Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Uzupełnił go w dniu 26 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Działalność podatnika jest prowadzona od (…) 2024 r. Podatnik złożył w roku 2020 Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w (…) oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów w formie ryczałtu ewidencjonowanego i do dziś rozlicza się na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego oraz prowadzi ewidencję podatku dochodowego zryczałtowanego. W ramach działalności Firma Pana (…) produkuje X. X te zostały samodzielnie zaprojektowane przez ww. firmę i stale są modernizowane i dostosowywane do potrzeb użytkowników. Są to (…). Firma sprzedaje gotowe X w Polsce i do Unii Europejskiej. Odrębną formą działalności jest wynajem produkowanych X, które są środkami trwałymi w firmie.
Firma sprzedaje zarówno nowe fabrycznie X, jak i używane X ze środków trwałych po wynajmie. Często przed zakupem zdarza się, że kupujący wypożycza X najpierw na okres od kilku dni do kilku tygodni. Sprawdza, w ten sposób na ile jest on dla niego przydatny. Po przetestowaniu kupuje nową X lub czasami chce odkupić ten egzemplarz, który właśnie wynajmował. Tym bardziej, że jako używana X jest już trochę tańszy i sprawdzony w warunkach rzeczywistych. X, które zostają przeznaczone na środki trwałe, już po pierwszych kilku dniach pracy na (…) nie spełniają definicji X nowej - nie można ich przywrócić do stanu pierwotnego ze względu na (…). Są więc co do zasady już X używanymi.
X, będące przedmiotem wynajmu, przed ich sprzedażą klientowi nie są wycofywane z ewidencji środków trwałych - sprzedaż dotyczy więc aktualnych środków trwałych. Podatnik przekazując X na środki trwałe, która ma być wynajmowana, zakłada, że czas użytkowania X znacznie przekroczy rok. Żywotność bowiem każdego X jest obliczana na wiele lat użytkowania. Natomiast zdarza się, że firmy, które wynajmują X, chcą je odkupić już po kilku tygodniach/miesiącach od wprowadzenia do ewidencji środków trwałych. Czasami są oni pierwszymi użytkownikami (najemcami), a czasami kolejnymi. Podatnik oprócz działalności gospodarczej nie uzyskuje innych dochody podlegające opodatkowaniu.
Pytanie
Jaką stawką podatku dochodowego zryczałtowanego należy opodatkować sprzedaż X wyprodukowanych we własnym zakresie, przekazanych na środki trwałe do wynajmu a których faktyczny czas użytkowania był krótszy niż rok?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Podatnika sprzedaż X własnej produkcji, które zostały przeznaczone na środki trwałe i oddane do wynajmu, powinna być opodatkowana stawką 3%. Każda X przeznaczony na środki trwale spełnia definicję środka trwałego. Zakładany czas użytkowania każdej X znacznie przekracza rok. Każda sprzedawana X przed sprzedażą jest faktycznie wynajmowana. W związku z powyższym bez względu na faktyczny czas wynajmowania (kilka tygodni czy miesięcy) i bez względu na to, kto będzie kupującym - pierwszy wynajmujący czy kolejny - sprzedaż X, który był wprowadzony do ewidencji środków trwałych, podlega opodatkowaniu stawką 3% przewidzianą dla sprzedaży środków trwałych wg podatku dochodowego zryczałtowanego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.): Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Według treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Z kolei, zgodnie z art. 5b ust. 1 tej ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących: - środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, - składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł, - składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.
Stosownie natomiast do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących: 1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, 2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł, 3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, 4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, 5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku – bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
Powołane przepisy odnoszą się do pojęć uregulowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak, o tym, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”.
Do tej kategorii należą: - środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; - wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy; - środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ww. ustawy. Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych. Do tego rodzaju składników odnoszą się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f tiret drugie oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Przy czym przepisy te stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega odpowiednio stawce 3% (w przypadku ruchomości) albo stawce 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1.500 zł.
Według art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
W świetle powyższego, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi: - stanowić własność lub współwłasność podatnika, - zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika, - być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, - przewidywany okres jego używania być dłuższy niż rok, - być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przy czym uznaje się, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć jako możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania. Na podstawie powyższych regulacji ujęciu w ewidencji (wykazie) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegają składniki spełniające ustawowe przesłanki środka trwałego.
Zatem na podstawie zacytowanych przepisów w przypadku zbycia ruchomych składników majątku, wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%. Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność od (…) 2024 r. Złożył Pan Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w (…) oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów w formie ryczałtu ewidencjonowanego i do dziś rozlicza się Pan na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego oraz prowadzi ewidencję podatku dochodowego zryczałtowanego.
W ramach działalności Pana firma produkuje X. X te zostały samodzielnie zaprojektowane przez ww. firmę i stale są modernizowane i dostosowywane do potrzeb użytkowników. Są to (…). Firma sprzedaje gotowe X w Polsce i do Unii Europejskiej. Odrębną formą działalności jest wynajem produkowanych X, które są środkami trwałymi w firmie. Firma sprzedaje zarówno nowe fabrycznie X, jak i używane X ze środków trwałych po wynajmie. Często przed zakupem zdarza się, że kupujący wypożycza X najpierw na okres od kilku dni do kilku tygodni. Sprawdza, w ten sposób na ile jest on dla niego przydatny. Po przetestowaniu kupuje nową X lub czasami chce odkupić ten egzemplarz, który właśnie wynajmował.
Tym bardziej, że jako używana X jest już trochę tańszy i sprawdzony w warunkach rzeczywistych. X, które zostają przeznaczone na środki trwałe, już po pierwszych kilku dniach pracy (…) nie spełniają definicji X nowej - nie można ich przywrócić do stanu pierwotnego ze względu na (…). Są więc co do zasady już X używanymi. X, będące przedmiotem wynajmu, przed ich sprzedażą klientowi nie są wycofywane z ewidencji środków trwałych - sprzedaż dotyczy więc aktualnych środków trwałych. Przekazując X na środki trwałe, która ma być wynajmowana, zakłada Pan, że czas użytkowania X znacznie przekroczy rok. Żywotność bowiem każdego X jest obliczana na wiele lat użytkowania.
Natomiast zdarza się, że firmy, które wynajmują X, chcą je odkupić już po kilku tygodniach/miesiącach od wprowadzenia do ewidencji środków trwałych. Czasami są oni pierwszymi użytkownikami (najemcami), a czasami kolejnymi. Oprócz działalności gospodarczej nie uzyskuje Pan innych dochodów podlegających opodatkowaniu.
Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że w przypadku uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży X stanowiących środki trwałe, których faktyczny czas użytkowania był krótszy niż rok – zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, z tytułu odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku. W świetle powyższego, Pana stanowisko uznano za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym opisanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Zwrócić należy także uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy lub własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.