Opis stanu faktycznego
(…) czerwca 2008 r. zawarł Pan wraz z małżonką umowę z (…) S.A. o kredyt mieszkaniowy (kredyt budowlano-hipoteczny przeznaczony na zakup na rynku pierwotnym nieruchomości od dewelopera lub spółdzielni mieszkaniowej). Był to kredyt denominowany, udzielony w złotych, w kwocie stanowiącej równowartość 229 763,92 CHF. W 2014 r. (…) został kupiony przez (…) S.A.
(…) sierpnia 2019 r. złożył Pan wraz z małżonką pozew przeciwko Bankowi o zasądzenie: kwoty 123 852,24 zł wraz z odsetkami jako zwrotu świadczeń spełnionych na podstawie nieważnej umowy o kredyt mieszkaniowy, kwoty 79 313,19 CHF wraz z odsetkami jako zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń na podstawie nieważnej umowy o kredyt mieszkaniowy. Wyrokiem z (…) kwietnia 2024 r. Sąd (…) w (…), (…) Wydział Cywilny, sygn. akt (…), ustalił, że Państwa umowa o kredyt mieszkaniowy z (…) czerwca 2008 r. jest nieważna i nakazał pozwanemu zapłatę ww. kwot wraz z odsetkami. (…) wniósł apelację od tego wyroku do Sądu Apelacyjnego w (…), (…) Wydział Cywilny, sygn. akt (…).
W związku z toczącym się kolejnym postępowaniem w sprawie, (…) czerwca 2026 r. Pan i Pana żona postanowiliście zawrzeć zaproponowaną przez Bank ugodę na poniższych warunkach: „Zg. z § 1. ust. 4 i następnymi Ugody: Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.
(...) 5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia (…) czerwca 2008 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1 ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj. okresu kredytowania – 359 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
(...) 6. Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone w sposób następujący: 1) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 457.819,37 PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty, 2) oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,44%; w dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło 7,95%, zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu wynosiła 6,51%; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy i mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego, 3) wysokość marży, o której mowa w pkt 2), odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr.
WIBOR-od 2005 r.” w kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”, opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych” (dostęp do strony internetowej aktywny na dzień zawarcia Ugody), *informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w pliku „Dane statystyczne”, o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli „Dane opóźnione” opublikowanej przez ... na stronie internetowej: https:...
(...) 7. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki.
Odsetki bieżące od ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca potwierdza jego otrzymanie. 8. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 0,00 (słownie: zero) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w związku z Umową.
Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości. Zg. z § 1 ust. 9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 598 915,72 złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.
Zgodnie z § 3 zawarcie ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego. § 4. 1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
2. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca potwierdził stosownym oświadczeniem, przedłożonym Bankowi przy zawarciu niniejszej Ugody, a Bank potwierdza jego otrzymanie. § 5. 1. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 242.697,59 PLN (...) Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą kwoty w wysokości 230.793 PLN (słownie: dwieście trzydzieści tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt trzy złote) stanowiącej część powyższej kwoty dodatkowej powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11)”.
Wraz z małżonką nie miał Pan wpływu na użytą przez Bank terminologię w stosunku do wypłacanej kwoty 242.697,59 PLN. Bank stosuje jeden wzór ugody, który nie podlega modyfikacjom. Z ugody nie wynika też w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki Bank ustalił wysokość wypłaconej Państwu kwoty dodatkowej”. Uzupełnienie wniosku W piśmie złożonym 14 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielili Państwo następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania: 1) Czy zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy Kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
Odpowiedź: Zgodnie z zawartą Umową Nr (…) pomiędzy (…) S. A. z siedzibą w (…) – następcą prawnym (…) S.A. z siedzibą w (…) a A.B. i B.B. – dalej zwani kredytobiorcy, odpowiadacie Państwo solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości. 2) Czy kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? Odpowiedź: Podmiot udzielający kredyt (…) S.A., którego następcą prawnym jest (…) S.A., podlegał nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
3) Jaka jest dokładna data zawarcia ugody z bankiem (proszę wskazać dzień-miesiąc-rok)? Jeżeli natomiast nie doszło jeszcze do zawarcia ugody, proszę wskazać kiedy (w którym roku) dojdzie do zawarcia ugody z bankiem? Ugoda z Bankiem została zawarta przez Pana (…) czerwca 2026 r. 4) Czy zawarta ugoda była/będzie ugoda sądową, czy pozasądową? Odpowiedź: Ugoda jest ugodą pozasądową. 5) Czy w ugodzie z bankiem zostało/zostanie potwierdzone, że umowa kredytowa jest ważna, lecz strony zmieniają jej treść (umowa o kredyt nadal obowiązuje, ale zmienia się jej treść)?
Odpowiedź: W preambule Ugody strony oświadczyły: 1) Bank i Kredytobiorcę łączy Umowa kredytu mieszkaniowego nr: (…) z dnia (…).06.2008 r. r., zwana dalej „Umową”.
Kredyt mieszkaniowy rozumiany jest jako kredyt udzielony w całości lub w części na finansowanie własnego celu mieszkaniowego Kredytobiorcy; 2) pomiędzy Stronami powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie za sygn. (…) o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym w (…), z powództwa Kredytobiorcy przeciwko Bankowi, zwany dalej „Sporem”; 3) zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne zakończenie Sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej; 4) Kredytobiorca mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności prawnej (w tym w szczególności finansowe), dobrowolnie godzi się odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń objętych Sporem oraz innych wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą, w zamian za zmianę postanowień Umowy w zakresie zobowiązań Kredytobiorcy (i odpowiadających im praw Banku) w sposób opisany w § 1 ust. 4 i nast.
Ugody; 5) ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, zgodnym zamiarem Stron jest również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą. Strony potwierdziły, iż nadal je łączy Umowa, ale zmieniają jej treść.
6) Czy cała kwota w wysokości 242 697,59 zł, którą bank wypłacił/zobowiązał się wypłacić Kredytobiorcom, czy tylko część tej kwoty (w jakiej wysokości?) stanowi/będzie stanowić: · zwrot środków, które zostały wpłacone przez Kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie zostały/zostaną uznane za nadpłatę kredytu nienależną bankowi albo · zwrot środków wpłaconych przez Kredytobiorców wcześniej do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku ugody stały się/staną się nienależne bankowi (z jakiego powodu), albo · odszkodowanie ze strony banku (jeśli tak, za jakie szkody), albo · wynagrodzenie za zaniechanie dochodzenia przez Kredytobiorców roszczeń wobec banku na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń, albo · zadośćuczynienie ze strony banku (jeśli tak, z tytułu jakich krzywd), albo · świadczenie z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania?
7) Czy też, tylko różnica pomiędzy kwotą 242 697,59 zł a kwotą 230 793 zł, czyli kwota 11 904, 59 zł stanowi: · zwrot środków, które zostały wpłacone przez Kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie zostały/zostaną uznane za nadpłatę kredytu nienależną bankowi albo · zwrot środków wpłaconych przez Kredytobiorców wcześniej do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku ugody stały się/staną się nienależne bankowi (z jakiego powodu)?
8) Natomiast, w odniesieniu do kwoty 230 793 zł: · czy w ugodzie zostało wskazane, z jakiego tytułu zostanie wypłacona Kredytobiorcom kwota 230 793 zł? · czy kwota 230 793 zł stanowi kwotę wyższą niż różnica pomiędzy sumą spłat rat kapitałowo-odsetkowych dokonanych przez Kredytobiorców a kwotą kapitału Im wypłaconą? · czy w ugodzie doszło/dojdzie do podzielenia kwoty 242 697,59 zł na dwie części, tj. na kwotę 230 793 zł i kwotę 11 904, 59 zł? · jeśli w związku z zawarciem ugody doszło/dojdzie do cofnięcia powództwa i uchylenia wyroku z dnia 26 kwietnia 2024 r., to proszę wyjaśnić czy kwota w wysokości 230 793 zł stanowi kwotę, której wysokość odpowiada odsetkom ustawowym za opóźnienie zasądzonym tym nieprawomocnym wyrokiem oraz której wysokość odpowiada innym kosztom poniesionym przez Kredytobiorców, które sąd zasądził od banku na rzecz kredytobiorców (z jakiego tytułu?)?
Jaki jest charakter tej kwoty? Odpowiedź na pytania nr: 6, 7, 8: Jest Pan osobą fizyczną, która zawarła z (…) S.A. z siedzibą w (…) (następcą prawnym (…) S.A.) umowę kredytu mieszkaniowego (…), nr (…) z (…) czerwca 2008 r., denominowanego do franka szwajcarskiego (CHF). Kredyt denominowany w walucie obcej charakteryzuje się tym, iż kwota kredytu była w umowie wskazana w walucie CHF, a spłacany był w walucie PLN oraz CHF. Wypłata kredytu nastąpiła w walucie PLN. Kredyt został udzielony i wykorzystany na Pana cele mieszkaniowe.
Zakwestionował Pan ważność umowy składając w sierpniu 2019 r. pozew przeciwko Bankowi o zapłatę kwoty tytułem rat kapitałowo-odsetkowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 23 lipca 2019 r. do dnia zapłaty wynikającej z nadpłat dokonanych spłat rat kredytu – na skutek ustalenia, że umowa o kredyt mieszkaniowy (…), nr (…) z (…) czerwca 2008 r. zawiera klauzulę o charakterze abuzywnym zawartą w § 13 ust. 7 pkt 3 umowy (Część Ogólna Umowy, dalej także: COU) oraz w § 3 porozumienia do umowy o kredyt mieszkaniowy (…), nr (…), zawartej (…) czerwca 2008 r. z (…) czerwca 2012 r., czyniącą, że ww. zapisy umowy są bezskuteczne.
Sąd Okręgowy w (…), (…) Wydział Cywilny, wyrokiem z (…) kwietnia 2024 r., sygn. akt (…), uznał powództwo za zasadne orzekając: I. że umowa nr (…) o kredyt mieszkaniowy (…) z dnia (…) czerwca 2008 r., jest nieważna; II. zasądzając od pozwanego (…) z siedzibą w (…) na rzecz powodów: B.B. i A.B., (małżonków) kwoty 123.852,24 złotych i 79.313,19 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie: - od kwot 118.647,20 zł i 41.353,14 CHF – od dnia 24 listopada 2020 r. do dnia zapłaty, - od kwot 5.205,04 zł i 37.960,05 CHF – od dnia 10 marca 2023 r. do dnia zapłaty, - oraz zwrot kosztów w wysokości 7.867 zł. Bank zaskarżył powyższy wyrok i sprawa zawisła przed Sądem Apelacyjnym w (…).
W maju 2026 r. Bank zaproponował Panu zawarcie ugody polegającej na: zmianie waluty zadłużenia i rozliczenia kredytu z umowy mieszkaniowego (…), nr (…) z (…) czerwca 2008 r. W Ugodzie strony (tj. Pan wraz z małżonką i Bank) potwierdzają, że ich wolą było zawarcie umowy finansowania hipotecznego walutowego oraz jednocześnie dokonują przekształcenia waluty na PLN.
Najważniejszymi założeniami przekształcenia umowy jest: a) że, wysokość Państwa zadłużenia w polskim złotym ustalona jest poprzez rozliczenie finansowania udzielonego na podstawie umowy, której dotyczy Ugoda w taki sposób, jakby od daty zawarcia umowy finansowanie to stanowiło finansowanie w polskim złotym, z zachowaniem pozostałych parametrów umowy (m.in. okresu kredytowania, poniesionych opłat, czy prowizji), b) pierwotna wartość wypłaconego finansowania ustalana jest, jako suma kwot wypłaconych tytułem finansowania, a jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w walucie obcej, jest ona przeliczana na walutę polską po średnim kursie ...
Banku ... z dnia wypłaty, c) oprocentowanie finansowania ustalane jest według zmiennej stopy procentowej, jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i określanej w Ugodzie marży (wysokość marży odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta umowa, której dotyczy Ugoda). W odniesieniu do finansowania w polskim złotym ustalonym na powyższych zasadach odnoszone są dotychczas faktycznie dokonane przez Pana spłaty, w ten sposób, że wpłaty te są zaliczane w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie rat kapitałowych finansowania przeliczonego na finansowanie w polskim złotym.
W wyniku tego porównania (tj. zmiany waluty zadłużenia), Bank w Ugodzie zawarł, iż dokonuje: 1. zwrotu Kredytobiorcom części wpłaconych przez Nich kwot (dokonuje niejako zwrotu nadpłaconego przez kapitału/odsetek) i 2. zwolnienia z długu w stosunku do całości/części istniejącego zadłużenia. Reasumując, powyższe operacje – zapisy w ugodzie mają na celu ustalenie bieżącego Pana zadłużenia, które miałby Pan, gdyby udzielone Panu finansowanie od samego początku było wyrażone w polskim złotym – tj. następuje zaliczenie faktycznie wpłaconych wartości z tytułu finansowania walutowego na poczet płatności dotyczących finansowania w polskim złotym powstałego na podstawie zasad ustalonych w Ugodzie.
Zawarcie Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 ustawy Kodeks cywilny. W związku z zawarciem Ugody Bank i Pan zgodziliście się, że nie będzie dochodzić w przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem umowy finansowania hipotecznego walutowego w brzmieniu sprzed zmiany umowy dokonanej Ugodą. Pan zobowiązał się cofnąć pozew złożony przeciwko Bankowi, Bank zobowiązał się cofnąć apelację złożoną z powództwa Kredytobiorców oraz cofnąć pozew złożony przeciwko Kredytobiorcom.
W ugodzie Bank zobowiązał się do wypłaty Kredytobiorcom w sumie kwotę 242.697,59 zł, którą podzielił na dwie części: kwotę 11.904,59 zł stanowiącą nadpłatę nad wypłaconym kapitałem (ta różnica została wyliczona przy przeliczeniu spłat w CHF na PLN po kursie średnim NBP z dnia płatności każdej raty zapłaconej w CHF) oraz kwotę 230.793 zł – wyższą niż różnica pomiędzy sumą spłat rat dokonanych przez Państwa a kwotą kapitału Państwu wypłaconą.
W par. 4 pkt 1 Ugody Bank oświadcza, iż od kwoty 230.793 zł wystawi deklarację PIT-11 uznając, iż zwolnienie z długu stanowi przychód w rozumieniu przepisu art. 11 ustawy po stronie Pana, chyba że podlega Pan zwolnieniu po spełnieniu warunków określonych w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Tak zwana „Dodatkowa kwota” w wysokości 230.793 zł została ustalona w trakcie negocjacji w oparciu o wydany wyrok i zasądzone w wyroku należności wraz z odsetkami.
Dodatkowa kwota stanowi formę zwrotu Kredytobiorcy wpłat, które dokonał On w trakcie spłacania spornej umowy finansowania z tytułu odsetek i spłaty kapitału w części wywołanej deprecjacją złotówki. Wypłata Dodatkowej kwoty jest zatem elementem rozliczeń wynikających ze zmiany waluty finansowania z waluty obcej na polski złoty, która ma na celu zwrot Kredytobiorcy (Panu) uprzednio wpłaconych przez Niego do Banku kwot i ustaleniu wartości przy uwzględnieniu deprecjacji złotówki.
Warto podkreślić, że opisany wyżej mechanizm wypłaty Dodatkowej Kwoty z ekonomicznego punktu widzenia ma zbliżyć rozliczenie dokonywane w wyniku Ugody do rozliczeń, które miały być dokonane pomiędzy Panem a Bankiem w wykonaniu prawomocnego wyroku sądowego uwzględniającego w całości powództwo Pana przeciwko Bankowi, gdzie sąd nakazał Bankowi zwrócić wszystkie wpłaty dokonane przez Pana ponad wartość udzielonego Mu finansowania wraz z ustawowymi odsetkami oraz zapłacić poniesione przez Pana koszty procesu sądowego, w tym zapłatę kosztów zastępstwa procesowego.
Podkreślając: Celem ugody było polubowne rozwiązanie sporu dotyczącego ważności i sposobu wykonywania wyżej wymienionej umowy kredytowej, ze względu na zawarte w niej klauzule abuzywne (niedozwolone). Na mocy ugody Strony dokonały ostatecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń. W ramach porozumienia Bank dokonał umorzenia pozostałej do spłaty części kapitału i odsetek (w zakresie tej kwoty spełnia Pan przesłanki zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów) oraz wypłaty świadczenia pieniężnego w łącznej kwocie 230.793 zł.
Wypłacona kwota 230.793 zł stanowi w istocie zwrot części środków pieniężnych, które Pan wraz z małżonką nadpłacili na rzecz Banku w toku wieloletniej spłaty kredytu ponad nominalną wartość udostępnionego kapitału. Nadpłata ta wynikała z zastosowania przez Bank mechanizmu denominacji, który w świetle orzecznictwa TSUE oraz sądów polskich jest wadliwy. Kwota ta nie stanowi odsetek za opóźnienie, odszkodowania, zadośćuczynienia ani żadnej innej formy gratyfikacji, lecz jest zwrotem nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (zwrotem własnych środków Pana i Pana małżonki).
Nigdy nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatkowego od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592). 9) Czy doszło już do wypłaty Kredytobiorcom kwoty 242 697,59 zł, a jeżeli tak to kiedy? Odpowiedź: Tak. Do wypłaty doszło 7 lipca 2026r.
W piśmie złożonym 27 października 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielili Państwo następującej odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytanie: 1) Czy łączna kwota w wysokości 242.697,59 zł (11.904,59 zł + 230.793 zł), którą bank wypłacił Kredytobiorcom 7 lipca 2026 r. stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez Kredytobiorców tytułem spłaty kredytu, czy też mieści się w kwocie wpłacanej przez Kredytobiorców do banku tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku? Proszę jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Odpowiedź: Kwota w wysokości 242.697,59 zł (11.904,59 zł + 230.793 zł) nie stanowi przysporzenia majątkowego.
W ugodzie Bank zobowiązał się do wypłaty Kredytobiorcom w sumie kwotę 242.697,59 zł, którą podzielił na dwie części: kwotę 11.904,59 zł stanowiącą nadpłatę nad wypłaconym kapitałem (ta różnica została wyliczona przy przeliczeniu spłat w CHF na PLN po kursie średnim NBP z dnia płatności każdej raty zapłaconej w CHF) oraz kwotę 230.793 zł – wyższa niż różnica pomiędzy sumą spłat rat dokonanych przez Państwa a kwotą kapitału Państwu wypłaconą. Tak zwana „Dodatkowa kwota” w wysokości 230.793 zł została ustalona w trakcie negocjacji w oparciu o wydany wyrok i zasądzone w wyroku należności wraz z odsetkami.
Dodatkowa Kwota stanowi formę zwrotu Kredytobiorcy wpłat, które dokonał On w trakcie spłacania spornej umowy finansowania z tytułu odsetek i spłaty kapitału w części wywołanej deprecjacją złotówki.
Pytanie
Czy kwota dodatkowa wskazana w ugodzie, w wysokości 242 697,59 PLN, jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 tej ustawy?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, cała kwota dodatkowa z Ugody w wysokości 242 697,59 PLN, również nie będzie podlegała opodatkowaniu, ponieważ stanowi zwrot, nienależnie wpłaconych przez Państwa kwot rat kapitałowo-odsetkowych. Uważacie Państwo, że bank rozliczając się dobrowolnie poza procesem sądowym, zdecydował się umorzyć pozostałe zadłużenie i dokonać zwrotu środków pieniężnych świadomy, że unieważnienie umowy również przez Sąd II instancji spowodowałoby konieczność wypłaty znacznie większych kwot wraz z odsetkami za zwłokę. W związku z powyższym, do tej sytuacji należy zastosować takie same zasady, jak do kwot zasądzonych przez sąd w wyniku unieważnienia ugody i zwracanych kredytobiorcom.
Ponadto, z licznych publikacji, w tym również interpretacji KIS, wynika, że kwoty wynikające z rozliczeń związanych z ugodami, jak i w wyniku procesów sądowych nie są traktowane jako przychód/dochód. Wypłacona kwota nie jest Państwa przychodem, a jedynie zwrotem niesłusznie wpłaconych uprzednio rat. Otrzymana kwota nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia za podpisaną ugodę. Zwrot dodatkowej kwoty nie przekroczył uiszczonej łącznej kwoty rat kapitałowo-odsetkowych.
W związku z zawarciem ugody uzyskacie Państwo jedynie zwrot nienależnie pobranego świadczenia, które wcześniej na mocy umowy kredytu zostało przekazane do banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego, a raty spłacane były z otrzymywanego przez Państwa wynagrodzenia po opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są również inne źródła.
Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty.
O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Zgodnie z zawartą Ugodą w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) powstanie po Państwa stronie przychód, ale ponieważ spełniacie Państwo warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczące zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, Bank nie jest obowiązany do wystawienia w stosunku do tej kwoty informacji PIT-11. Zgodnie natomiast z paragrafem 5 pkt 1 Ugody, Bank, wypłaci Państwu kwotę dodatkową w wysokości 242 697,59 zł.
Ta kwota mająca w całości charakter zwrotny, nie stanowi Państwa przysporzenia majątkowego, a jedynie zwrot wcześniej wpłaconych nienależnych kwot na rzecz Banku. Mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy, uważacie Państwo, że cała kwota 242 697,59 PLN nie W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. stanowi dla Państwa przychodu (dochodu), który podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Bank zwróci Państwu część wpłaconych przez Państwa kwot tytułem rat kapitałowo odsetkowych.
Kwota 242 697,59 PLN stanowi zwrot części środków, które przez lata wpłacili Państwo do Banku tytułem spłaty kredytu, zgodnie z umową kredytową, która została uznana za nieważną (wyrok, sygn. akt (…)). W stanie faktycznym, nie mogli Państwo w żaden sposób wpływać na nazewnictwo, które pojawia się w Ugodzie, ponieważ Bank podpisuje je według ustalonego wzoru. Zgodnie z wyrokiem Sądu I instancji kwoty, które Bank miał Państwu zwrócić, znacznie przewyższałyby kwotę, którą teraz Bank nazwał kwotą dodatkową.
Mając na względzie powyższe, uważacie Państwo, że cała kwota dodatkowa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stąd nie będzie podlegała wykazaniu w zeznaniach rocznych składanych za 2026 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak zgodnie z ww. przepisem: Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; 2) działalność wykonywana osobiście; 3) pozarolnicza działalność gospodarcza; 4) działy specjalne produkcji rolnej; 5) (uchylony) 6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą; 7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c; 8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany; 8a)działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną; 8b)niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da; 9) inne źródła.
Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji.
Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich.
Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać. Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
Wobec powyższego, skoro jak wskazali Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu – bank w ugodzie zawarł, iż dokonuje zwrotu Kredytobiorcom części wpłaconych przez Nich kwot, kwota 11.904,59 zł stanowi nadpłatę nad wypłaconym kapitałem, a kwota 230.793 zł stanowi formę zwrotu Państwu wpłat, które dokonali Państwo w trakcie spłacania spornej umowy finansowania z tytułu odsetek i spłaty kapitału w części wywołanej deprecjacją złotówki i nie stanowi ona odsetek za opóźnienie, odszkodowania, zadośćuczynienia ani żadnej innej formy gratyfikacji, lecz jest zwrotem nienależnie pobranego przez bank świadczenia (zwrotem Państwa własnych środków) oraz przyjmując za Państwem w odpowiedzi na pytanie zawarte w wezwaniu o treści cyt.: „Czy łączna kwota w wysokości 242.697,59 zł (11.904,59 zł + 230.793 zł), którą bank wypłacił Kredytobiorcom 7 lipca 2026 r. stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez Kredytobiorców tytułem spłaty kredytu, czy też mieści się w kwocie wpłacanej przez Kredytobiorców do banku tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku?”, że kwota w wysokości 242.697,59 zł nie stanowi przysporzenia majątkowego, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu.
Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa kwota, stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku. W takiej sytuacji, pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.