Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 31 grudnia 2025 r. dokonała Pani wpłaty środków finansowych na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE), prowadzone przez … . Transakcja została zrealizowana drogą elektroniczną (przelewem bankowym z Pani prywatnego rachunku). Pani rachunek bankowy w ... został fizycznie i ostatecznie obciążony kwotą … zł w dniu 31 grudnia 2025 r., co potwierdza oficjalne bankowe potwierdzenie wykonania transakcji.
Z uwagi na międzybankowe sesje rozliczeniowe oraz harmonogram pracy instytucji finansowej w okresie noworocznym, instytucja zarządzająca IKZE zaksięgowała powyższe środki na rachunku IKZE i przeliczyła je na jednostki uczestnictwa funduszu w dniu 5 stycznia 2026 r. W konsekwencji, podmiot prowadzący IKZE przypisał przedmiotową wpłatę do limitu wpłat na rok 2026, odmawiając uwzględnienia jej w limicie za rok 2025.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym wpłata na IKZE dokonywana przelewem bankowym, w wyniku której Pani rachunek bankowy został obciążony w dniu 31 grudnia 2025 r., stanowi wydatek poniesiony na IKZE w roku podatkowym 2025 i uprawnia Panią do skorzystania z ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych (odliczenia od dochodu) na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu rocznym za rok 2025?
Pani stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), podstawę opodatkowania stanowi dochód po odliczeniu wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE) dokonanych przez podatnika w roku podatkowym. Przepisy ustawy o PIT nie definiują wprost pojęcia „dokonania wpłaty”. Jednak w świetle utrwalonej doktryny prawa podatkowego oraz jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych i organów podatkowych, w przypadku rozliczeń bezgotówkowych momentem poniesienia wydatku jest dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika.
Z tą chwilą środki pieniężne wychodzą z władztwa podatnika, a jego majątek ulega realnemu uszczupleniu. Opóźnienia wynikające z międzybankowego systemu rozliczeń (ELIXIR) czy wewnętrznych procedur operacyjnych TFI/banku nie mogą wpływać na uprawnienia podatnika do skorzystania z ulgi za rok, w którym wydatek został faktycznie poniesiony. Nie miała Pani wpływu na czas trwania sesji rozliczeniowych po momencie obciążenia Pani konta.
Podobne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajmował wielokrotnie w analogicznych sprawach, wskazując jednoznacznie, że o zaliczeniu wpłaty na IKZE do danego roku podatkowego przesądza data obciążenia rachunku bankowego wpłacającego (np. interpretacja indywidualna z dnia 14 października 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.737.2025.2.JK oraz z dnia 27 marca 2025 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.74.2025.2.MS2). W związku z powyższym, skoro Pani rachunek bankowy został obciążony kwotą … zł w dniu 31 grudnia 2025 r., to nabyła Pani prawo do odliczenia tej kwoty od dochodu w zeznaniu rocznym PIT za rok 2025.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE” oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE” oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 707 ze zm.).
Zgodnie z art. 1 ww. ustawy: Ustawa określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy wpłata oznacza: Wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.
Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy: Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23. Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy: Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1, 2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem ust. 1a.
Zgodnie z ust. 5 ww. artykułu: Po przekroczeniu kwoty określonej w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 8, instytucja finansowa jest obowiązana do przekazania nadpłaconej kwoty w sposób określony w umowie o prowadzenie IKZE. W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy: Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a.
Przechodząc zaś na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wskazuję, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ww. ustawy: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy: Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.
Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Analizując powyższe przepisy można stwierdzić, że osoby, które w danym roku podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od uzyskanego dochodu.
Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych. Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 10 grudnia 2024 r. (M.P. z 2024 r. poz. 707), wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w 2025 r. wyniosła 10 407 zł 60 gr. W złożonym wniosku Pani wątpliwość wzbudził sposób rozliczenia kwoty wpłaconej na IKZE, mianowicie czy może Pani odliczyć dokonaną wpłatę w rozliczeniu podatkowym za 2025 r. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w dniu 31 grudnia 2025 r. dokonała Pani wpłaty środków finansowych na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE), prowadzone przez ... . Transakcja została zrealizowana drogą elektroniczną (przelewem bankowym z Pani prywatnego rachunku).
Pani rachunek bankowy w ... został fizycznie i ostatecznie obciążony kwotą … zł w dniu 31 grudnia 2025 r., co potwierdza oficjalne bankowe potwierdzenie wykonania transakcji. Z uwagi na międzybankowe sesje rozliczeniowe oraz harmonogram pracy instytucji finansowej w okresie noworocznym, instytucja zarządzająca IKZE zaksięgowała powyższe środki na rachunku IKZE i przeliczyła je na jednostki uczestnictwa funduszu w dniu 5 stycznia 2026 r. Wymaga podkreślenia, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę.
Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym. W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.
Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), który stanowi, że: Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej „innym instrumentem płatniczym” – dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2360).
Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień obciążenia rachunku podatnika. Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 26 lutego 2016 r. sygn. akt III AUa 825/15: „Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego.
Zatem dla ustalenia daty zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela”. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że: „Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na realizację przelewu.
Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia polecenia przelewu przez bank. Powyższe rozważania odnoszące się do definicji przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w poleceniu przelewu”.
W opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazała Pani, że datą złożenia dyspozycji przelewu bankowego jest 31 grudnia 2025 r., co potwierdza oficjalne bankowe potwierdzenie wykonania transakcji.
Mając zatem na względzie przedstawiony opis sprawy i wymienione powyżej uregulowania prawne, należy wysnuć jednoznaczny wniosek, że skoro dokonała Pani przelewu środków tytułem wpłaty na IKZE w dniu 31 grudnia 2025 r., to niezależnie od tego, kiedy instytucja finansowa faktycznie zrealizowała dyspozycję i kiedy środki te zostały zaksięgowane na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego, należy uznać, że wpłata ta została dokonana w dniu 31 grudnia 2025 r. W związku z tym, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje Pani prawo do odliczenia wpłaty w kwocie … zł dokonanej na IKZE w dniu 31 grudnia 2025 r. w zeznaniu podatkowym za 2025 r. Wobec powyższego, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.