Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia: czy w związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego, czy na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej, czy w okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował/dochowa należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 5 października 2026 2026 r. (data wpływu 5 października 2026 r. ). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego 1. Informacje ogólne o Wnioskodawcy B sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Kredytobiorca”) jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, będącą polskim rezydentem podatkowym, opodatkowaną od całości swoich dochodów w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 UPDOP. Spółka jest właścicielem nieruchomości logistycznych w Polsce.
Polskimi kredytobiorcami w ramach Umowy Kredytowej (łącznie: „Polscy Kredytobiorcy”, każdy samodzielnie: „Polski Kredytobiorca”) są: 1) A sp. z o.o., 2) B sp. z o.o., 3) C sp. z o.o.. Każdy z Polskich Kredytobiorców składa odrębny wniosek. Wniosek nie dotyczy spółek z innych jurysdykcji będących stronami Umowy Kredytowej.
2. Umowa Kredytowa i struktura finansowania Polscy Kredytobiorcy (wraz z czeskimi spółkami celowymi, które nie są przedmiotem wniosku) przystąpili do umowy kredytowej pierwotnie zawartej w dniu 24 marca 2023 r., zmienionej i restated umową z dnia 30 czerwca 2025 r. (dalej: „Umowa Kredytowa”), zawartej z D (dalej: „D”), działającym jako kredytodawca, organizator, agent i agent zabezpieczeń. Umowa Kredytowa składa się z dwóch transz, z kwotami finansowania odpowiednio przypisanymi kredytobiorcom, w tym Polskim Kredytobiorcom. Kredytobiorcy płacą odpowiednio Agentowi, na rachunek każdego Kredytodawcy odsetki i inne płatności wynikające z Umowy Kredytowej.
3. Cesja na Nowego Kredytodawcę i jego status podatkowy Na podstawie umowy cesji z dnia 1 lipca 2026 r. oraz powiązanych dokumentów transakcyjnych, D przeniósł na E (dalej: „Nowy Kredytodawca”) część swojego zaangażowania kredytowego. W wyniku tej cesji Nowy Kredytodawca stał się formalnie stroną Umowy Kredytowej jako kredytodawca; widnieje w niej jako wierzyciel i to jemu należą się odsetki z tytułu przeniesionej części finansowania. Nowy Kredytodawca jest spółką SCSp (RAIF), działającą przez F jako zarządzającego portfelem. Dla celów Umowy Kredytowej Nowy Kredytodawca kwalifikuje się jako podmiot transparentny podatkowo (Tax Transparent Lender).
Odsetki uzyskiwane przez Nowego Kredytodawcę nie są dla celów luksemburskiego prawa podatkowego traktowane jako dochód opodatkowany na poziomie Nowego Kredytodawcy, lecz jako dochód opodatkowany na poziomie jego wspólników (dalej: „Wspólnicy"), w stosunku w jakim Wspólnicy partycypują w dochodzie Nowego Kredytodawcy. Nowy Kredytodawca nie jest podatnikiem PDOP w Luksemburgu i nie jest beneficjentem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Podatnikami podatku dochodowego są Wspólnicy. Wspólnicy i ich udziały w zyskach Nowego Kredytodawcy zostały ustalone w dokumentacji transakcyjnej (udział w zysku Nowego Kredytodawcy: dalej „Udział Wspólnika”).
Na moment zawarcia umowy cesji oraz powiązanych dokumentów transakcyjnych Wspólnikami są: Wspólnicy, rezydenci podatkowi we Włoszech: (…). Wspólnicy, rezydenci podatkowi w Niemczech: (…). Wspólnicy, rezydenci podatkowi we Francji: (…). Wspólnicy, rezydenci podatkowi w Hiszpanii: (…). Łączny Udział Wspólników wynosi 100%. Wspólnicy są podatnikami podatku dochodowego w krajach ich rezydencji podatkowej, odpowiednio we Włoszech, Niemczech, we Francji oraz w Hiszpanii a ich Udział Wspólnika jest związany z ich działalnością w kraju ich rezydencji podatkowej.
Na potrzeby niniejszego wniosku należy założyć, że Wspólnicy spełniają przesłanki, aby korzystać z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę odpowiednio z krajami ich rezydencji podatkowej. Założeniem jest również, że Wspólnicy nie prowadzą działalności gospodarczej w Polsce poprzez zagraniczny zakład (w rozumieniu UPDOP oraz odpowiednich UPO) z którym związany jest Udział Wspólnika oraz odpowiednie należności związane z Udziałem Wspólnika. D, Nowy Kredytodawca ani żaden Wspólnik nie są podmiotami powiązanymi z Polskimi Kredytobiorcami w rozumieniu UPDOP.
4. Mechanizm płatności odsetek Odsetki naliczane są od finansowania udzielonego Polskiemu Kredytobiorcy z osobna i płatne kwartalnie na każdy termin płatności odsetek. Techniczny przepływ płatności odsetkowych następuje w następujący sposób: Środki są gromadzone na rachunku obsługi długu (ang. Dehl Service Account). Agent posiada wyłączne prawo dysponowania tym rachunkiem. Kredytobiorcy zasilają go środkami na pokrycie kwoty obsługi zadłużenia przed każdym dniem płatności odsetek.
W przypadku wystąpienia zdarzenia Cash Trap Erent (tj. zdarzenia polegającego na nieosiągnięciu przez Polskich Kredytobiorców wymaganych wskaźników finansowych lub innych warunków określonych w Umowie Kredytowej, skutkującego obowiązkiem skierowania wpływów z nieruchomości do rachunku obsługi długu) dochody z najmu są automatycznie przekierowywane do rachunku obsługi długu. Na każdy termin płatności odsetek Agent pobiera środki z rachunku obsługi długu i przekazuje je kredytodawcom (w tym Nowemu Kredytodawcy) tytułem, między innymi, naliczonych i wymagalnych odsetek, proporcjonalnie do udziałów poszczególnych kredytodawców w finansowaniu.
Agent jest wyłącznie technicznym dystrybutorem płatności. Nie jest właścicielem płatności ani nie decyduje o ich przeznaczeniu. Działa wyłącznie na podstawie instrukcji z Umowy Kredytowej i jest nieodwołalnie upoważniony przez Kredytobiorców. Kwoty odsetek przypisane do poszczególnych Kredytobiorców są precyzyjnie identyfikowalne - Wnioskodawca jako płatnik podatku u źródła może jednoznacznie ustalić kwotę odsetek podlegającą podatkowi u źródła. W niniejszej strukturze odsetki są wypłacane przez każdego Polskiego Kredytobiorcę bezpośrednio (bez pośrednictwa odrębnego podmiotu zbierającego płatności, innych niż sam Agent).
5. Dokumentacja transakcyjna - dokumenty Na podstawie odpowiedniej dokumentacji transakcyjnej uzgodnionej między stronami w związku z przystąpieniem Nowego Kredytodawcy do Umowy Kredytowej, Nowy Kredytodawca jako podmiot transparentny podatkowo jest zobowiązany dostarczyć Polskim Kredytobiorcom następujące dokumenty: certyfikat rezydencji podatkowej (Certificate of Tax Residency) każdego Wspólnika, wydany przez właściwy organ podatkowy państwa rezydencji danego Wspólnika; wystarczająco wiarygodny dowód, że Nowy Kredytodawca jest podmiotem transparentnym podatkowo dla celów podatku luksemburskiego, tj. że odsetki wypłacane na jego rzecz traktowane są jako dochód jego Wspólników; wystarczająco wiarygodny dowód, że każdy Wspólnik jest rzeczywistym właścicielem swojego Udziału Wspólnika w odsetkach wypłacanych przez Kredytobiorców w rozumieniu właściwej polskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz polskiego prawa krajowego (w tym art. 4a pkt 29 UPDOP), przy czym dowód ten może przybrać formę oświadczenia złożonego przez danego Wspólnika.
Dokumenty wskazane w pkt (i)-(iii) powyżej, dotyczące każdego Wspólnika z osobna, będą łącznie określane w niniejszym wniosku jako „Dokumenty”. 6. Zakres wniosku - zastrzeżenie i oparcie na interpretacjach precedensowych Dla uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca wyraźnie zastrzega, że niniejszy wniosek nie ma na celu uzyskania od Organu oceny ani potwierdzenia, czy poszczególni Wspólnicy spełniają definicję rzeczywistego właściciela w rozumieniu art. 4a pkt 29 UPDOP. Kwestia ta nie jest przedmiotem żadnego z pytań. Wnioskodawca wnosi wyłącznie o udzielenie odpowiedzi na pytania techniczne wskazane w niniejszym wniosku.
Wnioskodawca wskazuje, że zagadnienia objęte wnioskiem były już przedmiotem interpretacji indywidualnych, w których Dyrektor KIS merytorycznie odpowiedział na analogiczne pytania - uznając, że nie są one wykluczone z zakresu postępowania interpretacyjnego (m.in. interpretacja z dnia 9 kwietnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.467.2020.3.OK oraz interpretacja z dnia 9 kwietnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.471.2020.2.PD).
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego W piśmie z 5 października 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie wskazali Państwo, że: Na potrzeby niniejszego Wniosku należy uznać, że Wspólnicy Nowego Kredytodawcy są rzeczywistymi właścicielami wypłacanych przez Państwa odsetek w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Technicznie, zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku, odsetki są wypłacane przez Spółkę na rzecz Agenta, który przekazuje je kredytodawcom, w tym wypadku w kwocie należnej Nowemu Kredytodawcy, który odpowiednio przekaże te odsetki Wspólnikom proporcjonalnie do udziału każdego Wspólnika w Nowym Kredytodawcy.
Należy wyjaśnić, że Agent (D) działa w dwóch rolach: i) jako pośrednik oraz ii) jako jeden z kredytodawców. W zakresie jego roli pośrednika, Agentowi nie przysługują jakiekolwiek odsetki w stosunku do których jest on rzeczywistym właścicielem w rozumieniu wyżej powołanego przepisu oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W zakresie natomiast roli jako jednego z kredytodawców - Agentowi (który nie działa wówczas jako agent tylko jako kredytodawca) - przysługują odsetki - podobnie jak innym kredytodawcom. Na potrzeby niniejszego Wniosku należy uznać, że rzeczywiści właściciele odsetek (tj.
Wspólnicy Nowego Kredytodawcy) podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz rozpoznają/będą rozpoznawać przychód w swoich państwach rezydencji z tytułu odsetek im należnych i wypłacanych przez Fundusz, zgodnie z odpowiednimi lokalnymi przepisami podatkowymi w tym zakresie. Przede wszystkim treść postawionego pytania wymaga doprecyzowania ze strony Spółki. Zgodnie z mechaniką transferu środków opisaną we wniosku, Kredytobiorcy dokonują wypłaty na rzecz Agenta, który z kolei wypłaca środki kredytodawcom (Lenders) – w niniejszym przypadku formalnie Funduszowi jako kredytodawcy (Agent nie wypłaca odsetek bezpośrednio Wspólnikom Funduszu, gdyż nie są oni kredytodawcami).
Dalsza dystrybucja środków przez Fundusz do jego Wspólników jest wewnętrzną sprawą Funduszu i nie jest regulowana dokumentami finansowania.
W odniesieniu natomiast do charakteru tych płatności, Spółka potwierdza, że w opisanym łańcuchu mamy do czynienia przez cały czas z odsetkami dla celów podatkowych, tj.: (i) Spółka przekazuje odsetki Agentowi, Agent przekazuje (dystrybuuje) te odsetki odpowiednim wierzycielom (w przypadku Funduszu - Funduszowi), a następnie to Fundusz przekazuje odsetki również swoim Wspólnikom; (ii) tak wypłacone kwoty odsetek podlegają u Wspólników opodatkowaniu podatkiem dochodowym (Fundusz jest w tym zakresie transparentny podatkowo i nie rozlicza podatku dochodowego).
Na potrzeby niniejszego Wniosku należy uznać, że pełniąc obowiązki płatnika odsetek, Wnioskodawca dochował/dochowa należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności Wnioskodawca dokonuje/dokona weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia (lub obniżonej stawki) z podatku u źródła na podstawie posiadanych Dokumentów. Zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego Nowy Kredytodawca jako podmiot transparentny podatkowo jest zobowiązany dostarczyć Polskim Kredytobiorcom m.in.: certyfikat rezydencji podatkowej (Certificate of Tax Residency) każdego Wspólnika, wydany przez właściwy organ podatkowy państwa rezydencji danego Wspólnika.
Wobec tego należy uznać, że Wnioskodawca będzie posiadał certyfikaty rezydencji podatkowej rzeczywistych właścicieli odsetek. Kwota należności może (choć nie musi) przekraczać w roku podatkowym łącznie kwotę 2.000.000 zł na rzecz tego samego podatnika.
Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego: „D, Nowy Kredytodawca ani żaden Wspólnik nie są podmiotami powiązanymi z Polskimi Kredytobiorcami w rozumieniu UPODP”, co w ocenie Wnioskodawcy wyrażonej w uzasadnieniu własnego stanowiska - ma znaczenie w świetle art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, zdaniem Wnioskodawcy, w szczególności w zakresie potencjalnego braku stosowania tzw. mechanizmu zapłaty podatku u źródła „z góry”. Agentem, który pośredniczy w płatnościach jest D. Ponadto, w uzupełnieniu wniosku przeformułowali Państwo pytanie nr 3 oraz przedstawili Państwo własne stanowisko do przeformułowanego pytania.
Pytania
1. Czy w związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, w okolicznościach wskazanych w pkt I powyżej, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego?
2. Czy na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, w okolicznościach wskazanych w pkt I powyżej, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej?
3. Czy w okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował/dochowa należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko - Pytanie nr 1 W związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, w okolicznościach wskazanych w pkt I powyżej, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego.
Stanowisko - Pytanie nr 2 Na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, w okolicznościach wskazanych w pkt I powyżej, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej.
Stanowisko - Pytanie nr 3 W okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
1.1. Uzasadnienie stanowiska do Pytania nr 1 1.1.1. Zasady opodatkowania podatkiem u źródła odsetek wypłacanych na rzecz nierezydentów Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników niemających w Polsce siedziby lub zarządu przychodów z odsetek ustala się w wysokości 20% przychodów. Przepis ten wprowadza zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą państwo, na terytorium którego znajduje się źródło przychodów, jest uprawnione do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów z tego źródła.
Jednocześnie, na podstawie art. 21 ust. 2 oraz art. 22a UPDOP, powyższa regulacja stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Postanowienia właściwej UPO mają zatem pierwszeństwo przed ustawową stawką podatku u źródła, o ile spełnione zostaną warunki formalne przewidziane przez UPDOP. Stosownie do art. 26 ust. 1 UPDOP, osoby prawne dokonujące wypłat należności, o których mowa w art. 21 ust. 1, są zobowiązane jako płatnicy pobierać w dniu wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy.
Zastosowanie stawki wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej: „UPO") albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Płatnik jest ponadto zobowiązany do dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania preferencji podatkowych. 1.1.2. Transparentność podatkowa Nowego Kredytodawcy i zasada przejrzystości (transparentności) (ang.: look-through) Nowy Kredytodawca działa w formie prawnej luksemburskiej spółki SCSp (societe en commandite speciale).
Spółki SCSp są podmiotami transparentnymi podatkowo w Luksemburgu - tj. nie są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a podatek jest rozliczany wyłącznie na poziomie ich wspólników. Odsetki uzyskiwane przez Nowego Kredytodawcę nie są zatem dla celów luksemburskiego prawa podatkowego traktowane jako dochód opodatkowany na poziomie tego podmiotu, lecz jako dochód Wspólników, proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika (Wspólników). Z uwagi na transparentny charakter Nowego Kredytodawcy nie jest on podatnikiem podatku dochodowego w Luksemburgu i w konsekwencji nie może korzystać z postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Jednocześnie właśnie z uwagi na tę transparentność podatników, w stosunku do których należy ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła na poziomie Wnioskodawcy, należy poszukiwać na poziomie Wspólników - to bowiem oni (tj. Wspólnicy) są podmiotami, dla których wywiedzione zostają konsekwencje podatkowe dochodów uzyskanych przez Nowego Kredytodawcę.
Powyższe oznacza, że Wnioskodawca, dokonując wypłat odsetek na rzecz Nowego Kredytodawcy, uprawniony jest - przy zachowaniu warunków przewidzianych przez UPDOP - do zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła lub zwolnienia z tego podatku stosownie do odpowiednich umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska, mających zastosowanie do Wspólników odpowiednio do ich rezydencji podatkowej. 1.1.3. Certyfikat rezydencji od Wspólników jako podatników Przepis art. 26 ust. 1 UPDOP wymaga, aby zastosowanie stawki z UPO było możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji uzyskanym od podatnika.
Skoro podatnikami w stosunku do odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę na rzecz Nowego Kredytodawcy są z uwagi na jego transparentność podatkowości - Wspólnicy, to właśnie oni są podmiotami, od których należy uzyskać certyfikaty rezydencji. Wnioskodawca będzie zatem w posiadaniu ważnych certyfikatów potwierdzających rezydencję podatkową Wspólników. Wymogi formalne takie jak certyfikat rezydencji powinny być spełnione w odniesieniu do podatników, a więc Wspólników Nowego Kredytodawcy, bo to na ich status Wnioskodawca zobowiązany jest patrzeć przy dokonywanych wypłatach.
1.1.4. Utrwalona linia interpretacyjna Stanowisko, zgodnie z którym transparentność podatkowa cywilnoprawnego właściciela należności odsetkowych skutkuje tym, że status podatkowy i rezydencję podatkową - a w konsekwencji możliwość zastosowania umów o unikaniu podwójnego opodatkowania - należy oceniać na poziomie wspólników spółki transparentnej podatkowo, jest utrwalone w praktyce interpretacyjnej polskich organów podatkowych.
Organy interpretacyjne konsekwentnie potwierdzają, że w przypadku wypłaty odsetek na rzecz luksemburskiej spółki SCSp będącej podmiotem transparentnym podatkowo (lub innych podmiotów transparentnych podatkowo), obowiązki w zakresie podatku u źródła powinny być wywiedzione na poziomie jej wspólników będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a nie na poziomie samego podmiotu transparentnego. Warunki formalne do zastosowania preferencji traktatowych - w tym posiadanie certyfikatu rezydencji – są zatem weryfikowane w odniesieniu do wspólników jako podatników, a nie w odniesieniu do samego podmiotu transparentnego.
Powyższe stanowisko wynika z wykładni przepisów art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 UPDOP w związku z postanowieniami właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i jest jednolicie stosowane w analogicznych stanach faktycznych. 1.2. Uzasadnienie stanowiska do Pytania nr 2 1.2.1. Podstawa prawna stosowania właściwej UPO i pojęcie rzeczywistego odbiorcy odsetek Zastosowanie postanowień właściwej UPO przy wypłacie odsetek na rzecz nierezydenta wymaga w pierwszej kolejności ustalenia, kto jest rzeczywistym odbiorcą (ang. beneficial owner) tych odsetek. Wymogi w zakresie statusu rzeczywistego właściciela wynikają zarówno z prawa krajowego (art.
4a pkt 29 UPDOP), jak i z Komentarza do Konwencji Modelowej OECD - stanowiącego uznany instrument wykładni umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę. Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD, postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym odsetek mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy podmiot uzyskujący odsetki posiada status rzeczywistego odbiorcy - tj. jest podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru.
Za rzeczywistego odbiorcę nie może być uznawany podmiot, który dysponuje odsetkami wyłącznie w sposób formalny i zobowiązany jest do przekazania otrzymanej należności innemu podmiotowi, w tym agent, przedstawiciel lub powiernik działający w cudzym imieniu. 1.2.2. Pominięcie Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - brak uprawnienia do korzystania z UPO Nowy Kredytodawca, jako podmiot transparentny podatkowo w Luksemburgu, nie jest podatnikiem podatku dochodowego w Luksemburgu i nie ma prawa do korzystania z postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Tym samym przy ustalaniu stawki WHT lub zwolnienia z WHT Nowy Kredytodawca powinien zostać pominięty.
Zasada ta jest powszechnie stosowana w praktyce polskich organów podatkowych i stanowi utrwaloną linię interpretacyjną w sprawach dotyczących wypłat odsetek w strukturach finansowania z udziałem podmiotów transparentnych podatkowo. Organy interpretacyjne konsekwentnie potwierdzają, że płatnik - ustalając skutki podatkowe dokonywanych wypłat odsetek - powinien pominąć podmioty pełniące jedynie rolę techniczną lub pośredniczącą w przepływie płatności, które nie są uprawnione do samodzielnego dysponowania otrzymanymi środkami.
Kwalifikacja podatkowa wypłacanych odsetek powinna zostać przeprowadzona na gruncie UPO zawartej pomiędzy Polską a państwem siedziby rzeczywistego właściciela (beneficial owner) tych odsetek. W niniejszym stanie faktycznym Wspólnicy Nowego Kredytodawcy - jako podatnicy podatku dochodowego w państwach swojej rezydencji podatkowej, upoważnieni do samodzielnego i nieograniczonego dysponowania przypadającymi im odsetkami - są podmiotami, do których odnieść należy postanowienia właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
1.2.3. Mechanizm alokacji odsetek proporcjonalnie do Udziałów Wspólnika Skoro konsekwencje podatkowe w zakresie WHT wywodzone są na poziomie Wspólników, konieczne jest precyzyjne ustalenie kwoty odsetek alokowanej do każdego Wspólnika z osobna. Alokacja następuje proporcjonalnie do Udziału Wspólnika wynikającego z dokumentacji transakcyjnej. Odsetki wypłacane przez Wnioskodawcę są precyzyjnie identyfikowalne na poziomie każdego Kredytobiorcy z osobna, co umożliwia jednoznaczne ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem u źródła w odniesieniu do każdego Wspólnika.
Dla każdego Wspólnika odrębnie należy ustalić: kwotę odsetek mu alokowaną (proporcjonalnie do Udziału Wspólnika); właściwą UPO zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika; stawkę WHT lub zwolnienie z WHT wynikające z tej UPO.
1.2.4. Właściwe UPO dla poszczególnych Wspólników Z uwagi na rezydencję podatkową Wspólników, zastosowanie znajdą następujące umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania: (a) W odniesieniu do Wspólników będących rezydentami podatkowymi Francji: Umowa z dnia 20 czerwca 1975 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (Dz.U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5. z późn. zm.) - Wspólnicy francuscy (jako podatnicy francuskiego podarku dochodowego) kwalifikują się jako podmioty uprawnione do korzystania ze wskazanej UPO, co oznacza, że co do zasady przysługuje im pełne zwolnienie z podatku u źródła (tak stanowi art. 11 ust. 1 wskazanej UPO).
(b) W odniesieniu do Wspólników będących rezydentami podatkowymi Niemiec: Umowa z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) - Wspólnicy niemieccy (jako podatnicy niemieckiego podatku dochodowego) kwalifikują się jako podmioty uprawnione do korzystania ze wskazanej UPO, co oznacza, że co do zasady przysługuje im stawka podatku u źródła od odsetek w wysokości 5% (tak stanowi art. 11 ust. 1 i 2 wskazanej UPO).
(c) W odniesieniu do Wspólników będących rezydentami podatkowymi Włoch: Umowa z dnia 21 czerwca 1985 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 1989 r. Nr 62. poz. 374, z późn. zm.) - Wspólnicy włoscy (jako podatnicy włoskiego podatku dochodowego) kwalifikują się jako podmioty uprawnione do korzystania ze wskazanej UPO, co oznacza, że co do zasady przysługuje im stawka podatku u źródła w wysokości wynosi 10% (tak stanowi art. 11 ust. 1 i 2 wskazanej UPO).
(d) W odniesieniu do Wspólnika będącego rezydentem podatkowym Hiszpanii: Umowa z dnia 15 listopada 1979 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 1982 r. poz. 127) - Wspólnik hiszpański (jako podatnik hiszpańskiego podatku dochodowego) kwalifikuje się jako podmiot uprawnione do korzystania ze wskazanej UPO, co oznacza, ze co do zasady przysługuje mu pełne zwolnienie z podatku u źródła (tak stanowi art. 11 ust. 1 wskazanej UPO).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia: czy w związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego – jest prawidłowe, czy na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej – jest prawidłowe, czy w okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował/dochowa należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko problematyki będącej ściśle przedmiotem pytań postawionych przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść pytań wyznacza granice tematyczne wydawanej interpretacji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawy o CIT”): Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak stanowi art. 3 ust. 3 ustawy o CIT: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy o CIT: Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1–4. W przepisie tym, wyrażona została zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Tytuły należności których wypłata rodzi po stronie wypłacającego (polskiego rezydenta podatkowego) obowiązek poboru podatku (art.
26 ust. 1 ustawy o CIT) zostały wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym: 1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów: 1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), 2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów.
Z treści przepisów ustawy o CIT wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.
W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o CIT: Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.
Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł: 1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e; 2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Przy czym, jak wynika z art. 26 ust. 7 ustawy o CIT, Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1ac, 1c, 1d, 1m, 2c i 2e, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.
Z kolei art. 26 ust. 7a ustawy o CIT stanowi, że: Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że: 1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania; 2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Jednocześnie szczegółowe reguły składnia tego rodzaju oświadczenia określają przepisy art. 26 ust. 7b-7c i art. 26 ust. 1f ustawy o CIT. W myśl art. 4a pkt 12 ustawy o CIT: Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
Zgodnie z art. 4a pkt 29 ustawy o CIT: Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki: a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części, b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi, c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.
Natomiast, stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT: Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że wraz z innymi polskimi kredytobiorcami przystąpili Państwo do umowy kredytowej pierwotnie zawartej w 24 marca 2023 r., zmienionej umową z 30 czerwca 2025 r. zawartej z D, działającym jako kredytodawca, organizator, agent i agent zabezpieczeń.
Kredytobiorcy płacą odpowiednio Agentowi, na rachunek każdego Kredytodawcy odsetki i inne płatności wynikające z Umowy Kredytowej. Na podstawie umowy cesji z 1 lipca 2026 r. D przeniósł na E (Nowy Kredytodawca) część swojego zaangażowania kredytowego. W wyniku tej cesji Nowy Kredytodawca stał się formalnie stroną umowy kredytowej jako kredytodawca – widnieje w niej jako wierzyciel i to jemu należą się odsetki z tytułu przeniesionej części finansowania. Nowy Kredytodawca jest spółką SCSp (RAIF), działającą przez F jako zarządzającego portfelem. Dla celów umowy kredytowej Nowy Kredytodawca kwalifikuje się jako podmiot transparentny podatkowo.
Odsetki uzyskiwane przez Nowego Kredytodawcę nie są dla celów luksemburskiego prawa podatkowego traktowane jako dochód opodatkowany na poziomie Nowego Kredytodawcy, lecz jako dochód opodatkowany na poziomie jego Wspólników, w stosunku w jakim Wspólnicy partycypują w dochodzie Nowego Kredytodawcy. Nowy Kredytodawca nie jest podatnikiem PDOP w Luksemburgu i nie jest beneficjentem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Podatnikami podatku dochodowego są Wspólnicy. Wspólnicy są rezydentami podatkowymi Włoch, Niemiec, Francji oraz Hiszpanii. Łączny udział Wspólników w zyskach Nowego Kredytodawcy wynosi 100%.
Wspólnicy Nowego Kredytodawcy są rzeczywistymi właścicielami wypłacanych przez Państwa odsetek w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Odnosząc się natomiast do mechanizmu płatności odsetek wskazali Państwo, że środki są gromadzone na rachunku obsługi długu (ang. Dehl Service Account). Agent posiada wyłączne prawo dysponowania tym rachunkiem. Kredytobiorcy zasilają go środkami na pokrycie kwoty obsługi zadłużenia przed każdym dniem płatności odsetek.
Na każdy termin płatności odsetek, Agent pobiera środki z rachunku obsługi długu i przekazuje je kredytodawcom (w tym Nowemu Kredytodawcy) tytułem, między innymi, naliczonych i wymagalnych odsetek, proporcjonalnie do udziałów poszczególnych kredytodawców w finansowaniu. Agent jest wyłącznie technicznym dystrybutorem płatności – nie jest właścicielem płatności ani nie decyduje o ich przeznaczeniu. Kwoty odsetek przypisane do poszczególnych Kredytobiorców są precyzyjnie identyfikowalne - Państwo jako płatnik podatku u źródła może jednoznacznie ustalić kwotę odsetek podlegającą podatkowi u źródła.
Odsetki są wypłacane przez każdego Polskiego Kredytobiorcę bezpośrednio (bez pośrednictwa odrębnego podmiotu zbierającego płatności, innych niż sam Agent). Spółka potwierdza, że w opisanym łańcuchu mamy do czynienia przez cały czas z odsetkami dla celów podatkowych, tj.: (i) Spółka przekazuje odsetki Agentowi, Agent przekazuje (dystrybuuje) te odsetki odpowiednim wierzycielom (w przypadku Funduszu - Funduszowi), a następnie to Fundusz przekazuje odsetki również swoim Wspólnikom; (ii) tak wypłacone kwoty odsetek podlegają u Wspólników opodatkowaniu podatkiem dochodowym (Fundusz jest w tym zakresie transparentny podatkowo i nie rozlicza podatku dochodowego).
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia: ‒ czy w związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego, ‒ czy na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej, ‒ czy w okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował/dochowa należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zgodnie z opisem sprawy, rzeczywistymi właścicielami wypłacanych przez Państwa odsetek, w myśl kryteriów wskazanych w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, są tak jak wskazano w uzupełnieniu wniosku Wspólnicy Nowego Kredytodawcy mających swoją rezydencję podatkową na terytorium Europy (należy podkreślić, że okoliczność ta nie podlega weryfikacji przez tut. Organ w postępowaniu interpretacyjnym).
Zgodnie z art. 4a pkt 29 ustawy o CIT: Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki: a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części, b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi, c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.
Z treści wniosku wynika, że funkcja Agenta w istocie sprowadza się do pobierania odsetek od Kredytobiorców i ich przekazywania na rzecz podmiotu uprawnionego, tj. Nowego Kredytodawcy. Tym samym Agent pełni w opisanej strukturze wyłącznie rolę pośrednika, a będąc faktycznym odbiorcą odsetek nie jest ich rzeczywistym odbiorcą, bowiem nie ma prawa do dysponowania nimi według własnego uznania. Podmiot ten nie jest właścicielami płatności i w żadnym zakresie nie decydują o ich przeznaczeniu. Z kolei Nowy Kredytodawca działa w formie prawnej luksemburskiej spółki SCSp (societe en commandite speciale).
Spółki SCSp są podmiotami transparentnymi podatkowo w Luksemburgu - tj. nie są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a podatek jest rozliczany wyłącznie na poziomie ich wspólników. Odsetki uzyskiwane przez Nowego Kredytodawcę nie są więc dla celów luksemburskiego prawa podatkowego traktowane jako dochód opodatkowany na poziomie tego podmiotu, lecz jako dochód Wspólników. Zatem, z uwagi na transparentny charakter Nowego Kredytodawcy nie jest on podatnikiem podatku dochodowego w Luksemburgu i w konsekwencji nie może korzystać z postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W konsekwencji kwalifikacja podatkowa wypłacanych przez Państwa odsetek na podstawie umowy kredytowej powinna zostać przeprowadzona na gruncie UPO zawartej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a państwem siedziby rzeczywistego właściciela wypłaconych odsetek z pominięciem pośredników. Jak wskazano powyżej, w przypadku wypłaty odsetek na rzecz Nowego Kredytodawcy, z uwagi na transparentny charakter tego podmiotu w kraju siedziby (tj. w Luksemburgu), rzeczywistymi właścicielami (beneficial owner) w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wypłacanych odsetek są wyłącznie Wspólnicy Nowego Kredytodawcy.
W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia zawartych konwencji/umów o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a państwem siedziby rzeczywistych właścicieli wypłaconych odsetek Wspólników Nowego Kredytodawcy) z pominięciem pośredników (w tym Nowego Kredytodawcy) tj.: 1) umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz.
U. z 1977 r. Nr 1 poz. 5, dalej: „UPO Polska-Francja”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. 2) umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz.
U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90, dalej: „UPO Polska-Niemcy”), 3) umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzonej w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 62 poz. 374, dalej: „UPO Polska-Włochy”), 4) umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz.
U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127, dalej: „UPO Polska-Hiszpania”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię dnia 7 czerwca 2017 r. Ad. 1) UPO Polska-Francja W myśl art. 11 ust. 1 UPO Polska-Francja: Odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 11 ust. 2 UPO Polska- Francja: Użyty w niniejszym artykule wyraz "odsetki" oznacza dochody z wierzytelności wszelkiego rodzaju, tak zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub klauzulą udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych i skryptów dłużnych, w tym również premie i udziały związane z powyższymi tytułami. Kary za zwłokę w wypłacie odsetek nie są traktowane jako odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.
Jak stanowi art. 11 ust. 3 UPO Polska-Francja: Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, bądź działalność handlową lub przemysłową przy pomocy zakładu położonego w tym Państwie, bądź to wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym Państwie i jeżeli wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki faktycznie należą do tego zakładu lub związane są z wykonywaniem wolnego zawodu. W tym przypadku mają zastosowanie odpowiednio postanowienia artykułów 7 lub 14. Ad.
2) UPO Polska-Niemcy W myśl art. 11 ust. 1 UPO Polska-Niemcy: Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Zgodnie z art. 11 ust. 2 UPO Polska-Niemcy: Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
Właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania tego ograniczenia.
Jak stanowi art. 11 ust. 3 UPO Polska-Niemcy: Bez względu na postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu, odsetki, o których mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca ten jest osobą uprawnioną do odsetek i jeżeli takie odsetki są wypłacane: a) Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej lub Rządowi Republiki Federalnej Niemiec; b) z tytułu jakiegokolwiek rodzaju pożyczki udzielonej, zabezpieczonej lub gwarantowanej przez instytucję publiczną promującą eksport; c) w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego, handlowego lub naukowego; d) w związku ze sprzedażą na kredyt towarów przez jedno przedsiębiorstwo drugiemu przedsiębiorstwu, lub e) w związku z jakąkolwiek pożyczką udzieloną przez bank.
Z kolei w myśl art. 11 ust. 4 UPO Polska-Niemcy: Użyte w niniejszym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.
Zgodnie zaś z art. 11 ust. 5 UPO Polska-Niemcy: Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do odsetek, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą poprzez zakład tam położony, bądź wykonuje wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona i jeżeli wierzytelność, z tytułu której płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem lub stałą placówką. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14. Ad.
3) UPO Polska-Włochy W myśl art. 11 ust. 1 UPO Polska-Włochy: Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacone są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Zgodnie z art. 11 ust. 2 UPO Polska-Włochy: Jednakże odsetki takie mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli ich odbiorca jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek.
Jak stanowi art. 11 ust. 3 UPO Polska-Włochy: Bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki powstające w Umawiającym się Państwie będą zwolnione od opodatkowania w tym Państwie, jeżeli: a) wypłacającym odsetki jest Rząd tego Umawiającego się Państwa lub jego władza lokalna; lub b) odsetki są wypłacane Rządowi drugiego Umawiającego się Państwa lub jego władzy lokalnej bądź jakiejkolwiek jednostce (włączając instytucję finansową), będącej w całości własnością tego drugiego Umawiającego się Państwa lub jego władzy lokalnej; lub c) odsetki są wypłacane jakiejkolwiek innej jednostce (włączając instytucję finansową) w związku z pożyczkami zaciągniętymi w następstwie umowy zawartej pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Z kolei w myśl art. 11 ust. 4 UPO Polska-Włochy: Określenie "odsetki", użyte w niniejszym artykule, oznacza dochód od pożyczek rządowych, obligacji lub skryptów dłużnych, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem uczestniczenia w zyskach, oraz wszelkiego rodzaju roszczeń, jak również innego rodzaju dochody, które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane są z dochodami z pożyczek.
Zgodnie zaś z art. 11 ust. 5 UPO Polska-Włochy: Postanowień ustępów od 1 do 3 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek, będący ich właścicielem, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność zarobkową poprzez położony tam zakład bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód, korzystając ze stałej placówki, która jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność, z tytułu której są płacone odsetki, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim wypadku odsetki podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem.
Natomiast, zgodnie z protokołem stanowiącego integralną część ww. umowy dodano, następujące wyjaśnienia: Przyjmuje się, że w rozumieniu ostatniego zdania w artykule 10 ustęp 4, artykule 11 ustęp 5, artykule 12 ustęp 4 i artykule 22 ustęp 2 - zasady zawarte w artykułach 7 i 14 muszą być przestrzegane. Ad. 4) UPO Polska-Hiszpania W myśl art. 11 ust. 1 UPO Polska-Hiszpania: Odsetki, które powstają w jednym z Umawiających się Państw i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane tylko w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 11 ust. 2 UPO Polska-Hiszpania: Użyte w niniejszym artykule określenie "odsetki" oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, bez względu na to, czy są zabezpieczone hipotecznie i czy pociągają za sobą prawo do udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji i skryptów dłużnych, włączając dodatkowe wygrane związane z takimi pożyczkami, obligacjami i skryptami dłużnymi. Kary za zwłokę w zapłacie nie będą traktowane jako odsetki przy stosowaniu niniejszego artykułu.
Jak stanowi art. 11 ust. 3 UPO Polska-Hiszpania: Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód przy pomocy tam położonej stałej placówki i jeżeli wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki, faktycznie należą do tego zakładu lub stałej placówki.
W takim wypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14. Zastosowanie postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania potwierdza także tekst Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienia Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
Z Komentarza do Konwencji Modelowej OECD wynika, że postanowienia umów (konwencji) o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym odsetek mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy to podmiot uzyskujący odsetki posiada status rzeczywistego odbiorcy („beneficial owner”), czyli jest podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru.
Tym samym przy spełnieniu warunków wynikających z właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a krajami poszczególnych Wspólników Nowego Kredytodawcy oraz w związku z brakiem prowadzenia przez Wspólników działalności gospodarczej w Polsce poprzez zagraniczny zakład: 1) odsetki wypłacane Wspólnikom posiadającym rezydencję podatkową we Francji podlegają opodatkowaniu tylko we Francji, 2) odsetki wypłacane Wspólnikom posiadającym rezydencję podatkową w Niemczech podlegają opodatkowaniu w Polsce stawką 5%, 3) odsetki wypłacane Wspólnikowi posiadającemu rezydencję podatkową w Hiszpanii podlegają opodatkowaniu tylko w Hiszpanii, 4) odsetki wypłacane Wspólnikom posiadającym rezydencję podatkową we Włoszech podlegają opodatkowaniu w Polsce stawką w Polsce stawką 10%.
Odnosząc się natomiast do obowiązku dochowania należytej staranności, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wskazać należy, że spoczywa on na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę. Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej.
W szczególności dotyczy to: 1. weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez ten podmiot; 2. weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności; 3. weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
Art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wyraźnie stanowi, że obowiązek płatnika przy wypłacie należności określonych w art. 21 i 22 ustawy o CIT zastosowaniem preferencji podatkowych, sprowadza się nie tylko do „uzyskania” od podatnika certyfikatu rezydencji ale także weryfikacji warunków zwolnienia z opodatkowania wypłacanych należności lub zastosowania preferencyjnej stawki. Podkreślenia wymaga, że weryfikacja ta musi być dokonana z zachowaniem należytej staranności.
Podsumowując, Państwa stanowisko do pytań 1-3 przyjmujące, że: w związku z płatnościami odsetek przez Wnioskodawcę (działającego jako płatnik podatku u źródła) należnych na podstawie Umowy Kredytowej Nowemu Kredytodawcy, Wnioskodawca powinien ustalić obowiązki w zakresie podatku u źródła (w tym zastosować odpowiednią stawkę lub zwolnienie wynikające z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika), z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo - tj. na poziomie Wspólników jako podatników podatku dochodowego, na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła lub zwolnienia z podatku u źródła, Wnioskodawca (działając jako płatnik) powinien: (a) stosować odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a państwem rezydencji każdego Wspólnika z zastosowaniem przepisów właściwych dla odsetek, z pominięciem Nowego Kredytodawcy jako podmiotu transparentnego podatkowo; oraz (b) dokonać alokacji odsetek do poszczególnych Wspólników proporcjonalnie do ich Udziałów Wspólnika wynikających z dokumentacji transakcyjnej, w okolicznościach będących przedmiotem opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zakładając, że Wnioskodawca dochował należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej danego Wspólnika, Wnioskodawca - posiadając Dokumenty dotyczące tego Wspólnika - będzie uprawniony do zastosowania stawki lub zwolnienia z podatku u źródła wynikających z tej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Ponadto kwestia dochowania przez płatnika należytej staranności, wykracza poza możliwości oceny dokonywanej w ramach interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W ramach prowadzonego postępowania właściwy organ przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Kwestia ta może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy lub celno-skarbowy.
Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła. W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu.
Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.