Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania stawki podatku VAT 0% z tytułu eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz dystrybucji (…). Spółka jest członkiem grupy (…), prowadzącego działalność na wielu rynkach międzynarodowych. Grupa posiada ugruntowaną pozycję rynkową, rozbudowaną strukturę organizacyjną oraz prowadzi działalność produkcyjną, logistyczną i dystrybucyjną w wielu państwach. Skala i charakter tej działalności wymagają stosowania uporządkowanych i wiarygodnych procesów księgowych, operacyjnych i informatycznych oraz odpowiednich mechanizmów kontroli wewnętrznej. Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług („VAT”) zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
Jest również zarejestrowana jako podatnik VAT-UE na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka sprzedaje swoje produkty kontrahentom z siedzibą w Polsce, z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej, jak również z siedzibą poza granicami Unii Europejskiej. W przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE towary są transportowane z terytorium Polski (tj. z magazynów należących do Spółki w Polsce) do odbiorców w krajach trzecich. Tym samym towary te są transportowane z Polski do kraju trzeciego i docierają do miejsca przeznaczenia w takim kraju trzecim. Transakcje te dokumentowane są fakturami VAT wystawianymi przez Spółkę.
Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie eksportu takich towarów – tj. sprzedaży towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej. W celu zastosowania stawki 0% VAT Spółka gromadzi dokumentację potwierdzającą wywóz towarów poza UE (zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej), współpracuje z agencjami celnymi i pozyskuje dokumenty poprzez systemy informatyczne Krajowej Administracji Skarbowej.
Zasadniczo eksportowa odprawa towarów odbywa się przed polskimi organami celnymi, co skutkuje uzyskaniem dokumentu CC529C (dawniej: IE-529) przy rozpoczęciu procedury wywozu oraz dokumentu CC599C (dawniej: IE-599) przy jej zakończeniu - choć zdarza się, że Spółka z różnych przyczyn nie dysponuje tymi dokumentami w ustawowych terminach. Aktualna praktyka Spółki polega na tym, że jeżeli dokument CC599C zostanie uzyskany przed terminem złożenia deklaracji VAT, stosowana jest stawka 0% na podstawie art. 41 ust. 4, 6, 6a, 11 ustawy o VAT.
Natomiast, jeżeli brak jest tego dokumentu, przy posiadaniu CC529C, eksport jest wykazywany w kolejnym okresie pod warunkiem uzyskania potwierdzenia wywozu przed złożeniem deklaracji za ten okres, a gdy dokument potwierdzający wywóz (IE-599/CC599C) nie zostanie pozyskany, transakcja rozliczana jest według stawki krajowej z możliwością ewentualnej późniejszej korekty. Praktyka obrotu gospodarczego sprawia, że Spółka doświadcza powtarzających się trudności w terminowym pozyskiwaniu dokumentów IE-599/CC599C, które wynikają z opóźnień po stronie agencji celnych, opóźnień po stronie kontrahentów, z awarii systemów w krajach trzecich lub innych przyczyn.
W związku z tym zdarza się, że Spółka nie posiada dokumentu IE-599/CC599C, który potwierdzałby wywóz towarów poza granice UE. Niemniej Spółka zawsze w takich sytuacjach posiada inny dowód tego, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia wskazanego przez kontrahenta poza granicami UE. Poniżej Spółka prezentuje różne warianty takich posiadanych dowodów. W każdym z wariantów Spółka jest w stanie powiązać określone towary wynikające z danego dokumentu z określonymi fakturami sprzedażowymi oraz pozycjami w ewidencji VAT.
W każdym z wariantów Spółka posiada – oprócz wymienionych poniżej przy opisie danego wariantu: 1) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dostawę (eksport); 2) Dokument celny potwierdzający zwolnienie towarów do wywozu CC529C (albo IE-529). Wariant I – potwierdzenie w systemie informatycznym W tym wariancie towary są transportowane do magazynu spółek powiązanych, które znajdują się w Norwegii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie lub innym kraju trzecim. Kontrahentami i jednocześnie nabywcami są zawsze spółki powiązane należące do tej samej grupy kapitałowej.
W konsekwencji Spółka, jak i te spółki powiązane są obsługiwane przez ten sam wspólny system informatyczny (logistyczno-finansowo-księgowy). Gdy towar wysyłany z Polski w wyniku sprzedaży (eksportowany) przybędzie do magazynu danej spółki powiązanej, towar jest tam skanowany, a fakt jego odebrania odnotowywany jest w systemie. Tym samym odnotowanie w systemie informatycznym tego faktu ma miejsce wyłącznie, gdy towar dotrze do tego wskazanego miejsca. Spółka jest w stanie wygenerować z systemu oraz wydrukować dokument, który potwierdza fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim.
Dlatego też w tym wariancie Spółka posiada: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim. Wariant II - potwierdzenie w systemie informatycznym oraz list przewozowy W tym wariancie Spółka posiada: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim; 2) List przewozowy, który potwierdza fakt odbycia transportu towaru do miejsca docelowego w kraju trzecim.
Wariant III - potwierdzenie w systemie informatycznym oraz oświadczenie w formie elektronicznej W tym wariancie Spółka posiada: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim; 2) Oświadczenie wystawione przez odbiorcę towarów w formie elektronicznej przesłane do Spółki drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail, dokumentu PDF lub innego podobnego dokumentu, które zawiera listę towarów wraz z informacją, że te towary dotarły do miejsca docelowego w kraju trzecim.
Wariant IV - oświadczenie w formie elektronicznej W tym wariancie Spółka posiada: 1) Oświadczenie wystawione przez odbiorcę towarów w formie elektronicznej przesłane do Spółki drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail, dokumentu PDF lub innego podobnego dokumentu, które zawiera listę towarów wraz z informacją, że te towary dotarły do miejsca docelowego w kraju trzecim. Wariant V – list przewozowy W tym wariancie Spółka posiada: 1) List przewozowy, który potwierdza fakt odbycia transportu towaru do miejsca docelowego w kraju trzecim.
Pytania
1) Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie I? 2) Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie II? 3) Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie III? 4) Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie IV? 5) Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie V?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy: 1) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie I. 2) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie II. 3) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie III. 4) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie IV.
5) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu eksportu towarów na podstawie dokumentów opisanych w Wariancie V. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Z przedstawionego opisu wynika bez wątpliwości, że dokonywane przez Spółkę transakcje stanowią eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT. W przedstawionym opisie faktów nie ulega bowiem wątpliwości, że towary Spółki są: · przedmiotem dostawy (są sprzedawane), · a jednocześnie są przedmiotem wysyłki lub transportu z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej. Eksport towarów podlega opodatkowaniu stawką 0% pod warunkiem spełnienia określonych obowiązków formalnych o charakterze dokumentacyjnym.
Regulują to przede wszystkim (w zakresie istotnym dla wniosku) przepisy art. 41 ust. 4, 6, 6a, 11 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 41 ust. 4: W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Zgodnie z art. 41 ust. 6: Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 41 ust. 6a: Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności (…).
Zgodnie z art. 41 ust. 11: Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio. Z opisu stanu faktycznego wynika również niewątpliwie, że ze wszystkich opisanych dokumentów jednoznacznie wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
Z opisu faktów również wynika, że towary faktycznie opuściły terytorium Polski, opuściły terytorium UE i dotarły do miejsca przeznaczenia w kraju trzecim. Z powyższych przepisów wynika zatem, że kluczowa w niniejszej sprawie pozostaje odpowiedź na pytanie, czy przedstawione w Wariantach od I do V dokumenty są „dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE”, które uprawniają Spółkę do zastosowania stawki 0% w eksporcie. Odpowiedź na to pytanie jest oczywiście twierdząca. Wynika to z następujących okoliczności. Po pierwsze, sama treść podanego opisu faktów na to wskazuje.
W każdym z wariantów (od I do V) każdy z przedstawionych zestawów dokumentów (faktura + dokument CC529C + dokument z danego wariantu) potwierdza w swojej treści to, że dany towar został dostarczony do kraju trzeciego. Po drugie, art. 41 ust. 6a, który definiuje „dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej” wskazuje, że „dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności (…)”. Użycie zwrotu „w szczególności” wskazuje, że wymienione tam dokumenty są katalogiem otwartym. Należy zatem skoncentrować się na tym, czy dany dokument „potwierdza wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej”. To zaś wynika już z samego opisu przedstawionej sytuacji.
A zatem rezultat wykładni językowej w odniesieniu do sytuacji Spółki jest jednoznaczny. Po trzecie, za takim wnioskiem (że każdy dokument jest wystarczający do zastosowania stawki 0% w eksporcie, o ile jednoznacznie i wiarygodnie potwierdza wywóz towaru do kraju trzeciego) przemawia jednolicie utrwalone orzecznictwo polskich sądów administracyjnych. Obszerne fragmenty za takim jednoznacznym wnioskiem wskazane są poniżej. Po czwarte, za takim wnioskiem (że każdy dokument jest wystarczający do zastosowania stawki 0% w eksporcie, o ile jednoznacznie i wiarygodnie potwierdza wywóz towaru do kraju trzeciego) przemawia jednolicie utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Obszerne fragmenty za takim jednoznacznym wnioskiem wskazane są poniżej. Orzecznictwo polskich sądów administracyjnych Poniżej zaprezentowano najważniejsze fragmenty utrwalonego podejścia polskich sądów administracyjnych, zgodnie z którym każdy dokument jest wystarczający do zastosowania stawki 0% w eksporcie, o ile jednoznacznie i wiarygodnie potwierdza wywóz towaru do kraju trzeciego. Wszystkie te wyroki potwierdzają stanowisko Wnioskodawcy.
1. WSA w Krakowie, wyrok z 27 stycznia 2026 r., I SA/Kr 759/25 „Ustawa ta, w swoim art. 41 ust. 6a, zawiera bowiem katalog otwarty (podkreślenie Sądu) dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.” „W konsekwencji, dokonując wykładni ww. przepisu należałoby stwierdzić - mając na uwadze ww. zasadę proporcjonalności oraz fakt, że przepis ten zawiera katalog otwarty dokumentów – że dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej nie muszą być koniecznie dokumenty urzędowe.
Najistotniejsze i tak jest bowiem spełnienie warunków materialnych, a nie fakt posiadania przez podatnika dokumentów na ich spełnienie.” „Jak zaś jasno wynika z ww. wyroku TSUE, kwestie formalne nie mogą być podstawą do odmowy zastosowania zwolnienia (stawki 0%), gdy fakt eksportu (wywozu towaru poza terytorium Unii) jest bezsporny, bez względu na to kto go wykazał (podatnik czy organy).” 2. WSA w Łodzi, wyrok z 13 sierpnia 2025 r., I SA/Łd 342/25 „Nakreślone zagadnienie stanowiło już przedmiot oceny sądów administracyjnych.
Przegląd orzecznictwa wskazuje na klarowną linię orzeczniczą, zgodnie z którą katalog dokumentów wskazanych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest otwarty, co oznacza, iż podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się innym, niż wymieniony wprost w tym przepisie dokumentem, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE (por.m.in. wyroki WSA: w Warszawie z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 555/24; z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 358/24, z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1524/24; we Wrocławiu z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 739/23; w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1505/23; w Białymstoku z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 200/24; w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 377/24, z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 223/25, z dnia 16 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 200/25).; Stanowisko to, w całości aprobowane przez Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, jest wyrazem prounijnej wykładni prawa krajowego w kontekście przepisu art. 146 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz respektowania orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym wyroku z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt C-275/18, w sprawie Vinš, ECLI:EU:C:2019:265.” „Podsumowując, z orzecznictwa TSUE wynika, że w przypadku eksportu towarów nie jest kluczowe posiadanie określonych dokumentów, czy też objęcie towarów określoną procedurą celną, lecz sam fakt wywozu towarów poza granice UE.
Co za tym, dla zastosowania stawki VAT w wysokości 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki w wysokości 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada dokumentu urzędowego potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten rzeczywiście nastąpił.” „Zauważyć również trzeba, że także na gruncie unijnych przepisów celnych potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko przez uzyskanie komunikatu CC599C, dopuszczalne jest także powoływanie się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest zamknięty.” 3. WSA w Łodzi, wyrok z 16 lipca 2025 r., I SA/Łd 200/25 „Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał zatem (...) że nie można przyjąć arbitralnie, iż tylko celne dokumenty "urzędowe" mogą potwierdzać eksport towarów.
Brak formalnego objęcia eksportowanych towarów procedurą celną nie zawsze musi prowadzić do odmowy zastosowanie 0% stawki VAT dla tej dostawy. Podatnik może wykazać innymi dowodami, że nastąpił eksport towarów z terytorium Unii, a dowody te muszą być przekonywujące i możliwe do zweryfikowania przez właściwe organy podatkowe.” 4. WSA w Krakowie, wyrok z 13 lutego 2025 r., I SA/Kr 972/24 „Jako potwierdzenie dokonania wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej można zatem wykorzystać jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów.
Nie można z góry zakładać, że dokumenty generowane przez podmioty inne niż urząd celny i Poczta Polska z założenia nie będą mogły spełniać wymogów ustawowych.” „Dla wykazania faktu wywozu towaru wystarczy przedstawienie wiarygodnego dokumentu niewymienionego w tym przepisie.
(...) Dokument taki musi również pozwalać na identyfikację wywiezionego towaru w taki sposób, by możliwe było bez żadnych wątpliwości stwierdzenie, że dotyczy tego samego towaru, który został zgłoszony do procedury wywozu.” 5. WSA w Opolu, wyrok z 15 stycznia 2025 r., I SA/Op 1008/24 „Z treści ww. przepisów jednoznacznie wynika, że dokumenty pochodzące od organów celnych potwierdzające wywóz zostały wskazane jedynie przykładowo, o czym świadczy zwrot "w szczególności". Katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy VAT jest zatem katalogiem otwartym (...).
Brak jest zatem w obowiązujących przepisach uzasadnienia dla stanowiska organu interpretacyjnego, wywodzącego z art. 41 ust. 6a ustawy VAT bezwzględny wymóg posiadania dokumentu celnego w postaci odpowiedniego komunikatu IE 599.” „Zdaniem Sądu dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie decydujący jest sam fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), nie zaś zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
W związku z tym, brak jest podstaw do odmowy prawa do zastosowania stawki 0% VAT jedynie z powodu braku określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten rzeczywiście miał miejsce.” 6. WSA w Warszawie, wyrok z 4 grudnia 2024 r., III SA/Wa 1967/24 „W przepisach brak uzasadnienia dla stanowiska organu interpretacyjnego, wywodzącego z art. 41 ust. 6 i 6a u.p.t.u. wymóg posiadania dokumentu "urzędowego" (dokumentu celnego lub dokumentu innego, takiego jak wystawiony przez pocztę).” „Z wyroku tego - przeciwnie niż wywodzi DKIS - nie wynika również, by potwierdzenie wywozu musiało być oparte na innym dokumencie urzędowym.” „Dostawca ma więc to "wykazać" tout court - nie (niekoniecznie) wykazać przy pomocy dokumentu urzędowego.” „Dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie decydujący jest więc sam fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), nie zgromadzenie określonych dokumentów urzędowych (przesłanka formalna).” „Dokumenty potwierdzające ten wywóz nie muszą mieć charakteru urzędowego - jednak podatnika obciąża ryzyko, że dokumenty prywatne okażą się nierzetelne (niezgodne z rzeczywistością).” 7. WSA w Gliwicach, wyrok z 27 sierpnia 2024 r., I SA/Gl 1720/23 „Posłużenie się sformułowaniem "w szczególności" prowadzi do wniosku, że przewidziany w przepisie art. 41 ust. 6a u.p.t.u. katalog jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów, uznanych za dowody potwierdzające wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej.
Przywołane przepisy nie wprowadzają (...) zastrzeżenia, że dokumentem stanowiącym potwierdzenie może (...) być wyłącznie dokument (...) o charakterze "urzędowym" (...).” „Zgodnie z normą zbudowana oparciu o treść art. 146 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT, a także art. 2 pkt 8, art. 41a ust. 6 i art. 41 ust. 6a u.p.t.u. dla skorzystania ze stawki podatku 0% wystarczające jest, aby podatnik dysponował dowodem wiarygodnym, potwierdzającym faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.” 8. WSA w Warszawie, wyrok z 25 czerwca 2024 r., III SA/Wa 358/24 „Z wyroku tego - przeciwnie niż wywodzi DKIS - nie wynika również, by potwierdzenie wywozu musiało być oparte na innym dokumencie urzędowym.” „Dostawca ma więc to "wykazać" tout court - nie (niekoniecznie) wykazać przy pomocy dokumentu urzędowego.” „Także na gruncie unijnych przepisów celnych potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko przez uzyskanie komunikatu IE-599; dopuszczalne jest także powoływanie się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest zamknięty.” „Dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie decydujący jest sam fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), nie zgromadzenie określonych dokumentów urzędowych (przesłanka formalna).” 9. WSA we Wrocławiu, wyrok z 14 maja 2024 r., I SA/Wr 739/23 „Posłużenie się sformułowaniem "w szczególności" prowadzi do wniosku, że przewidziany w przepisie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT katalog jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów, uznanych za dowody potwierdzające wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej.
Analizowane przepisy nie zawierają warunku, zgodnie z którym dokumentem stanowiącym potwierdzenie może (...) być wyłącznie dokument (...) o charakterze "urzędowym" (...).” „Konkludując, w ocenie Sądu, nie ma racji DKIS (...) że jedynie dokumenty o charakterze urzędowym, w których właściwe organy celne (...) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów (...).” 10. WSA we Wrocławiu, wyrok z 23 kwietnia 2024 r., I SA/Wr 751/23 „Posłużenie się sformułowaniem "w szczególności" prowadzi do wniosku, że przewidziany w przepisie art. 41 ust. 6a uVAT katalog dokumentów jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów, uznanych za dowody potwierdzające wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej.
Analizowane przepisy nie zawierają warunku, zgodnie z którym dokumentem stanowiącym potwierdzenie może być wyłącznie dokument (...) o charakterze "urzędowym" (...).” „Konkludując, w ocenie Sądu nie ma racji DKIS (...) że jedynie dokumenty o charakterze urzędowym (...) dają podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów (...).” 11. WSA we Wrocławiu, wyrok z 19 marca 2024 r., I SA/Wr 732/23 „Posłużenie się sformułowaniem "w szczególności" prowadzi do wniosku, że przewidziany w przepisie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT katalog dokumentów jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów, uznanych za dowody potwierdzające dostawę i wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej.
Ponadto przedmiotowy przepis nie zawiera warunku, zgodnie z którym obejmuje on wyłącznie dokumenty o charakterze "urzędowym".” „(...) jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi dowodami, w tym zostaje ustalona w postępowaniu podatkowym, to nie można takiej okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego (...).” 12. WSA we Wrocławiu, wyrok z 13 marca 2024 r., I SA/Wr 862/23 „Z przepisów tych nie wynika jednak, że tylko posiadanie określonego rodzaju dokumentów uprawnia do zastosowania stawki 0%.
Podkreślenia wymaga, że w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ustawodawca posługuje się bowiem sformułowaniem "w szczególności" co prowadzi do wniosku, że przewidziany w tym przepisie katalog jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów uznanych za dowody potwierdzający dostawę i wywóz towaru poza granice UE.
Co istotne w sprawie ww. przepis nie zawiera warunku, zgodnie z którym obejmuje on wyłącznie dokumenty o "charakterze urzędowym".” „W tym kontekście słusznie zwrócono uwagę w skardze, że stanowisko takie narusza art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, ponieważ w przepisie tym przewidziano otwarty katalog dokumentów, za pomocą których podatnik może wykazać wywóz towarów poza terytorium UE.
Mogą to być zatem jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów.” 13. WSA w Rzeszowie, wyrok z 8 lutego 2024 r., I SA/Rz 558/23 „Zdaniem Sądu dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie decydujący jest sam fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), nie zaś zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
W związku z tym, brak jest podstaw do odmowy prawa do zastosowania stawki 0% VAT jedynie z powodu braku określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten rzeczywiście miał miejsce.” „Należy również zauważyć, że na gruncie wspólnotowych przepisów celnych potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez uzyskanie komunikatu IE-599, lecz dopuszczalne jest także w tym zakresie powoływanie się na tzw. dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym.” „Nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (...) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów.” 14. WSA w Bydgoszczy, wyrok z 19 grudnia 2023 r., I SA/Bd 553/23 „Analiza powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania stawki 0% w odniesieniu do eksportu jest posiadanie przez podatnika (...) dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
Z przepisów tych nie wynika jednak, że tylko posiadanie określonego rodzaju dokumentów uprawnia do zastosowania stawki 0%. W art. 41 ust. 6a u.p.t.u. ustawodawca posługuje się sformułowaniem "w szczególności" co prowadzi do wniosku, że przewidziany w tym przepisie katalog jest otwarty, a wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów uznanych za dowody potwierdzający dostawę i wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej.” „Biorąc powyższe wywody pod uwagę należy zauważyć, że dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił.” „(...) w przepisie tym przewidziano otwarty katalog dokumentów, za pomocą których podatnik może wykazać wywóz towarów poza terytorium UE. Mogą to być zatem jakiekolwiek dokumenty, z których będzie wynikało, że faktycznie doszło do eksportu towarów.
Nie można zatem z góry zakładać, że dokumenty wymienione we wniosku o wydanie interpretacji nie będą spełniać wymogów potwierdzających wywóz towarów.” Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Identyczne wnioski do powyższych wynikają z orzecznictwa TSUE. Poniżej prezentowane zostały najważniejsze jego fragmenty. Sprawa C-275/18, Milan Vinš W tej sprawie podatnik wysyłał towary poza UE, ale nie obejmował ich formalnie procedurą celną wywozu. Organ odmówił mu zwolnienia, bo brakowało „właściwego” dokumentu/procedury celnej. TSUE uznał, że dla 0% VAT decydujące jest rzeczywiste spełnienie materialnych warunków eksportu, a nie konkretny rodzaj dokumentu czy formalność celna.
Trybunał wskazał w tym wyroku w szczególności, że: „Zatem zakwalifikowanie transakcji jako dostawy na eksport na podstawie art. 146 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT nie zależy od objęcia danych towarów procedurą celną wywozu, której nieprzestrzeganie skutkuje pozbawieniem podatnika prawa do zwolnienia w eksporcie.” (pkt 27) „Owe transakcje powinny być bowiem opodatkowane przy uwzględnieniu ich cech obiektywnych.” (pkt 29) „W tym względzie przesłanka taka jak przewidziana w § 66 ust. 1 ustawy nr 235/2004, stojąca na przeszkodzie przyznaniu zwolnienia z VAT dla dostawy towarów, które nie zostały objęte procedurą wywozu, podczas gdy jest bezsporne, że towary te zostały faktycznie wywiezione zgodnie z kryteriami przypomnianymi w pkt 24 niniejszego wyroku, a zatem ze względu na swe cechy ogólne dostawa ta spełnia przesłanki zwolnienia przewidziane w art. 146 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT, nie zachowuje zasady proporcjonalności.” (pkt 30) „Wprowadzenie takiej przesłanki oznaczałoby uzależnienie prawa do odliczenia od spełnienia obowiązków formalnych, w rozumieniu orzecznictwa przypomnianego w pkt 29 niniejszego wyroku, bez zbadania, czy ustanowione przez prawo Unii przesłanki materialnoprawne zostały rzeczywiście spełnione.
Sama okoliczność, że eksporter nie objął danych towarów procedurą wywozu, nie oznacza, że taki wywóz faktycznie nie nastąpił.” (pkt 31) „Ponieważ, jak podnosi w istocie rząd czeski, brak objęcia towarów przeznaczonych do wywozu w ramach tej procedury celnej może często skutkować utrudnieniem lub wręcz uniemożliwieniem organom podatkowym weryfikacji faktycznego wyprowadzenia tych towarów z terytorium Unii, prawdą jest, że co się tyczy przekonywającego dowodu, o którym mowa w pkt 35 niniejszego wyroku, rzeczywisty charakter wywozu trzeba należycie wykazać względem właściwych organów podatkowych, przy czym wymóg ten dotyczy przesłanek materialnych wymaganych do przyznania zwolnienia.” (pkt 36) „Jednakże, jak wynika z pkt 25 niniejszego wyroku, w sprawie w postępowaniu głównym nie twierdzono, że brak objęcia danych towarów procedurą wywozu uniemożliwiałby wykazanie, że zostały spełnione wymogi materialne, w tym wypadku faktyczne wyprowadzenie tych towarów z terytorium Unii.” (pkt 37) „Wynika z tego, że w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii.” (pkt 38) „Jednakże samo w sobie nieprzestrzeganie tego obowiązku nie wyklucza, że spełnione są przesłanki materialnoprawne uzasadniające przyznanie zwolnienia.” (pkt 39) Sprawa C-656/19, BAKATI PLUS Sprawa ta dotyczyła sytuacji, w której towary bezspornie faktycznie opuściły terytorium UE, ale podatnik nie spełnił formalnych warunków właściwych dla zastosowanego przez siebie reżimu zwolnienia i nie dochował wszystkich formalności celnych związanych z eksportem.
TSUE uznał, że sam brak określonych formalności lub dokumentów nie przesądza jeszcze o utracie prawa do zwolnienia eksportowego, jeżeli spełnione są materialne, obiektywne przesłanki eksportu. W szczególności Trybunał wskazał, że kwalifikacja transakcji jako dostawy eksportowej nie może zależeć od przestrzegania formalności celnych, skoro towary zostały rzeczywiście wyprowadzone poza terytorium Unii.
Trybunał wskazał w tym wyroku w szczególności, że: „Ponadto, po pierwsze, art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT nie przewiduje warunku zastosowania formalności celnych dotyczących wywozu, aby można było zastosować zwolnienie w eksporcie przewidziane w tym przepisie.” (pkt 60) „W związku z tym kwalifikacja danej transakcji jako „dostawy na eksport” w rozumieniu tego przepisu nie może zależeć od przestrzegania formalności celnych mających zastosowanie do wywozu (...).” (pkt 63) „Ponadto, jak już przypomniano w istocie w pkt 62 i 63 niniejszego wyroku, zakwalifikowanie danej transakcji jako „dostawy towarów” w rozumieniu art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT zależy od tego, czy spełnia ona obiektywne kryteria, na których opiera się to pojęcie, przypomniane w pkt 56 niniejszego wyroku, i nie może zależeć od poszanowania formalności celnych ani od zamiaru podatnika lub innego podmiotu gospodarczego działającego w tym samym łańcuchu dostaw.” (pkt 68) „Jeżeli te przesłanki materialnoprawne zostaną spełnione, zasada neutralności podatkowej wymaga, aby zwolnienie z VAT zostało przyznane, nawet jeśli podatnik pominął pewne wymogi formalne.” (pkt 72) „Jednakże nie można wymagać środka dowodowego wyłączającego wszystkie inne, a wszelkie dowody umożliwiające zajęcie stanowiska wymaganego przez właściwy organ podatkowy należy uznać za dopuszczalne.” (pkt 76) „[...] objęcie danych towarów procedurą celną wywozu, czy dokonane przed wywozem, czy po nim, stanowi obowiązek formalny, który ponadto nie wchodzi w zakres wspólnego systemu VAT, lecz procedury celnej.
Jednakże samo w sobie nieprzestrzeganie tego obowiązku nie wyklucza, że spełnione są przesłanki materialnoprawne uzasadniające przyznanie tego zwolnienia.” (pkt 78) „W tych okolicznościach nie jest zgodne z zasadą proporcjonalności to, że stoi na przeszkodzie przyznaniu zwolnienia z VAT w odniesieniu do dostawy towarów na eksport z tego powodu, że dany podatnik nie przeprowadził procedury celnej wyprowadzenia tych towarów i nie dysponuje niezbędnymi dokumentami, mimo że jest bezsporne, iż rzeczone towary zostały rzeczywiście wywiezione (...).” (pkt 79) „Ponadto należy zauważyć, że stosowanie zwolnienia w eksporcie w rozumieniu art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT (...) jest co do zasady prawem, jeżeli spełnione są przewidziane w tym celu przesłanki materialnoprawne (...).” (pkt 85) Za identycznymi wnioskami przemawia szerokie orzecznictwo TSUE dotyczące obowiązków formalnych (jest to 27 wyroków – zob. P. Mikuła, Obowiązki formalne w unijnym prawie opodatkowania VAT: przegląd orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE 1988-2022. Analiza i wnioski [w:] B. brzeziński, A. Franczak, K. Lasiński-Sulecki, Prawo podatkowe Unii Europejskiej.
Wybrane zagadnienia., Wolters Kluwer, Warszawa 2025), z których czołowy odnoszący się do wywozu i obowiązków formalnych jest wyrok w sprawie Albert Collée (C-146/05).
Sprawa Albert Collée (C-146/05) Najważniejsze fragmenty tego wyroku są następujące: „Jeśli chodzi, po pierwsze, o kwestię, czy organy podatkowe mogą odmówić zwolnienia od podatku VAT dostawy wewnątrzwspólnotowej, jedynie na tej podstawie, że dowód księgowy na dokonanie tej dostawy był spóźniony, należy stwierdzić, że przepis krajowy, który uzależnia w istocie prawo do zwolnienia od podatku dostawy wewnątrzwspólnotowej od spełnienia obowiązków formalnych, nie uwzględniając wymogów merytorycznych, a w szczególności nie biorąc pod uwagę kwestii, czy zostały one spełnione, wykracza poza to, co jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru podatku.” (pkt 29) „Czynności powinny być bowiem opodatkowane z uwzględnieniem ich obiektywnych cech (...).” (pkt 30) „W konsekwencji, w odniesieniu do sprawy przed sądem krajowym, skoro z postanowienia odsyłającego wynika, że fakt dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej jest bezsporny, zasada neutralności podatkowej wymaga (...) by zwolnienie od podatku VAT zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek merytorycznych, nawet jeśli podatnik pominął pewne wymogi formalne.
Inaczej byłoby jedynie w przypadku, gdyby naruszenie tych wymogów formalnych uniemożliwiło przedstawienie przekonywującego dowodu spełnienia przesłanek merytorycznych.” (pkt 31) „Dlatego też w przypadku późniejszej korekty zapisów księgowych należy uznać, że dana dostawa ma charakter wewnątrzwspólnotowy, o ile spełnione są obiektywne kryteria, na których opierają się pojęcia definiujące tę czynność.” (pkt 33) W związku z powyższym – tj.: · rezultatami wykładni językowej ustawy o VAT, · przedstawionym orzecznictwem polskich sądów administracyjnych, · przedstawionym orzecznictwem TSUE, należy uznać, że Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów w każdym z wymienionych wariantów (warianty od I do V).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 1 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy i VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez: a) dostawcę lub na jego rzecz, lub b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT: W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT: Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT: Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności: 1) dokument w postaci elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu; 2) dokument w postaci elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność; 3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT: Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT: Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu. Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT: Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT: Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki: · ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni); · wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz dystrybucji (…), zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku VAT.
Sprzedają Państwo swoje produkty kontrahentom z siedzibą w Polsce, z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej, jak również z siedzibą poza granicami Unii Europejskiej. W przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE towary są transportowane z terytorium Polski do odbiorców w krajach trzecich. Transakcje te dokumentowane są fakturami VAT wystawianymi przez Spółkę.
Zasadniczo eksportowa odprawa towarów odbywa się przed polskimi organami celnymi, co skutkuje uzyskaniem dokumentu CC529C (dawniej: IE-529) przy rozpoczęciu procedury wywozu oraz dokumentu CC599C (dawniej: IE-599) przy jej zakończeniu - choć zdarza się, że z różnych przyczyn nie dysponują Państwo tymi dokumentami w ustawowych terminach. Doświadczają Państwo powtarzających się trudności w terminowym pozyskiwaniu dokumentów IE-599/CC599C, które wynikają z opóźnień po stronie agencji celnych, opóźnień po stronie kontrahentów, z awarii systemów w krajach trzecich lub innych przyczyn.
W związku z tym zdarza się, że nie posiadają Państwo dokumentu IE-599/CC599C, który potwierdzałby wywóz towarów poza granice UE. W takich sytuacjach posiadają Państwo inny dowód tego, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia wskazanego przez kontrahenta poza granicami UE. W każdym z wariantów są Państwo w stanie powiązać określone towary wynikające z danego dokumentu z określonymi fakturami sprzedażowymi oraz pozycjami w ewidencji VAT. W wariancie I posiadają Państwo: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim.
W wariancie II posiadają Państwo: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim; 2) List przewozowy, który potwierdza fakt odbycia transportu towaru do miejsca docelowego w kraju trzecim.
W wariancie III posiadają Państwo: 1) Komunikat w systemie (z możliwością wygenerowania dokumentu w postaci papierowej lub elektronicznej), potwierdzający fakt przyjęcia danego towaru w docelowym magazynie w kraju trzecim; 2) Oświadczenie wystawione przez odbiorcę towarów w formie elektronicznej przesłane do Spółki drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail, dokumentu PDF lub innego podobnego dokumentu, które zawiera listę towarów wraz z informacją, że te towary dotarły do miejsca docelowego w kraju trzecim.
W wariancie IV posiadają Państwo: 1) Oświadczenie wystawione przez odbiorcę towarów w formie elektronicznej przesłane do Spółki drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail, dokumentu PDF lub innego podobnego dokumentu, które zawiera listę towarów wraz z informacją, że te towary dotarły do miejsca docelowego w kraju trzecim. W wariancie V posiadają Państwo 1) List przewozowy, który potwierdza fakt odbycia transportu towaru do miejsca docelowego w kraju trzecim. W każdym z wariantów posiadają Państwo ponadto: 1) Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dostawę (eksport); 2) Dokument celny potwierdzający zwolnienie towarów do wywozu CC529C (albo IE-529).
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy są/będą Państwo uprawnieni do zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów, na podstawie dokumentacji przedstawionej w Wariantach I - V. Odnosząc się do kwestii dotyczącej prawa do opodatkowania dokonywanych przez Państwa dostaw z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.
W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE. Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES/ECS2 PLUS.
Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu CD518C system generuje automatycznie komunikat CC599C i przesyła go zgłaszającemu.
Komunikat CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest: - elektroniczny komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS, - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny, - elektroniczny komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.
Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE-599. W związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE-599, gdyż został on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru. Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny.
We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES/ECS2 PLUS lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
Ponadto, kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy, do zastosowania stawki VAT 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.
Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, wbrew Państwa twierdzeniu, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE. W tym miejscu należy odnieść się do wyroku TSUE z 28 marca 2019 r. sygn. C-275/18, który Państwo powołaliście w treści wniosku.
W wyroku tym, TSUE stwierdził, że: „W świetle powyższego na zadane pytania należy odpowiedzieć, że art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
Ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. Jest to wyrok, który zapadł w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE za pośrednictwem operatora pocztowego, a więc podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności pocztowej.
Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala bowiem na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w ich systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Ponadto jak wskazano w ww. orzeczeniu TSUE, aby zastosować zwolnienie (stawkę VAT 0%) dla wywozu towarów, jego wywóz musi być bezsporny.
Jak wskazałem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów wydane przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak wskazane w opisie sprawy. Odnosząc się do posiadanych przez Państwa dokumentów przedstawionych w wariantach I-V, nie można uznać ich za dokumenty o charakterze urzędowym, gdyż mają one jedynie charakter informacyjny. Należy zauważyć, że nie są to dokumenty potwierdzone przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Zatem pomimo tego, że towary są/będą wysyłane z terytorium Polski do kraju trzeciego to przedmiotowa transakcja nie spełnia/nie będzie spełniać normy wynikającej z art. 2 pkt 8 ustawy, umożliwiającej zastosowanie stawki VAT 0%, gdyż opisane wyżej dokumenty w Wariantach I – V nie są dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariantach I, II, III, IV i V nie podlegają/nie będą podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT jako eksport towarów, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 – 5 uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków należy wskazać, że wyroki są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę.
Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.