Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości po rozwodzie wcześniej nabytej do majątku wspólnego małżonków. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni w dniu 10 kwietnia 1980 r. zawarła związek małżeński z B.B. W małżeństwie obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. W czasie trwania wspólności majątkowej małżonkowie nabyli do majątku wspólnego nieruchomość położoną w (…) (dalej: „Nieruchomość”). Nabycie Nieruchomości następowało etapami: • w 2003 r. małżonkowie nabyli działki ewidencyjne nr 1 i 2 z obrębu (...), o łącznej powierzchni 490 m²; • w 2004 r. małżonkowie nabyli działki ewidencyjne nr 4 i 5 z obrębu (...), o łącznej powierzchni 298 m². W latach 2006–2010 małżonkowie wybudowali na Nieruchomości wolnostojący dom jednorodzinny.
W dniu 27 września 2010 r. złożono do właściwego powiatowego inspektora nadzoru budowlanego zawiadomienie o zakończeniu budowy. W dniu 19 listopada 2010 r. organ nadzoru budowlanego opatrzył zawiadomienie adnotacją potwierdzającą, że nie zgłoszono sprzeciwu do użytkowania budynku. W dniu 11 marca 2024 r., w toku postępowania rozwodowego, małżonkowie zawarli umowę majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność majątkową. Tym samym ustała istniejąca pomiędzy nimi wspólność ustawowa. Wyrokiem z dnia 13 marca 2024 r. małżeństwo Wnioskodawczyni i B.B. zostało rozwiązane przez rozwód. W dniu 8 maja 2024 r. A.A. i B.B. zawarli przed notariuszem (…), umowę częściowego podziału majątku wspólnego (…).
Na podstawie tej umowy Nieruchomość została przyznana w całości Wnioskodawczyni, która stała się jej jedyną właścicielką. Wnioskodawczyni zamierza odpłatnie zbyć Nieruchomość. Planowana sprzedaż ma nastąpić po uzyskaniu interpretacji indywidualnej wydanej na podstawie niniejszego wniosku. Planowana sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Przedmiotem wniosku nie jest ocena, czy sprzedaż będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, lecz ustalenie początku i upływu pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, z uwzględnieniem art. 10 ust. 6 tej ustawy.
Pytanie
Czy planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię – poza wykonywaniem działalności gospodarczej – całej Nieruchomości albo jej części będzie stanowiło źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, czy też, na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy, pięcioletni okres należy liczyć od końca lat, w których Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio od końca 2003 r. i 2004 r., wskutek czego planowana sprzedaż nie będzie stanowiła takiego źródła przychodu?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni planowane odpłatne zbycie całej Nieruchomości albo jej części, dokonane poza wykonywaniem działalności gospodarczej, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Rozstrzygające znaczenie ma art. 10 ust. 6 ustawy o PIT.
Na podstawie tego przepisu pięcioletni okres należy liczyć od końca lat kalendarzowych, w których poszczególne działki zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków, a więc odpowiednio od końca 2003 r. i 2004 r. Przyznanie Wnioskodawczyni całej Nieruchomości w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego dokonanego 8 maja 2024 r. nie wyznaczyło nowej daty nabycia dla potrzeb art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Dotyczy to również części Nieruchomości odpowiadającej udziałowi, który po ustaniu wspólności majątkowej przysługiwał byłemu małżonkowi Wnioskodawczyni.
Pięcioletni okres upłynął z końcem 2008 r. w odniesieniu do działek nabytych w 2003 r. oraz z końcem 2009 r. w odniesieniu do działek nabytych w 2004 r. Dom jednorodzinny, jako część składowa gruntu, dzieli jego los prawny, dlatego jego późniejsze wybudowanie nie rozpoczyna nowego biegu terminu. Niezależnie od tego, nawet gdyby odrębnie uwzględnić rok zakończenia budowy domu, okres liczony od końca 2010 r. upłynąłby z końcem 2015 r. Planowana sprzedaż nastąpi zatem po upływie okresu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Skutek ten nie stanowi zwolnienia podatkowego.
Odpłatne zbycie Nieruchomości nie będzie w ogóle objęte źródłem przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. W konsekwencji nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu na zasadach właściwych dla zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, a badanie przesłanek zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT będzie bezprzedmiotowe. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni 1. Przedmiot rozstrzygnięcia i właściwa kolejność oceny podatkowej Przedmiotem wniosku jest podatkowa kwalifikacja planowanej sprzedaży Nieruchomości po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej.
Spór interpretacyjny nie dotyczy sposobu ustalenia dochodu, wysokości kosztów uzyskania przychodu ani możliwości przeznaczenia środków ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe. Zagadnienia te stałyby się aktualne dopiero wtedy, gdyby planowana czynność mieściła się w źródle przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, czy, z uwagi na datę nabycia Nieruchomości i upływ czasu, w ogóle dojdzie do powstania przychodu z tego źródła. Taka kolejność badania wynika z konstrukcji ustawy o PIT.
Art. 10 ust. 1 wymienia źródła przychodów, a pkt 8 obejmuje odpłatne zbycie określonych praw majątkowych jedynie w ustawowo oznaczonym przedziale czasowym. Dopiero uznanie, że sprzedaż nastąpiła przed upływem tego terminu, otwierałoby drogę do stosowania przepisów rozdziału dotyczącego dochodu z odpłatnego zbycia, w tym art. 30e ustawy o PIT, oraz ewentualnego zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. W niniejszej sprawie podstawowe pytanie brzmi więc nie: czy Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia, lecz: od końca którego roku należy liczyć pięcioletni okres.
W szczególności konieczne jest przesądzenie, czy datą mającą znaczenie podatkowe jest nabycie działek do majątku wspólnego w latach 2003 i 2004, czy też późniejsze zdarzenia z 2024 r.: ustanowienie rozdzielności majątkowej, rozwód i częściowy podział majątku wspólnego. Odpowiedzi na to pytanie udziela bezpośrednio art. 10 ust. 6 ustawy o PIT.
2. Treść i funkcja art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Ustawodawca połączył zatem powstanie tego źródła z łącznym wystąpieniem dwóch okoliczności: sprzedaż ma pozostawać poza działalnością gospodarczą oraz ma nastąpić przed upływem terminu ustawowego.
Pierwsza z tych przesłanek została w opisie zdarzenia przyszłego przyjęta jako jego element. Wnioskodawczyni nie zwraca się o ocenę, czy sposób wykonywania prawa własności lub okoliczności przyszłej transakcji mogą nosić znamiona działalności gospodarczej. Wniosek dotyczy drugiej przesłanki, czyli sposobu obliczenia pięciu lat. Takie ograniczenie zakresu pytania pozwala jednoznacznie określić granice sprawy i odpowiada wymaganiu wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego, o którym mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie biegnie od dnia nabycia do odpowiadającego mu dnia po upływie pięciu lat.
Ustawa nakazuje liczyć go od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia albo wybudowania. Oznacza to, że dla nieruchomości nabytej w dowolnym dniu 2003 r. pięcioletni okres upływa z końcem 2008 r., a dla nieruchomości nabytej w dowolnym dniu 2004 r. – z końcem 2009 r. Po tej dacie odpłatne zbycie poza działalnością gospodarczą nie jest objęte omawianym źródłem przychodów. Upływ terminu nie powoduje zwolnienia istniejącego przychodu z podatku. Powoduje dalej idący skutek: cena uzyskana ze sprzedaży nie stanowi przychodu ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Rozróżnienie to ma znaczenie praktyczne.
Jeżeli źródło przychodu nie powstaje, podatnik nie musi wykazywać dochodu z takiej sprzedaży ani uzasadniać spełnienia warunków właściwych dla któregokolwiek zwolnienia przedmiotowego. 3. Art. 10 ust. 6 ustawy o PIT jako przepis szczególny dla majątku wspólnego małżonków Ogólną regułę z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT uzupełnia art. 10 ust. 6 tej ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności, okres pięcioletni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków albo ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Przepis posługuje się kryterium obiektywnym i łatwym do ustalenia: odsyła do historycznej daty nabycia nieruchomości do majątku wspólnego albo do daty jej wybudowania w czasie trwania wspólności.
Nie odsyła natomiast do daty, w której ustała wspólność, powstały udziały w majątku dotychczas wspólnym lub dokonano jego podziału. Nie uzależnia również sposobu liczenia terminu od tego, któremu z małżonków przypadł składnik majątkowy i w jakiej proporcji jego wartość pozostawała do wartości całego majątku podlegającego podziałowi. Zakres art. 10 ust. 6 ustawy o PIT odpowiada dokładnie następstwu zdarzeń opisanemu we wniosku. Działki zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków. Dom jednorodzinny został wybudowany w czasie obowiązywania wspólności. Następnie wspólność ustała, a po jej ustaniu nieruchomość przypadła w całości Wnioskodawczyni. Sprzedaż ma zostać dokonana dopiero później.
W takim układzie ustawodawca nakazuje zachować jako miarodajne pierwotne daty nabycia do majątku wspólnego lub wybudowania w ramach tego majątku. Art. 10 ust. 6 ustawy o PIT został dodany ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) i obowiązuje od 1 stycznia 2019 r. Jego wprowadzenie usunęło wątpliwości występujące wcześniej w praktyce organów podatkowych co do tego, czy podział majątku może wyznaczać nowy moment nabycia.
Dla zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku przepis ten stanowi samodzielną i bezpośrednią podstawę prawną rozstrzygnięcia. 4. Charakter wspólności ustawowej małżeńskiej Prawidłowe odczytanie art. 10 ust. 6 ustawy o PIT pozostaje zgodne z cywilnoprawnym charakterem wspólności ustawowej. Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm., dalej: „Kodeks rodzinny i opiekuńczy”), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.
Wspólność ustawowa jest wspólnością łączną. W czasie jej trwania nie określa się udziału każdego z małżonków w poszczególnych przedmiotach majątku wspólnego. Wyraża to art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym żaden z małżonków nie może w tym czasie żądać podziału majątku wspólnego ani rozporządzać udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w całym majątku lub w poszczególnych jego składnikach. W konsekwencji, nabywając działki w latach 2003 i 2004, Wnioskodawczyni i jej ówczesny małżonek nie nabyli odrębnych udziałów ułamkowych po jednej drugiej. Każde z nich nabyło prawo do Nieruchomości w ramach niepodzielnego majątku wspólnego.
Nie jest zatem prawidłowe ujmowanie ówczesnego nabycia w taki sposób, jak gdyby Wnioskodawczyni stała się właścicielką wyłącznie połowy Nieruchomości, a drugą połowę miała nabyć dopiero w chwili podziału majątku. Dopiero po ustaniu wspólności ustawowej możliwe jest odnoszenie się do udziałów w majątku, który był nią objęty. Zgodnie z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego udziały małżonków są co do zasady równe, zaś art. 46 tej ustawy odsyła w sprawach dotyczących majątku po ustaniu wspólności oraz jego podziału do przepisów o wspólności majątku spadkowego i dziale spadku. Zmiana charakteru wspólności oraz późniejszy podział porządkują stosunki własnościowe pomiędzy byłymi małżonkami.
Nie zmieniają jednak faktu, że źródłem prawa do składnika majątkowego było wcześniejsze nabycie do majątku wspólnego. Tę specyfikę prawa rodzinnego ustawodawca przeniósł wprost na grunt podatkowy w art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Właśnie dlatego, niezależnie od cywilnoprawnych skutków ustania wspólności i podziału, termin podatkowy ma być liczony od nabycia do majątku wspólnego. Przepis podatkowy nie pozostawia w tym zakresie miejsca na konstruowanie odrębnej, późniejszej daty nabycia części Nieruchomości przez małżonka, któremu składnik przypadł na wyłączną własność.
5. Skutki ustanowienia rozdzielności, rozwodu i częściowego podziału majątku W dniu 11 marca 2024 r. małżonkowie zawarli umowę ustanawiającą rozdzielność majątkową. Z tą chwilą ustała wspólność ustawowa, lecz sama zmiana ustroju majątkowego nie była ponownym nabyciem Nieruchomości. Nie doszło wówczas do zawarcia umowy sprzedaży, darowizny ani innej czynności, na podstawie której Nieruchomość zostałaby nabyta od osoby trzeciej. Zmienił się reżim prawny majątku dotychczas wspólnego, a nie historyczna podstawa jego wejścia do majątku małżonków. Wyrok rozwodowy z dnia 13 marca 2024 r. również nie wpływa na bieg terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Wspólność majątkowa ustała już wskutek umowy z dnia 11 marca 2024 r., a niezależnie od tego art. 10 ust. 6 nie wiąże początku pięcioletniego okresu ani z dniem ustania małżeństwa, ani z dniem ustania wspólności. Z punktu widzenia analizowanego przepisu obydwa zdarzenia pozostają późniejsze od właściwego nabycia Nieruchomości do majątku wspólnego. W maju 2024 r. byli małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego w formie aktu notarialnego (…). W rezultacie Nieruchomość została przyznana Wnioskodawczyni na wyłączną własność.
Czynność ta ustaliła, komu ma przypaść konkretny składnik majątku po ustaniu wspólności, jednak nie może zostać uznana za nowe nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, ponieważ skutek taki wyłącza szczególna reguła zawarta w ust. 6 tego artykułu. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że podział miał charakter częściowy. Art. 10 ust. 6 ustawy o PIT nie różnicuje podziału całkowitego i częściowego. Dla zastosowania przepisu istotne jest to, że zbywana w przyszłości Nieruchomość została wcześniej nabyta do majątku wspólnego, a sprzedaż nastąpi po ustaniu wspólności.
Zakres pozostałych składników majątku objętych albo nieobjętych umową działową nie wpływa na datę nabycia tej Nieruchomości. Przepis nie uzależnia również zachowania pierwotnej daty nabycia od tego, czy podział był ekwiwalentny, czy towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty ani czy wartość przyznanej nieruchomości mieściła się w wartości udziału przypadającego danemu małżonkowi. W sprawie objętej wnioskiem nie ma zatem podstaw do ustalania nowej daty nabycia choćby dla części Nieruchomości tylko dlatego, że po podziale Wnioskodawczyni została jej jedyną właścicielką.
Gdyby ustawodawca zamierzał uzależnić sposób liczenia terminu od takich elementów rozliczenia, zawarłby odpowiednie zastrzeżenie w art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Takiego zastrzeżenia przepis nie zawiera. 6. Odrębny zakres art. 2 ust. 1 pkt 5 oraz art. 10 ust. 6 ustawy o PIT Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej. Norma ta potwierdza, że samo rozliczenie majątku wspólnego zostało wyłączone z zakresu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT nie rozstrzyga jednak bezpośrednio opodatkowania późniejszej sprzedaży składnika otrzymanego w wyniku podziału. Planowana sprzedaż będzie odrębną czynnością prawną, dokonaną na rzecz przyszłego nabywcy. W odniesieniu do tej czynności należy zastosować art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Rozdzielenie zakresów obu regulacji pozwala uniknąć nieprecyzyjnego twierdzenia, że przyszła sprzedaż jest neutralna wyłącznie dlatego, iż wcześniej doszło do podziału majątku. Neutralność samego podziału wynika z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT.
Brak przychodu z późniejszej sprzedaży wynika natomiast z upływu pięcioletniego terminu, obliczonego na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy od daty nabycia Nieruchomości do majątku wspólnego. Są to dwie różne normy prawne, które w przedstawionym zdarzeniu prowadzą do zgodnych, lecz odrębnych skutków. 7. Nieruchomość gruntowa i posadowiony na niej dom Dla prawidłowego obliczenia terminu należy uwzględnić także cywilnoprawny charakter domu jednorodzinnego posadowionego na działkach. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.
Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności, a także budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że – z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie – do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane.
Opis zdarzenia przyszłego nie wskazuje na istnienie szczególnej podstawy, na której dom miałby stanowić odrębną nieruchomość budynkową. Dom dzieli zatem los prawny gruntu. W przypadku sprzedaży zabudowanej nieruchomości gruntowej nie dochodzi do dwóch niezależnych transakcji: sprzedaży gruntu i sprzedaży odrębnego prawa własności budynku. Przedmiotem zbycia jest nieruchomość gruntowa wraz z jej częściami składowymi.
Z tej przyczyny dla ustalenia daty nabycia zasadnicze znaczenie mają lata, w których działki weszły do majątku wspólnego, czyli 2003 i 2004 r. Wskazana w opisie okoliczność uzyskania w listopadzie 2010 r. milczącej zgody na użytkowanie dokumentuje zakończenie procesu budowlanego i możliwość użytkowania domu, lecz nie przenosi daty nabycia gruntu na rok 2010. Wybudowanie budynku na własnym gruncie nie oznacza nabycia tego gruntu po raz drugi. Nie ma również podstaw, aby do części ceny odpowiadającej wartości budynku stosować inną datę niż do ceny odpowiadającej wartości gruntu, skoro budynek jest częścią składową tej samej nieruchomości.
Niezależnie od powyższego art. 10 ust. 6 ustawy o PIT wprost odnosi się także do nieruchomości wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Dlatego nawet gdyby dla celów ostrożnościowej oceny przyjąć, że rok wybudowania domu powinien być analizowany jako samodzielny punkt odniesienia, wynik podatkowy pozostałby niezmienny. Okres liczony od końca 2010 r. upłynął z końcem 2015 r., a więc na długo przed planowaną sprzedażą. 8. Znaczenie sprzedaży całej Nieruchomości albo jej części Pytanie obejmuje zarówno sprzedaż całej Nieruchomości, jak i jej części.
Art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT wymienia wprost odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości. Sam wybór zakresu przyszłej sprzedaży nie zmienia zatem reguły obliczania terminu. W każdym wypadku należy ustalić, z jakiego nabycia wywodzi się prawo do zbywanego przedmiotu. Jeżeli sprzedaż obejmie całą Nieruchomość objętą księgą wieczystą nr (…), termin należy odnieść do lat nabycia składających się na nią działek. Jeżeli przed sprzedażą zostanie wyodrębniona część Nieruchomości lub sprzedaż obejmie tylko niektóre działki, właściwy będzie rok nabycia konkretnego gruntu do majątku wspólnego: 2003 albo 2004. W każdym z tych wariantów pięć lat już upłynęło.
Późniejszy podział geodezyjny, jeżeli okaże się potrzebny do sprzedaży części gruntu, co do zasady jedynie zmienia oznaczenie i powierzchnię przedmiotu prawa. Nie kreuje prawa własności nabywanego od nowa i nie może sam przez się prowadzić do ponownego rozpoczęcia terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Rozstrzygający pozostaje tytuł i data nabycia gruntu, z którego wydzielona część pochodzi. Niniejsza uwaga służy wyjaśnieniu użytego w pytaniu określenia „część Nieruchomości” i nie zakłada, że konkretny podział geodezyjny został już zaplanowany lub przeprowadzony.
9. Brak podstaw do przyjęcia 2024 r. jako nowej daty nabycia Odmienne stanowisko wymagałoby przyjęcia, że w wyniku częściowego podziału majątku Wnioskodawczyni nabyła w 2024 r. co najmniej część Nieruchomości odpowiadającą prawom byłego małżonka. Taki sposób rozumowania nie może zostać zastosowany do zdarzeń objętych obecnym art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Po pierwsze, pomijałby charakter nabycia do wspólności łącznej. Wnioskodawczyni była współuprawniona do całej Nieruchomości od chwili jej nabycia do majątku wspólnego, a nie jedynie do z góry oznaczonej połowy.
Po drugie, utożsamiałby cywilnoprawne skonkretyzowanie prawa po ustaniu wspólności z nabyciem, mimo że ustawa podatkowa nakazuje odwołać się do wcześniejszego nabycia do majątku wspólnego. Po trzecie, prowadziłby do pominięcia jednoznacznej treści art. 10 ust. 6 ustawy o PIT i w praktyce pozbawiałby ten przepis znaczenia w typowych przypadkach podziału majątku. Nie można też uzasadnić daty 2024 r. samym zwiększeniem zakresu wyłącznego władztwa Wnioskodawczyni nad Nieruchomością. Po podziale może ona samodzielnie rozporządzać całym prawem, podczas gdy wcześniej wykonywanie uprawnień następowało w ramach wspólności małżeńskiej.
Jest to doniosła zmiana w sferze cywilnoprawnej, lecz art. 10 ust. 6 ustawy o PIT wiąże termin z datą nabycia do majątku wspólnego, a nie z datą uzyskania wyłączności w wykonywaniu prawa własności. Przyjęcie daty podziału prowadziłoby ponadto do nierównego traktowania małżonków zależnie od technicznego sposobu zakończenia ich stosunków majątkowych. Małżonek zbywający nieruchomość wspólnie przed podziałem korzystałby z terminu liczonego od pierwotnego nabycia, natomiast małżonek, któremu ten sam składnik przypadł po podziale, miałby rozpoczynać termin ponownie. Art. 10 ust. 6 ustawy o PIT zapobiega właśnie takiemu rezultatowi, nakazując stosować jednolity historyczny punkt odniesienia.
10. Orzecznictwo, interpretacja ogólna i znaczenie zmiany ustawy Przed wejściem w życie art. 10 ust. 6 ustawy o PIT problem daty nabycia nieruchomości po ustaniu wspólności był przedmiotem rozbieżności. Kierunek odpowiadający obecnej regulacji został ukształtowany przede wszystkim przez uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. II FPS 2/17. Uchwała dotyczyła nabycia nieruchomości do majątku wspólnego i skutków śmierci jednego z małżonków, jednak jej zasadnicze znaczenie polegało na uwzględnieniu bezudziałowego charakteru wspólności małżeńskiej przy wykładni pojęcia „nabycie” na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Podejście to zostało następnie odniesione do podziału majątku po ustaniu wspólności. W wyroku z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. II FSK 781/16, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla celów pięcioletniego terminu należy odwołać się do nabycia nieruchomości do majątku wspólnego, a nie do późniejszego podziału.
Ten sam kierunek został zaprezentowany m.in. w wyrokach NSA z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1615/16, z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. II FSK 3541/16, oraz z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. II FSK 2012/15. Wnioski płynące z tego orzecznictwa zostały przedstawione w interpretacji ogólnej Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 23 marca 2021 r., nr DD2.8201.7.2020, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 31 marca 2021 r. pod poz. 31. Interpretacja wyjaśnia, że w przypadku zbycia nieruchomości po ustaniu wspólności pięcioletni okres należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie do majątku wspólnego, a podział majątku nie wyznacza dla tego celu nowej daty nabycia.
Zakres czasowy interpretacji ogólnej trzeba jednak ująć precyzyjnie. Dotyczy ona przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2018 r. Nie stanowi więc bezpośredniej podstawy prawnej oceny sprzedaży planowanej po wejściu w życie art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. W aktualnym stanie prawnym pierwszeństwo ma jednoznaczne brzmienie tego przepisu. Interpretacja ogólna oraz wymienione orzeczenia mają znaczenie pomocnicze i potwierdzające: pokazują, że reguła ustawowa przyjęta od 1 stycznia 2019 r. odpowiada wcześniej ukształtowanemu rozumieniu charakteru nabycia do majątku wspólnego. Takie rozłożenie podstaw argumentacji jest istotne.
Stanowisko Wnioskodawczyni nie jest oparte wyłącznie na orzeczeniach wydanych w dawnym stanie prawnym ani na analogii. Wynika wprost z obowiązującego art. 10 ust. 6 ustawy o PIT. Materiały wcześniejsze jedynie potwierdzają, że odczytanie tego przepisu zgodnie z jego literalnym brzmieniem pozostaje spójne z ugruntowaną oceną natury wspólności majątkowej małżeńskiej.
11. Obliczenie terminu w odniesieniu do poszczególnych dat W odniesieniu do działek ewidencyjnych nr 1 i 2, nabytych do majątku wspólnego w 2003 r., termin rozpoczął bieg z końcem 2003 r. Pięć kolejnych lat upłynęło z końcem 2008 r. Sprzedaż tych działek lub części gruntu z nich pochodzącej dokonana od 1 stycznia 2009 r., poza działalnością gospodarczą, nie mieści się w źródle przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
W odniesieniu do działek ewidencyjnych nr 4 i 5, nabytych do majątku wspólnego w 2004 r., termin rozpoczął bieg z końcem 2004 r. i upłynął z końcem 2009 r. Sprzedaż tych działek lub części gruntu z nich pochodzącej dokonana od 1 stycznia 2010 r., poza działalnością gospodarczą, również nie jest objęta wskazanym źródłem przychodów. W odniesieniu do domu jednorodzinnego zasadnicze pozostają daty nabycia gruntu, ponieważ dom jest jego częścią składową.
Gdyby jednak organ – pomimo cywilnoprawnej zasady superficies solo cedit – uznał za potrzebne odrębne odniesienie się do roku wybudowania domu, wówczas termin liczony od końca 2010 r. upłynąłby z końcem 2015 r. Także ten najpóźniejszy możliwy punkt odniesienia nie pozwala uznać planowanej sprzedaży w 2026 r. lub później za sprzedaż dokonaną przed upływem pięciu lat. Daty z 2024 r. nie wchodzą do powyższego rachunku. Dzień 11 marca 2024 r. oznacza ustanie wspólności ustawowej wskutek zawarcia umowy majątkowej, dzień 13 marca 2024 r. jest datą wyroku rozwodowego, a czynność dokonana w maju 2024 r. doprowadziła do przyznania Nieruchomości Wnioskodawczyni.
Żadne z tych zdarzeń nie jest jednak wskazane w art. 10 ust. 6 ustawy o PIT jako początek pięcioletniego okresu. Od najpóźniejszej daty, którą można brać pod uwagę nawet w ramach wariantu ostrożnościowego, upłynęło już ponad pięć lat. Tym bardziej termin upłynął w odniesieniu do wszystkich działek nabytych w latach 2003 i 2004. Wynik nie zależy więc od tego, czy sprzedaż obejmie całą Nieruchomość, poszczególną działkę, część wydzieloną z jednej z działek czy udział w takim prawie, o ile przedmiot sprzedaży wywodzi się z opisanego nabycia do majątku wspólnego.
12. Skutki podatkowe planowanej sprzedaży Skoro planowana sprzedaż nastąpi po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o PIT, po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu tych przepisów. Brak źródła przychodu oznacza, że nie będzie podstaw do ustalania dochodu jako różnicy pomiędzy przychodem a kosztami jego uzyskania ani do stosowania stawki podatku właściwej dla sprzedaży nieruchomości przed upływem pięcioletniego okresu. Z tej samej przyczyny Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej w celu wyłączenia opodatkowania.
Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dotyczy dochodu, który w pierwszej kolejności podlegałby opodatkowaniu na podstawie przepisów o odpłatnym zbyciu. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym taka podstawa nie powstanie, ponieważ przesłanka czasowa źródła przychodu nie będzie spełniona. Wniosek nie obejmuje skutków, które mogłyby wynikać z uznania sprzedaży za dokonaną w wykonaniu działalności gospodarczej, ani skutków w innych podatkach. Przy założeniu wyraźnie wskazanym w opisie zdarzenia przyszłego - sprzedaży poza działalnością gospodarczą – cała cena uzyskana ze zbycia Nieruchomości albo jej części pozostanie poza zakresem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
13. Konkluzja Planowana sprzedaż całej Nieruchomości albo jej części, jeżeli nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy pięcioletni okres należy liczyć od końca 2003 r. i od końca 2004 r., to jest od końca lat, w których poszczególne działki zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków. Ustanowienie rozdzielności majątkowej, rozwód oraz częściowy podział majątku dokonany w 2024 r. nie rozpoczęły biegu nowego terminu.
Okres pięcioletni upłynął odpowiednio z końcem 2008 r. i z końcem 2009 r. Nawet odrębne, ostrożnościowe odniesienie się do wybudowania domu jednorodzinnego w 2010 r. nie prowadziłoby do innego wyniku, ponieważ termin liczony od końca tego roku upłynął z końcem 2015 r. Planowana sprzedaż nastąpi zatem po upływie ustawowego okresu w każdym z możliwych wariantów oceny przedstawionych we wniosku. W rezultacie Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu ani dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na zasadach właściwych dla sprzedaży dokonanej przed upływem pięciu lat. Skutek ten wynika z niepowstania źródła przychodów, a nie z zastosowania zwolnienia podatkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.; dalej też: ustawa PIT): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy PIT: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie tego czasu – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. Z wniosku wynika, że w czasie trwania wspólności majątkowej małżonkowie nabyli do majątku wspólnego nieruchomość. Nabycie Nieruchomości nastąpiło etapami w 2003 r. i 2004 r. W latach 2006–2010 małżonkowie wybudowali na Nieruchomości wolnostojący dom jednorodzinny. 19 listopada 2010 r. organ nadzoru budowlanego opatrzył zawiadomienie adnotacją potwierdzającą, że nie zgłoszono sprzeciwu do użytkowania budynku.
11 marca 2024 r., w toku postępowania rozwodowego, małżonkowie zawarli umowę ustanawiającą rozdzielność majątkową – ustała wspólność ustawowa. 13 marca 2024 r. małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód. 8 maja 2024 r. A.A. i B.B. zawarli przed notariuszem umowę częściowego podziału majątku wspólnego. Na podstawie tej umowy Nieruchomość została przyznana w całości Wnioskodawczyni, która stała się jej jedyną właścicielką. Wnioskodawczyni zamierza odpłatnie zbyć Nieruchomość.
Pani wątpliwości dotyczą tego, czy planowane odpłatne zbycie przez Panią – poza wykonywaniem działalności gospodarczej – całej Nieruchomości albo jej części będzie stanowiło źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, czy też, na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy, pięcioletni okres należy liczyć od końca lat, w których Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio od końca 2003 r. i 2004 r., wskutek czego planowana sprzedaż nie będzie stanowiła takiego źródła przychodu.
Podkreśla Pani, że przedmiotem wniosku nie jest ocena, czy sprzedaż będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, lecz ustalenie początku i upływu pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, z uwzględnieniem art. 10 ust. 6 tej ustawy. Pani zdaniem planowane odpłatne zbycie całej Nieruchomości albo jej części, dokonane poza wykonywaniem działalności gospodarczej, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
W tym miejscu należy wskazać również, że jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy PIT: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego.
Biorąc pod uwagę, że nieruchomość została nabyta przez Panią w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami. Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Z kolei, jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna (bezudziałowa).
Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Według art. 43 ww. Kodeksu: § 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. § 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku.
Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji. § 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym. W myśl art. 47 § 1 cyt. Kodeksu: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Stosownie natomiast do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3. Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania. Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 Kodeksu cywilnego – podział ten nie jest obowiązkowy.
Zgodnie z tym przepisem: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Tak więc w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków, nieruchomości, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy PIT).
Przechodząc zatem na grunt rozpatrywanej sprawy wskazuję, że datą nabycia przez Panią nieruchomości (nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym), pomimo ustania wspólności majątkowej małżeńskiej, jest data nabycia tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. w zależności od części – 2003 r. i 2004 r. Zatem z okoliczności sprawy wynika, że omawiany okres 5 lat już upłynął.
Podsumowując, planowane odpłatne zbycie całej Nieruchomości albo jej części nie będzie stanowiło źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, ponieważ na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy, pięcioletni okres należy liczyć od końca lat, w których Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków, tj. odpowiednio od końca 2003 r. i 2004 r. Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pytanie przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku.
Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Wskazać należy, że powołane we wniosku wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.