Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży wydzielonych działek. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z dnia 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 25 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej ani w Polsce, ani za granicą. Nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce ani w innym państwie. Nie prowadzi Pani i nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie obrotu, handlu czy pośrednictwa nieruchomościami.
W dniu 22 sierpnia 2016 r. na podstawie Umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego (Repertorium A) nabyła Pani do majątku osobistego nieruchomość gruntową położoną w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), dla której Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzi księgę wieczystą o numerze (…), składającej się z: 1) niezabudowanej działki gruntu nr 1 o powierzchni 1,2461 ha oznaczonej w ewidencji jako pastwiska trwałe, grunty orne oraz rowy; 2) niezabudowanej działki gruntu nr 2 o powierzchni nr 0,6600 ha oznaczonej w ewidencji jako grunty orne oraz; 3) zabudowanej działki gruntu nr 3 o powierzchni nr 0,8000 ha oznaczonej w ewidencji jako grunty rolne zabudowane oraz grunty orne.
Na moment zakupu działka gruntu nr 3 zabudowana była wybudowanymi w 1960 r. i wymagającymi rozbiórki: murowanym jednokondygnacyjnym budynkiem o rodzaju wg KŚT: mieszkalne o powierzchni zabudowy 150 m2 oraz drewnianym jednokondygnacyjnym budynkiem wg rodzaju KŚT budynki produkcyjne usługowe i gospodarcze dla rolnictwa o powierzchni zabudowy 242 m2. Nabycie nastąpiło do Pani majątku prywatnego i nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie odliczała Pani podatku naliczonego w związku z nabyciem, gdyż transakcja nie była objęta VAT. Podmiotem sprzedającym był Pani wujek, a konieczność sprzedaży wynikała z problemów finansowych i płynnościowych.
Jak wskazano wyżej zakup nieruchomości był dokonany do majątku prywatnego oraz z przeznaczeniem na cele prywatne. Jednocześnie na zakupionej nieruchomości zostało ustanowione prawo do dożywotniego zamieszkania (…) (nieodpłatna służebność osobista). W chwili nabycia nieruchomość miała charakter gruntu rolnego i nie była objęta decyzją o warunkach zabudowy wydaną dla Pani. Nieruchomość nie została nabyta w celu odprzedaży, lecz jako składnik majątku prywatnego. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani do uzyskiwania jakichkolwiek przychodów. Nie była przedmiotem odpłatnego najmu, dzierżawy ani innych odpłatnych umów.
Na nieruchomości znajdował się budynek, w którym do śmierci zamieszkiwał krewny poprzedniego właściciela w ramach prawa do dożywotniego zamieszkania (matka sprzedającego). Z nieruchomości nie były osiągane żadne dochody. Mieszka Pani na stałe w (…) wraz z mężem i dwójką dzieci. Z uwagi na odległość, brak realnej możliwości bieżącego zajmowania się nieruchomością oraz brak zamiaru prowadzenia na niej działalności rolnej lub gospodarczej, rozważa Pani sprzedaż działek wydzielonych z majątku prywatnego. Nie posiada Pani innych nieruchomości w Polsce przeznaczonych do sprzedaży. Nie można wykluczyć, że pojedyncze działki zostaną zachowane dla dzieci na cele rodzinne.
W związku z zamiarem uporządkowania nieruchomości oraz przygotowania jej do ewentualnego zbycia, podjęto następujące czynności: uzyskano decyzje o warunkach zabudowy dla ww. działek, wszczęto procedurę podziału geodezyjnego, dokonano czynności porządkowych, w tym wycinki drzew na podstawie uzyskanego zezwolenia oraz rozpoczęto wyburzenie budynku znajdującego się na nieruchomości - wyłącznie ze względów bezpieczeństwa, z uwagi na jego zły stan techniczny i grożące zawaleniem elementy konstrukcyjne. Powyższe działania miały charakter porządkowy, techniczny i administracyjny. Nie były podejmowane w ramach zorganizowanej działalności inwestycyjnej, deweloperskiej ani handlowej.
Ich celem było uporządkowanie stanu nieruchomości, usunięcie zagrożeń oraz stworzenie możliwości racjonalnego dysponowania własnym majątkiem prywatnym. Na moment złożenia niniejszego wniosku działki nie są uzbrojone. Nie wykonała Pani przyłączy infrastrukturalnych do poszczególnych działek ani nie zrealizowała inwestycji charakterystycznych dla profesjonalnego przygotowania terenu do sprzedaży. Ewentualne dalsze czynności techniczne nie są przesądzone, nie zostały objęte żadnym planem inwestycyjnym i nie stanowią elementu prowadzenia działalności gospodarczej. W dniu 15 maja 2026 r. nabyła Pani również sąsiednią działkę od gminy w drodze przetargu.
Działka ta miała nieregularny, trójkątny kształt i była wcześniej kilkukrotnie oferowana w przetargu bez rezultatu. Została nabyta wyłącznie w celu uporządkowania granic oraz poprawy konfiguracji geodezyjnej nieruchomości podstawowej. Działka ta nie została nabyta w celu samodzielnej odprzedaży. Jedynym celem jej zakupu była konieczność uporządkowania granicy, a nie dalsza jej odsprzedaż. Nie podejmowała Pani prób sprzedaży nieruchomości jako całości. Ewentualna sprzedaż może nastąpić zarówno jednemu nabywcy, jak i kilku nabywcom, zależnie od zainteresowania rynkowego.
Jeżeli pojawią się ogłoszenia, będą one zamieszczane wyłącznie w zwykłych, ogólnodostępnych portalach sprzedażowych, co stanowi typowy sposób wykonywania prawa własności przez osoby prywatne. Nie może Pani wykluczyć, iż pewne czynności techniczne lub organizacyjne będę mogły być wykonywane przy wsparciu pełnomocnika wyłącznie z uwagi na miejsce Pani stałego pobytu poza granicami Polski. Pełnomocnik nie będzie jednak działał jako profesjonalny przedsiębiorca organizujący proces inwestycyjny lub komercyjny obrót nieruchomościami. Zasadniczo wszystkie wnioski administracyjne mają być składane bezpośrednio przez Panią samą.
Podsumowując od chwili nabycia do dnia złożenia niniejszego wniosku: nieruchomość leżała ugorem i nie była przez Panią użytkowana w żaden sposób; nie była prowadzona na niej działalność rolnicza; nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze; nie były na niej prowadzone prace budowlane ani inwestycyjne; nie podejmowała Pani żadnych działań mających na celu jej uatrakcyjnienie dla potencjalnych nabywców, w szczególności nie dokonywała uzbrojenia terenu w media (woda, energia elektryczna, kanalizacja, gaz), nie utwardzała dróg dojazdowych, nie wyrównywała terenu ani nie ogrodziła nieruchomości; nie składała Pani żadnych wniosków do dostawców mediów o zainstalowanie przyłączy.
Dokonała Pani wcześniej sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych położonych w (…) na przełomie 2023 r. i 2024 r. Lokale te stanowiły składniki majątku prywatnego. Sprzedaże te nie były związane z działalnością gospodarczą, ani z powtarzalnym zajmowaniem się obrotem nieruchomościami. W uzupełnieniu wniosku: Na zadane pytanie, ile dokładnie działek będzie przedmiotem sprzedaży oraz należało wskazać numery geodezyjne tych działek, jeśli zostały już wydzielone. Odpowiedziała Pani, że podział geodezyjny nieruchomości nie został jeszcze zakończony.
Aktualnie rozważane jest wydzielenie około 21 działek wraz z działką drogową, przy czym liczba ta może jeszcze ulec zmianie na etapie procedury administracyjnej i geodezyjnej. Nie zostały jeszcze nadane nowe numery ewidencyjne działek, dlatego nie ma Pani możliwości ich wskazania. Planowany podział będzie obejmował nieruchomość opisaną we wniosku i będzie wynikał wyłącznie z racjonalnego sposobu zagospodarowania majątku prywatnego oraz możliwości jego przyszłego zbycia. Na zadane pytanie, w związku z jakimi okolicznościami wydano decyzję o warunkach zabudowy dla działek będących przedmiotem sprzedaży? Jakie były okoliczności wydania tych decyzji?
Odpowiedziała Pani, że wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w celu ustalenia możliwości zagospodarowania należącej do niej nieruchomości oraz poznania ograniczeń i parametrów zabudowy wynikających z przepisów prawa. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy miało charakter informacyjny i służyło ustaleniu możliwości korzystania z nieruchomości oraz sposobów jej przyszłego zagospodarowania. W szczególności chciała Pani ustalić, czy zabudowa na przedmiotowym terenie jest dopuszczalna, jakie parametry zabudowy mogą zostać zastosowane, jakie są wymagania planistyczne i urbanistyczne dla tego obszaru.
Stale zamieszkuje Pani w Wielkiej Brytanii i nie posiada fachowej wiedzy z zakresu planowania przestrzennego, dlatego przed podjęciem decyzji co do dalszego losu nieruchomości uznała Pani za zasadne ustalenie możliwego sposobu jej zagospodarowania. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie było związane z poszukiwaniem nabywców ani przygotowaniem nieruchomości do prowadzenia działalności deweloperskiej, inwestycyjnej czy handlowej, lecz stanowiło element ustalenia możliwych sposobów korzystania z własnego majątku prywatnego. Na zadane pytanie, jakie działania podejmie podmiot trzeci będący pełnomocnikiem do występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących działek?
Jaki jest zakres pełnomocnictwa, do czego będzie uprawniony pełnomocnik oraz jakie podmioty będą pełnić rolę pełnomocnika, czy to będzie przyszły kupujący? Odpowiedziała Pani, że pełnomocnikiem jest osoba prywatna będąca Pani znajomym, stale zamieszkująca w Polsce. Pełnomocnik nie jest potencjalnym nabywcą nieruchomości. Udzielenie pełnomocnictwa wynika wyłącznie z faktu, że Pani na stałe mieszka poza granicami Polski. Zakres pełnomocnictwa obejmuje wyłącznie czynności pomocnicze i techniczne związane z reprezentowaniem Pani przed organami administracji publicznej, odbiorem pism, składaniem dokumentów oraz uzyskiwaniem informacji dotyczących nieruchomości.
Na zadane pytanie, czy z tytułu sprzedaży działek zawarła/zamierza Pani zawrzeć umowę przedwstępną? Czy zawiera/będzie ona zawierać warunki, od spełnienia których będzie zależała ostateczna sprzedaż działki (prosiłem je wymienić), do czego są zobowiązane Strony - prosiłem opisać zdarzenie. Odpowiedziała Pani, że na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi nie zawarła Pani żadnej umowy przedwstępnej, warunkowej ani rezerwacyjnej dotyczącej sprzedaży nieruchomości. Nie są prowadzone negocjacje z żadnymi konkretnymi potencjalnymi nabywcami. W konsekwencji nie zostały ustalone żadne warunki, od których miałaby zależeć przyszła sprzedaż nieruchomości.
Nie posiada Pani obecnie wiedzy czy sprzedaż nastąpi jednemu nabywcy czy większej liczbie nabywców, gdyż będzie to zależeć od przyszłego zainteresowania rynku. Na zadane pytanie, jakie inne czynności techniczne planuje Pani wykonać na działkach będących przedmiotem wniosku? Odpowiedziała Pani, że nie podjęła Pani ostatecznych decyzji co do wykonywania dalszych prac technicznych na nieruchomości. Obecnie prowadzone są wyłącznie działania związane z usunięciem zniszczonych budynków znajdujących się na działce nr 3, których stan techniczny stwarzał zagrożenie bezpieczeństwa.
Nie jest wykluczone, że w przyszłości właściciele poszczególnych działek będą zainteresowani doprowadzeniem mediów do nieruchomości. Nie podjęła Pani jednak w tym zakresie żadnych wiążących decyzji, nie zawarła umów z gestorami sieci oraz nie realizuje obecnie inwestycji infrastrukturalnych. Na dzień sporządzenia odpowiedzi działki pozostają nieuzbrojone. Na zadane pytanie, czy w przypadku działki nr 3 o pow. 0,8000 ha przedmiotem sprzedaży będzie działka zabudowana, czy niezabudowana? Odpowiedziała Pani, że na działce nr 3 znajdują się budynki w bardzo złym stanie technicznym.
Obecnie prowadzone są prace związane z ich usunięciem ze względów bezpieczeństwa, gdyż istniało realne ryzyko zawalenia elementów konstrukcyjnych. Zakłada Pani, że w momencie ewentualnej sprzedaży działka będzie już niezabudowana.
Pytanie
Czy planowana sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości stanowiącej Pani majątek prywatny będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, pozostające poza zakresem opodatkowania VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem planowana sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Pani, dokonując tej sprzedaży, nie będzie działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą, lecz wyłącznie jako osoba fizyczna wykonująca prawo własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku (dalej: ustawa o VAT) oraz art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm. - dalej jako: "Dyrektywa 2006/112/WE"), podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W rozumieniu art. 15 ust. 2 niniejszej ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z powyższego wynika zatem, iż aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, by czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości nie wystarcza zatem sam fakt dokonania dostawy towaru. Konieczne jest ustalenie, że sprzedający działa w ramach danej transakcji jako podatnik, a więc jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Dodatkowo należy wskazać, iż działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
Oznacza to, że czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji, tj. że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy.
Z powyższego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: jest ona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług; została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie jest zatem podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
Na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności nie pozwala dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej. Oczywistym jest również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznane za prowadzenie działalności gospodarczej. Termin "majątek prywatny" nie jest zdefiniowany w ustawie o VAT.
Jego zakres jednak można wywieźć z wykładni art. 15 ust. 2 powołanej ustawy oraz treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), dotyczącego kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. "Majątek prywatny" to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Zatem, jak słusznie zauważył organ, podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są, co do zasady, z grona podatników VAT. Znamienne jest to, że zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego musi występować przez cały okres posiadania danej nieruchomości (wyrok TSUE sprawa C-291/92 - Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht oraz wyrok TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sprawa C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE).
Dla działek będących przedmiotem wniosku, uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, są one przeznaczone na zabudowę jednorodzinną. Uchwalenie planu ogólnego nie było wynikiem Pani inicjatywy. Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację oraz przywołane regulacje prawne, wskazać należy, iż sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmiotem opisanej dostawy będzie bowiem składnik majątku osobistego. Sprzedaż rzeczy należących do majątku prywatnego nie stanowi automatycznie działalności gospodarczej.
Ocenie podlega całokształt okoliczności, a zwłaszcza to, czy sprzedający podejmuje aktywne, zorganizowane działania porównywalne z działaniami handlowca lub dewelopera. Argumentację tą podzielają zarówno polskie sądy administracyjnej, jak i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
TSUE podkreślił również, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży, a także sam podział gruntu na działki w celu uzyskania wyższej ceny łącznej, nie są decydujące i mogą mieścić się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Jednocześnie TSUE wskazał, że podatnikiem VAT staje się dopiero osoba, która podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców. Dodatkowo z wyroku TSUE w sprawie C-291/92 Armbrecht wynika, że część majątku zachowana do celów prywatnych pozostaje poza systemem VAT, a podatnik musi wykazywać zamiar utrzymywania danego składnika w majątku prywatnym przez okres posiadania.
Także w sprawie C-25/03 HE Trybunał zaakcentował znaczenie sposobu wykorzystywania nieruchomości dla celów prywatnych i zawodowych przy ocenie statusu podatnika. Wyrok TSUE z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24 (Grzera) nie zmienia powyższej ogólnej zasady, lecz wskazuje, że za podatnika można uznać osobę, która powierza przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy działającemu jako pełnomocnik, a ten podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami. Pani zdaniem, ta sytuacja jest odmienna, gdyż pełnomocnik wykonuje jedynie czynności pomocnicze wynikające z miejsca Pani zamieszkania, nie organizując profesjonalnego procesu inwestycyjnego i handlowego.
Linia prezentowana przez TSUE, a mająca zastosowanie dla analizy niniejszej sprawy znajduje również swoje odzwierciedlenie w rozstrzygnięciach polskich sądów administracyjnych. Dla przykładu WSA w Kielcach w wyroku z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. I SA/Ke 219/24 (orzeczenie nieprawomocne), wskazał, że jednorazowa sprzedaż nawet kilkunastu działek powstałych z podziału gruntu rolnego nie stanowi sama przez się działalności gospodarczej podlegającej VAT. Dążenie do uzyskania najlepszej ceny jest jedynie przejawem racjonalnego zarządzania majątkiem osobistym.
Szczególnie istotne jest także rozstrzygnięcie zakończone wyrokiem NSA z 17 lipca 2025 r., sygn. I FSK 813/22, utrzymującym w mocy wyrok WSA w Warszawie z 27 stycznia 2022 r., sygn. III SA/Wa 909/21. Na tle tej sprawy Dyrektor KIS w interpretacji wydanej po wyroku sądu uznał brak opodatkowania VAT przy sprzedaży działek nabytych do majątku osobistego, mimo dokonania podziału, uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i planowanej sprzedaży przy pomocy pośrednika.
Wskazane powyżej w przykładowych wyrokach kryteria są istotne dla oceny istnienia lub nie działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami i tym samym traktowania osoby dokonującej sprzedaży za będącą podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Jak wynika z głównych przywołanych przez Panią tez, sam fakt wystąpienia kilku czy kilkunastu transakcji sprzedaży nie jest czynnikiem decydującym o uznaniu transakcji za podlegającą opodatkowaniu VAT. O charakterze transakcji jako podlegającej lub nie podatkowi VAT decydować będzie aktywność i organizacja procesu sprzedaży tożsama do tej, która występować może w profesjonalnym handlu nieruchomościami.
Takie podejście jest również prezentowane w interpretacjach wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji z 24 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.42.2025.2.KP, Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki, która dokonała częściowego podziału nieruchomości, planowała sprzedaż przez pośrednika, a wcześniej sprzedawała inne nieruchomości, jednak działki nie były uzbrojone, nie były przedmiotem odpłatnych umów, a całość okoliczności nie wskazywała na działalność handlową.
Podobnie w interpretacji z 1 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.435.2025.1.MC, organ uznał za prawidłowe stanowisko dotyczące braku VAT przy sprzedaży działek budowlanych powstałych z podziału, mimo planowanego częściowego utwardzenia drogi i poprowadzenia rury wodociągowej w linii działki drogowej. Z kolei w interpretacji z 5 czerwca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.265.2026.3.MB, Dyrektor KIS zaakceptował stanowisko podatnika, zgodnie z którym podział nieruchomości, wydzielenie drogi i uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy mieszczą się w ramach racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym, jeżeli nie towarzyszą im działania typowe dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Również w interpretacji z 10 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.736.2020.9.JG, wydanej po korzystnych wyrokach WSA i NSA, Dyrektor KIS uznał brak VAT przy sprzedaży działek nabytych do majątku osobistego, mimo uprzedniego podziału, uzyskania warunków zabudowy (WZ) oraz planowanej sprzedaży z pomocą pośrednika. Podsumowując, w niniejszej sprawie nieruchomość została nabyta przez Panią do majątku prywatnego na cele prywatne, nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie przynosiła dochodu i nie była przedmiotem odpłatnych umów.
Podjęte działania miały charakter porządkowy, techniczny i administracyjny i służyły wyłącznie uporządkowaniu nieruchomości oraz racjonalnemu dysponowaniu własnym majątkiem. Na moment złożenia wniosku brak jest uzbrojenia działek oraz infrastruktury charakterystycznej dla profesjonalnego przygotowania terenu do sprzedaży. Brak jest również szeroko zakrojonych działań marketingowych i brak jest zorganizowanego modelu sprzedaży typowego dla handlowców. Pełnomocnik nie działa jako profesjonalny organizator procesu sprzedaży, lecz jedynie pomocniczo ze względu na pobyt Pani poza granicami kraju.
W konsekwencji całokształt okoliczności przesądza, że planowana sprzedaż działek stanowi wyłącznie realizację prawa własności i mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a zatem pozostaje poza zakresem VAT. W związku z powyższym wnosi Pani o potwierdzenie, że planowana sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości stanowiącej jej majątek prywatny nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie będzie Pani działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o działce gruntu - należy przez to rozumieć niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej. Uwzględniając powyższy zapis, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jedna działka stanowi jeden przedmiot sprzedaży.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani nieruchomość gruntową położoną w (…), składającą się z niezabudowanej działki gruntu nr 1 o pow. 1,2461 ha, niezabudowanej działki gruntu nr 2 o pow.
0,6600 ha oraz zabudowanej działki gruntu nr 3 o pow. 0,8000 ha. Nabyła je Pani 22 sierpnia 2016 r. na podstawie umowy sprzedaży. 15 maja 2026 r. nabyła Pani również sąsiednią działkę, w celu uporządkowania granic oraz poprawy konfiguracji geodezyjnej nieruchomości podstawowej, a nie w celu jej dalszej odsprzedaży. Nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej. Rozważa Pani wydzielenie około 21 działek wraz z działką drogową, jednak podział geodezyjny nieruchomości nie został jeszcze zakończony.
Planuje Pani sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości, w związku z tym powzięła Pani wątpliwości, czy ich sprzedaż powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT, czy też sprzedaż nie podlega temu podatkowi. Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 Jarosław Słaby V. Minister Finansów oraz C-181/10 Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć V. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży. Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani nieruchomość gruntową położoną w (…), składającą się z niezabudowanej działki gruntu nr 1 o pow. 1,2461 ha, niezabudowanej działki gruntu nr 2 o pow. 0,6600 ha oraz zabudowanej działki gruntu nr 3 o pow. 0,8000 ha (nabycie nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie odliczała Pani podatku naliczonego w związku z nabyciem).
Nabyła Pani również sąsiednią działkę, w celu uporządkowania granic oraz poprawy konfiguracji geodezyjnej nieruchomości podstawowej. Nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej. Na moment zakupu działka nr 3 była zabudowana, a działki nr 1 oraz 2 były niezabudowane. Na działce nr 3 znajdują się budynki w bardzo złym stanie technicznym. Obecnie prowadzone są prace związane z ich usunięciem ze względów bezpieczeństwa. Zakłada Pani, że w momencie ewentualnej sprzedaży działka będzie już niezabudowana. Zakup nieruchomości był dokonany do majątku prywatnego oraz z przeznaczeniem na cele prywatne, nie została nabyta w celu odsprzedaży.
Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, ani do uzyskiwania jakichkolwiek przychodów. Nie była przedmiotem odpłatnego najmu, dzierżawy ani innych odpłatnych umów. Na zakupionej nieruchomości zostało ustanowione prawo do dożywotniego zamieszkania matki sprzedającego (nieodpłatna służebność osobista). Nie była prowadzona na niej działalność rolnicza. Nieruchomość leżała ugorem i nie była przez Panią użytkowana w żaden sposób. Nie były na niej prowadzone prace budowlane ani inwestycyjne. Z treści wniosku wynika, że działki znajdują się na terenie objętym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego i są przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną.
Plan ten nie został uchwalony na Pani wniosek. Nie podejmowała Pani żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie ww. działek dla potencjalnych nabywców, w szczególności nie dokonywała Pani uzbrojenia terenu w media (woda, energia elektryczna, kanalizacja, gaz), nie utwardzała dróg dojazdowych, nie wyrównywała terenu ani nie ogrodziła nieruchomości. Nie zrealizowała Pani inwestycji charakterystycznych dla profesjonalnego przygotowania terenu do sprzedaży.
W związku z zamiarem uporządkowania nieruchomości oraz przygotowania jej do ewentualnego zbycia, podjęła Pani następujące czynności: uzyskała decyzje o warunkach zabudowy dla ww. działek (uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy miało charakter informacyjny i służyło ustaleniu możliwości korzystania z nieruchomości oraz sposobów ich przyszłego zagospodarowania, nie było związane z poszukiwaniem nabywców), wszczęła procedurę podziału geodezyjnego, dokonała czynności porządkowych, w tym wycinki drzew na podstawie uzyskanego zezwolenia oraz rozpoczęła wyburzenie budynku znajdującego się na nieruchomości.
Ewentualne dalsze czynności techniczne nie są przesądzone, nie zostały objęte żadnym planem inwestycyjnym i nie stanowią elementu prowadzenia działalności gospodarczej. Nie może Pani wykluczyć, iż pewne czynności techniczne lub organizacyjne będę mogły być wykonywane przy wsparciu pełnomocnika wyłącznie z uwagi na miejsce Pani stałego pobytu poza granicami Polski. Pełnomocnik nie będzie jednak działał jako profesjonalny przedsiębiorca organizujący proces inwestycyjny lub komercyjny obrót nieruchomościami. Pełnomocnikiem jest osoba prywatna będąca Pani znajomym, stale zamieszkująca w Polsce. Zasadniczo wszystkie wnioski administracyjne mają być składane bezpośrednio przez Panią samą.
Zakres pełnomocnictwa obejmuje wyłącznie czynności pomocnicze i techniczne związane z reprezentowaniem Pani przed organami administracji publicznej, odbiorem pism, składaniem dokumentów oraz uzyskiwaniem informacji dotyczących nieruchomości. Jeżeli pojawią się ogłoszenia sprzedaży działek, będą one zamieszczane wyłącznie w zwykłych, ogólnodostępnych portalach sprzedażowych. Nie zawarła Pani żadnej umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży nieruchomości. Nie zostały ustalone również żadne warunki, od których miałaby zależeć przyszła sprzedaż nieruchomości.
Dokonała Pani wcześniej sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych położonych w (…) na przełomie 2023 r. i 2024 r. Lokale te stanowiły składniki majątku prywatnego. Sprzedaże te nie były związane z działalnością gospodarczą ani z powtarzalnym zajmowaniem się obrotem nieruchomościami. Nie posiada Pani innych nieruchomości w Polsce przeznaczonych do sprzedaży. Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży ww. działek nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią działek, będących przedmiotem wniosku, wypełni przesłanki działalności gospodarczej. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie zamierza Pani podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania przez Panią podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku. W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k - 14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.