Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 13

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.819.2026.2.JM

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaKorzystanie ze zwolnienia od podatku świadczenia usług mechanicznych i serwisowych, w ramach których będą wykorzystywane zakupione części samochodowe, oleje, filtry i inne materiały.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy korzystania ze zwolnienia od podatku świadczenia usług mechanicznych i serwisowych, w ramach których będzie wykorzystywał Pan zakupione części samochodowe, oleje, filtry i inne materiały. Uzupełnił go Pan pismem z 5 października 2026 r. (wpływ 5 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług mechaniki pojazdowej. Przedmiotem działalności jest w szczególności naprawa, konserwacja, diagnostyka oraz serwisowanie samochodów osobowych, dostawczych i innych pojazdów. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zamierza świadczyć na rzecz klientów kompleksowe usługi mechaniczne i serwisowe.

Przedmiotem zlecenia klienta będzie wykonanie określonej naprawy lub czynności serwisowej pojazdu, np.: kompleksowa naprawa lub remont silnika, wymiana sprzęgła, wymiana rozrządu, naprawa układu hamulcowego, naprawa układu zawieszenia, naprawa układu chłodzenia, naprawa układu wydechowego, diagnostyka i usunięcie usterek, wymiana oleju i filtrów, inne naprawy i czynności serwisowe związane z pojazdem. W celu wykonania powyższych usług Wnioskodawca będzie nabywał od hurtowni i innych dostawców części zamienne, oleje, filtry, płyny eksploatacyjne oraz inne materiały niezbędne do prawidłowego wykonania danej usługi.

Nabyte części i materiały będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę podczas wykonywania konkretnej usługi. Części będą montowane w naprawianym pojeździe, natomiast materiały eksploatacyjne będą zużywane w toku wykonywania usługi. Wnioskodawca nie zamierza prowadzić odrębnej działalności polegającej na sprzedaży części samochodowych, olejów, filtrów ani innych materiałów jako samodzielnych towarów. Klient nie będzie zlecał Wnioskodawcy zakupu określonego towaru w celu jego samodzielnego nabycia, lecz będzie zlecał wykonanie konkretnej naprawy lub usługi serwisowej pojazdu.

Przykładowo, w przypadku wymiany sprzęgła klient zleci Wnioskodawcy kompleksowe wykonanie usługi polegającej na wymianie sprzęgła. Wnioskodawca zakupi niezbędny komplet sprzęgła, dokona jego montażu oraz wykona wszystkie pozostałe czynności konieczne do prawidłowego wykonania naprawy. Analogicznie w przypadku remontu silnika klient zleci wykonanie kompleksowej naprawy silnika. Wnioskodawca nabędzie niezbędne części i materiały, a następnie wykorzysta je podczas wykonywania naprawy. Części i materiały wykorzystane podczas wykonania usługi nie będą przekazywane klientowi jako odrębne towary ani wydawane klientowi w celu ich samodzielnego wykorzystania.

Będą one elementem wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi. Wnioskodawca zamierza dokumentować sprzedaż poprzez wskazanie jednej pozycji obejmującej całość świadczenia, przykładowo: „Kompleksowa naprawa silnika”, „Kompleksowa wymiana sprzęgła”, „Kompleksowa naprawa pojazdu”, „Kompleksowa usługa serwisowa pojazdu”. Wnioskodawca nie będzie wykazywał na fakturze ani paragonie odrębnych pozycji dotyczących poszczególnych części, oleju, filtrów lub innych materiałów wykorzystanych do wykonania usługi wraz z ich odrębnymi cenami. Cena wskazana na dokumencie sprzedaży będzie ceną całej kompleksowej usługi.

Cena całej usługi będzie ustalana przez Wnioskodawcę w oparciu o całokształt kosztów i nakładu pracy związanych z wykonaniem danego zlecenia. W szczególności cena będzie mogła obejmować: koszt zakupionych części i materiałów, wynagrodzenie za pracę Wnioskodawcy, koszty związane z organizacją zakupu części, koszty prowadzenia działalności, ryzyko związane z wykonaniem naprawy, odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie usługi, udzielaną klientowi gwarancję, oraz marżę Wnioskodawcy.

Przykładowo, jeżeli części wykorzystane do wykonania naprawy zostaną zakupione przez Wnioskodawcę za kwotę 2 000 zł, a wartość pracy związanej z wykonaniem naprawy zostanie przez Wnioskodawcę oszacowana na 3 000 zł, Wnioskodawca może ustalić cenę całej kompleksowej usługi na poziomie 5 400 zł. Kwota 5 400 zł będzie stanowiła cenę jednej kompleksowej usługi, a nie sumę odrębnej sprzedaży części i odrębnej usługi. Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą wykonanie usługi, w tym dokumenty zakupu części i materiałów oraz dokumentację związaną z wykonaniem konkretnej naprawy.

Z dokumentacji będzie możliwe ustalenie, że zakupione części i materiały zostały wykorzystane do wykonania konkretnej usługi na rzecz klienta. Wnioskodawca zamierza korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile spełnione będą pozostałe warunki korzystania z tego zwolnienia. Wnioskodawca nie będzie dokonywał odrębnej sprzedaży części samochodowych, olejów, filtrów ani innych towarów wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy części i materiały będą stanowiły element pomocniczy służący wykonaniu świadczenia głównego, którym będzie kompleksowa usługa naprawy lub serwisu pojazdu.

Na pytanie: a) „W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług mechaniki pojazdowej. Przedmiotem działalności jest w szczególności naprawa, konserwacja, diagnostyka oraz serwisowanie samochodów osobowych, dostawczych i innych pojazdów. proszę jednoznacznie wskazać: - jakie inne świadczenia usług będzie Pan realizował; - czy będzie realizował Pan dostawy towarów?

Jeśli tak, to jakich.”, odpowiedział Pan, że: Wnioskodawca będzie wykonywał usługi mechaniki pojazdowej, tj.: naprawy silników i podzespołów silnika, wymiany rozrządów, wymiany sprzęgieł, naprawy zawieszenia, układów hamulcowych, układów chłodzenia, układów wydechowych, diagnostykę usterek, wymiany olejów i filtrów oraz inne usługi serwisowe związane z naprawą pojazdów. Wnioskodawca nie będzie prowadził samodzielnej sprzedaży części samochodowych, olejów, filtrów ani innych materiałów jako odrębnych towarów. Zakupione towary będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania usług mechanicznych.

Na pytanie: b) „Czy realizuje/będzie Pan realizował dostawy towarów lub świadczył usługi, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak, należy wskazać, jakie to czynności?”, odpowiedział Pan, że: W ocenie Wnioskodawcy nie. Wnioskodawca nie będzie dokonywał odrębnych dostaw części samochodowych, akcesoriów samochodowych ani olejów silnikowych. Towary te będą wykorzystywane wyłącznie jako element pomocniczy kompleksowych usług mechanicznych.

Na pytanie: c) „Od kiedy (proszę wskazać dokładną datę) wykonuje Pan działalność gospodarczą?”, odpowiedział Pan, że: Działalność gospodarcza wykonywana jest od dnia 25 sierpnia 2026 roku.

Na pytania: d) „Jeśli rozpoczął Pan wykonywanie działalności gospodarczej przed 1 stycznia 2025 r. to proszę wskazać czy wartość sprzedaży zrealizowanej w 2025 r. przekroczyła kwotę 240 000 zł? e) Jeśli rozpoczął Pan wykonywanie działalności gospodarczej w trakcie 2025 r. to proszę wskazać: - czy wartość sprzedaży zrealizowanej w 2025 r. przekroczyła kwotę 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej? f) Jeśli rozpoczął Pan wykonywanie działalności gospodarczej w trakcie 2026 r. to proszę wskazać czy przewidywana wartość sprzedaży realizowanej w 2026 r. przekroczy kwotę 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej?”, odpowiedział Pan, że: Przewidywana wartość sprzedaży realizowanej w 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzenia działalności gospodarczej.

Na pytanie: g) „W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: Cena całej usługi będzie ustalana przez Wnioskodawcę w oparciu o całokształt kosztów i nakładu pracy związanych z wykonaniem danego zlecenia. W szczególności cena będzie mogła obejmować: koszt zakupionych części i materiałów, wynagrodzenie za pracę Wnioskodawcy, koszty związane z organizacją zakupu części, koszty prowadzenia działalności, ryzyko związane z wykonaniem naprawy, odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie usługi, udzielaną klientowi gwarancję, oraz marżę Wnioskodawcy.

Przykładowo, jeżeli części wykorzystane do wykonania naprawy zostaną zakupione przez Wnioskodawcę za kwotę 2 000 zł, a wartość pracy związanej z wykonaniem naprawy zostanie przez Wnioskodawcę oszacowana na 3 000 zł, Wnioskodawca może ustalić cenę całej kompleksowej usługi na poziomie 5 400 zł. Kwota 5 400 zł będzie stanowiła cenę jednej kompleksowej usługi, a nie sumę odrębnej sprzedaży części i odrębnej usługi. proszę jednoznacznie wskazać: - co jest przyczyną doliczenia kwoty, którą nazywa Pan „marżą”? - czy ceny świadczonych usług będą wynikały z cennika?

Jeśli nie, to proszę wskazać na jakiej podstawie zamierza Pan kalkulować ceny świadczonych usług? - czy kwota, którą nazywa Pan „marżą”: będzie kwotą, którą doliczy Pan do kwoty zakupionych towarów, które Pan odsprzeda czy będzie kwotą, którą doliczy Pan do kwoty oszacowanej usługi naprawy/serwisu?”, odpowiedział Pan, że: Cena usługi jest ustalana indywidualnie dla każdego zlecenia z uwzględnieniem zakresu naprawy, stopnia jej skomplikowania, czasu pracy, kosztów materiałów i części wykorzystanych do wykonania usługi, kosztów prowadzenia działalności gospodarczej oraz odpowiedzialności za wykonanie usługi. Wnioskodawca nie posiada jednego sztywnego cennika dla wszystkich usług.

Cena jest ustalana indywidualnie dla każdego zlecenia w zależności od zakresu prac i kosztów związanych z wykonaniem usługi. Wnioskodawca nie ustala odrębnej ceny części przeznaczonych do odsprzedaży. Klient nabywa jedną kompleksową usługę, a cena dotyczy całego świadczenia. Wnioskodawca wyjaśnia, że użyte we wniosku określenie „marża” miało charakter potoczny i nie miało na celu wskazania odrębnej marży naliczanej do części lub materiałów wykorzystywanych przy wykonywaniu usługi. Intencją Wnioskodawcy było wskazanie, że cena kompleksowej usługi nie jest ustalana wyłącznie jako suma kosztu nabytych części i wartości robocizny, lecz obejmuje całokształt kosztów związanych z wykonaniem usługi.

Na cenę kompleksowej usługi mogą wpływać w szczególności: koszt nabytych części i materiałów, nakład pracy, stopień skomplikowania naprawy, czas poświęcony na diagnostykę, koszty prowadzenia działalności gospodarczej, koszty organizacji zakupu części, odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie usługi, obsługa ewentualnych reklamacji oraz inne koszty związane z realizacją zlecenia. Wnioskodawca nie ustala odrębnej ceny części przeznaczonych do sprzedaży klientowi ani nie dolicza do nich odrębnej marży. Klient nabywa jedną kompleksową usługę, a ustalona kwota stanowi wynagrodzenie za całość wykonanego świadczenia.

Na pytanie: h) „Jaki jest symbol PKWiU z 2015 r., wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (t. j. Dz. U. poz. 1676 ze zm.) dla zakupionych przez Pana towarów? Proszę wskazać pełny siedmiocyfrowy symbol PKWiU.”, odpowiedział Pan, że: Wnioskodawca do wykonania zlecenia lub usługi nabywa różnego rodzaju części zamienne, oleje, filtry, płyny eksploatacyjne i materiały, które należą do wielu różnych grup PKWiU. Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać jednego siedmiocyfrowego symbolu PKWiU dla wszystkich nabywanych towarów.

W zależności od rodzaju naprawy wykorzystywane będą różne towary klasyfikowane pod różnymi symbolami PKWiU. W głównej mierze będą to towary o kodach: 29.32.30.0, 28.11.41.0, 28.11.42.0, 28.29.12.0, 28.29.13.0, 19.20.29.0, 20.59.42.0, 20.59.43.0, 20.59.52.0.

Pytanie

Czy opisane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym świadczenia, polegające na wykonywaniu przez Wnioskodawcę kompleksowych usług mechanicznych i serwisowych, w ramach których Wnioskodawca wykorzystuje zakupione przez siebie części samochodowe, oleje, filtry i inne materiały, przy czym części i materiały nie są sprzedawane klientowi jako odrębne towary, lecz są wykorzystywane lub zużywane w ramach wykonania konkretnej usługi, a na fakturze lub paragonie wykazywana jest jedna pozycja obejmująca całość świadczenia, stanowią świadczenie kompleksowej usługi, a nie odrębną dostawę towarów, w związku z czym Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane świadczenia stanowią kompleksowe usługi mechaniczne i serwisowe, w ramach których wykorzystanie części samochodowych i innych materiałów jest elementem pomocniczym służącym wykonaniu świadczenia głównego. Świadczeniem głównym jest wykonanie określonej naprawy lub usługi serwisowej pojazdu. Celem klienta jest uzyskanie naprawionego lub sprawnego pojazdu, a nie nabycie części lub innych materiałów jako samodzielnych towarów. Zakupione części i materiały są nabywane w celu wykonania konkretnej usługi i zostają wykorzystane lub zużyte w jej ramach. Nie są przedmiotem samodzielnej sprzedaży na rzecz klienta.

Wnioskodawca będzie dokumentował sprzedaż jako jedną kompleksową usługę, bez wykazywania poszczególnych części lub innych materiałów jako odrębnych pozycji z własnymi cenami. Zdaniem Wnioskodawcy, sposób kalkulacji wynagrodzenia nie powinien wpływać na charakter świadczenia. Cena całej usługi obejmować będzie koszt części i materiałów, i wynagrodzenie za pracę. Kwota ta stanowi cenę jednej usługi, a nie odrębną sprzedaż części i usługę robocizny. W ocenie Wnioskodawcy nie powoduje to powstania odrębnej dostawy części samochodowych, ponieważ części i materiały stanowią element wykonywanej usługi.

Wnioskodawca wskazuje na interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 27 maja 2025 r., znak 0114-KDIP1-3.4012.398.2025.1.JG, dotyczącą kompleksowych usług mechanicznych z wykorzystaniem części. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że opisany model działalności pozwala na traktowanie wykonywanych świadczeń jako kompleksowych usług mechanicznych i serwisowych oraz korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT, przy zachowaniu pozostałych warunków określonych w art. 113 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy. Według art. 113 ust. 1 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy: Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: 1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: a) transakcji związanych z nieruchomościami, b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; 3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy: Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy: Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy: Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, niewcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

W świetle art. 113 ust. 13 ustawy: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: 1) dokonujących dostaw: a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: - energii elektrycznej (CN 2716 00 00), - wyrobów tytoniowych, - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, d) terenów budowlanych, e) nowych środków transportu, f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), - motocykli (PKWiU ex 45.4); 2) świadczących usługi: a) prawnicze, b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, c) jubilerskie, d) ściągania długów, w tym factoringu.

3) (uchylony). Pana wątpliwości dotyczą korzystania ze zwolnienia od podatku świadczenia usług mechanicznych i serwisowych, w ramach których będzie wykorzystywał Pan zakupione części samochodowe, oleje, filtry i inne materiały. Odnosząc się do Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić czy określoną transakcję należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług. Podkreślić należy, że o kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów bądź świadczenia usług rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan faktyczny, w tym zakres i specyfika wykonywanych czynności, użytych materiałów oraz treść zawartych umów.

Jedynie łączna analiza czynników takich jak m.in. przedmiot świadczenia, udział materiałów, obowiązki stron, sposób wzajemnego rozliczenia, pozwala określić, czy wykonywane czynności powinny być traktowane jako usługa, czy też jako dostawa towarów. Zatem ustalenie, czy określoną transakcję należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.

Co do zasady, dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług każde świadczenie powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, to nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Tym samym, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie złożone, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych.

Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego. Świadczenie złożone zawiera zatem kilka czynności, z tym że jedna z nich jest świadczeniem zasadniczym, przeważającym, nadającym danemu świadczeniu główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym, powinno składać się ono z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.

Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu (do wykonania świadczenia zasadniczego), na który składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jako element świadczenia złożonego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez niego świadczenia głównego.

Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S przeciwko Finanzamt Flensburg; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs & Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010).

Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Sposób identyfikowania świadczeń złożonych również wpisuje się w stanowisko TSUE wyrażone w orzeczeniu z 29 marca 2007 r. w sprawie Aktiebolaget NN przeciwko Skatteverket (C-111/05), w którym TSUE wskazał, że ocena ta powinna być dokonywana z punktu widzenia charakterystycznych cech danej transakcji. Z innych orzeczeń TSUE w sprawie świadczeń złożonych wynika, że w celu określenia świadczenia głównego w ramach świadczenia złożonego należy zbadać, jakie są oczekiwania klienta (rozumianego jako przeciętny konsument) w ramach transakcji i na tej podstawie ustalać świadczenie główne (wiodące), czyli to świadczenie, którego oczekuje od dostawcy klient (C-41/04).

W analizowanej sprawie wskazał Pan, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług mechaniki pojazdowej. Działalność gospodarcza wykonywana jest od 25 sierpnia 2026 roku. Zamierza Pan świadczyć na rzecz klientów kompleksowe usługi mechaniczne i serwisowe. Będzie Pan wykonywał usługi mechaniki pojazdowej, tj.: naprawy silników i podzespołów silnika, wymiany rozrządów, wymiany sprzęgieł, naprawy zawieszenia, układów hamulcowych, układów chłodzenia, układów wydechowych, diagnostykę usterek, wymiany olejów i filtrów oraz inne usługi serwisowe związane z naprawą pojazdów.

W celu wykonania usług będzie nabywał Pan od hurtowni i innych dostawców części zamienne, oleje, filtry, płyny eksploatacyjne oraz inne materiały niezbędne do prawidłowego wykonania danej usługi. Przewidywana wartość sprzedaży realizowanej w 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzenia działalności gospodarczej. W Pana ocenie nie realizuje/nie będzie Pan realizował dostawy towarów lub świadczył usługi, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Wskazał Pan, że nie będzie dokonywał odrębnych dostaw części samochodowych, akcesoriów samochodowych ani olejów silnikowych. Towary te będą wykorzystywane wyłącznie jako element pomocniczy kompleksowych usług mechanicznych.

Cena całej usługi będzie ustalana przez Pana w oparciu o całokształt kosztów i nakładu pracy związanych z wykonaniem danego zlecenia. W szczególności cena będzie mogła obejmować: koszt zakupionych części i materiałów, wynagrodzenie za Pana pracę, koszty związane z organizacją zakupu części, koszty prowadzenia działalności, ryzyko związane z wykonaniem naprawy, odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie usługi, udzielaną klientowi gwarancję, oraz Pana marżę.

Przykładowo, jeżeli części wykorzystane do wykonania naprawy zostaną zakupione przez Pana za kwotę 2 000 zł, a wartość pracy związanej z wykonaniem naprawy zostanie przez Pana oszacowana na 3 000 zł, może Pan ustalić cenę całej kompleksowej usługi na poziomie 5 400 zł. Kwota 5 400 zł będzie stanowiła cenę jednej kompleksowej usługi, a nie sumę odrębnej sprzedaży części i odrębnej usługi. Cena usługi jest ustalana indywidualnie dla każdego zlecenia z uwzględnieniem zakresu naprawy, stopnia jej skomplikowania, czasu pracy, kosztów materiałów i części wykorzystanych do wykonania usługi, kosztów prowadzenia działalności gospodarczej oraz odpowiedzialności za wykonanie usługi.

Nie ustala Pan odrębnej ceny części przeznaczonych do odsprzedaży. Klient nabywa jedną kompleksową usługę, a cena dotyczy całego świadczenia. Użyte we wniosku określenie „marża” miało charakter potoczny i nie miało na celu wskazania odrębnej marży naliczanej do części lub materiałów wykorzystywanych przy wykonywaniu usługi. Nie ustala Pan odrębnej ceny części przeznaczonych do sprzedaży klientowi ani nie dolicza do nich odrębnej marży. Klient nabywa jedną kompleksową usługę, a ustalona kwota stanowi wynagrodzenie za całość wykonanego świadczenia.

Zamierza Pan dokumentować sprzedaż poprzez wskazanie jednej pozycji obejmującej całość świadczenia, przykładowo: „Kompleksowa naprawa silnika”, „Kompleksowa wymiana sprzęgła”, „Kompleksowa naprawa pojazdu”, „Kompleksowa usługa serwisowa pojazdu”. Nie będzie Pan wykazywał na fakturze ani paragonie odrębnych pozycji dotyczących poszczególnych części, oleju, filtrów lub innych materiałów wykorzystanych do wykonania usługi wraz z ich odrębnymi cenami. Cena wskazana na dokumencie sprzedaży będzie ceną całej kompleksowej usługi.

W omawianej sprawie użycie materiałów (tj. części samochodowych, olejów, filtrów i innych materiałów) w ramach wykonywanych przez Pana usług kompleksowych mechanicznych i serwisowych związanych z naprawą pojazdów stanowić będzie składnik jednego kompleksowego świadczenia, jakim będzie dokonanie naprawy. Element składowy tego świadczenia, tj. części samochodowe, oleje, filtry i inne materiały, będzie miał dla Pana klientów poboczne znaczenie w świetle celu głównego jakim będzie naprawa pojazdu. Nie można go w racjonalny sposób osiągnąć inaczej, niż przez nabycie kompleksowej usługi, mającej doprowadzić pojazd do stanu używalności.

Skoro zatem przedmiotem świadczenia jest usługa mechaniczna/serwisowa pojazdów samochodowych a nie dostawa części/materiałów do pojazdów samochodowych wskazanych w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b) i g) ustawy, a wartość sprzedaży nie przekroczy w 2026 roku kwoty 240 000 zł, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, to będzie miał Pan prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 9 ustawy.

Zaznaczyć należy, że utraci Pan zwolnienie podmiotowe w prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku wykonania jakichkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy lub jeżeli wartość sprzedaży przekroczy kwotę 240 000 zł w 2026 roku w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, bądź wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej przekroczy ww. kwotę w latach następnych w trakcie roku podatkowego, wówczas zwolnienie to utraci moc począwszy od czynności, która przekroczy tę kwotę. Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Ponadto, zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.

Pana wniosek po uzupełnieniu ostatecznie dotyczy 1 zdarzenia przyszłego, tym samym opłata należna od wniosku wynosi 40 zł. Zatem, nienależną opłatę w kwocie 40 zł, uiszczoną 5 października 2026 r., zwrócę – stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na rachunek bankowy, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.