Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 września 2026 r. (wpływ 8 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca.
Opis stanu faktycznego
Jest Pan osobą fizyczną podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jest Pan rozwiedziony - rozwód został orzeczony wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) z dnia (…) 2020, sygn. akt (…). Z małżeństwa tego pochodzi jedno małoletnie dziecko: AA, urodzone w (…) 2016 r. Zgodnie z ww. wyrokiem sądu, władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom na zasadach opieki naprzemiennej.
Sąd wskazał, że ustala, iż począwszy od pierwszej niedzieli po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku od godz. 15.00 małoletnia będzie przebywać przez tydzień do następnej niedzieli do godz. 15.00 pod opieką ojca, a następnie w takim samym okresie pod opieką matki i dalej naprzemiennie po tydzień pod opieką ojca i matki. Fizycznie opieka ta realizowana jest w powtarzających się cyklach, zgodnie z orzeczeniem sądu w domu matki w czasie sprawowania władzy przez matkę, oraz analogicznie w domu ojca w czasie sprawowania władzy przez ojca.
W okresach, w których małoletnie dziecko przebywa u Pana, to Pan sprawuje nad nim pieczę całkowicie samodzielnie, jednoosobowo i bez bieżącego współudziału matki dziecka. W tym czasie Pan w 100% zaspokaja wszelkie codzienne potrzeby dziecka: zapewnia mu schronienie, wyżywienie, odzież, higienę, organizuje czas wolny, odprowadza i odbiera z placówki edukacyjnej, pomaga w nauce oraz podejmuje codzienne decyzje wychowawcze. Ponosi Pan pełne koszty utrzymania dziecka w czasie, gdy przebywa ono pod Pana opieką. Matka dziecka w tym okresie nie uczestniczy w jego codziennym procesie wychowawczym. Świadczenie wychowawcze (tzw.
800 plus) na małoletnie dziecko w całości (w kwocie 800 zł miesięcznie) pobiera matka dziecka. Świadczenie to nie zostało podzielone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na połowę (tj. w formule po 400 zł dla każdego z rodziców). Nie otrzymuje Pan żadnej części tego świadczenia ani nie wnioskował Pan o jego podział. Osiąga Pan dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT). W stosunku do Pana , jak i dziecka, nie mają zastosowania przepisy art. 6 ust. 8 ustawy o PIT (wyłączające m.in. podatek liniowy czy ryczałt).
Zamierza Pan rozliczyć się za dany rok podatkowy w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci (lub dokonać korekty deklaracji PIT-37 za lata ubiegłe 2022-2025). Matka dziecka za te same lata podatkowe nie rozliczała się i nie będzie rozliczać się w sposób preferencyjny jako osoba samotnie wychowująca dziecko (preferencja zostanie zastosowana tylko raz w stosunku do danego dziecka).
W piśmie z 3 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazał Pan, że: 1. orzeczenie rozwodu nastąpiło (…) 2020 roku, zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) (Sygn. akt …); 2. nie jest Pan opiekunem prawnych ani ojcem innych dzieci niż AA - wskazana we wniosku; 3. w latach 2022-2026 nie prowadził Pan jednoosobowej działalności gospodarczej; 4. w okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania (w lata 2022-2026) w stosunku do Pana, bądź w stosunku do Pana córki, nie miały zastosowania przepisy: a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy), b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego lub c) ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub d) ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych; 5. od urodzenia dziecka świadczenie „500+,800+” jest wypłacane mamie małoletniej AA.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za dany rok podatkowy (a także za lata ubiegłe 2022-2025 w drodze korekty zeznań podatkowych) w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, odpowiedź na postawione pytanie brzmi: TAK. Wnioskodawca ma pełne prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, z preferencyjnego rozliczenia mogą korzystać m.in. osoby rozwiedzione, które w roku podatkowym samotnie wychowują dzieci. Wnioskodawca spełnia warunki formalne: jest stanu wolnego (rozwiedziony), posiada jedno małoletnie dziecko, rozlicza się według skali podatkowej i nie prowadzi działalności opodatkowanej podatkiem liniowym ani ryczałtem Kluczowym elementem w sprawie jest analiza art. 6 ust. 4f ustawy o PIT.
Przepis ten wprowadza blokadę preferencji w przypadku opieki naprzemiennej, ale wyłącznie wtedy, gdy „wobec dziecka jest sprawowana opieka naprzemienna, w związku z którą obojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze". Z gramatycznej wykładni tego przepisu wynika jednoznacznie, że negatywna przesłanka zachodzi tylko wtedy, gdy ZUS wydał decyzję o przyznaniu podzielonego świadczenia (po 400 zł) obojgu rodzicom. Ponieważ w przypadku Wnioskodawcy 100% świadczenia pobiera matka dziecka, blokada z art. 6 ust. 4f nie ma do niego zastosowania. Stanowisko to wprost potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2023 r. (sygn. akt II FSK 502/23).
Odnosząc się do samego pojęcia „samotnego wychowywania", należy wskazać na ugruntowaną linię orzeczniczą sądów administracyjnych. W przełomowym wyroku NSA z dnia 13 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II FSK 975/22) sąd orzekł, że samotne wychowywanie dziecka nie musi trwać nieprzerwanie przez cały rok. Decydujące jest to, czy w okresach sprawowania opieki rodzic podejmuje trud wychowawczy samodzielnie, bez codziennego współdziałania drugiego rodzica. Skoro w tygodniach opieki Wnioskodawcy matka dziecka nie uczestniczy w codziennym życiu małoletniego, a Wnioskodawca sam podejmuje wszelkie decyzje i pokrywa koszty, spełnia on definicję osoby samotnie wychowującej dziecko w tym okresie.
Dodatkowo, co potwierdził m.in. WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 17 stycznia 2024 r. (sygn. akt I SA/Po 761/23), preferencyjne rozliczenie ma charakter prorodzinny i jego celem jest wsparcie rodziców faktycznie angażujących się w proces wychowawczy. Skoro preferencja ta zostanie zastosowana wyłącznie przez jednego rodzica (Wnioskodawcę), budżet państwa nie zostanie narażony na podwójne odliczenie tej samej ulgi. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz jednolite wyroki sądów administracyjnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia wszystkie warunki do złożenia zeznania podatkowego (oraz korekt za lata poprzednie) jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie ‒ podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 ‒ w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 508 ze zm.): Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy: Świadczenie wychowawcze przysługuje: 1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo 2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo 3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo 4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo 5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.
U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858). W świetle art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci: W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy ‒ w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do posiadania określonego stanu cywilnego (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
Na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ww. ustawy konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).
W sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc.
W pozostałych przypadkach rodzice (opiekunowie prawni), którzy dzielą się opieką nad dzieckiem z drugim rodzicem (opiekunem prawnym), mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci na takich samych zasadach, jak pozostali podatnicy, pamiętając jednocześnie, że z preferencji tej może skorzystać tylko jeden rodzic (opiekun prawny). Wynika to wprost z przepisów ustawy, która w sposób jednoznaczny i czytelny określa warunki stosowania tej preferencji. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro: - jest Pan osobą rozwiedzioną; - od 2020 roku sprawuje Pan opiekę naprzemienną nad małoletnią córką.
Zgodnie z wyrokiem sądu, władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom na zasadach opieki naprzemiennej. Fizycznie opieka ta realizowana jest w powtarzających się cyklach, zgodnie z orzeczeniem sądu w domu matki w czasie sprawowania władzy przez matkę, oraz analogicznie w domu ojca w czasie sprawowania władzy przez ojca. W okresach, w których małoletnie dziecko przebywa u Pana, to Pan sprawuje nad nim pieczę całkowicie samodzielnie, jednoosobowo i bez bieżącego współudziału matki dziecka.
W tym czasie Pan w 100% zaspokaja wszelkie codzienne potrzeby dziecka: zapewnia mu schronienie, wyżywienie, odzież, higienę, organizuje czas wolny, odprowadza i odbiera z placówki edukacyjnej, pomaga w nauce oraz podejmuje codzienne decyzje wychowawcze. Ponosi Pan pełne koszty utrzymania dziecka w czasie, gdy przebywa ono pod Pana opieką.
Matka dziecka w tym okresie nie uczestniczy w jego codziennym procesie wychowawczym. - nie pobiera Pan świadczenia wychowawczego, od urodzenia dziecka świadczenie „500+,800+” jest wypłacane mamie małoletniej AA; - nie mają do Pana ani Pana dziecka zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; - w latach 2022-2026 nie prowadził Pan jednoosobowej działalności gospodarczej; to ma Pan prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2022-2026, o ile nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Spełnia Pan bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dzieci, a także nie mają do Pana zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekt zeznania za lata 2022-2025 wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy: Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego). Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie.
Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego. W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego PIT-37 za lata 2022-2025, stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko. Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób tj. matki dziecka.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.