Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w części (proporcji powierzchniowej) dotyczącej powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej. Uzupełnili go Państwo pismem z 1 września 2026 r. (wpływ 1 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz dwoma pismami z 5 października 2026 r. (wpływ 6 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (…), jako jednostka samorządu terytorialnego, planuje ubiegać się o dofinansowanie przedsięwzięcia polegającego na kompleksowej termomodernizacji budynku Szkoły (…) w ramach programu (…). Zakres przedsięwzięcia obejmuje w szczególności wymianę źródła ciepła na kocioł opalany biomasą, docieplenie ścian zewnętrznych, stropu, dachu i stropodachu, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, modernizację instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, montaż instalacji fotowoltaicznej oraz wykonanie wentylacji mechanicznej.
Inwestorem przedsięwzięcia będzie Gmina (…), nabywcą faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją zadania będzie Gmina (…), natomiast odbiorcą Urząd Miejski (…). Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Budynek szkoły posiada powierzchnię użytkową wynoszącą (…).
W budynku znajdują się również pomieszczenia wykorzystywane lub przeznaczone do wykorzystania na cele inne niż prowadzenie działalności oświatowej, tj.: - lokal mieszkalny o powierzchni (…) wynajmowany na cele mieszkaniowe, którego najem korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, - pomieszczenie magazynowe z możliwością wynajęcia o powierzchni (…) (w przeszłości pomieszczenie było wynajmowane w ramach pomocy obywatelom (….) w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, obecnie lokal służy jako pomieszczenie magazynowe szkoły), - pomieszczenie magazynowe z możliwością wynajęcia o powierzchni (…), w tym jest wynajęty lokal użytkowy o powierzchni (…) oddawany w odpłatny najem, stanowiący czynność opodatkowaną podatkiem VAT, - powierzchnia (…) przeznaczona pod automat (…), stanowiąca czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
Od kosztów kwalifikowalnych projektu odjęto powierzchnię, z której korzystają najemcy lokali: klatki schodowej o powierzchni (…) na I piętrze, klatki schodowej o powierzchni (…) w części piwnicznej budynku, korytarza o powierzchni (…) w części piwnicznej budynku, a także piwnicy o łącznej powierzchni: (…). Łączna powierzchnia tych pomieszczeń wynosi (…) i stanowi (…)% całości budynku.
Dodatkowo od kosztów kwalifikowalnych projektu odjęto powierzchnię (…) kotłowni wraz z magazynem na pellet – wskazana powierzchnia została wyliczona wskaźnikiem procentowym, tj. udział powierzchni przeznaczonej na najem w stosunku do powierzchni użytkowej budynku z uwagi na powiązanie technologiczne tych pomieszczeń (kotłownia ogrzewa między innymi pomieszczenia przeznaczone na cele inne niż oświatowe). Powierzchnia użytkowa całego budynku (zgodnie z opracowanym audytem energetycznym) wynosi: (…).
Na potrzeby przygotowania wniosku o dofinansowanie Gmina dokonała fizycznego i jednoznacznego wyodrębnienia powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych z zakresu edukacji publicznej. Powierzchnia ta wynosi (…) i stanowi (…)% całości budynku. Powierzchnia przeznaczona na działalność inną niż realizacja zadań oświatowych (…), obejmująca pomieszczenia wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czynności zwolnionych od podatku oraz pomieszczenie magazynowe, została wyłączona z zakresu kosztów kwalifikowanych projektu.
W konsekwencji, wydatki objęte dofinansowaniem będą dotyczyły wyłącznie części budynku wykorzystywanej do wykonywania zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej. Wyodrębniona powierzchnia nie jest i nigdy nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ani do wykonywania czynności opodatkowanych lub zwolnionych od podatku. Służy ona wyłącznie realizacji ustawowych zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej.
Na potrzeby rozliczenia projektu Gmina zamierza zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wyłącznie tę część podatku VAT naliczonego, która dotyczy wydatków przypisanych do wskazanej powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych i której – zgodnie z przepisami ustawy o VAT – nie będzie mogła odliczyć.
Doprecyzowanie opisu sprawy W pismach z 1 września 2026 r. oraz z 5 października 2026 r.: W odpowiedzi na pytanie „1. Czy w związku z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku Szkoły (…), o której mowa we wniosku, będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.)?”, wskazali Państwo: W związku z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku Szkoły (…) gmina będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.).
W odpowiedzi na pytanie: „2. Czy instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?”, wskazali Państwo: Instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. W odpowiedzi na pytanie: „3. Czy zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
Jeżeli tak, to proszę wskazać: a) jakie zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej? b) czy ww. umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?”, wskazali Państwo: Rozliczenie energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną będzie odbywało się zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w tzw. systemie net-metering. W systemie rozliczeń net-metering nie będziemy otrzymywać wynagrodzenia pieniężnego za nadwyżki energii elektrycznej oddane do sieci, ponieważ będą one rozliczane w formie opustów.
W odpowiedzi na pytanie: „4. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to proszę wskazać, czy będą Państwo z tego tytułu otrzymywali wynagrodzenie”, wskazali Państwo: Rozliczenie energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną będzie odbywało się zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w systemie opustów (net-metering).
Nadwyżki energii elektrycznej, które nie zostaną wykorzystane na bieżące potrzeby szkoły, będą wprowadzane do sieci dystrybucyjnej, stanowiącej swoisty „wirtualny magazyn energii”. Energia ta będzie mogła zostać następnie wykorzystana poprzez pobór energii z sieci w okresach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie będzie produkowała wystarczającej ilości energii na potrzeby szkoły. Gmina nie będzie otrzymywała wynagrodzenia pieniężnego za energię wprowadzoną do sieci. Nadwyżki będą rozliczane w ramach systemu opustów, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o odnawialnych źródłach energii. Niewykorzystane w określonym terminie nadwyżki energii nie podlegają dalszemu rozliczeniu.
W odpowiedzi na pytanie: „5. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?”, wskazali Państwo: W przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, nie będziemy korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
W odpowiedzi na pytanie: „6. Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu”, wskazali Państwo: Instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. W odpowiedzi na pytanie: „7. Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci: a) będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie?
Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim terminie? b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?”, wskazali Państwo: Nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej będą rozliczane w bieżącym okresie rozliczeniowym lub w każdym kolejnym do całkowitego wykorzystania nadwyżek, lecz w czasie nie dłuższym niż do 12 miesięcy od daty wprowadzenia nadwyżki do sieci licząc od ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o odnawialnych źródłach energii niewykorzystana nadwyżka energii elektrycznej w kolejnych okresach rozliczeniowych, która została wprowadzona do sieci 12 miesięcy wcześniej „przepada”.
W odpowiedzi na pytanie: „8. Czy powstała instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie przez Państwa: a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług? c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?”, wskazali Państwo: a) Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. b) Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. do realizacji zadań własnych w zakresie edukacji publicznej i oświaty. c) Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na pytanie: „9. W sytuacji gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”, wskazali Państwo: Nie dotyczy, ponieważ powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na pytanie: „10. Do jakich czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego projektu pn.
„(...)”, tj. czy do czynności: a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to będą czynności), b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to będą czynności), c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to będą czynności)?”, wskazali Państwo: a) Instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego projektu nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. b) Instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego projektu nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. c) Energia elektryczna wyprodukowana przez instalację fotowoltaiczną będzie w całości zużywana na realizację zadań własnych w zakresie edukacji publicznej i oświaty, co stanowi działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na pytanie: „11. Czy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?”, wskazali Państwo: Powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani do czynności zwolnionych od podatku VAT.
W odpowiedzi na pytanie: „12. W sytuacji gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to proszę wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?”, wskazali Państwo: Nie dotyczy, ponieważ powstała instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani do czynności zwolnionych od podatku VAT.
Pytanie
Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w części (proporcji powierzchniowej) dotyczącej powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej, która stanowi koszt kwalifikowany w opisanym projekcie?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w części (proporcji powierzchniowej) dotyczącej powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej, która stanowi koszt kwalifikowany w opisanym projekcie. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz krajowych sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zakupami a transakcjami opodatkowanymi. W analizowanym stanie sprawy, dobra i usługi nabyte w celu termomodernizacji wyodrębnionej części oświatowej budynku (…) będą konsumowane wyłącznie do realizacji zadań o charakterze publicznoprawnym, niepodlegającym ustawie o VAT. Wydatki te nie mają i nie będą miały żadnego, choćby pośredniego wpływu na obrót osiągany przez Gminę (szkołę) z tytułu komercyjnego najmu pozostałych lokali.
Tym samym, ze względu na całkowity brak związku przyczynowo-skutkowego z jakąkolwiek działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaje bezwzględnie wyłączone. Jednocześnie, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie realizacji zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, wykonywanych jako organy władzy publicznej.
Do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 oraz pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej oraz utrzymanie gminnych obiektów użyteczności publicznej. Planowana inwestycja służy realizacji właśnie tych zadań. W analizowanej sytuacji Gmina w związku z realizacją projektu wykonuje zadania własne w zakresie edukacji publicznej, działając poza reżimem podatku VAT. Na potrzeby realizowanego projektu Gmina dokonała jednoznacznego wyodrębnienia powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie powierzchnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czynności zwolnionych od podatku oraz pozostałych celów innych niż działalność edukacyjna zostały wyłączone z zakresu kosztów kwalifikowanych projektu. W konsekwencji wydatki objęte złożonym wnioskiem będą dotyczyły wyłącznie części budynku służącej wykonywaniu zadań własnych Gminy. Wydatki te nie pozostają w żadnym związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Z uwagi na fakt, że koszty kwalifikowane projektu zostały matematycznie i fizycznie przypisane wyłącznie do powierzchni oświatowej (z pominięciem części komercyjnych i zwolnionych), w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (tzw. prewspółczynnik). Gmina nie ma możliwości zastosowania odliczenia proporcjonalnego, ponieważ dokonano bezpośredniej alokacji kosztów. Skoro wydatki kwalifikowane w udziale 90% wykazują wyłącznie i w całości związek z działalnością pozostającą poza zakresem ustawy o VAT, prawo do odliczenia wynosi równe 0%, bez konieczności kalkulowania struktury obrotów szkoły lub jednostki ją obsługującej Centrum Usług Wspólnych (…).
Ponadto, Gmina zaznacza, że prewspółczynnik szkoły oraz Centrum Usług Wspólnych (...), o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2c i ust. 22 ustawy o VAT, wyliczony według wzoru z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, właściwego dla jednostki budżetowej na 2026 r. (na podstawie danych z 2025 r.) nie przekroczył 2%, zatem Gmina, na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, zaokrągliła przedmiotowy wskaźnik do 0%.
Gmina szacuje, że po zakończeniu projektu prewspółczynnik szkoły oraz Centrum Usług Wspólnych (...) również nie przekroczy 2% i będzie zaokrąglony do 0%. Oznacza to, że nawet gdyby hipotetycznie uznać koszty za niemożliwe do bezpośredniego przyporządkowania, prawo do odliczenia z mocy samej ustawy wynosiłoby 0%. Prawidłowość takiego podejścia potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych sprawach. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lipca 2026 r. (sygn.
0112-KDIL1-3.4012. 323.2026.1.AC) Organ wprost wskazał, że w sytuacji, gdy wydatki inwestycyjne związane z termomodernizacją budynku oświatowego da się jednoznacznie i bezpośrednio przyporządkować za pomocą klucza powierzchniowego do działalności statutowej gminy, wyłączona jest konieczność stosowania proporcji obrotowej. W takich okolicznościach gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od tak wyodrębnionej części kosztów. Stanowisko Gminy znajduje pełne odzwierciedlenie w aktualnej i jednolitej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Jako przykłady analogicznych rozstrzygnięć, w których organ uznał stanowiska gmin za prawidłowe, wskazać należy m.in.: · Interpretację indywidualną z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.323.2026.1.AC, · Interpretację indywidualną z dnia 8 lipca 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.512.2026.1.PRP, · Interpretację indywidualną z dnia 1 lipca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.326.2026.1.PS, · Interpretację indywidualną z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.72.2025.2.KM.
W wyżej wymienionych sprawach organ jednoznacznie potwierdził, że realizacja projektów modernizacji energetycznej budynków szkolnych nie generuje prawa do odliczenia podatku VAT, o ile efekty tych inwestycji służą wyłącznie nieodpłatnym zadaniom własnym jednostki samorządu terytorialnego. Skoro towary i usługi nabywane w ramach realizacji przedsięwzięcia – w części objętej złożonym wnioskiem – będą wykorzystywane wyłącznie do działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT, nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkująca możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W ocenie Gminy, w analizowanej sytuacji Gmina w związku z realizacją projektu wykonuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie edukacji publicznej. W konsekwencji podatek VAT naliczony od wydatków inwestycyjnych przypisanych do powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej będzie stanowił dla Gminy koszt niepodlegający odliczeniu, a tym samym będzie mógł zostać uznany za wydatek kwalifikowany zgodnie z zasadami programu dofinansowania, o ile spełnione zostaną pozostałe warunki określone w dokumentacji konkursowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym: W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Na podstawie art. 86 ust. 2b ustawy: Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: 1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz 2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Na mocy art. 86 ust. 2c ustawy: Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane: 1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością; 2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością; 3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza; 4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
W myśl art. 86 ust. 2d ustawy: W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy. Według art. 86 ust. 2g ustawy: Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
Jak stanowi art. 86 ust. 2h ustawy: W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
Z art. 86 ust. 22 ustawy, wynika że: Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT i zwolnionej od podatku) oraz działalności innej niż gospodarcza. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych z działalnością inną niż gospodarcza lub czynnościami zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w ogóle.
Natomiast w przypadku, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest możliwe podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Ponadto, w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, w celu odliczenia właściwej kwoty podatku naliczonego, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją projektu pn. „(...)”, będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Według art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie, z którym: Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte. Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują, jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym: Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: 8) edukacji publicznej, 15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady odpłatnych).
Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
W tym miejscu należy wskazać, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE: Użyte w ustawie określenia oznaczają: mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE: Prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799).
Na mocy art. 3 ustawy o OZE: Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej: 1) w mikroinstalacji; 2) w małej instalacji; 3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne; 4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE: Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej: 1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7; 2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8. Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE: Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE: Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do: 1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej; 2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej: a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej; 3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie: a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1. Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE: Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3. Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE: Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE: Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi: 1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, 2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340).
Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że: W przypadku gdy: 1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4; 2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE: W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn: 1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne; 2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE: W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu: 1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną; 2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18. W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE: 1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1. 3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. 5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta. 6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2. 9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4: 1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b; 2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9: 1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, 2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla czerwca 2022 r. - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6. Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE: Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej, którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej: 1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 3; 2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.; 3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. C tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE: Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE: Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276).
Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że: Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów. Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina (…), jako jednostka samorządu terytorialnego, planuje ubiegać się o dofinansowanie przedsięwzięcia polegającego na kompleksowej termomodernizacji budynku (…) w ramach programu (…). Zakres przedsięwzięcia obejmuje w szczególności wymianę źródła ciepła na kocioł opalany biomasą, docieplenie ścian zewnętrznych, stropu, dachu i stropodachu, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, modernizację instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, montaż instalacji fotowoltaicznej oraz wykonanie wentylacji mechanicznej.
Inwestorem przedsięwzięcia będzie Gmina (…), nabywcą faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją zadania będzie Gmina (…), natomiast odbiorcą Urząd Miejski (…). Budynek szkoły posiada powierzchnię użytkową wynoszącą (…).
W budynku znajdują się również pomieszczenia wykorzystywane lub przeznaczone do wykorzystywania na cele inne niż prowadzenie działalności oświatowej, tj.: - lokal mieszkalny o powierzchni (…) wynajmowany na cele mieszkaniowe, którego najem korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, - pomieszczenie magazynowe z możliwością wynajęcia o powierzchni (…) (w przeszłości pomieszczenie było wynajmowane w ramach pomocy obywatelom (…) w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, obecnie lokal służy jako pomieszczenie magazynowe szkoły), - pomieszczenie magazynowe z możliwością wynajęcia o powierzchni (…), w tym jest wynajęty lokal użytkowy o powierzchni (…) oddawany w odpłatny najem, stanowiący czynność opodatkowaną podatkiem VAT, - powierzchnia (…) przeznaczona pod automat (…), stanowiąca czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
Od kosztów kwalifikowalnych projektu odjęto powierzchnię, z której korzystają najemcy lokali: klatki schodowej o powierzchni (…) na I piętrze, klatki schodowej o powierzchni (…) w części piwnicznej budynku, korytarza o powierzchni (…) w części piwnicznej budynku, a także piwnicy o łącznej powierzchni: (…). Łączna powierzchnia tych pomieszczeń wynosi (…) i stanowi (…)% całości budynku.
Dodatkowo od kosztów kwalifikowalnych projektu odjęto powierzchnię (….): kotłowni wraz z magazynem na pellet – wskazana powierzchnia została wyliczona wskaźnikiem procentowym, tj. udział powierzchni przeznaczonej na najem w stosunku do powierzchni użytkowej budynku z uwagi na powiązanie technologiczne tych pomieszczeń (kotłownia ogrzewa między innymi pomieszczenia przeznaczone na cele inne niż oświatowe). Powierzchnia użytkowa całego budynku (zgodnie z opracowanym audytem energetycznym) wynosi: (…).
Na potrzeby przygotowania wniosku o dofinansowanie Gmina dokonała fizycznego i jednoznacznego wyodrębnienia powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych z zakresu edukacji publicznej. Powierzchnia ta wynosi (…) i stanowi (…) całości budynku. Powierzchnia przeznaczona na działalność inną niż realizacja zadań oświatowych (…), obejmująca pomieszczenia wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czynności zwolnionych od podatku oraz pomieszczenie magazynowe, została wyłączona z zakresu kosztów kwalifikowanych projektu.
W konsekwencji, wydatki objęte dofinansowaniem będą dotyczyły wyłącznie części budynku wykorzystywanej do wykonywania zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej. Wyodrębniona powierzchnia nie jest i nigdy nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ani do wykonywania czynności opodatkowanych lub zwolnionych od podatku. Służy ona wyłącznie realizacji ustawowych zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej.
Na potrzeby rozliczenia projektu Gmina zamierza zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wyłącznie tę część podatku VAT naliczonego, która dotyczy wydatków przypisanych do wskazanej powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w części (proporcji powierzchniowej) dotyczącej powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej, która stanowi koszt kwalifikowany w ww. projekcie.
Mając na uwadze przepisy prawa oraz opis sprawy należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie. Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE tzw. „net-meteringu” należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.
Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT. Z opisu sprawy wynika, że nadwyżki energii elektrycznej, które nie zostaną wykorzystane na bieżące potrzeby Szkoły, będą wprowadzane do sieci dystrybucyjnej, stanowiącej swoisty „wirtualny magazyn energii”. Energia ta będzie mogła zostać następnie wykorzystana poprzez pobór energii z sieci w okresach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie będzie produkowała wystarczającej ilości energii na potrzeby Szkoły.
Nie będą Państwo otrzymywać wynagrodzenia pieniężnego za energię wprowadzoną do sieci. Nadwyżki będą rozliczane w ramach systemu opustów, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o odnawialnych źródłach energii. Nadwyżki wyprodukowanej energii elektrycznej będą rozliczane w bieżącym okresie rozliczeniowym lub w każdym kolejnym do całkowitego wykorzystania nadwyżek, lecz w czasie nie dłuższym niż do 12 miesięcy od daty wprowadzenia nadwyżki do sieci licząc od ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Niewykorzystane w określonym terminie nadwyżki energii nie podlegają dalszemu rozliczeniu.
Zatem, wprowadzanie przez Państwa do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej – jak wskazali Państwo – zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, bowiem – jak Państwo wskazali – wydatki objęte dofinansowaniem będą dotyczyły wyłącznie części budynku wykorzystywanej do wykonywania zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej.
Wyodrębniona powierzchnia nie jest i nigdy nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ani do wykonywania czynności opodatkowanych lub zwolnionych od podatku. Służy ona wyłącznie realizacji ustawowych zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej. Powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. do realizacji zadań własnych w zakresie edukacji publicznej i oświaty.
W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie będzie miała – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. przedsięwzięcia.
Podsumowując, w odniesieniu do wydatków związanych przedsięwzięciem polegającym na kompleksowej termomodernizacji budynku Szkoły (…) w ramach (…), nie będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych w części (proporcji powierzchniowej) dotyczącej powierzchni budynku wykorzystywanej wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej. Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.
Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.