Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na opłatę wstępną z umowy leasingu, raty leasingowe ciągnika rolniczego, podatku od towarów i usług, wydatków związanych z eksploatacją ciągnika rolniczego, w szczególności kosztów paliwa, napraw, części zamiennych, serwisu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia oraz wydatków na zakup dodatkowego osprzętu w postaci zamiatarki i kosiarki bijakowej oraz podatku od towarów i usług.
Uzupełnił go Pan pismem z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ 27 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lipca 2013 r., polegającą przede wszystkim na produkcji i sprzedaży bram garażowych, rolet zewnętrznych i innych wyrobów wykonanych z wykorzystaniem elementów z aluminium. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca planuje zawarcie umowy leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie fabrycznie nowy ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy (TUR), opatrzony w widły rozładunkowe przeznaczone do podnoszenia, przemieszczania oraz rozładowywania materiałów dostarczanych do zakładu produkcyjnego.
Zakup ciągnika rolniczego jest podyktowany rzeczywistymi potrzebami przedsiębiorstwa oraz specyfiką nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza. Zakład produkcyjny oraz magazyny Wnioskodawcy zlokalizowane są na terenie o znacznym nachyleniu. Dostawy materiałów realizowane są przez samochody ciężarowe oraz pojazdy dostawcze. W ramach tych dostaw przywożone są m.in. profile aluminiowe, panele aluminiowe, skrzynki roletowe, elementy konstrukcyjne, komponenty stalowe, palety z materiałami produkcyjnymi, opakowania, elementy automatyki oraz inne towary niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej.
Z uwagi na stromy podjazd oraz ukształtowanie terenu wykorzystywanie tradycyjnego wózka widłowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem utraty stabilności pojazdu, uszkodzenia przewożonych materiałów oraz zagrożeniem dla pracowników. W ocenie Wnioskodawcy, ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy stanowi rozwiązanie bezpieczniejsze i bardziej funkcjonalne, zapewniające odpowiednią przyczepność, większą stabilność na nierównym podłożu oraz możliwość wykonywania prac przeładunkowych w warunkach terenowych. Po odbiorze przedmiotu leasingu operacyjnego - ciągnik rolniczy wykorzystywany będzie wyłącznie do czynności opodatkowanych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
Wnioskodawca planuje również doposażenie ciągnika rolniczego w dodatkowy osprzęt, w szczególności pług śnieżny, łyżkę załadunkową oraz inne narzędzia robocze umożliwiające wykorzystanie pojazdu do różnych prac zarobkowych, związanych z prowadzoną JDG. Po zamontowaniu pługa śnieżnego ciągnik będzie wykorzystywany do odśnieżania terenów należących do przedsiębiorstwa, w szczególności podjazdu, parkingu i placu magazynowego oraz załadunkowego. Utrzymanie przejezdności tych terenów jest niezbędne dla zachowania ciągłości działalności gospodarczej, przyjmowania dostaw oraz realizacji dostaw wyrobów gotowych.
Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca planuje zawarcie umów wynajmu ciągnika rolniczego wraz z pługiem z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy realizują zimowe utrzymanie dróg. Wstępnie zostały przeprowadzone rozmowy z lokalnymi firmami w celu zbadania możliwości podjęcia współpracy w tym zakresie. Na podstawie tych umów ciągnik będzie wykorzystywany do odpłatnego świadczenia usług odśnieżania dróg, parkingów, placów, terenów przemysłowych oraz innych powierzchni wymagających utrzymania zimowego. Ponadto, Wnioskodawca zamierza wykorzystywać ciągnik do świadczenia usług wynajmu.
Przedmiotowy pojazd może być odpłatnie udostępniany innym przedsiębiorcom, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą oraz osobom prywatnym. Najem może obejmować zarówno sam ciągnik, jak również ciągnik wraz z osprzętem specjalistycznym. Przychody z najmu będą stanowiły przychody z działalności gospodarczej Wnioskodawcy i będą odpowiednio dokumentowane. W okresach rzadszego wykorzystania w działalności produkcyjnej a wzmożonych pracach rolniczych (w sezonie) ciągnik będzie mógł być wykorzystywany do świadczenia usług rolniczych (wspierających) na rzecz lokalnych rolników. Usługi te skupiać będą się głównie na pracach siewnych, obróbki ziemi pod uprawę, itp.
Wnioskodawca wskazuje, że ciągnik będzie wykorzystywany wyłącznie w celu osiągania przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Zakup pojazdu rolniczego jest ekonomicznie uzasadniony, pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością oraz ma na celu zwiększenie efektywności procesów logistycznych, poprawę bezpieczeństwa pracy, ograniczenie kosztów usług zewnętrznych oraz uzyskiwanie dodatkowych przychodów z tytułu świadczenia usług i najmu. Ciągnik rolniczy wbrew nazwie posiada szerokie zastosowanie w wielu branżach, dzięki możliwości doposażenia tej maszyny w specjalistyczny osprzęt.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że działalność Wnioskodawcy opodatkowana jest podatkiem liniowym (19%). Wnioskodawca do celów działalności gospodarczej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Umowę leasingu operacyjnego ciągnika rolniczego, będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca zawrze w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Umowa leasingu w momencie jej zawarcia będzie spełniać wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa leasingu zostanie zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji ciągnika rolniczego.
Suma ustalonych opłat w umowie leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej ciągnika rolniczego, będącego przedmiotem umowy leasingu. Wartość ciągnika rolniczego wynikająca z zawartej umowy leasingu będzie wynosić łącznie 270 000 zł netto. Na tę wartość składa się ciągnik rolniczy wraz z ładowaczem czołowym TUR. Umowa leasingu wyodrębnia opłatę wstępną, raty leasingowe oraz wykup końcowy. Pług śnieżny, widły rozładunkowe, łyżka rozładunkowa będą stanowić odrębne środki trwałe. Wartość początkowa ww. składników majątku nie będzie przekraczać 10 000 zł netto.
W pytaniu Nr 3 pozostały osprzęt do ciągnika rolniczego to m.in.: zamiatarka, kosiarka bijakowa, który zostanie zakupiony w przyszłości o ile będzie zapotrzebowanie na usługi związane z tym sprzętem. Wydatki poniesione na zakup pozostałego osprzętu zostaną zaliczone przez Wnioskodawcę bezpośrednio do KUP. Wydatki na pozostały osprzęt zostaną poniesione wyłącznie w przypadku zapotrzebowania na usługi związane z tym osprzętem, lecz nie wcześniej jak po upływie roku od dnia zakupu ciągnika rolniczego.
Potwierdzenie poniesienia wydatków związanych zakupem ciągnika rolniczego będzie udokumentowany w postaci umowy leasingu oraz faktur dokumentujących poniesienie opłaty wstępnej, rat leasingowych i wykupu końcowego przedmiotu leasingu. Zakup pozostałego osprzętu udokumentowany zostanie na podstawie faktury VAT. Dokumenty te (faktury) będą zawierać wszystkie dane określone w art. 106e ustawy o VAT. Ciągnik rolniczy z ładowaczem TUR umożliwi sprawny i bezawaryjny rozładunek i załadunek ciężkich towarów służących do produkcji, jak i dalszej odsprzedaży. Ma to wpływ na ciągłość produkcji, terminowość dostaw do klientów i możliwość realizacji zamówień, ze sprzedaży których firma osiąga przychód.
Wykorzystanie ciągnika rolniczego wraz z pługiem śnieżnym do zimowego odśnieżania dróg i placu manewrowego zapobiega paraliżowi logistycznemu firmy. Gwarantuje to całoroczną dostępność zakładu dla dostawców i odbiorców, chroniąc przedsiębiorstwo przed przestojami, stratami finansowymi i utratą kontraktów.
Pytania
(pytanie Nr 3 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) 1. Czy wydatki poniesione na zakup usługi leasingu (opłata wstępna, raty leasingowe) ciągnika rolniczego wyposażonego w ładowacz czołowy (TUR) wykorzystywanego w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym, stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej? 2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu ciągnika rolniczego (opłata wstępna do leasingu oraz raty leasingowe) oraz dodatkowego osprzętu, w zakresie, w jakim pojazd będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT?
3. Czy wydatki związane z eksploatacją ciągnika rolniczego, w szczególności koszty paliwa, napraw, części zamiennych, serwisu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia oraz wydatki na zakup dodatkowego osprzętu w postaci zamiatarki i kosiarki bijakowej, który będzie wykorzystywany wraz z ciągnikiem wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska w zakresie pytań Nr 1 i Nr 3 dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1. Wydatki ponoszone z tytułu leasingu operacyjnego ciągnika rolniczego wyposażonego w ładowacz czołowy TUR (opłata wstępna oraz raty leasingowe) będą stanowiły koszty uzyskania przychodów prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Koszty uzyskania przychodów – leasing operacyjny ciągnika rolniczego. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym istnieje bezpośredni związek pomiędzy planowanym zawarciem umowy leasingu ciągnika rolniczego a prowadzoną działalnością gospodarczą. Pojazd będzie wykorzystywany do: · rozładunku i przemieszczania materiałów produkcyjnych, · obsługi logistycznej zakładu, · utrzymania przejezdności terenu przedsiębiorstwa poprzez odśnieżanie, · odpłatnego wynajmu, · świadczenia odpłatnych usług na rzecz podmiotów trzecich. Ciągnik wyposażony w ładowacz czołowy stanowi specjalistyczne narzędzie pracy, którego nabycie jest uzasadnione warunkami terenowymi nieruchomości oraz potrzebami logistycznymi przedsiębiorstwa.
Jeżeli umowa będzie spełniała warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o PIT dla leasingu operacyjnego, opłata wstępna oraz raty leasingowe będą stanowiły dla korzystającego koszty uzyskania przychodów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że dla uznania wydatku za koszt podatkowy wystarczające jest istnienie racjonalnego i gospodarczego związku pomiędzy wydatkiem a prowadzoną działalnością gospodarczą, nawet jeżeli wydatek nie prowadzi bezpośrednio do uzyskania konkretnego przychodu.
Takie stanowisko prezentował m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2017 r. sygn. II FSK 3813/14 wskazując, że kosztami podatkowymi są również wydatki służące zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów. W konsekwencji, wydatki związane z leasingiem operacyjnym ciągnika powinny stanowić koszty uzyskania przychodów.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że podtrzymuje stanowisko przedstawione w zakresie pytania Nr 1 oraz dodał, że wydatki ponoszone z tytułu leasingu operacyjnego ciągnika rolniczego, obejmujące opłatę wstępną oraz raty leasingowe, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa leasingu będzie spełniała warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o PIT, w szczególności zostanie zawarta na czas oznaczony stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, a suma ustalonych opłat, pomniejszona o VAT, będzie odpowiadała co najmniej wartości początkowej przedmiotu leasingu.
Ciągnik rolniczy wraz z ładowaczem czołowym TUR będzie wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, w celu osiągania przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opłata wstępna oraz raty leasingowe będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.
Ad 3. (przedstawione w uzupełnieniu wniosku) W ocenie Wnioskodawcy, wydatki związane z eksploatacją ciągnika rolniczego, w szczególności wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne, serwis, przeglądy techniczne oraz ubezpieczenie, a także wydatki na zakup zamiatarki i kosiarki bijakowej, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Podstawę prawną stanowiska Wnioskodawcy stanowi art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Ciągnik rolniczy będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności do rozładunku i przemieszczania materiałów produkcyjnych, obsługi logistycznej zakładu, utrzymania terenów przedsiębiorstwa, świadczenia usług odśnieżania, usług wynajmu oraz innych odpłatnych usług związanych z wykorzystaniem ciągnika i jego osprzętu.
Wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne, serwis, przeglądy techniczne i ubezpieczenie są wydatkami niezbędnymi do prawidłowego i bezpiecznego funkcjonowania ciągnika oraz wykonywania przy jego wykorzystaniu czynności gospodarczych. Wydatki te pozostają zatem w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i służą zarówno osiąganiu przychodów, jak również zachowaniu i zabezpieczeniu źródła tych przychodów. W odniesieniu do zamiatarki i kosiarki bijakowej Wnioskodawca wskazuje, że ich zakup nie będzie miał charakteru przypadkowego ani prywatnego.
Zakup tych urządzeń nastąpi wyłącznie w przypadku wystąpienia rzeczywistego zapotrzebowania na usługi wykonywane z wykorzystaniem danego osprzętu. W szczególności, zamiatarka będzie mogła być wykorzystywana do utrzymania terenów przedsiębiorstwa oraz do świadczenia odpłatnych usług zamiatania i oczyszczania powierzchni na rzecz innych podmiotów. Kosiarka bijakowa będzie natomiast wykorzystywana do utrzymania terenów oraz w przypadku wystąpienia zapotrzebowania, do świadczenia odpłatnych usług związanych z koszeniem i utrzymaniem terenów zielonych.
Wydatki na zakup tego osprzętu zostaną poniesione nie wcześniej niż po upływie roku od dnia zakupu ciągnika rolniczego, a ich poniesienie będzie uzależnione od rzeczywistego zapotrzebowania gospodarczego. Wnioskodawca będzie dokumentował poniesienie tych wydatków fakturami VAT. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne, serwis, przeglądy techniczne, ubezpieczenie oraz zakup zamiatarki i kosiarki bijakowej będą spełniały przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.
Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości - o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku.
Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia określonego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, wskazuje się, że: „(...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu.
Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku (...)”. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.
Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim, ale także pośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Podkreślić przy tym należy, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów (w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów) spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki: · wydatek został poniesiony przez podatnika, · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, · jest definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, · został właściwie udokumentowany, · wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.
W myśl art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
Zgodnie z art. 23b ust. 1 ww. ustawy: Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli: 1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości; 2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony; 3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lipca 2013 r., polegającą przede wszystkim na produkcji i sprzedaży bram garażowych, rolet zewnętrznych i innych wyrobów wykonanych z wykorzystaniem elementów z aluminium, opodatkowaną podatkiem liniowym (19%). Do celów działalności gospodarczej prowadzi Pan Podatkową księgę przychodów i rozchodów.
W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą planuje Pan zawarcie umowy leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie fabrycznie nowy ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy (TUR), opatrzony w widły rozładunkowe przeznaczone do podnoszenia, przemieszczania oraz rozładowywania materiałów dostarczanych do zakładu produkcyjnego. Umowę leasingu operacyjnego ciągnika rolniczego, będącego przedmiotem wniosku, zawrze Pan w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Umowa leasingu w momencie jej zawarcia będzie spełniać wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umowa leasingu zostanie zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji ciągnika rolniczego. Suma ustalonych opłat w umowie leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej ciągnika rolniczego, będącego przedmiotem umowy leasingu. Wartość ciągnika rolniczego wynikająca z zawartej umowy leasingu będzie wynosić łącznie 270 000 zł netto. Na tę wartość składa się ciągnik rolniczy wraz z ładowaczem czołowym TUR. Umowa leasingu wyodrębnia opłatę wstępną, raty leasingowe oraz wykup końcowy.
Zakup ciągnika rolniczego jest podyktowany rzeczywistymi potrzebami przedsiębiorstwa oraz specyfiką nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza. Zakład produkcyjny oraz magazyny zlokalizowane są na terenie o znacznym nachyleniu. Dostawy materiałów realizowane są przez samochody ciężarowe oraz pojazdy dostawcze. W ramach tych dostaw przywożone są m.in. profile aluminiowe, panele aluminiowe, skrzynki roletowe, elementy konstrukcyjne, komponenty stalowe, palety z materiałami produkcyjnymi, opakowania, elementy automatyki oraz inne towary niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej.
Z uwagi na stromy podjazd oraz ukształtowanie terenu wykorzystywanie tradycyjnego wózka widłowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem utraty stabilności pojazdu, uszkodzenia przewożonych materiałów oraz zagrożeniem dla pracowników. Po odbiorze przedmiotu leasingu operacyjnego - ciągnik rolniczy wykorzystywany będzie wyłącznie do czynności opodatkowanych Pana przedsiębiorstwa. Planuje Pan również doposażenie ciągnika rolniczego w dodatkowy osprzęt, w szczególności pług śnieżny, łyżkę załadunkową oraz inne narzędzia robocze umożliwiające wykorzystanie pojazdu do różnych prac zarobkowych, związanych z prowadzoną JDG.
Pług śnieżny, widły rozładunkowe, łyżka rozładunkowa będą stanowić odrębne środki trwałe. Wartość początkowa ww. składników majątku nie będzie przekraczać 10 000 zł netto. Po zamontowaniu pługa śnieżnego ciągnik będzie wykorzystywany do odśnieżania terenów należących do przedsiębiorstwa, w szczególności podjazdu, parkingu i placu magazynowego oraz załadunkowego. Utrzymanie przejezdności tych terenów jest niezbędne dla zachowania ciągłości działalności gospodarczej, przyjmowania dostaw oraz realizacji dostaw wyrobów gotowych. Niezależnie od powyższego, planuje Pan zawarcie umów wynajmu ciągnika rolniczego wraz z pługiem z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy realizują zimowe utrzymanie dróg.
Wstępnie zostały przeprowadzone rozmowy z lokalnymi firmami w celu zbadania możliwości podjęcia współpracy w tym zakresie. Na podstawie tych umów ciągnik będzie wykorzystywany do odpłatnego świadczenia usług odśnieżania dróg, parkingów, placów, terenów przemysłowych oraz innych powierzchni wymagających utrzymania zimowego. Ponadto, zamierza Pan wykorzystywać ciągnik do świadczenia usług wynajmu. Przedmiotowy pojazd może być odpłatnie udostępniany innym przedsiębiorcom, osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą oraz osobom prywatnym. Najem może obejmować zarówno sam ciągnik, jak również ciągnik wraz z osprzętem specjalistycznym.
Przychody z najmu będą stanowiły Pana przychody z działalności gospodarczej i będą odpowiednio dokumentowane. W okresach rzadszego wykorzystania w działalności produkcyjnej a wzmożonych pracach rolniczych (w sezonie) ciągnik będzie mógł być wykorzystywany do świadczenia usług rolniczych (wspierających) na rzecz lokalnych rolników. Usługi te skupiać będą się głównie na pracach siewnych, obróbki ziemi pod uprawę, itp. Ciągnik będzie wykorzystywany wyłącznie w celu osiągania przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Zakup pojazdu rolniczego jest ekonomicznie uzasadniony, pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością oraz ma na celu zwiększenie efektywności procesów logistycznych, poprawę bezpieczeństwa pracy, ograniczenie kosztów usług zewnętrznych oraz uzyskiwanie dodatkowych przychodów z tytułu świadczenia usług i najmu. Ciągnik rolniczy wbrew nazwie posiada szerokie zastosowanie w wielu branżach, dzięki możliwości doposażenia tej maszyny w specjalistyczny osprzęt. Pozostały osprzęt do ciągnika rolniczego to m.in.: zamiatarka, kosiarka bijakowa, który zostanie zakupiony w przyszłości o ile będzie zapotrzebowanie na usługi związane z tym sprzętem.
Wydatki poniesione na zakup pozostałego osprzętu zostaną zaliczone przez Pana bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki na pozostały osprzęt zostaną poniesione wyłącznie w przypadku zapotrzebowania na usługi związane z tym osprzętem, lecz nie wcześniej jak po upływie roku od dnia zakupu ciągnika rolniczego. Potwierdzenie poniesienia wydatków związanych zakupem ciągnika rolniczego będzie udokumentowane w postaci umowy leasingu oraz faktur dokumentujących poniesienie opłaty wstępnej, rat leasingowych i wykupu końcowego przedmiotu leasingu. Zakup pozostałego osprzętu udokumentowany zostanie na podstawie faktury VAT.
Dokumenty te (faktury) będą zawierać wszystkie dane określone w art. 106e ustawy o VAT. Ciągnik rolniczy z ładowaczem TUR umożliwi sprawny i bezawaryjny rozładunek i załadunek ciężkich towarów służących do produkcji jak i dalszej odsprzedaży. Ma to wpływ na ciągłość produkcji, terminowość dostaw do klientów i możliwość realizacji zamówień, ze sprzedaży których firma osiąga przychód. Wykorzystanie ciągnika rolniczego wraz z pługiem śnieżnym do zimowego odśnieżania dróg i placu manewrowego zapobiega paraliżowi logistycznemu firmy. Gwarantuje to całoroczną dostępność zakładu dla dostawców i odbiorców, chroniąc przedsiębiorstwo przed przestojami, stratami finansowymi i utratą kontraktów.
A zatem, jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, ciągnik rolniczy wyposażony w ładowacz czołowy (TUR) będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do rozładunku i przemieszczania materiałów produkcyjnych, obsługi logistycznej zakładu, utrzymania przejezdności terenu przedsiębiorstwa poprzez odśnieżanie, odpłatnego wynajmu, świadczenia odpłatnych usług na rzecz innych podmiotów. Zamierza Pan wykorzystywać ciągnik do świadczenia usług wynajmu. Planuje Pan zawarcie umów wynajmu ciągnika rolniczego wraz z pługiem z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy realizują zimowe utrzymanie dróg.
Najem może obejmować zarówno sam ciągnik, jak również ciągnik wraz z osprzętem specjalistycznym. Wskazał Pan, że ciągnik będzie wykorzystywany wyłącznie w celu osiągania przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Zakup pojazdu rolniczego jest ekonomicznie uzasadniony, pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością oraz ma na celu zwiększenie efektywności procesów logistycznych, poprawę bezpieczeństwa pracy, ograniczenie kosztów usług zewnętrznych oraz uzyskiwanie dodatkowych przychodów z tytułu świadczenia usług i najmu.
Zatem ponoszone wydatki, o których mowa we wniosku związane z ciągnikiem rolniczym niewątpliwie będą miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. W odniesieniu do opłat związanych z leasingiem operacyjnym należy wskazać, że mogą one stanowić – pod warunkiem ich właściwego udokumentowania – koszty uzyskania przychodu w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w czasie trwania podstawowego okresu umowy tylko w przypadku, gdy umowa leasingu zawarta przez Pana będzie spełniać kryteria wskazane w cyt. powyżej art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Również wydatki związane z eksploatacją ciągnika rolniczego, w szczególności wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne, serwis, przeglądy techniczne oraz ubezpieczenie, a także wydatki na zakup osprzętu w postaci zamiatarki i kosiarki bijakowej, związane z ich wykorzystywaniem do celów prowadzenia działalności gospodarczej – pod warunkiem właściwego udokumentowania – będą mogły stanowić w całości koszty uzyskania przychodów. Powyższe, jako niewskazane w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały przez ustawodawcę wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
Reasumując, poniesione wydatki na zakup usługi leasingu (opłata wstępna, raty leasingowe) ciągnika rolniczego wyposażonego w ładowacz czołowy (TUR) oraz wydatki związane z eksploatacją tego ciągnika, w szczególności wydatki na paliwo, naprawy, części zamienne, serwis, przeglądy techniczne oraz ubezpieczenie, a także wydatki na zakup osprzętu w postaci zamiatarki i kosiarki bijakowej, mają możliwy do uchwycenia związek z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
Skoro wydatki te przyczynią się do osiągania przychodu z zakresu prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, to wydatki te – po spełnieniu pozostałych, opisanych powyżej warunków – będą spełniały przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednakże należy zwrócić uwagę, że warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego związek przyczynowo-skutkowy z osiąganymi (planowanymi) przychodami.
A więc warunkiem zaliczenia wymienionych we wniosku ponoszonych wydatków związanych z ciągnikiem jako kosztów uzyskania przychodu jest istnienie związku przyczynowo–skutkowego tego rodzaju, że uzyskanie przez Pana przychodu nastąpi w wyniku gospodarczego wykorzystania ww. ciągnika wraz z osprzętem.
Zaznaczyć jednak należy (w odniesieniu do wspomnianego osprzętu), że jeżeli zakupiony składnik majątku spełnia warunki do uznania go za środek trwały, ale jego wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, to wówczas podatnik może, w zależności od dokonanego wyboru: · nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tego składnika majątku trwałego i zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania, lub · dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, lub · dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych.
Zgodnie bowiem z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Ustawodawca dopuszcza więc, w odniesieniu do składników majątku o wartości początkowej w dniu przyjęcia do używania równej lub niższej niż 10 000 zł, których okres użytkowania jest dłuższy niż jeden rok, możliwość niekwalifikowania ich do środków trwałych.
Dokonując kwalifikacji podatkowej w tym zakresie, pod uwagę bierze się wartość jednostkową pojedynczej sztuki kompletnego i zdatnego do używania nabytego składnika majątku. Ponadto zaznaczyć również należy, że to na podatniku ciąży obowiązek należytego udokumentowania ww. wydatków w sposób właściwy dla rodzaju prowadzonych ksiąg podatkowych. Przy czym, posiadane dowody nie mogą się ograniczać do faktur (rachunków) stwierdzających wysokość poniesionych wydatków, lecz winny to być dowody umożliwiające w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo - skutkowego poniesionych wydatków z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, a ponadto potwierdzające racjonalność ich poniesienia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.