Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 października 2021 r. wpłynął wniosek Pana o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia współczynnika procentowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opodatkowania w Polsce dochodów Wnioskodawcy ze zbycia udziałów w Polskiej Spółce. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem Wielkiej Brytanii, będącym rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca posiada udziały w spółce brytyjskiej (typu limited liability company) posiadającej osobowość prawną (Spółka A), która z kolei jest jedynym (100%) wspólnikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka B), będącej rezydentem podatkowym w Polsce. Obecnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż udziałów w Spółce B na rzecz innej niepowiązanej z nią spółki (spółka C), będącej rezydentem podatkowym w Polsce.
Spółka A posiada status spółki holdingowej i na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów, jej aktywa będą obejmowały wyłącznie udziały w Spółce B, należności z tytułu udzielonych pożyczek oraz środki pieniężne, przy czym udziały w Spółce B stanowić będą mniej niż 50% wartości bilansowej aktywów Spółki A. Na aktywa Spółki B na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów składać się będą m.in.: - aktywa trwałe, w tym: § rzeczowe aktywa trwałe w postaci: Ø nieruchomości położonych na terytorium Polski, które na gruncie polskiego prawa cywilnego stanowią własność spółki C, w skład których wchodzą grunty rolne oraz budynki i budowle związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością wytwórczą w rolnictwie, Ø ruchomości, w tym urządzenia techniczne i maszyny, środki transportu, inne środki trwałe oraz środki trwałe w budowie, § inwestycje długoterminowe, - aktywa obrotowe, w tym: § zapasy, na które składają się materiały, półprodukty i produkty w toku (zasiewy i wartość prac agrotechnicznych) oraz towary, § należności krótkoterminowe, § inwestycje krótkoterminowe.
Wartość nieruchomości będących własnością spółki B, wynikająca z bilansu, będzie - na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów - niższa niż 50% wartości bilansowej sumy aktywów tej spółki. Podobnie te proporcje będą wyglądać na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym dojdzie do sprzedaży udziałów w spółce A przez Wnioskodawcę, tj. wartość nieruchomości będzie niższa niż 50% wartości bilansowej wszystkich aktywów spółki B. Wartość ta będzie zarazem znacząco niższa, niż 10.000.000 zł.
Należy dodać, że działalność Spółki B ogranicza się wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej i w roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym dojdzie do planowanej sprzedaży Spółka B nie osiągnie innych przychodów niż z tytułu tej działalności, w tym w szczególności przychodów z najmu, dzierżawy, leasingu bądź przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości.
Ponadto, spółka B, na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów, nie będzie posiadała innych praw do nieruchomości, w tym nie będzie stroną umowy leasingu finansowego, której przedmiotem są nieruchomości położone w Polsce, ani nie będzie posiadała: - udziałów (akcji) spółek, - ogółu praw i obowiązków w spółkach niebędących osobami prawnymi lub - tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, - posiadających nieruchomości położone w Polsce (lub prawa do takich nieruchomości).
Pytanie
W jaki sposób Wnioskodawca powinien obliczyć współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawy o PIT), w przypadku przewidywanej sprzedaży udziałów w spółce A? Jeśli współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 2c ustawy o PIT, którego sposób obliczenia jest przedmiotem pytania nr 1, będzie dla spółki A niższy niż 50%, czy sprzedaż udziałów tej spółki przez Spółkę A nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku planowanej sprzedaży udziałów w brytyjskiej spółce A. współczynnik procentowy o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 2c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) , Spółka powinna obliczyć jako proporcję: bieżącej wartości księgowej nieruchomości (w rozumieniu polskiego prawa cywilnego) położonych na terytorium Polski będących własnością polskiej spółki B oraz jej praw do takich nieruchomości, w stosunku do: bieżącej wartości księgowej wszystkich aktywów polskiej spółki B, powiększonych o aktywa spółki A (inne niż udziały w spółce B), ujawnionych w ich księgach rachunkowych, zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi te spółki zależne, na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia (sprzedaży) udziałów spółki A przez Wnioskodawcę, wynikających ze sprawozdania finansowego albo z zestawienia obrotów i sald, jeżeli spółki nie będą sporządzały sprawozdania finansowego na ten dzień.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Z kolei, art. 3 ust. 2a ustawy o PIT stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Wskazane przepisy ustanawiają odpowiednio zasady nieograniczonego oraz ograniczonego obowiązku podatkowego.
Wnioskodawca - nie posiada miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a zatem podlega w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tj. tylko od dochodów, które osiąga na terytorium Polski.
Zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 6 ustawy o PIT, za dochód (przychód) osiągany na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez nierezydentów uważa się w szczególności dochody (przychody) osiągane z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw, w których co najmniej 50% wartości aktywów (dalej: "Współczynnik"), bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości.
Z kolei z art. 3 ust. 2c ustawy o PIT wynika, że wartość aktywów o której mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 ustawy o PIT, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania.
Powyższa regulacja stanowi tzw. klauzulę nieruchomościową, która funkcjonuje również na gruncie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę, w tym również Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy orzecznictwo organów podatkowych dotyczące tzw. klauzuli nieruchomościowej wydane na gruncie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, należy odpowiednio stosować przy interpretacji ww. przepisów ustawy o PIT.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że aby prawidłowo wyliczyć Współczynnik, należy w pierwszej kolejności zinterpretować pojęcia użyte w art. 3 ust 2b pkt 6 oraz art 3 ust 2c tj. (i) aktywa oraz (ii) nieruchomości i praw do nieruchomości. Ustawa o PIT nie zawiera autonomicznej definicji aktywów, niemniej jednak w art. 5a pkt 2 w zakresie definicji składników majątkowych odnosi się do pojęcia aktywów w rozumieniu ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.) - dalej UoR).
Na podstawie zaś art. 3 ust. 1 pkt 12 UoR przez aktywa należy rozumieć kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Kierując się dyrektywami wykładni systemowej oraz funkcjonalnej, które zakładają wewnętrzną spójność aktu prawnego należy uznać, iż na potrzeby ustalenia definicji pojęcia aktywów, w kontekście art. 3 ust. 2b pkt 6 ustawy o PIT. należy kierować się definicją zawartą w UoR.
W konsekwencji, w celu wyliczenia Współczynnika Wnioskodawca w mianowniku powinien przyjąć wartość wszystkich aktywów polskiej spółki B. powiększonej wszakże o wartość innych niż udziały w spółce B aktywów spółki A. Jeśli idzie o drugie z pojęć istotnych z puntu widzenia wyliczenia Współczynnika, to należy mieć na uwadze, ze ustawa o PIT nie definiuje w żaden sposób pojęcia nieruchomości. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy - w zakresie rozumienia tego pojęcia - należy odwołać się do definicji prawa cywilnego. Zgodnie z art 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz.
U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.) - dalej: "k.c.", nieruchomości to części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Spółka pragnie wskazać, iż organy podatkowe przychylają się do takiej interpretacji. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2014 r. (sygn.
IPPB5/423-477/14-3/PS) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zaaprobował wykładnię pojęcia majątku nieruchomego (nieruchomości) w świetle k.c.. na potrzeby zastosowania klauzuli nieruchomościowej na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Mając na uwadze, iż znowelizowany art. 3 ust 2b pkt 6 ustawy o PIT stanowi na gruncie prawa krajowego odpowiednik tzw. klauzuli nieruchomościowej z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przy definiowaniu pojęcia "nieruchomości", użytego w art 3 ust 2b pkt 6 ustawy o PIT należy kierować się definicją legalną, o której mowa w art. 46 k.c„ co znajduje uzasadnienie w przywołanej interpretacji indywidualnej.
Również pojęcie "prawa do nieruchomości", którym posłużył się ustawodawca w art. 3 ust 2b pkt 6. nie zostało zdefiniowane w ustawie o PIT. W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy poprzez "prawa do nieruchomości" należy rozumieć inne niż własność prawa majątkowe do nieruchomości, pod warunkiem że prawa te stanowią mienie w rozumieniu polskiego prawa cywilnego (tak również w powołanej powyżej interpretacji). Niemniej w przypadku przedmiotowej sprawy kwestia ta nie ma istotnego znaczenia, albowiem tak polska spółka B. jak i brytyjska spółka A, nie posiadają innych niż własność praw rzeczowych (majątkowych) do nieruchomości.
Natomiast poprzez pośrednie posiadanie nieruchomości lub praw do nieruchomości o którym mowa w art. 3 ust 2b pkt 6 ustawy o PIT. rozumie się posiadanie udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub jednostek uczestnictwa w podmiotach, które bezpośrednio posiadają nieruchomości lub prawa do nieruchomości Jak zaznaczył Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego, taka sytuacja nie odnosi się ani do brytyjskiej spółki A. ani do polskiej spółki B. gdyż żadna z tych spółek takowych praw nie posiada.
W praktyce i literaturze fachowej przyjmuje się. że przy określaniu udziału majątku nieruchomego w aktywach ogółem jako podstawę obliczeń przyjmuje się dane bilansowe obejmujące następujące pozycje bilansowe: grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu), budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynieni lądowej i wodnej, środki trwałe w budowie związane z nieruchomościami (M. Jamroży, A. Cloer (red.). Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, Warszawa 2007, s. 284). Do określenia tego udziału nie należy uwzględniać pozycji urządzenia techniczne i maszyny wykazywanej w bilansie. Należy zatem oprzeć wycenę o wartości liczbowe wynikające z bilansu księgowego.
Takie podejście jest zgodne również ze stanowiskiem polskiej doktryny prawa podatkowego: J. Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wydawnictwo C.H. Beck. Warszawa 2000: (...) punktem wyjścia dla tego rodzaju rozstrzygnięcia (odnośnie ustalenia czy mienie spółki składa się głównie z majątku nieruchomego - przyp. Wnioskodawców) powinno być zawsze ustalenie wielkości majątku nieruchomego położonego na terytorium danego państwa, w całym majątku spółki. Ustalenia tego dokonujemy w oparciu o dane bilansowe; M. Krawczyk (w:) red. M. Jamroży. A. Cloer. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck.
Warszawa 2007: Podstawą obliczeń tego udziału są dane bilansowe, niezależnie od przyjętej metody wyceny. Do pozycji aktywów, uwzględnianych w obliczeniach, należą wartość budynków i budowli, środków trwałych w budowie, inwestycji długoterminowych w nieruchomości. Mając na uwadze powyższe.
Wnioskodawca jest zdania, że dla celów obliczenia Współczynnika powinien określić wartość nieruchomości będących własnością polskiej spółki B oraz wartość wszystkich aktywów spółki B oraz spółki A (z wyłączeniem wszakże wartości udziałów w spółce B) na podstawie ich bieżącej wartości księgowej, (tj. wartości określonych w księgach rachunkowych na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc sprzedaży udziałów spółki A przez Wnioskodawcę na rzecz spółki C). Potwierdzeniem w tym zakresie stanowiska Wnioskodawcy są interpretacje wydawane przez organy podatkowe.
Tytułem przykładu można tu wymienić: - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej lnformacji Skarbowej z 28.02.2020 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.529.2019.1.SP. - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26.04.2017 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.8.2017.1.AJ, - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej lnformacji Skarbowej z 27.06.2017 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.122.2017.1.AJ. - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22.02.2014 r. Nr IPPB5/423-603/14-3/AJ. - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 28.02.2013 r. Nr ILPB4/423-405/12- 2/MC.
W świetle powyższego, w opinii Wnioskodawcy, w przypadku przewidywanego zbycia udziałów polskiej spółki zależnej B. współczynnik procentowy o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 oraz w art. 3 ust. 2c ustawy o PIT, powinien zostać obliczony z uwzględnieniem następującej proporcji bieżąca wartość księgowa nieruchomości (w rozumieniu polskiego prawa cywilnego) położonych na terytorium Polski będących własnością polskiej spółki B oraz posiadanych przez tę spółkę praw do takich nieruchomości. w stosunku do: bieżącej wartość księgowej wszystkich aktywów polskiej spółki zależnej B. powiększonych o aktywa spółki zależnej A (inne niż udziały w spółce B). ujawnionych w ich księgach rachunkowych, zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi te spółki zależne, na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia (sprzedaży) udziałów spółki A przez Wnioskodawcę, wynikających ze sprawozdania finansowego albo z zestawienia obrotów i sald, jeżeli spółki nie będą sporządzały sprawozdania finansowego na ten dzień.
Ad. 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jeśli współczynnik procentowy, o którym mowa w art 3 ust. 2b pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 2c ustawy o PIT. którego sposób obliczenia jest przedmiotem pytania nr 1. będzie niższy niż 50%. to zbycie udziałów w brytyjskiej spółce A przez Wnioskodawcę nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce, na podstawie art 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Z literalnego brzmienia art. 3 ust 2a i 2b ustawy o PIT wynika, że podatnik niebędący rezydentem podatkowym w Polsce, jest zobowiązany do rozpoznania dochodu (przychodu) w Polsce z tytułu zbycia udziałów w zagranicznej spółce, będącej osobą prawną, tylko w sytuacji gdy zostanie przekroczony Współczynnik, o którym mowa w art 3 ust. 2b pkt 6. Udziały w brytyjskiej spółce A, nie stanowią bowiem papierów wartościowych ani pochodnych instrumentów finansowych, więc nie miałby do nich zastosowania art. 3 ust. 2b pkt 5 ustawy o PIT.
Sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w spółce A na rzecz spółki C nie będzie również działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w art 3 ust. 2b pkt 3. Ponadto, przychody ze zbycia udziałów podmiotowi trzeciemu nie są przychodami z tytułów o których mowa w art. 3 ust. 2b pkt 7. na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2d. Wreszcie brytyjska Spółka A nie posiada statusu spółki nieruchomościowej, o której mowa w art. 3 ust 2b pkt 6a ustawy o PIT.
Na marginesie należy wskazać, że takiego statusu nie posiada również polska Spółka C. gdyż: - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym dojdzie do sprzedaży udziałów w spółce B przez spółkę A. wartość bilansowa nieruchomości spółki C będzie niższa niż 50% wartości bilansowej wszystkich aktywów spółki C. a zarazem będzie niższa, niż 10.000.000 zł. - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym dojdzie do sprzedaży udziałów w spółce B przez spółkę A. udział przychodów spółki C z tytułów wymienionych w art. 5a pkt 49 pkt lit b) w ogóle przychodów, nie przekroczy progu 60%.
Zdaniem Wnioskodawcy, wnioskując na bazie powyższej regulacji a contrario należy przyjąć, że w takiej sytuacji jak rozpatrywana, jeżeli Współczynnik nie przekroczy 50%, podatnik podlegający w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu nie podlega opodatkowaniu w Polsce w związku z uzyskaniem dochodu ze zbycia własności udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze szczegółowy charakter przepisu art. 3 ust. 2b pkt 6 ustawy o PIT. przyjęcie, że przychody ze zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością mogą podlegać opodatkowaniu również w sytuacji, gdy Współczynnik wynosi poniżej 50% (a jednocześnie przychody te nie wchodzą w zakres pozostałych kategorii wymienionych w art. 3 ust. 3). kłóciłoby się z wykładnią celowościową w oparciu o zasadę racjonalnego ustawodawcy, ponieważ przy przyjęciu takiej wykładni określenie przedmiotowego Współczynnika byłoby zbędne.
Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, jeśli Współczynnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2b pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 2c ustawy o PIT. obliczony w sposób przedstawiony w stanowisku Wnioskodawcy dotyczącym pytania nr 1, będzie niższy niż 50%. zbycie udziałów w brytyjskiej spółce A przez Wnioskodawcę nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce, na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym czy zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach są one wiążące.
Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).
Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: sytuacja Pana musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).