Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący prawa/braku prawa możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w prowadzonej działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 10 sierpnia 2020 r. i od 2020 r. był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny - w 2020 r. zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego. 1 stycznia 2025 r. upłynął okres, o którym mowa w art. 113 ust. 11 ustawy o VAT. W 2025 r. Wnioskodawca pozostawał zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, nie złożył aktualizacji VAT-R wskazującej ponowny wybór zwolnienia, wystawiał faktury z VAT 23%, wykazywał podatek należny w JPK_V7 i wpłacał go do urzędu skarbowego. W 2025 r. Wnioskodawca nie odliczał VAT naliczonego. Ceny wynikające z umów oraz kwoty należne od kontrahentów były ustalane jako kwoty brutto.
W okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. Wnioskodawca wykonywał przede wszystkim nieodpłatne poradnictwo obywatelskie (NPO) w publicznym systemie określonym ustawą z 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Dyżury Wnioskodawca wykonywał na podstawie umów z A. oraz B. Czynności obejmowały rozpoznanie problemu osoby uprawnionej, poinformowanie o prawach i obowiązkach, omówienie możliwych sposobów samodzielnego rozwiązania problemu oraz pomoc w opracowaniu planu działania.
Wnioskodawca nie wykonywał zastępstwa procesowego, nie reprezentował beneficjentów przed sądami ani urzędami i nie sporządzał dla nich odpłatnych opinii prawnych. Wynagrodzenie wypłacały organizacje realizujące zadanie publiczne i nie zależało ono od liczby beneficjentów, stopnia skomplikowania sprawy ani rezultatu. Określenie „doradztwo obywatelskie” użyte na części faktur oznaczało wyłącznie ustawowe NPO, a nie komercyjne usługi doradcze. 7 stycznia 2025 r. Wnioskodawca wykonał jedną mediację sądową za 254 zł brutto. Działał jako bezstronna i neutralna osoba trzecia, nie reprezentował żadnej strony i nie udzielał porad prawnych ani usług doradczych.
W marcu i wrześniu 2025 r. wykonał dwa działania z zakresu edukacji prawnej po 400 zł brutto każde. Miały one charakter warsztatowy i edukacyjny i nie polegały na prowadzeniu indywidualnych spraw, reprezentacji ani udzielaniu komercyjnych porad prawnych. 1 grudnia 2025 r. Wnioskodawca wykonał pierwszą w 2025 r. usługę prawniczą, opisaną na fakturze nr (...) jako „Porada prawna i wykonanie wzoru pozwu”, na kwotę 123 zł brutto, w tym 23 zł VAT. Wnioskodawca przyjmuje, że była to usługa prawnicza z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT i nie wnosi o objęcie zwolnieniem tej czynności ani sprzedaży wykonanej po niej. Wartość sprzedaży w 2024 r. nie przekroczyła limitu 200 000 zł.
Łączna wartość sprzedaży dotyczącej czynności wykonanych w 2025 r., bez podatku VAT, wyniosła 73 954,49 zł. Przed 1 grudnia 2025 r. Wnioskodawca nie wykonywał innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. W interpretacji indywidualnej z 10 lipca 2026 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.235.2026.2.ŁW, wydanej temu samemu Wnioskodawcy, Dyrektor KIS uznał analogicznie opisane NPO i usługi dydaktyczne za czynności, które nie stanowią usług prawniczych ani usług w zakresie doradztwa z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Jeżeli Dyrektor KIS potwierdzi, że sprzedaż wykonywana przez Wnioskodawcę od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca zamierza skorygować faktury dokumentujące tę sprzedaż poprzez wyeliminowanie wykazanego na nich podatku VAT, a następnie odpowiednio skorygować podatek należny wykazany w JPK_V7. Korekty mają zostać dokonane z zachowaniem kwot brutto uzgodnionych z kontrahentami oraz w sposób zapewniający, że po stronie nabywców nie pozostanie ryzyko odliczenia podatku VAT wykazanego pierwotnie na fakturach.
Wnioskodawca zamierza przekazać kontrahentom faktury korygujące i podjąć działania konieczne do usunięcia skutków pierwotnego wykazania podatku. Przedmiotem wniosku nie jest stwierdzenie nadpłaty ani określenie terminu lub technicznego trybu jej zwrotu. Wnioskodawca oczekuje wyłącznie oceny, czy po potwierdzeniu prawa do zwolnienia jest uprawniony do skorygowania faktur oraz podatku należnego wykazanego w JPK_V7, z uwzględnieniem art. 106j i art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
Pytania
1) Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca spełniał od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. materialne przesłanki korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z ust. 11 i 13 ustawy o VAT, skoro wartość sprzedaży w 2024 r. i 2025 r. nie przekraczała limitu 200 000 zł, a wykonywane w tym okresie NPO, działania edukacyjne oraz mediacja nie stanowiły usług prawniczych ani usług w zakresie doradztwa?
2) Czy brak złożenia w 2025 r. aktualizacji VAT-R wskazującej ponowny wybór zwolnienia, pozostawanie Wnioskodawcy w rejestrze jako podatnik VAT czynny oraz wystawianie faktur z wykazanym VAT, składanie JPK_V7 i zapłata tego podatku pozbawiają Wnioskodawcę materialnego prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia od 1 stycznia 2025 r., jeżeli przesłanki z art. 113 ust. 1, 11 i 13 były spełnione?
3) Czy wykonanie pierwszej usługi prawniczej 1 grudnia 2025 r. spowodowało brak prawa do zwolnienia podmiotowego począwszy od tej czynności i w odniesieniu do sprzedaży wykonanej później, bez pozbawienia Wnioskodawcy prawa do zwolnienia dla odrębnych czynności wykonanych od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r.?
4) Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy do pytań 1–3 za prawidłowe Wnioskodawca jest uprawniony – po wystawieniu prawidłowych faktur korygujących i zapewnieniu, że po stronie nabywców nie pozostanie ryzyko odliczenia podatku VAT wykazanego pierwotnie – do odpowiedniej korekty podatku należnego wykazanego w JPK_V7 w zakresie sprzedaży wykonanej do 30 listopada 2025 r., z uwzględnieniem art. 106j i art. 108 ust. 1 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. spełniał On przesłanki zwolnienia z art. 113 ust. 1 w zw. z ust. 11 i 13 ustawy o VAT. Upłynął okres z art. 113 ust. 11 ustawy, a wartość sprzedaży w 2024 r. i 2025 r. nie przekroczyła 200 000 zł. NPO, działania edukacyjne i mediacja nie były usługami prawniczymi ani komercyjnym doradztwem. Charakter NPO i usług dydaktycznych został potwierdzony wobec Wnioskodawcy w interpretacji z 10 lipca 2026 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.235.2026.2.ŁW.
Ad 2 Brak aktualizacji VAT-R w 2025 r., pozostawanie w rejestrze jako podatnik VAT czynny, wystawianie faktur z VAT, składanie JPK_V7 i zapłata podatku nie pozbawiają materialnego prawa do zwolnienia, jeżeli spełniono przesłanki art. 113. Art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do zwolnienia od terminowego VAT-R. Stanowisko to wspiera interpretacja Dyrektora KIS z 14 lipca 2026 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.434.2026.1.KAB, dotycząca powrotu do zwolnienia od 1 stycznia 2025 r. mimo późniejszej aktualizacji VAT-R i wcześniejszego wykazywania VAT w JPK_V7. Art. 108 ust. 1 ustawy ma znaczenie do czasu skutecznej korekty faktur.
Ad 3 Usługa prawnicza wykonana 1 grudnia 2025 r. wyłączyła zwolnienie od tej czynności i dla sprzedaży późniejszej, lecz nie działa wstecz wobec odrębnych czynności wykonanych do 30 listopada 2025 r. Ad 4 Po potwierdzeniu zwolnienia do 30 listopada 2025 r., zdaniem Wnioskodawcy, może On skorygować faktury na podstawie art. 106j ustawy i odpowiednio JPK_V7, z uwzględnieniem art. 108 ust. 1 ustawy oraz po usunięciu ryzyka odliczenia VAT przez nabywców. Wniosek nie dotyczy stwierdzenia nadpłaty ani terminu jej zwrotu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytań nr 1-3 jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…). Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Natomiast od 1 stycznia 2026 r. treść art. 113 ust. 1 ustawy brzmi: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy: Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: 1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju; 2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: a) transakcji związanych z nieruchomościami, b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; 3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W świetle art. 113 ust. 4 ustawy: Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy: Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy: Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy: Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: 1) dokonujących dostaw: a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: - energii elektrycznej (CN 2716 00 00), - wyrobów tytoniowych, - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, d) terenów budowlanych, e) nowych środków transportu, f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), - motocykli (PKWiU ex 45.4); 2) świadczących usługi: a) prawnicze, b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, c) jubilerskie, d) ściągania długów, w tym factoringu; 3) (uchylony) Podatnik ma zatem prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w roku podatkowym, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył/nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Ponadto, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy: Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy: Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy: Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako: 1) „podatnika VAT czynnego”, 2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w: a) ust. 3 i 3c, b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy: Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach: 1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży; 2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa; 3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4; 4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio. Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy: Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni. Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy: Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.
(…) Należy zatem przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z ww. art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R. Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług w Dziale XI. Dokumentacja, Rozdziale 1. Faktury.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą od 10 sierpnia 2020 r. W 2020 r. zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego i zarejestrował się Pan jako czynny podatnik podatku VAT. Od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. wykonywał Pan przede wszystkim nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, stanowiące doradztwo obywatelskie określone ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej wykonane na podstawie umów zawartych z A. oraz B. Wskazał Pan, że ww. doradztwo nie oznaczało komercyjnych usług doradczych.
W tym okresie wykonał Pan jedną mediację sądową – nie reprezentował Pan żadnej ze stron, nie udzielał porad prawnych ani usług doradczych. Wykonał Pan również dwa działania z zakresu edukacji prawnej mające charakter warsztatowy i edukacyjny. 1 grudnia 2026 r. wykonał Pan usługę prawniczą, o której mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy. W prowadzonej działalności ceny wynikające z umów oraz kwoty należne od kontrahentów były ustalane jako kwoty brutto. Wystawiał Pan zatem faktury z wykazanym podatkiem VAT w wysokości 23%, wykazywał Pan podatek należny w JPK_V7 i wpłacał go Pan do urzędu. W 2025 r. nie odliczał Pan podatku VAT naliczonego.
Wartość Pana sprzedaży w 2024 r. nie przekroczyła limitu 200 000 zł. W 2025 r. łączna wartość sprzedaży bez podatku VAT wyniosła 73 954,49 zł. Pana wątpliwości, w tak opisanym stanie faktycznym dotyczą kwestii, czy spełniał Pan materialne przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 i 13 ustawy w okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. przy braku złożonej aktualizacji formularza VAT-R (pytanie nr 1 i 2).
Z powołanego wyżej przepisu art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki ponownego skorzystania ze zwolnienia, tj.: · wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym i roku bieżącym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy, · podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Odnosząc się do Pana wątpliwości należy zwrócić uwagę, że w prowadzonej działalności gospodarczej w 2020 r. świadomie zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego i zarejestrował się Pan jako czynny podatnik podatku VAT, wystawiał Pan faktury z wykazanym podatkiem VAT, składał Pan deklaracje JPK_V7 oraz wpłacał Pan podatek należy do urzędu skarbowego.
W konsekwencji, świadomie wykonywał Pan obowiązki jakie posiada zarejestrowany podatnik VAT czynny. Wskazał Pan ponadto, że w 2025 r. nie złożył Pan aktualizacji formularza VAT-R wskazującej na ponowny wybór zwolnienia z podatku VAT. Bez znaczenia zatem w Pana sprawie pozostaje fakt, czy przekroczył Pan w 2024 r., czy też nie wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy oraz to, czy w okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. wykonywał/nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
W prowadzonej działalności opodatkowanie przez Pana wykonywanych czynności podatkiem VAT było Pana świadomą decyzją podjętą w 2020 r. Umyślnie również nie zdecydował się Pan na powrót do zwolnienia podmiotowego w trakcie kolejnych lat podatkowych. Brak złożenia przez Pana aktualizacji formularza VAT-R w 2025 r. oraz zawarcie umów, zgodnie z którymi kwoty należne od kontrahentów ustalane były jako kwoty brutto, potwierdzają tylko Pana wcześniejszy, intencjonalny wybór opodatkowywania wszystkich czynności wykonanych w tym roku podatkiem VAT w wysokości 23%.
W tym miejscu należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1723/13, zgodnie z którym: W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w ustawie o VAT w odmienny sposób uregulowano sytuację utraty prawa do zwolnienia z opodatkowania VAT i rezygnacji z tego prawa przez podatnika. W przypadku utraty prawa do zwolnienia z opodatkowania z uwagi na przekroczenie przez podatnika kwoty obrotu określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT ustawodawca przewidział bowiem mechanizm, który powoduje automatyczną, tj. niezależną od woli i działań podatnika utratę zwolnienia.
Natomiast jeżeli podatnik z własnej woli chce zrezygnować ze zwolnienia z opodatkowania VAT, wówczas ustawodawca wymaga podjęcia przez podatnika aktywnych działań w postaci zawiadomienia właściwego organu podatkowego o zamiarze rezygnacji ze zwolnienia. Jednocześnie dla skuteczności takiego zawiadomienia istotne jest zachowanie odpowiedniego terminu, tj. przed datą dokonania pierwszej opodatkowanej czynności. Można zatem powiedzieć, że w obu opisanych sytuacjach skutek jest taki sam - tj. u podatnika powstaje obowiązek obliczania i odprowadzania podatku VAT, prowadzenia właściwych rejestrów i składania deklaracji – jednak sposób w jaki skutek ten zostaje osiągnięty jest zupełnie inny.
Analogicznie więc, powrót do zwolnienia podmiotowego z podatku VAT wymaga od podatnika, który spełnia warunki do korzystania z tego zwolnienia, zawiadomienia właściwego urzędu skarbowego o tym fakcie z zachowaniem odpowiedniego terminu. W konsekwencji, przy tak przedstawionym stanie faktycznym stwierdzić należy, że w okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. świadomie wypełniał Pan wszystkie obowiązki czynnego podatnika podatku VAT oraz nie złożył Pan aktualizacji formularza VAT-R z zachowaniem odpowiedniego terminu, co oznacza że Pana intencją było opodatkowywanie dokonanych w tym okresie czynności podatkiem VAT odpowiednią stawką.
W takich okolicznościach nie ma możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego z datą wsteczną. Tym samym, fakt że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą choć spełnia Pan warunki do ponownego skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy to nie uprawnia to Pana do skorygowania faktur wystawionych jako czynny podatnik VAT. Powodem do skorygowania wystawionych przez Pana faktur nie może być również okoliczność nieodliczania przez Pana podatku naliczonego. Pana stanowisko, w zakresie pytań 1 i 2 uznaję za nieprawidłowe.
Pana wątpliwości dotyczą także kwestii, czy wykonanie usługi prawniczej 1 grudnia 2025 r. spowodowało brak prawa do zwolnienia podmiotowego począwszy od tej czynności i w doniesieniu do sprzedaży wykonanej później, bez wpływu na prawo do zwolnienia dla czynności wykonanych w okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. (pytanie nr 3). Jak już wskazano powyżej w okresie od 1 stycznia do 30 listopada 2025 r. nie może/nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się natomiast do braku prawa do zwolnienia podmiotowego w związku z wykonaną przez Pana 1 grudnia 2025 r. usługą prawniczą wskazać należy, że zgodnie z Pana stwierdzeniem jest to usługa, o której mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy. Zatem nie może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z ust. 13 ustawy od dnia wykonania ww. usługi prawniczej.
Z prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT będzie mógł Pan skorzystać dopiero po upływie roku, licząc od końca roku, w którym wykonał Pan tę usługę, o ile zostaną spełnione wszystkie przesłanki do skorzystania ze zwolnienia, tj. w Pana przypadku najwcześniej od stycznia 2027 r., po złożeniu aktualizacji formularza VAT-R. Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 oceniając całościowo uznaję za nieprawidłowe.
W związku z powyższym rozstrzygnięciem w zakresie pytań nr 1-3 wniosku, bezzasadnym stało się udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 4 wniosku, dotyczące ewentualnego skorygowania faktur i podatku VAT należnego wykazanego w JPK_V7. Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Interpretacja indywidualna z 10 lipca 2026 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.235.2026.2.ŁW – wydana dla Pana – dotyczyła Pana wątpliwości w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT od 1 stycznia 2026 r. w przypadku świadczenia usług w zakresie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz dydaktycznych oraz wskazania, czy prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT ze wskazaniem podstawy zwolnienia. Opis stanu faktycznego w powołanej interpretacji oraz obecny opis Pana stanu faktycznego nie są jednakże tożsame.
Interpretacja indywidulana z 14 lipca 2026 r., znak 0114-KDIP1-3.4012.434.2026.1.KAB dotyczy natomiast sytuacji, w której Wnioskodawca rozpoczął działalność od 5 stycznia 2023 r. i korzystał ze zwolnienia podmiotowego. Do momentu wskazania Wnioskodawcy przez organ podatkowy, że przekroczył On wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy, zachowywał się jak podatnik VAT zwolniony. Tak więc stan faktyczny, na podstawie którego wydano powyższe rozstrzygnięcie, był odmienny od przedstawionego przez Pana w złożonym wniosku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego.
Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.