Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 września 2026 r. (wpływ 21 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca jest obecnie właścicielem w całości lokalu mieszkalnego położonego przy A, o powierzchni użytkowej (…) m2. Wnioskodawca obecnie faktycznie zamieszkuje w lokalu mieszkalnym położonym przy A. Lokal ten stanowi jego aktualne miejsce zamieszkania i służy zaspokajaniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
1. Nabycie udziału 35/100 w 2014 r.: W dniu (…) 2014 r. Wnioskodawca wraz z ówczesną żoną nabyli do majątku wspólnego, na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, udział wynoszący 35/100 części w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy A. Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży, (…). Cena nabycia udziału wynoszącego 35/100 wynosiła (…) zł. 2. Podział majątku wspólnego w 2018 r.: W (…) 2018 r. Wnioskodawca i jego była żona dokonali podziału majątku wspólnego na podstawie aktu notarialnego (…). W wyniku podziału majątku wspólnego udział wynoszący 35/100 w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy A przypadł w całości Wnioskodawcy.
W związku z podziałem majątku wspólnego Wnioskodawca zobowiązał się do dokonania na rzecz byłej żony spłaty w wysokości (…) zł. Wnioskodawca wskazuje, że udział 35/100 został pierwotnie nabyty do majątku wspólnego w 2014 r., natomiast w 2018 r. w wyniku podziału majątku wspólnego przypadł Wnioskodawcy na wyłączną własność. 3. Nabycie udziału 65/100 w 2024 r.: Pozostały udział wynoszący 65/100 w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy A Wnioskodawca nabył w drodze darowizny od swoich rodziców w dniu (…) 2024 r. Darowizna została dokonana na podstawie aktu notarialnego (…).
W wyniku otrzymanej darowizny Wnioskodawca stał się właścicielem całego lokalu mieszkalnego położonego przy A, tj. udziału wynoszącego 100/100. 4. Pozostałe lokale mieszkalne: Wnioskodawca posiada również dwa inne lokale mieszkalne, które są wynajmowane osobom trzecim. Lokale te nie służą zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie zamieszkuje w tych lokalach, lecz są one wykorzystywane w celu uzyskiwania przychodów z najmu. Fakt posiadania tych dwóch lokali nie zmienia tego, że lokal mieszkalny położony przy A jest obecnie miejscem faktycznego zamieszkania Wnioskodawcy.
5. Planowany zakup nowego mieszkania: Wnioskodawca zamierza nabyć inny lokal mieszkalny, który będzie służył zaspokajaniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych. W tym celu Wnioskodawca zamierza najpierw uzyskać pozytywną decyzję kredytową, a następnie zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup nowego lokalu mieszkalnego. Kredyt zostanie zaciągnięty przed sprzedażą lokalu mieszkalnego położonego przy A. Nowy lokal mieszkalny będzie nabyty w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza faktycznie zamieszkać w nowym lokalu. Nowy lokal nie będzie nabywany w celu jego wynajmu ani wyłącznie w celach inwestycyjnych.
Kwota zaciągniętego kredytu będzie wyższa niż wartość odpowiadająca udziałowi 65/100 w lokalu mieszkalnym położonym przy A. 6. Planowana sprzedaż lokalu przy A: Po uzyskaniu kredytu hipotecznego i nabyciu nowego lokalu mieszkalnego Wnioskodawca zamierza sprzedać w całości lokal mieszkalny położony przy A. Sprzedaż nastąpi przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca nabył udział 65/100 w drodze darowizny od rodziców, tj. przed upływem pięciu lat od końca 2024 r. Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej.
7. Przeznaczenie środków ze sprzedaży: Po sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A Wnioskodawca zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego, który został zaciągnięty na zakup nowego lokalu mieszkalnego służącego realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Kredyt hipoteczny zostanie zaciągnięty przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A. Kwota zaciągniętego kredytu będzie wyższa niż kwota odpowiadająca przychodowi przypadającemu na udział 65/100 w sprzedawanym lokalu.
Wnioskodawca zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A na spłatę tego kredytu. Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą zaciągnięcie kredytu na zakup nowego lokalu mieszkalnego oraz dokonanie jego spłaty środkami pochodzącymi ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A. Pismem z 21 września 2026 r., uzupełnił Pan opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania: 1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2. Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A, w części odpowiadającej udziałowi 65/100 zamierza Pan w całości przeznaczyć na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego na zakup nowego lokalu nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości?
Odpowiedź: Wnioskodawca zamierza sprzedać lokal mieszkalny położony przy A, następnie środki finansowe odpowiadające 65/100 udziałów zamierza w całości przeznaczyć na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego na zakup nowego lokalu nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości przy A. 3. Czy kredyt hipoteczny, który zamierza Pan zaciągnąć ma zakup nowego lokalu mieszkalnego zostanie zaciągnięty w banku/spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mającym siedzibę w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
Odpowiedź: Kredyt hipoteczny zostanie zaciągnięty przez Wnioskodawcę w banku mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Czy nowy lokal mieszkalny, na który zamierza Pan zaciągnąć kredyt hipoteczny, jest położony w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej? Odpowiedź: Nowy lokal mieszkalny, którego zakup zostanie sfinansowany kredytem hipotecznym, będzie położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pytania
1. Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego przy A, w części odpowiadającej udziałowi 35/100 nabytemu przez Wnioskodawcę i jego ówczesną żonę do majątku wspólnego w dniu (…) 2014 r., a następnie przyznanemu Wnioskodawcy w wyniku podziału majątku wspólnego w dniu (…) 2018 r., nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
2. Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A, w części odpowiadającej udziałowi 65/100 nabytemu w drodze darowizny od rodziców w dniu (…) 2024 r., będzie w całości korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli przed sprzedażą Wnioskodawca zaciągnie kredyt hipoteczny na zakup innego lokalu mieszkalnego służącego realizacji jego własnych potrzeb mieszkaniowych, a następnie po sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A przeznaczy środki uzyskane z tej sprzedaży na spłatę tego kredytu?
3. Czy fakt posiadania przez Wnioskodawcę dwóch innych lokali mieszkalnych, które są wynajmowane osobom trzecim i nie służą zaspokajaniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych, nie będzie stanowił przeszkody w zastosowaniu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli nowy lokal mieszkalny zostanie nabyty w celu faktycznego zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy, a Wnioskodawca faktycznie zamieszka w tym lokalu?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy stanowisko przedstawione w pytaniach jest prawidłowe. W odniesieniu do udziału 35/100 w lokalu mieszkalnym, położonym przy A, Wnioskodawca uważa, że jego sprzedaż nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. Udział ten został nabyty przez Wnioskodawcę i jego ówczesną żonę do majątku wspólnego w dniu (…) 2014 r. Późniejszy podział majątku wspólnego z dnia (…) 2018 r., w wyniku którego udział 35/100 przypadł Wnioskodawcy na wyłączną własność, nie stanowił nowego nabycia dla celów określenia pięcioletniego terminu.
W konsekwencji pięcioletni termin należy liczyć od końca 2014 r. i upłynął on z końcem 2019 r. Sprzedaż udziału 35/100 w 2026 r. nie będzie zatem stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. W odniesieniu do udziału 65/100 w lokalu mieszkalnym, położonym przy A, nabytego w drodze darowizny od rodziców w dniu (…) 2024 r., sprzedaż przed upływem pięciu lat będzie natomiast co do zasady stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że dochód z tej części sprzedaży będzie korzystał ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Wnioskodawca zamierza bowiem przed sprzedażą lokalu mieszkalnego położonego przy A zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup innego lokalu mieszkalnego. Kredyt zostanie zaciągnięty w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Po nabyciu nowego lokalu Wnioskodawca zamierza faktycznie w nim zamieszkać. Następnie Wnioskodawca sprzeda lokal mieszkalny położony przy A, który obecnie stanowi jego miejsce zamieszkania, a środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczy na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego.
Zdaniem Wnioskodawcy spłata kredytu będzie stanowiła wydatek na własny cel mieszkaniowy, ponieważ kredyt zostanie zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego, który będzie służył zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazuje, że posiada dwa inne lokale mieszkalne, jednak lokale te są wynajmowane osobom trzecim i nie służą jego własnym potrzebom mieszkaniowym. Natomiast lokal mieszkalny położony przy A jest obecnie przez Wnioskodawcę faktycznie zamieszkiwany. Planowany zakup nowego lokalu będzie zatem związany z kontynuacją zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych po sprzedaży obecnego miejsca zamieszkania.
Zdaniem Wnioskodawcy samo posiadanie innych lokali mieszkalnych, które są przeznaczone na wynajem i nie służą jego własnym potrzebom mieszkaniowym, nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Wnioskodawca uważa zatem, że cały dochód przypadający na udział 65/100 nabyty w drodze darowizny od rodziców w 2024 r. będzie korzystał ze zwolnienia, jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A zostaną przeznaczone w ustawowym terminie na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wcześniej na zakup nowego lokalu mieszkalnego służącego realizacji jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jest Pan obecnie właścicielem w całości lokalu mieszkalnego położonego przy A, gdzie obecnie Pan faktycznie zamieszkuje. Lokal ten stanowi Pana aktualne miejsce zamieszkania i służy zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych.
(…) 2014 r. wraz z ówczesną żoną nabył Pan do majątku wspólnego, na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, udział wynoszący 35/100 części w prawie własności ww. lokalu mieszkalnego. Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży. (…) 2018 r. dokonał Pan wraz z byłą żoną podziału majątku wspólnego na podstawie aktu notarialnego Rep. A (...). W wyniku podziału majątku wspólnego udział wynoszący 35/100 w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy A przypadł w całości Panu. W związku z podziałem majątku wspólnego zobowiązał się Pan do dokonania na rzecz byłej żony spłaty w wysokości (…) zł.
Pozostały udział wynoszący 65/100 w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy A nabył Pan w drodze darowizny od swoich rodziców w dniu (…) 2024 r. Darowizna została dokonana na podstawie aktu notarialnego. Sprzedaż lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku, nastąpi przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nabył Pan udział 65/100 w drodze darowizny od rodziców, tj. przed upływem pięciu lat od końca 2024 r. Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
W odniesieniu do udziału wynoszącego 35/100 części w prawie własności lokalu mieszkalnego, który nabył Pan wraz z byłą małżonką w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości.
Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
Stosownie do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3. Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795) – podział ten nie jest obowiązkowy.
Zgodnie bowiem z tym przepisem: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. W myśl natomiast art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
Strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie zachowując reguły równych udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku obejmującego splot interesów osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych wykraczających poza ramy majątku dorobkowego.
W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Pana udziału wynoszącego 35/100 jest data nabycia części przedmiotowego lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków, tj. (…) 2014 r. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do udziału w wysokości 35/100 w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, nabytego w 2014 r. do majątku wspólnego małżonków, upłynął z końcem 2019 r. W konsekwencji planowane odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2014 r. do majątku wspólnego małżonków, nie będzie stanowiło dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zbycia tej części nieruchomości. Natomiast w odniesieniu do pozostałego udziału w lokalu mieszkalnym – wynoszącego 65/100 części – który otrzymał Pan w darowiźnie od rodziców (…) 2024 r., należy odwołać się do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego.
Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
Zatem, w odniesieniu do udziału w wysokości 65/100 w lokalu mieszkalnym, który otrzymał Pan w darowiźnie od rodziców (…) 2024 r., pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 2024 r. Tym samym, odpłatne planowane zbycie przedmiotowej nieruchomości – w części, którą otrzymał Pan w darowiźnie od rodziców – będzie stanowić dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Na mocy art. 19 ust. 3 tej ustawy: Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Przepis ten stanowi, że: Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1) wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
2) wydatki poniesione na: a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b, – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. Na podstawie art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c na realizację własnego celu mieszkaniowego.
Wskazać również trzeba, że zgodnie z cytowanym przepisem art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.
Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
Zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się wyłącznie spłatę kredytu (pożyczki), którymi sfinansowane zostały wydatki mieszkaniowe oraz odsetki od tego kredytu (pożyczki). Takimi wydatkami nie są inne opłaty oraz prowizje, w tym związane z wcześniejszą spłatą kredytu (pożyczki). Ponadto wskazuję, że ustawodawca nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta.
Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Sam fakt posiadania przez podatnika innych lokali mieszkalnych nie oznacza zatem, że zakup kolejnego lokalu nie może służyć realizacji własnych celów mieszkaniowych.
Każdorazowo ocenie podlega bowiem rzeczywisty sposób wykorzystania nabytej nieruchomości oraz zamiar zaspokojenia w niej własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że zamierza Pan nabyć inny lokal mieszkalny, który będzie służył zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. W tym celu zamierza Pan najpierw uzyskać pozytywną decyzję kredytową, a następnie zaciągnąć kredyt hipoteczny na zakup nowego lokalu mieszkalnego. Zamierza Pan faktycznie zamieszkać w nowym lokalu. Nowy lokal nie będzie nabywany w celu jego wynajmu ani wyłącznie w celach inwestycyjnych.
Kwota zaciągniętego kredytu będzie wyższa niż wartość odpowiadająca udziałowi 65/100 w lokalu mieszkalnym położonym przy A. Po uzyskaniu kredytu hipotecznego i nabyciu nowego lokalu mieszkalnego zamierza Pan sprzedać w całości lokal mieszkalny położony przy A. Sprzedaż nastąpi przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nabył Pan udział 65/100 w drodze darowizny od rodziców, tj. przed upływem pięciu lat od końca 2024 r. Po sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A zamierza Pan przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego, który został zaciągnięty na zakup nowego lokalu mieszkalnego służącego realizacji Pana własnych potrzeb mieszkaniowych.
Kredyt hipoteczny zostanie zaciągnięty przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A. Będzie Pan posiadał dokumentację potwierdzającą zaciągnięcie kredytu na zakup nowego lokalu mieszkalnego oraz dokonanie jego spłaty środkami pochodzącymi ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że zamierza sprzedać lokal mieszkalny położony przy A, następnie środki finansowe odpowiadające 65/100 udziałów zamierza Pan w całości przeznaczyć na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego na zakup nowego lokalu nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości przy A. Kredyt hipoteczny zostanie zaciągnięty przez Pana w banku mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Nowy lokal mieszkalny, którego zakup zostanie sfinansowany kredytem hipotecznym, będzie położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Posiada Pan również dwa inne lokale mieszkalne, które są wynajmowane osobom trzecim. Lokale te nie służą zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie zamieszkuje Pan w tych lokalach, lecz są one wykorzystywane w celu uzyskiwania przychodów z najmu.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przeznaczeniem kwoty uzyskanej ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego przy A na spłatę kredytu hipotecznego, który zostanie zaciągnięty na zakup nowego lokalu mieszkalnego służącego realizacji Pana własnych potrzeb mieszkaniowych.
Wskazać należy, że fakt posiadania przez Pana dwóch innych lokali mieszkalnych, które są wynajmowane osobom trzecim i nie służą zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych, pozostaje bez wpływu na możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Przepisy ustawy nie uzależniają bowiem prawa do zastosowania zwolnienia od warunku nieposiadania przez podatnika innych nieruchomości mieszkalnych. Nie przewidują również obowiązku zaprzestania wynajmowania posiadanych lokali w związku z nabyciem kolejnego lokalu mieszkalnego.
W konsekwencji samo posiadanie innych lokali mieszkalnych, wykorzystywanych w celach inwestycyjnych poprzez ich wynajem osobom trzecim, nie stanowi przeszkody do zastosowania omawianego zwolnienia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.