Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 3 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.378.2026.2.DK

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaUstalenie, czy w przypadku, gdy Instytut w danym roku podatkowym ponosi stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT, a po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, w szczególności wpłat na PFRON, kar oraz odsetek od zobowiązań publicznoprawnych, nadal wykazuje stratę podatkową, samo poniesienie tych wydatków powoduje powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz czy Instytut jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od tych wydatków.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 października 2026 r. (data wpływu 29 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Instytut „A.” jest instytutem badawczym w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2026 r., poz. 741). Instytut prowadzi działalność naukową w dziedzinie ochrony zdrowia. Instytut działa w oparciu o powołaną ustawę o instytutach badawczych oraz o statut uchwalony (...) zatwierdzony przez Ministra Zdrowia (dalej „Statut”). Instytut jest podmiotem leczniczym wykonującym działalność leczniczą oraz uczestniczy w systemie ochrony zdrowia z wykorzystaniem dostępnych metod działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 poz. 156 z poźn.zm.).

Zgodnie ze Statutem przedmiotem działalności Instytutu jest prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych (...). Instytut uzyskuje przychody ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych, w tym przede wszystkim w ramach zawartych umów z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz w niewielkim zakresie z innych źródeł, m.in.: wynajmu pomieszczeń, wynajmu powierzchni, usług medycznych dla podmiotów zewnętrznych oraz prowadzi sprzedaż posiłków, usług parkingowych.

Dochód Instytutu korzysta w całości ze zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm.; dalej „ustawa o CIT”), jako jednostka przeznaczająca dochód na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia. Instytut otrzymuje również wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21, 23, 24, 47, 48 dotacje, subwencje oraz dopłaty na realizację projektów i programów finansowanych ze środków krajowych i europejskich. W prowadzonej działalności – Instytut ponosi koszty związane z działalnością statutową.

Ponosi również wydatki, które nie mają bezpośredniego związku z działalnością statutową, tzw. niestatutowe niestanowiące kosztów uzyskania przychodów tj.: wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), wynikające z niedopełnienia obowiązku zatrudnienia określonej liczby osób z niepełnosprawnościami, odsetki budżetowe z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań wobec podmiotów publicznych, kary umowne z NFZ w związku ze stwierdzeniem uchybień i nieprawidłowości w realizacji umowy, koszty egzekucji, koszty reprezentacji. W roku 2025 Instytut poniósł stratę w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Pomimo poniesionej straty Instytut od kwot wydatkowanych na cele niestatutowe (PFRON, odsetki budżetowe, kary umowne z NFZ itp.) naliczył i odprowadził podatek dochodowy (w każdym miesiącu po dokonaniu wydatku). Podstawa opodatkowania i naliczony podatek został zadeklarowany w części J - Odrębne zobowiązania podatkowe w zeznaniu CIT-8 za 2025 rok. W związku z istnieniem wielu niespójnych interpretacji w zakresie konieczności zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od wydatków niestatutowych w przypadku osiągania straty lub dochodu, Instytut ma wątpliwości co do prawidłowości dotychczasowego oraz przyszłego działania.

Uzupełnienie opisu sprawy Instytut w 2025 r. poniósł stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Strata podatkowa wystąpiła również po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków wskazanych we wniosku, tj. wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), odsetek budżetowych z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań wobec podmiotów publicznych, kar umownych związanych z realizacją umów z Narodowym Funduszem Zdrowia, kosztów egzekucji oraz kosztów reprezentacji. W konsekwencji wyłączenie powyższych wydatków z kosztów uzyskania przychodów nie spowodowało powstania dochodu podatkowego.

Po dokonaniu wskazanych wyłączeń Instytut nadal wykazywał stratę podatkową za 2025 r. W latach poprzedzających 2025 r. Instytut nie wykazywał straty podatkowej. W poprzednich latach Instytut wykazywał dochody przeznaczone na cele statutowe, korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dochody związane z subwencją otrzymywaną z Ministerstwa (...)). Subwencja ta została w całości wydatkowana na cele statutowe Instytutu. W związku z tym dochód związany z tą subwencją nie pozostał niewydatkowany na cele statutowe. Jednocześnie Instytut ponosił wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów wskazane we wniosku.

Od tych wydatków Instytut naliczał i odprowadzał podatek dochodowy od osób prawnych. W zeznaniach CIT-8 za poszczególne lata kwoty dotyczące zapłaconego podatku od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów były wykazywane w odpowiednich częściach formularza. Instytut wskazuje, że samo wykazanie zapłaconych zaliczek na podatek nie stanowi informacji o wysokości dochodu zadeklarowanego na cele statutowe ani o wysokości dochodu niewydatkowanego na te cele. Instytut wyjaśnia, że wydatki objęte wnioskiem zostały pokryte ze środków bieżących Instytutu.

Wydatki te nie zostały pokryte z dochodu z lat poprzednich, który został zadeklarowany jako przeznaczony na cele statutowe, lecz nie został jeszcze wydatkowany na te cele. Powyższe wyjaśnienie odnosi się do źródła finansowania wydatków wskazanych we wniosku i pozostaje spójne z informacją, że po wyłączeniu tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów Instytut nadal wykazywał stratę podatkową za 2025 r.

Pytania

Czy w przypadku, gdy Instytut w danym roku podatkowym ponosi stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT, a po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, w szczególności wpłat na PFRON, kar oraz odsetek od zobowiązań publicznoprawnych, nadal wykazuje stratę podatkową, samo poniesienie tych wydatków powoduje powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych i Instytut jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od tych wydatków?

Państwa stanowisko w sprawie

W piśmie z 28 października 2026 r. doprecyzowali państwo własne stanowisko w następującym zakresie: W ocenie Instytutu, w sytuacji gdy w danym roku podatkowym Instytut ponosi stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT, a po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nadal występuje strata, samo poniesienie tych wydatków nie powoduje powstania dochodu podatkowego w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT. Instytut wskazuje jednocześnie, że wydatki objęte wnioskiem zostały sfinansowane ze środków bieżących, a nie z niewydatkowanego dochodu z lat poprzednich zadeklarowanego na cele statutowe.

W ocenie Instytutu przedstawione okoliczności nie uzasadniają zmiany stanowiska zawartego we wniosku. Instytut podtrzymuje zatem stanowisko, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym samo poniesienie wskazanych wydatków, przy utrzymaniu się straty podatkowej również po ich wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów, nie powinno skutkować powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od kwot tych wydatków.

W ocenie Instytutu, nie istnieje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w roku, w którym został wykazany wynik podatkowy ujemny (strata), nawet jeżeli w tym roku poniesione zostały wydatki niestatutowe, tj. środki nieprzeznaczone na cele statutowe w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przewyższają sumę przychodów, występuje strata podatkowa. W konsekwencji wystąpienie straty oznacza brak dochodu podatkowego stanowiącego podstawę opodatkowania.

Ponoszenie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wpływa jedynie na pomniejszenie podstawy opodatkowania. Nie oznacza natomiast, że kwota wydatku staje się przychodem lub dochodem podatnika. Wydatki te nie są bowiem przysporzeniem majątkowym po stronie Instytutu. Są rzeczywistym uszczupleniem jego majątku. W konsekwencji samo wyłączenie wydatku z kosztów podatkowych nie może prowadzić do przyjęcia, że kwota tego wydatku stanowi dochód podlegający opodatkowaniu, jeżeli całokształt rozliczenia podatkowego nadal prowadzi do powstania straty.

Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, takie jak odsetki budżetowe, wpłaty na PFRON czy kary umowne, nie kreują samodzielnie obowiązku podatkowego, lecz oddziałują na wynik podatkowy - dochód albo stratę. Jeżeli strata występowała zarówno przed wyłączeniem, jak i po wyłączeniu tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów, ich poniesienie nie powodowało obowiązku zapłaty podatku, ponieważ w wyniku wyłączenia nie powstał dochód, lecz jedynie zmniejszeniu uległa strata.

Zarówno art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (określający dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami), jak i art. 17 ust. 1 pkt 4 (dotyczący zwolnień), odnoszą się do istnienia dochodu, jako warunku opodatkowania. Jeżeli w danym roku podatkowym Instytut nie osiąga dochodu, lecz ponosi stratę, nie istnieje kwota dochodu, która mogłaby zostać przeznaczona na cele niestatutowe i z tego powodu utracić zwolnienie. Wydatki niestatutowe mogą zatem wpływać na wynik podatkowy, lecz nie mogą same w sobie wykreować dochodu, którego Instytut faktycznie nie osiągnął.

Stanowisko Instytutu znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 stycznia 2026 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.610.2025.1.AK., interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 marca 2026 r., znak: 0111- KDIB1-3.4010.61.2026.1.JKU. oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 maja 2026 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.128.2026.2.EKB.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”): Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Zatem przedmiotem opodatkowania jest zasadniczo dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty.

Z kolei w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT: Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W świetle tego przepisu: Wolne od podatku są, dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Należy jednak zastrzec, że stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o CIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy: 1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego; 1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k; 2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

W myśl art. 17 ust. 1b ustawy o CIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Ze wskazanych regulacji wynika, że zwolnienie określone w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest zwolnieniem warunkowym i zależy od łącznego spełnienia następujących przesłanek: celem statutowym podatnika musi być działalność wymieniona w tym przepisie, uzyskane przez niego dochody muszą być przeznaczone i wydatkowane na ten cel. Powyższe oznacza, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą cele statutowe.

Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT sformułowanie „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Jeżeli podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT ponoszą wydatki, które nie wypełniają przesłanek wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i tym samym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ich równowartość wpływa na zwiększenie dochodu.

Jeżeli jednak wydatki te były poniesione na cele statutowe dochód powstały z tego tytułu będzie wolny od podatku. Przeznaczenie i wydatkowanie dochodu powinno bowiem charakteryzować tożsamość celu, na który podatnik najpierw dochód przeznaczył, a następnie wydatkował. W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, koszty należy rozpatrywać w sposób szczególny.

Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zatem wszelkie wydatki poniesione przez podatnika winny być w pierwszej kolejności przeanalizowane pod kątem możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Następnie, w przypadku wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, należy rozważyć, czy wydatki te wiążą się z celami statutowymi podatnika. Jeżeli okaże się, że wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów poniesione zostały na cele statutowe (objęte zwolnieniem), ich równowartość będzie wolna od podatku.

Natomiast, w przypadku, gdy nie można poniesionych wydatków powiązać bezpośrednio z realizacją celów statutowych, to ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub zmniejszenie straty podatkowej. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy funkcjonują państwo jako Instytut badawczy i korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o CIT: Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art. 24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a, po odliczeniu enumeratywnie wymienionych w nim wartości. Przepisy dotyczące poboru podatku dochodowego od osób prawnych zostały uregulowane w Rozdziale 6 ustawy o CIT.

I tak, na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o CIT: Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

W myśl art. 25 ust. 4 ustawy o CIT: Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.

Jak wskazano powyżej, Instytut jako podatnik zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT ponosi wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów oraz nie stanowią wydatków na cele statutowe. W takim przypadku ich równowartość, co do zasady, miałaby wpływać na zwiększenie dochodu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku, gdy Instytut w danym roku podatkowym ponosi stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT, a po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, w szczególności wpłat na PFRON, kar oraz odsetek od zobowiązań publicznoprawnych, nadal wykazuje stratę podatkową, samo poniesienie tych wydatków powoduje powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych i Instytut jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od tych wydatków.

Z opisu sprawy wynika, że Instytut uzyskuje przychody ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych, w tym przede wszystkim w ramach zawartych umów z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz w niewielkim zakresie z innych źródeł, m.in.: wynajmu pomieszczeń, wynajmu powierzchni, usług medycznych dla podmiotów zewnętrznych oraz prowadzi sprzedaż posiłków, usług parkingowych. Dochód Instytutu korzysta w całości ze zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako jednostka przeznaczająca dochód na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia.

W prowadzonej działalności – Instytut ponosi koszty związane z działalnością statutową. Ponosi również wydatki, które nie mają bezpośredniego związku z działalnością statutową, tzw. niestatutowe niestanowiące kosztów uzyskania przychodów tj.: wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), wynikające z niedopełnienia obowiązku zatrudnienia określonej liczby osób z niepełnosprawnościami, odsetki budżetowe z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań wobec podmiotów publicznych, kary umowne z NFZ w związku ze stwierdzeniem uchybień i nieprawidłowości w realizacji umowy, koszty egzekucji, koszty reprezentacji.

W roku 2025 Instytut poniósł stratę w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że strata podatkowa wystąpiła również po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków wskazanych we wniosku, tj. wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), odsetek budżetowych z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań wobec podmiotów publicznych, kar umownych związanych z realizacją umów z Narodowym Funduszem Zdrowia, kosztów egzekucji oraz kosztów reprezentacji. Wyjaśnili Państwo też, że wydatki objęte wnioskiem zostały pokryte ze środków bieżących Instytutu.

Wydatki te nie zostały pokryte z dochodu z lat poprzednich, który został zadeklarowany jako przeznaczony na cele statutowe, lecz nie został jeszcze wydatkowany na te cele. Przechodząc do oceny Państwa stanowiska zaznaczyć należy, że wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (np. odsetki budżetowe, wpłaty na PFRON, kary umowne, koszty egzekucyjne itp.) nie kreują samodzielnie obowiązku podatkowego, a jedynie oddziałują na wynik podatkowy (dochód lub stratę).

Należy też podkreślić, że w przypadku wydatków nieuznanych za poniesione na cele statutowe podatnika, ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wtedy wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub zmniejszenie straty podatkowej.

Mając na uwadze omówione regulacje prawne, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Instytut poniósł stratę podatkową i strata ta istniała zarówno przed wyłączeniem, jak i po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, to okoliczność wydatkowania środków na pokrycie wskazanych wydatków, nie powodowała obowiązku zapłaty podatku, bowiem w wyniku tego wyłączenia nie powstał dochód, który jak wskazano wcześniej jest podstawą opodatkowania lecz miały one wpływ na zmniejszenie straty.

W takiej sytuacji w zeznaniu podatkowym CIT-8 w części J dotyczącej odrębnych zobowiązań podatkowych podatnik nie wykazuje wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. W niniejszej sprawie nie znajduje również zastosowania art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, gdyż wydatki poniesione w roku 2025 – zarówno te niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, jak i niezwiązane z celami statutowymi – nie zostały sfinansowane z dochodu uprzednio zadeklarowanego jako korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji, przedstawione przez Państwa stanowisko, zgodnie z którym, w sytuacji gdy w danym roku podatkowym Instytut ponosi stratę podatkową w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT, a po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nadal występuje strata, samo poniesienie tych wydatków nie powoduje powstania dochodu podatkowego w rozumieniu art. 7 ustawy o CIT a więc nie istnieje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w roku, w którym został wykazany wynik podatkowy ujemny (strata), nawet jeżeli w tym roku poniesione zostały wydatki niestatutowe, tj. środki nieprzeznaczone na cele statutowe w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytania. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.