B do Spółki za czynność wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
1. Opis Wnioskodawcy Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A. Dla A prowadzone są księgi rachunkowe i sporządzane są sprawozdania finansowe w oparciu o przepisy ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.) dalej: „ustawa o rachunkowości”. Zgodnie z CEIDG przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej A jest działalność agencji pracy tymczasowej (78.20.Z). Jednym z obszarów działalności A jest doradztwo w obszarze legalizacji pobytu i zatrudnienia cudzoziemców w Polsce.
Ten segment działalności Wnioskodawcy prowadzony jest pod marką B. B oferuje wsparcie w negocjacjach i spotkaniach biznesowych, pośredniczy w kontaktach z organami administracji, a także prowadzi szkolenia z zakresu legalnego zatrudniania cudzoziemców. Innym z istotnych segmentów działalności A jest działalność nieruchomościowa polegająca na administrowaniu i wynajmie nieruchomości własnych na rzecz innych podmiotów.
Wnioskodawca planuje przeprowadzenie reorganizacji, polegającej na wydzieleniu z majątku A działalności B i przeniesieniu jej jako wkład niepieniężny (aport) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (będącej w stosunku do Wnioskodawcy podmiotem powiązanym w rozumieniu ustawy o PIT oraz ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.). Na moment złożenia wniosku Wnioskodawca nie wybrał jeszcze spółki, do której miałby dokonać aportu.
Wnioskodawca wskazuje jednak, że spółka, która otrzyma wkład niepieniężny, będzie polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. 2. Planowany aport B Zamiarem Wnioskodawcy jest wniesienie działalności B do spółki z o.o. jako wkład niepieniężny (aport). W tym celu zgromadzenie wspólników tej spółki podejmie uchwałę o podwyższeniu jej kapitału zakładowego poprzez utworzenie nowych udziałów, które w całości obejmie Wnioskodawca. Uchwała będzie określać wysokość podwyższenia kapitału zakładowego, liczbę i wartość nominalną nowo utworzonych udziałów oraz osobę uprawnioną do ich objęcia.
Nowo utworzone udziały zostaną objęte przez Wnioskodawcę w zamian za wkład niepieniężny w postaci B. Wartość wkładu niepieniężnego zostanie określona w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego oraz w oświadczeniu Wnioskodawcy o objęciu udziałów. Wartość rynkowa przedmiotu aportu może przewyższać łączną wartość nominalną obejmowanych udziałów; w takim przypadku nadwyżka (agio) zostanie przekazana na kapitał zapasowy. Objęcie udziałów oraz przeniesienie składników B na spółkę z o.o. nastąpi na podstawie umowy zawartej w formie wymaganej przez przepisy prawa, a podwyższenie kapitału zakładowego zostanie zgłoszone do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Celem wskazywanej reorganizacji jest: · ograniczenie ryzyka gospodarczego – działalność prowadzona pod marką B opiera się na świadczeniu usług dla cudzoziemców, w tym usług związanych z legalizacją pobytu i pracy w Polsce. Skala i sposób prowadzenia tej działalności są w istotnym stopniu uzależnione od otoczenia regulacyjnego oraz sytuacji społeczno-gospodarczej wpływającej na migrację do Polski.
Wyodrębnienie działalności B do spółki pozwoli na oddzielenie ryzyk związanych z tym segmentem biznesu od pozostałych obszarów działalności Wnioskodawcy oraz w szczególności od jego majątku osobistego; · budowa odrębnej marki i profesjonalizacja zarządzania – B funkcjonuje jako odrębna marka rozpoznawalna przez klientów oraz partnerów biznesowych.
Wniesienie działalności do spółki pozwoli na wyraźne oddzielenie tego segmentu działalności od pozostałych przedsięwzięć prowadzonych przez Wnioskodawcę i skoncentrowanie zarządzania na dalszym rozwoju marki B. Ułatwi to również budowanie relacji biznesowych, zwiększy przejrzystość działalności oraz stworzy bardziej efektywne warunki do jej dalszego rozwoju i skalowania; · zapewnienie ciągłości i trwałości działalności B – funkcjonowanie B w formie spółki kapitałowej, jako podmiotu odrębnego od osoby Wnioskodawcy, ograniczyć ma ryzyko zakłócenia działalności w razie zdarzeń losowych dotyczących Wnioskodawcy i zabezpieczyć interes pracowników, a także kontrahentów B; · umożliwienie sprzedaży – Wnioskodawca rozważa także możliwość sprzedaży B w przyszłości.
Zamiar ten nie jest wprawdzie skonkretyzowany w momencie wnoszenia wniosku, lecz Wnioskodawca chciałby zapewnić sobie już na przyszłość możliwość sprawnej i bezpiecznej sprzedaży B. Z kolei powszechnie znaną w biznesie wiedzą jest, że sprzedaż wyodrębnionej części przedsiębiorstwa bezpośrednio z majątku osoby fizycznej jest czynnością mniej korzystną biznesowo w porównaniu ze sprzedażą udziałów w spółce – zarówno dla zbywcy, z uwagi na ograniczenie jego osobistej odpowiedzialności, jak i dla potencjalnego nabywcy, z uwagi na większą przejrzystość nabywanego aktywa w postaci spółki. Wskazane wyżej cele planowanego aportu potwierdzają gospodarczy charakter planowanej reorganizacji.
Aport ma umożliwić przeniesienie do spółki z o.o. działalności B jako funkcjonalnie wyodrębnionego zespołu składników, pozwalającego na kontynuowanie tej działalności w dotychczasowym zakresie.
Przed podjęciem decyzji o sposobie przeniesienia działalności B do spółki z o.o. jako wkład niepieniężny Wnioskodawca rozważył możliwe inne warianty, w szczególności sprzedaż B. Wariant sprzedaży Wnioskodawca uznał jednak za nieadekwatny do zakładanych celów, ponieważ wymagałby pozyskania na ten cel finansowania zewnętrznego, co obciążyłoby spółkę już na starcie działalności B. Ponadto sprzedaż aktywów dedykowana jest zwykle celom, które nie wiążą się z bieżącą reorganizacją prowadzonej działalności, lecz z chęcią jej zbycia za wynagrodzeniem na rzecz podmiotu zewnętrznego.
Mając to na uwadze, Wnioskodawca uznał, że spośród rozważanych wariantów to wniesienie B w formie aportu jest rozwiązaniem najbardziej racjonalnym ekonomicznie i najlepiej dopasowanym do realizacji jego celów gospodarczych i sukcesyjnych. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach planowanego zdarzenia przyszłego, po aporcie B, spółka, która otrzyma aport, będzie kontynuowała działalność prowadzoną obecnie pod marką B. Otrzymująca wkład spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki związane z działalnością B w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy.
3. Opis działalności i składników majątkowych podlegających aportowi W ramach planowanego aportu mają zostać wniesione wszystkie składniki majątku, w tym zobowiązania, które są niezbędne do prowadzenia działalności B. Co więcej, działalność związana z B posiada wyodrębnione aktywa oraz zobowiązania związane z zadaniami realizowanymi przez tę część biznesu.
W szczególności, Wnioskodawca wyodrębnia następujące aktywa związane z działalnością B, które mają zostać przeniesione w ramach aportu: · środki trwałe: laptopy, telefony, urządzenia wielofunkcyjne, meble biurowe, tablica wielofunkcyjna, niszczarka, ekspres do kawy, a także inny sprzęt elektroniczny i biurowy, · wartości niematerialne i prawne: licencje na programy komputerowe, w tym oprogramowanie (…), system kadrowy czy system płacowy, · stronę internetową B, · markę B, · prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę (ok.
6), · zobowiązania, w tym zobowiązania z tytułu wynagrodzeń oraz bieżących kosztów działalności, · rachunki bankowe związane z działalnością B wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi, · prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami (klientami B) oraz prawa i obowiązki z umów regulujących pozostałe obszary działalności B, w szczególności: - umowa na utrzymanie domeny strony internetowej B, - umowa na obsługę strony internetowej B, - umowa najmu biura, - umowa na usługi legalizacji pracy, - umowa na usługi marketingu, - umowa na terminal płatniczy, - umowa na usługi telefoniczne, - umowa na usługi sprzątania biura, - umowa na usługi telekomunikacyjne (Internet), - umowa na usługi prawne, - umowa na przygotowanie treści, grafik i obsługi social media, - umowy świadczenia usług legalizacyjnych dla klientów B2B, - umowy świadczenia usług legalizacyjnych dla klientów B2C.
Działalność B polega przede wszystkim na kompleksowym doradztwie w zakresie legalizacji pobytu i zatrudnienia cudzoziemców w Polsce. Usługi B kierowane są zarówno do osób fizycznych, jak i do przedsiębiorców. W ramach usług B wspiera klientów w negocjacjach, inicjuje spotkania biznesowe, pośredniczy w kontaktach z urzędami, placówkami dyplomatycznymi, konsulatami i innymi organami administracji. Ponadto B świadczy usługi szkoleniowe z zakresu zgodnego z prawem zatrudniania cudzoziemców oraz usługi audytorskie w przedmiocie weryfikacji poprawności prawnej stosowanych rozwiązań w obszarze zatrudniania cudzoziemców.
Usługi B są oferowane klientom przede wszystkim za pośrednictwem dedykowanej strony internetowej działającej pod adresem (…), stanowiącej główny kanał komunikacji z klientami oraz prezentacji oferty. Marka B jest rozpoznawalna na rynku usług związanych z legalizacją pobytu i zatrudnienia cudzoziemców, a działalność prowadzona pod tym brandem posiada ugruntowaną identyfikację w relacjach z klientami, kontrahentami oraz instytucjami publicznymi. Kierownikiem B jest Sales Manager, któremu na moment składania wniosku podlegają pracownicy zajmujący takie stanowiska, jak ekspert ds. legalizacji, doradca klienta, młodszy doradca klienta, koordynator ds. administracyjnych, starszy inspektor ds.
BHP, asystent zespołu i specjalista ds. rozwoju sprzedaży. Pracownicy B na co dzień wykonują swoją pracę w biurze w C. Lokal ten jest wynajmowany od D sp. k. Umowa najmu lokalu będzie stanowiła przedmiot aportu, dzięki czemu B będzie mogła dalej korzystać z tej samej przestrzeni biurowej. W ramach aportu nie zostanie wniesiona żadna nieruchomość. Wnioskodawca podkreśla jednak, że żadna z nieruchomości, której jest właścicielem, nie jest związana z działalnością B. Ponadto po aporcie Wnioskodawca nie będzie wynajmował na rzecz spółki otrzymującej aport żadnych nieruchomości.
4. Wyodrębnienie składników majątkowych przyporządkowanych do B a) Wyodrębnienie organizacyjne Choć działalność B nie stanowi formalnie osobnego działu w strukturze A, to jednak jest ona wyodrębniona w ramach działalności Wnioskodawcy w sposób faktyczny, realny. Do działalności tej przypisani są w szczególności konkretni pracownicy, należności i zobowiązania oraz umowy. Ten segment działalności korzysta też z osobnej przestrzeni biurowej, zatem jest także wyodrębniony w fizyczny sposób.
Bezpośrednie zwierzchnictwo nad pracownikami B sprawuje Sales Manager, któremu podlegają pozostali pracownicy A związani z tym segmentem działalności, tj. na moment składania wniosku ekspert ds. legalizacji, doradca klienta, młodszy doradca klienta, koordynator ds. administracyjnych, starszy inspektor ds. BHP, asystent zespołu i specjalista ds. rozwoju sprzedaży. Przeniesienie – w ramach aportu – pracowników zatrudnionych w ramach B nastąpi w formie przejścia zakładu pracy, zgodnie z art. 231 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.) dalej: „Kodeks pracy”.
Przypisanie składników majątku i pracowników do działalności B ma charakter wewnętrzny, przy czym takie przypisanie występuje zarówno na gruncie organizacyjnym, jak i finansowym, tj. poprzez odpowiednie przyporządkowanie kosztów – o czym szerzej poniżej. Od strony organizacyjnej Wnioskodawca traktuje B jako odrębną działalność ze swoimi budżetami, celami biznesowymi, strategiami itp. b) Wyodrębnienie finansowe Księgi rachunkowe A są prowadzone (na podstawie Ustawy o rachunkowości), a sposób ich prowadzenia w momencie dokonania planowanego aportu ZCP umożliwiać będzie identyfikację oraz przypisanie do działalności B aktywów, pasywów, przychodów i kosztów związanych z tą działalnością.
Między innymi dla B przypisywana została odrębna kategoria MPK (miejsca powstawania kosztów). Na moment planowanego aportu działalność B posiadać również będzie niezależny budżet, cele biznesowe oraz rachunki bankowe.
Mając na względzie powyższe, należy podsumować, że w momencie dokonania planowanego aportu możliwe będzie przypisanie związanych z działalnością B przepływów finansowych oraz ewidencji zdarzeń gospodarczych w szczególności przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań z nimi związanych. c) Wyodrębnienie funkcjonalne Składniki majątkowe związane z działalnością B charakteryzują się odrębnością i obejmują elementy niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie B. Zdolność B do realizowania dedykowanych zadań gospodarczych znajduje swoje oparcie przede wszystkim w: · posiadaniu doświadczonych pracowników dedykowanych działalności B, · posiadaniu know-how niezbędnego do prowadzenia działalności B, · posiadaniu bazy klientów, · zawartych umowach z partnerami biznesowymi wspierającymi prowadzenie działalności, · posiadaniu odrębnych budżetów, celów biznesowych oraz rachunków bankowych wraz ze zgromadzonymi na nich środkami, · posiadaniu (wynajmowaniu) odrębnego zaplecza lokalowego.
W ramach aportu wniesione zostaną wszystkie środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z B i wykorzystywane obecnie do prowadzenia tej linii działalności. Do spółki z o.o. zostaną przeniesieni również pracownicy przyporządkowani do działalności B. Po dokonaniu aportu, spółka otrzymująca wkład będzie kontynuować działalność B przy wykorzystaniu przejętych składników majątkowych, wykorzystując unikalny know-how oraz pracę osób zatrudnionych. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, działalność B po aporcie będzie mogła działać dalej bez istotnych zmian czy reorganizacji.
Pytania
1) Czy przedstawiony w zdarzeniu przyszłym zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie przedmiotem aportu, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT? 2) W przypadku uznania, że przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, czy wniesienie działalności B w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wyłączone z zakresu ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jako transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w zdarzeniu przyszłym zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie przedmiotem aportu, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania, że przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wniesienie działalności B w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wyłączone z zakresu ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jako transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Uzasadnienie stanowiska Ad.
1 Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Jednym z podstawowych kryteriów klasyfikacji zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, przeniesienie składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością B z Wnioskodawcy na spółkę z o.o. spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast, w celu wykazania, że dane składniki stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa konieczne jest odniesienie się do każdej z płaszczyzn osobno oraz wykazanie, że w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, majątek, stanowiący przedmiot wkładu niepieniężnego, na moment planowanego aportu będzie wyodrębniony na każdej z omawianych płaszczyzn. W pierwszej kolejności należy jednak zauważyć, że składniki majątkowe będące przedmiotem planowanego aportu stanowią zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań w tym znaczeniu, że między składnikami majątkowymi istnieją funkcjonalne powiązania – nie jest to zatem zbiór luźnych elementów.
Zespół tych składników służy realizacji określonych zadań, tj. prowadzeniu B. a) Wyodrębnienie organizacyjne Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa musi mieć swoje wyodrębnione miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy, przy czym dopuszczalna jest każda forma wyodrębnienia organizacyjnego – nie musi ona mieć sformalizowanego charakteru, np. w postaci osobnego działu.
Jak wskazał NSA w wyroku z 14 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 198/20: „Zgodnie jednak z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych, wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół funkcjonalnie powiązanych składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nawet, jeśli nie nadano mu formy działu, wydziału czy temu podobnej formalnej jednostki (tak m.in. NSA w wyroku z 21 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1343/17, NSA w wyroku z 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1113/16, WSA w Poznaniu w wyroku z 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1261/16, WSA w Warszawie w wyroku z 27 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2995/10).
Powyższe koresponduje ze stanowiskiem wyrażanym przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym stanowiskiem zawartym w najnowszym wyroku z TSUE z 16 stycznia 2023 r., C-729/21. Z orzeczeń tego organu wynika bowiem, że pojęcie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa to pojęcia autonomiczne unijnego prawa podatkowego, w rozumieniu, których Trybunał zasadniczą wagę przywiązuje do tego, czy zbywane aktywa są wystarczające do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie do kwestii formalnych (tak m.in. wyroki z 16 stycznia 2023 r., C-729/21, z 27 listopada 2003 r., C-497/01 oraz z 10 listopada 2011 r., C- 444/10)”.
Powyższe twierdzenia o braku konieczności formalnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa potwierdzone zostały także w interpretacjach podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 września 2022 r., 0114-KDIP1-1.4012.441.2022.1.EW; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 października 2019 r., 0113-KDIPT1-1.4012.484.2019.2.MH) oraz w doktrynie (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, Warszawa 2026, art. 2; J. Matarewicz [w:] Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, Gdańsk 2026, art. 2).
W tym kontekście należy wskazać, że o wyodrębnieniu organizacyjnym działalności B świadczy przede wszystkim okoliczność wykonywania niezależnych zadań gospodarczych, poprzez wykorzystanie odrębnych aktywów i zobowiązań, zaangażowanie pracowników alokowanych do tej działalności oraz niezależne (od pozostałych obszarów działalności Wnioskodawcy) zaplecze lokalowe. Z działalnością B związane są konkretne składniki majątkowe, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego. Składniki majątkowe wchodzące w skład działalności B są przeznaczone do realizacji niezależnych zadań gospodarczych.
Ponadto, ze względu na wewnętrzne przypisanie składników majątku/pracowników do danej działalności poprzez odpowiednie przyporządkowanie na gruncie organizacyjnym jak i finansowym, Wnioskodawca traktuje B jako odrębną działalność ze swoimi budżetami, celami biznesowymi, strategiami itp. Co więcej, przeniesienie pracowników w ramach aportu nastąpi w formie przejścia zakładu pracy, zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w momencie planowanego aportu ZCP działalność B spełniać będzie przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego. b) Wyodrębnienie finansowe Wyodrębnienie finansowe z kolei nie musi oznaczać samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Wystarczająca jest zatem wyłącznie możliwość alokacji przychodów i kosztów do danej części przedsiębiorstwa, aby potwierdzić jego finansowe wyodrębnienie (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 2 czerwca 2026 r., 0114-KDIP1-1.4012.258.2026.4.MM; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 grudnia 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.681.2025.2.AR; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 listopada 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.701.2025.1.MN; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 września 2022 r., 0114-KDIP1-1.4012.441.2022.1.EW).
Zdaniem Wnioskodawcy, działalność B na moment planowanego aportu będzie wyodrębniona finansowo w ten sposób, że istnieć będzie możliwość ścisłego przypisania do niej zarówno osiąganych przychodów, jak i kosztów A. Zespół składników majątkowych związanych z działalnością B generuje odrębne i niezależne grupy przychodów i kosztów.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca na moment planowanego aportu będzie miał możliwość identyfikacji poszczególnych aktywów, zobowiązań, przychodów i kosztów oraz przypisania ich do działalności B. Co więcej, przychody i koszty B są na bieżąco wyodrębniane w księgach prowadzonych przez A. Co istotne, działalność B posiada oddzielne rachunki bankowe oraz niezależny od pozostałej działalności budżet kosztowy i cele biznesowe.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że działalność B w momencie planowanego aportu ZCP spełniać będzie przesłankę wyodrębnienia finansowego. c) Wyodrębnienie funkcjonalne Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać zdolność do potencjalnego funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 2 czerwca 2026 r., 0114-KDIP1-1.4012.258.2026.4.MM; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 grudnia 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.681.2025.2.AR; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 listopada 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.701.2025.1.MN; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 września 2022 r., 0114-KDIP1-1.4012.441.2022.1.EW).
W sprawie objętej wnioskiem, wyodrębnienie funkcjonalne przejawia się szczególnie w niezależnych i odrębnych celach biznesowych B od pozostałej działalności A. Do działalności B zostały alokowane składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług B. Działalność w tym zakresie opiera się głównie na posiadanych składnikach majątku, doświadczonych pracownikach dedykowanych tej formie działalności, bazie kontrahentów, zawartych umowach oraz posiadanym know-how – niezbędnym do prowadzenia B. Tym samym, działalność B należy uznać w istocie za zespół składników majątkowych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące przypisane mu zadania.
Należy wskazać, że w oparciu o przeniesione aktywa, pasywa i pracowników spółka otrzymująca wkład będzie mogła kontynuować działalność prowadzoną w ramach B. Spółka ta będzie bowiem posiadała wszystkie niezbędne składniki majątku, umowy handlowe z kontrahentami oraz pracowników posiadających odpowiedni know-how, które pozwalają na kontynuowanie działalności B bez potrzeby ponoszenia dodatkowych nakładów i podejmowania istotnych aktywności. Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że aport nie będzie stanowić przeniesienia przypadkowego zbioru składników, ale zbioru elementów powiązanych funkcjonalnie.
W rezultacie, umożliwi to podjęcie samodzielnej działalności przez spółkę otrzymującą wkład w zakresie działalności B. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, działalność B w momencie planowanego aportu ZCP spełniać będzie przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego. d) Zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem Istotną cechą, która definiuje zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jest też zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze.
W tym kontekście, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, uwzględnić należy następujące okoliczności: · zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz · faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji. Nabywca B zamierza prowadzić tę działalność w zakresie prowadzonym uprzednio przez zbywcę.
Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie w ramach planowanego aportu zostanie wniesiony taki zespół składników, który umożliwia niezakłócone kontynuowanie działalności B w dotychczasowym zakresie, bez potrzeby jego reorganizacji lub uzupełniania. Wnioskodawca wskazuje, że zespół składników materialnych i niematerialnych związanych z B posiada cechy pozwalające mu na funkcjonowanie jako niezależne przedsiębiorstwo.
Do działalności B przypisane są bowiem aktywa rzeczowe, wyodrębnione kontraktowo relacje z pracownikami i klientami, odrębne rachunki bankowe oraz budżet, a także odpowiadające im zobowiązania, co umożliwia prowadzenie działalności B w sposób samodzielny i ciągły, bez konieczności wsparcia ze strony innych segmentów A. Ad. 2 Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W myśl zaś art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o VAT, pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel – w tym przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 2 czerwca 2026 r., 0114-KDIP1-1.4012.258.2026.4.MM; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 grudnia 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.681.2025.2.AR; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 listopada 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.701.2025.1.MN). Tym samym należy uznać, że czynność wkładu niepieniężnego w postaci B może stanowić czynność „zbycia” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Jednocześnie, wobec uznania, że przedmiotem planowanego aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, to zdaniem Wnioskodawcy wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie wyłączone z zakresu ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jako czynność zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Według art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług.
Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu. Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.
Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.
Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania; 2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; 3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; 4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że: „(…) Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów”. W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że: „(…) regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów.
Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku.
Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11 NSA zauważył, że: „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
(…) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”. W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo własności nieruchomości.
Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia – otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do przywoływanych powyżej nieruchomości”. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Z opisu sprawy wynika, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą. Jednym z obszarów działalności A jest doradztwo w obszarze legalizacji pobytu i zatrudnienia cudzoziemców w Polsce. Ten segment działalności prowadzony jest pod marką B. Innym z istotnych segmentów działalności A jest działalność nieruchomościowa polegająca na administrowaniu i wynajmie nieruchomości własnych na rzecz innych podmiotów.
Planuje Pan przeprowadzenie reorganizacji, polegającej na wydzieleniu z majątku A działalności B i przeniesieniu jej jako wkład niepieniężny (aport) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Celem wskazywanej reorganizacji jest: · ograniczenie ryzyka gospodarczego, · budowa odrębnej marki i profesjonalizacja zarządzania, · zapewnienie ciągłości i trwałości działalności B, · umożliwienie sprzedaży.
Wskazał Pan, że w ramach planowanego zdarzenia przyszłego, po aporcie B, spółka, która otrzyma aport, będzie kontynuowała działalność prowadzoną obecnie pod marką B. Otrzymująca wkład spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki związane z działalnością B w wartości wynikającej z Pana ksiąg podatkowych. W ramach planowanego aportu mają zostać wniesione wszystkie składniki majątku, w tym zobowiązania, które są niezbędne do prowadzenia działalności B. Co więcej, działalność związana z B posiada wyodrębnione aktywa oraz zobowiązania związane z zadaniami realizowanymi przez tę część biznesu.
W szczególności, wyodrębnia Pan następujące aktywa związane z działalnością B, które mają zostać przeniesione w ramach aportu: · środki trwałe: laptopy, telefony, urządzenia wielofunkcyjne, meble biurowe, tablica wielofunkcyjna, niszczarka, ekspres do kawy, a także inny sprzęt elektroniczny i biurowy, · wartości niematerialne i prawne: licencje na programy komputerowe, w tym oprogramowanie (…), system kadrowy czy system płacowy, · stronę internetową B, · markę B, · prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę (ok.
6), · zobowiązania, w tym zobowiązania z tytułu wynagrodzeń oraz bieżących kosztów działalności, · rachunki bankowe związane z działalnością B wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi, · prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami (klientami B) oraz prawa i obowiązki z umów regulujących pozostałe obszary działalności B, w szczególności: - umowa na utrzymanie domeny strony internetowej B, - umowa na obsługę strony internetowej B, - umowa najmu biura, - umowa na usługi legalizacji pracy, - umowa na usługi marketingu, - umowa na terminal płatniczy, - umowa na usługi telefoniczne, - umowa na usługi sprzątania biura, - umowa na usługi telekomunikacyjne (Internet), - umowa na usługi prawne, - umowa na przygotowanie treści, grafik i obsługi social media, - umowy świadczenia usług legalizacyjnych dla klientów B2B, - umowy świadczenia usług legalizacyjnych dla klientów B2C.
W ramach aportu wniesione zostaną wszystkie środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z B i wykorzystywane obecnie do prowadzenia tej linii działalności. Do spółki z o.o. zostaną przeniesieni również pracownicy przyporządkowani do działalności B. Po dokonaniu aportu, spółka otrzymująca wkład będzie kontynuować działalność B przy wykorzystaniu przejętych składników majątkowych, wykorzystując unikalny know-how oraz pracę osób zatrudnionych. Pana zdaniem działalność B po aporcie będzie mogła działać dalej bez istotnych zmian czy reorganizacji.
Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy przedstawiony zespół składników materialnych i niematerialnych będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji, czy planowane wniesienie aportem przedsiębiorstwa B do Spółki będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Jak już wskazano, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi występować w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego mienia, musi ono obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo B, będzie stanowiło funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników majątkowych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które wykonuje obecnie w Spółce.
Wszystkie aktywa (w tym środki trwałe i wartości niematerialne i prawne) służą prowadzeniu działalności związanej głównie ze wsparciem w negocjacjach i spotkaniach biznesowych, w pośrednictwie w kontaktach z organami administracji, a także prowadzeniu szkolenia z zakresu legalnego zatrudniania cudzoziemców. Działalność B nie stanowi formalnie osobnego działu w strukturze A, to jednak jest ona wyodrębniona w ramach Pana działalności w sposób faktyczny, realny. Do działalności tej przypisani są w szczególności konkretni pracownicy, należności i zobowiązania oraz umowy. Ten segment działalności korzysta też z osobnej przestrzeni biurowej, zatem jest także wyodrębniony w fizyczny sposób.
Księgi rachunkowe A są prowadzone w sposób, że w momencie dokonania planowanego aportu ZCP umożliwiać będzie identyfikację oraz przypisanie do działalności B aktywów, pasywów, przychodów i kosztów związanych z tą działalnością. Między innymi dla B przypisywana została odrębna kategoria MPK. W momencie dokonania planowanego aportu możliwe będzie przypisanie związanych z działalnością B przepływów finansowych oraz ewidencji zdarzeń gospodarczych w szczególności przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań z nimi związanych.
W ramach aportu wniesione zostaną wszystkie środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z B i wykorzystywane obecnie do prowadzenia tej linii działalności. Pracownicy B na co dzień wykonują swoją pracę w biurze w C. Lokal ten jest wynajmowany od D sp. k. Umowa najmu lokalu będzie stanowiła przedmiot aportu, dzięki czemu B będzie mogła dalej korzystać z tej samej przestrzeni biurowej.
W ramach aportu nie zostanie wniesiona żadna nieruchomość, ponieważ żadna z nieruchomości, której Państwo są właścicielem, nie jest związana z działalnością B. Do spółki z o.o. zostaną przeniesieni również pracownicy przyporządkowani do działalności B. Po dokonaniu aportu, spółka otrzymująca wkład będzie kontynuować działalność B przy wykorzystaniu przejętych składników majątkowych, wykorzystując unikalny know-how oraz pracę osób zatrudnionych.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że zespół składników majątkowych i niemajątkowych składających się na przedsiębiorstwo B, będzie spełniać przesłanki do uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Działalność ta organizacyjnie i finansowo jest wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie oraz będzie w stanie samodzielnie i niezależnie realizować swoje zadania oraz prowadzić działalność gospodarczą w taki sposób, w jaki dokonują tego samodzielne podmioty funkcjonujące na rynku, z wykorzystaniem własnych zasobów ludzkich, technicznych, finansowych oraz majątkowych.
Spółka będzie mogła kontynuować działalność prowadzoną przez B w dotychczasowym zakresie wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem aportu. W konsekwencji należy stwierdzić, że zostaną spełnione wskazane powyżej przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa B za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym jego aport nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy.
Podsumowując, stwierdzić należy, że przedstawiony zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci przedsiębiorstwa B będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa („ZCP”) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowane wniesienie aportem przedmiotowej działalności będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.