Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują m.in. przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej: Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się: 1. osób prawnych, 2. osobowych spółek handlowych, 3. osobowych i kapitałowych spółek handlowych - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej: Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie: 1. innej osoby prawnej (osób prawnych); 2. osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych). Zgodnie z art. 93c § 1 i § 2 ustawy Ordynacji podatkowej: Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku.
Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją. Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji podatkowej częściowej.
Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie, podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art. 93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki, które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na gruncie rozliczeń podatkowych. W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia.
Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowopowstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym, ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają” jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowopowstałej w wyniku podziału składnikami majątku.
Z literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków, które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie), skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem. Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub po tej dacie (tj.
„pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć wyłącznie spółek nowo zawiązanych. Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału. Nie jest to więc pełna sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej. Plan podziału jest pisemnym uzgodnieniem między spółką dzieloną a spółką przejmującą. Nie jest on czynnością prawną, ale raczej ma charakter czynności faktycznej.
Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji podatkowej w przypadku przejęcia lub podziału osoby prawnej stosuje się jedynie wtedy, gdy majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.
Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych. Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm.), zwanej dalej k.s.h.
W myśl art. 529 § 1 k.s.h. : Podział spółki może być dokonany: 1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie); 2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek); 3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki); 4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).
Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h.: Do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej. Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.
Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h.: Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. W myśl art. 531 § 2 k.s.h.: Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.s.h. : Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy dotyczące powstania właściwego typu spółki przejmującej albo nowo zawiązanej, z wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub nowo zawiązaną).
W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 § 1 k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa). Z wniosku wynika, że Spółka Dzielona (A. Sp. z o.o.) prowadzi działalność gospodarczą w trzech zasadniczych obszarach, jakimi są: transport, logistyka i spedycja, które odpowiadają za zdecydowaną większość obrotów i jest to trzon działalności, prowadzonej od ponad 10 lat.
Spółka Dzielona świadczy usługi spedycyjne i transportowe na terenie Polski i całej Unii Europejskiej, dysponując zespołem doświadczonych w tym zakresie pracowników oraz flotą pojazdów jak też, na potrzeby spedycji, także siecią kontrahentów zdolnych zrealizować usługi transportowe. Działania te są zdecentralizowane i realizowane zasadniczo poza siedzibą Spółki Dzielonej (i jej okolicą) a flota pojazdów, którymi Spółka Dzielona dysponuje przede wszystkim na zasadzie leasingu, jest w niemal ciągłym ruchu. W toku rozwoju, wykorzystując okazje rynkowe i propozycje biznesowe, Spółka Dzielona rozpoczęła też poboczne działalności, oparte o nieruchomości własne lub dzierżawione.
Spółka Dzielona prowadzi warsztat, w którym serwisuje samochody ciężarowe, zajmuje się naprawami powypadkowymi, a także prowadzi sprzedaż ciągników siodłowych oraz świadczy usługi magazynowania towarów dla klientów. Poza tą poboczną działalnością serwisową, Spółka Dzielona prowadzi także przedsięwzięcia „w budowie” oparte na gromadzonych dotychczas nieruchomościach, będąc w procesie m.in. pozyskiwania pozwolenia na budowę stacji paliw oraz planując budowę parkingu dla samochodów ciężarowych czy rozwój działalności biurowej (Spółka Dzielona rozważa ponowne wynajmowanie przestrzeni komercyjnej). Spółka Przejmująca (B.
Sp. z o.o.) zawiązana została w 2008 r., jednak - zgodnie ze sprawozdaniem aktualnie nie wykonuje żadnych usług (w tym usług spedycyjnych i transportowych) oraz nie prowadzi żadnej innej działalności. Spółka Przejmująca nie poniosła więc żadnych kosztów i nie przynosiła żadnych dochodów w 2021 r. (ostatnim zamkniętym roku obrotowym), jak też nie zatrudniała (i nie zatrudnia) żadnych pracowników. Spółka Dzielona planuje dostosowywać usługi transportowe i spedycyjne oraz skupić się na rozwoju wyłącznie tej branży.
Z tego powodu Spółka Przejmująca przygotowywana jest do przejęcia od Spółki Dzielonej pobocznych przedsięwzięć biznesowych w szczególności prowadzenia warsztatu (serwisu) oraz przedsięwzięcia nieruchomościowe (Działalności Miejscowej). Podział Spółki Dzielonej nastąpi przez wydzielenie, tj. poprzez przeniesienie części majątku Spółki Dzielonej, tj. Działalności Miejscowej, do istniejącej już Spółki, tj. Spółki Przejmującej na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych. Zasadnicza część przedsiębiorstwa Spółki Dzielonej to działalność transportowa i spedycyjna, realizowane na podstawie pozyskanej przez Spółkę Dzieloną Licencji, dalej pozostanie w Spółce Dzielonej.
Obie spółki, tj. Spółka Dzielona i Spółka Przejmująca, są podmiotami powiązanymi osobowo. Większościowym udziałowcem Spółki Dzielonej i 100% udziałowcem Spółki Przejmującej jest ta sama osoba fizyczna, będąca polskim rezydentem podatkowym. W okresie poprzedzającym dokonanie transakcji (podział przez wydzielenie), Spółka Przejmująca nie posiadała i nie będzie posiadała udziałów Spółki Dzielonej. Do dnia transakcji ani też w dniu transakcji nie jest planowana zmiana udziałowców Spółki Dzielonej, czy Spółki Przejmującej. Poza wspólnikiem lub wspólnikami Spółki Dzielonej, w ramach transakcji do Spółki Przejmującej nie będą przystępowały żadne inne podmioty.
Spółka Przejmująca, która nabędzie wskutek transakcji własność Działalności Miejscowej ma zamiar kontynuowania tej działalności z wykorzystaniem składników majątkowych, które będą przedmiotem transakcji. Celem przeprowadzenia transakcji jest uporządkowanie prowadzonej działalności Spółki Dzielonej poprzez pozostawanie w Niej wyłącznie wysokowyspecjalizowanych usług transportowych, logistycznych i spedycyjnych. Jak wskazano wyżej, Zarząd i kadra menedżerska Spółki Dzielonej pragnie skupić się na działalności transportowej, spedycyjnej i logistycznej.
Spółka Przejmująca, której jedynym wspólnikiem jest większościowy wspólnik Spółki Dzielonej, została dedykowana do przejęcia projektów pobocznych, tj. nieistotnych z perspektywy działalności transportowej, logistycznej i spedycyjnej Spółki Dzielonej przedsięwzięć biznesowych takich jak, w szczególności prowadzenie warsztatu (serwisu), które działać mogą pod wyodrębnioną marką C. (lub D. czy B. i podobnych), oraz przedsięwzięcia nieruchomościowe (Działalność Miejscowa). Państwa zdaniem, podział przez wydzielenie przyczyni się do wzmocnienia pozycji rynkowej Spółki Dzielonej i Spółki poprzez skoncentrowanie działalności na konkretnej działalności operacyjnej.
Dodatkowo, zapewni to także bardziej efektywne zarządzanie Działalnością Miejscową w Spółce Przejmującej, obecnie traktowanej w Spółce Dzielonej jako dodatkowa. Dzięki wydzieleniu i przydzieleniu do niego kadry menedżersko-zarządczej procesy decyzyjne ulegną znacznemu skróceniu, a nadzór nad działalnością będzie bardziej efektywny. Transakcja umożliwi dywersyfikację ryzyka gospodarczego, ekonomicznego oraz prawnego prowadzenia działalności - dzięki czemu, w sytuacji ewentualnego niepowodzenia jednego z rodzajów działalności spowodowanego np. pogarszającą się sytuacją na rynku, wszelkie ryzyka z tym związane będą ponoszone przez jeden z Zainteresowanych podmiotów.
Z uwagi na odmienność ryzyk i odpowiedzialności wynikających z tych różnych rodzajów działalności oraz ich specyfiki, projekty te wymagają odmiennych zasad zarządzania i finansowania, co zostanie pełniej zrealizowane w ramach odrębnych podmiotów prawnych. Brak wyraźnego rozdzielenia Działalności Miejscowej od działalności transportowej, spedycyjnej i logistycznej prowadziłaby do dalszego niepożądanego mieszania się w ramach jednego podmiotu ryzyk prawnych o odmiennym zakresie i charakterze.
Podział przez wydzielenie zwiększy też przejrzystość finansową, bowiem oddzielne rozliczenia oraz wyniki księgowe i podatkowe Zainteresowanych pozwolą na łatwiejszą kontrolę rentowności prowadzonych działalności i identyfikowaniu ewentualnych nieprawidłowości. Przeprowadzenie podziału i wyodrębnienie Działalności Miejscowej do odrębnego podmiotu umożliwi większą elastyczność na okoliczność przyszłego wyjścia z inwestycji i znalezienia inwestora zainteresowanego daną wyspecjalizowaną działalnością.
W celu dokonania transakcji (podziału przez wydzielenie) Zarządy Spółki Dzielonej i Spółki Przejmującej przygotują plan podziału Spółki Dzielonej, przygotowany i uzgodniony na podstawie art. 533 i 534 KSH. W planie tym opisana zostanie Działalność Miejscowa jako ta część majątku Spółki Dzielonej, która zostanie przeniesiona wskutek transakcji na Spółkę Przejmującą. W opisie zdarzenia przyszłego wskazaliście Państwo, że Działalność Miejscowa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT.
Jednocześnie wskazujecie Państwo, że pomimo starannego zaplanowania transakcji oraz uprzedzenia o niej kontrahentów, dokumenty rozliczeniowe dotyczące Działalności Miejscowej przed dokonaniem transakcji mogą wpłynąć do Spółki Dzielonej po dokonaniu transakcji, a nadto mogą wydarzyć się sytuacje i zdarzenia, które wymagać będą dokonania korekt dokumentów rozliczeniowych w czasie.
W szczególności mogą mieć miejsce sytuacje, gdy: 1) przed dniem transakcji na Spółkę Dzieloną zostaną wystawione faktury dokumentujące dokonaną przed dniem transakcji dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki Dzielonej, związanych z wydzielaną Działalnością Miejscową, a prawo do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur powstanie po dniu transakcji; lub 2) po dniu transakcji zostaną wystawione na Spółkę Dzielona lub na Spółkę Przejmującą faktury dokumentujące dokonaną przed dniem transakcji dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki Dzielonej, związanych z wydzielaną Działalnością Miejscową, a prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowych faktur powstanie po dniu transakcji; lub 3) po dniu transakcji na Spółkę Dzieloną zostaną wystawione faktury dokumentujące dostawcę towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki Dzielonej, w odniesieniu do których prawo do odliczenia powstanie po dniu transakcji, przy czym nie będzie możliwe powiązanie takich faktur wyłącznie z wydzielaną Działalnością Miejscową, ponieważ faktury te będą dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki Dzielonej związane z funkcjonowaniem całego przedsiębiorstwa Spółki Dzielonej (tj. zarówno z wydzielaną Działalnością Miejscową, jak i w części pozostającej przy Spółce Dzielonej).
Istotne jest także potwierdzenie, która ze Spółek będzie odpowiedzialna za wystawienie i rozliczenie faktur dotyczących sprzedaży sprzed dnia transakcji, a także faktur korygujących in plus/in minus - po dniu transakcji, zależnie od okoliczności czy dostrzeżonych ewentualnych błędów lub ustaleń, a także - zgodnie z przepisami - według momentu dokonania uzgodnień z kontrahentem, będących podstawą korekty i spełnienia tych warunków.
Istotą Państwa intencji w zakresie pytań dotyczących momentu wystawiania korekt i właściwych do tego podmiotów (Spółki Dzielonej albo Spółki Przejmującej) jest potwierdzenie skutków podatkowych dotyczących zdarzeń, nad którymi Zainteresowane nie mają kontroli - wynikającymi przede wszystkim z okoliczności leżących także po stronie Państwa kontrahentów. Faktury korygujące sprzedaż skutkować będą mogły zarówno zwiększeniem, jak i zmniejszeniem podstawy opodatkowania lub podatku należnego. Przyczyna korekty może powstać zarówno przed jak i po dniu transakcji (podziału).
Każdy z przypadków korekty może mieć miejsce i właśnie brak kontroli nad działaniami kontrahentów co do obrotu dokumentów, w tym momentu wystawienia i doręczenia Zainteresowanym (jednej z Zainteresowanych) odpowiednich dokumentów.
W związku z powyższym warunki korekty mogą więc zostać uzgodnione i spełnione przed dokonaniem transakcji (podziału), lub warunki korekty zostaną uzgodnione przed dniem transakcji (podziału) i przed upływem okresu rozliczeniowego, w którym zostały one uzgodnione, doszło również do ich spełnienia, lub warunki korekty zostaną uzgodnione przed dniem transakcji (podziału) i przed upływem okresu rozliczeniowego, w którym zostały one uzgodnione, nie doszło do ich spełnienia, natomiast zostały spełnione po dniu transakcji (podziału), lub warunki korekty zostaną uzgodnione i spełnione w dniu lub po dniu transakcji (podziału).
Państwa wątpliwości dotyczą skutków podatkowych związanych z obowiązkiem wystawienia i rozliczenia faktur korygujących zwiększających i zmniejszających podstawę opodatkowania dotycząca sprzedaży związanej z Wydzielaną Działalnością Miejscową.
Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy : Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Jak natomiast wynika z regulacji art. 29a ust. 10 ustawy : Podstawę opodatkowania obniża się o: kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) 14) wartość zwróconych towarów i opakowań; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją.
W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał. Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy: Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
W myśl art. 29a ust. 15 ustawy: Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku: 1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy; 4) (uchylony) 5) wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
6)20) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługi wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi na fakturze korygującej. Na podstawie art. 29a ust 17 ustawy: W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy : Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy : W przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, 2) (uchylony) 3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury - podatnik wystawia fakturę korygującą.
Natomiast w myśl art. 106k ust. 1 ustawy: Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą. Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące generalnie można podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz na te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu. W przypadku faktury korygującej podwyższającej podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego kluczową rolę pełni przeanalizowanie sytuacji, czy podwyższenie cen stanowi nową okoliczność, niemożliwą do przewidzenia w chwili wystawienia faktury pierwotnej.
Zatem Spółka Dzielona zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów VAT faktur korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę Dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielaną Działalnością Miejscową, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury pierwotnej (np. błąd co do liczby sztuk sprzedanych towarów, błąd co do ceny).
Jak bowiem wynika z treści art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Odpowiednio Spółka Przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i rozliczenia faktur korygujących zwiększających kwotę podatku należnego dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług przez Spółkę Dzieloną przed Dniem Wydzielenia, a związanych z wydzielaną Działalnością Miejscową, w sytuacji gdy faktura korygująca wystawiona zostanie w związku z okolicznościami, które wystąpiły w Dniu Wydzielenia bądź po Dniu Wydzielenia.
Natomiast w odniesieniu do faktur korygujących zmniejszających kwotę podatku należnego dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem, że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją, natomiast w przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
Zatem w sytuacji, gdy okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą zmniejszającą podstawę opodatkowania przypadnie przed dniem podziału, a Spółka Dzielona będzie w posiadaniu dokumentacji, z której wynika, że uzgodniła z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją, wówczas to Spółka Dzielona dokonuje obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem w okresie rozliczeniowym, w którym te warunki się ziściły.
W sytuacji natomiast, gdy okres rozliczeniowy, w którym została wystawiona faktura korygująca zmniejszająca podstawę opodatkowania przypadnie przed dniem podziału, ale Spółka Dzielona nie będzie w posiadaniu dokumentacji (z której wynika, że uzgodniła z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją), wówczas obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskano.
Zatem jeśli ten okres rozliczeniowy (w którym uzyskano dokumentację) przypadnie już w dniu lub po dniu podziału, wówczas to Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do obniżenia podstawy opodatkowania.
Z kolei w sytuacji, gdy okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą zmniejszającą podstawę opodatkowania przypadnie w dniu lub po dniu podziału, a Nabywca będzie w posiadaniu dokumentacji, z której wynika, że uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją, wówczas to Spółka Przejmująca dokonuje obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem.
Zatem oceniając Państwa stanowisko całościowo w zakresie pytań 4-5 należało uznać je za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie podatku od towarów i usług (pytania oznaczone we wniosku 4-5), w zakresie pytań 1-3 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).