Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 20
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 27 października 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.861.2026.1.JM

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaW zakresie skutków podatkowych częściowego zwolnienia studenta z opłat za studia.

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: nieprawidłowe - w zakresie skutków podatkowych z tytułu korzystania z (...) i (...), gdy opłaty za studia będą ponoszone przez pracownika, prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…), zwana w dalszej części wniosku „Uczelnia” lub „Wnioskodawca”, jest niepubliczną uczelnią wyższą wpisaną do ewidencji uczelni niepublicznych prowadzonej przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego pod nr 17. Uczelnia działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z § 73 ust. 3 statutu Uczelni, wysokość i zasady pobierania opłat za studia, studia doktoranckie, studia podyplomowe i inne formy kształcenia oraz warunki zwolnienia z opłat określa Rektor.

Na podstawie § 73 ust. 3 statutu Uczelni, Rektor wydał zarządzenie nr (...) - 2025/2026 z dnia 28 maja 2026 r. w sprawie opłat za studia podyplomowe rozpoczynające się w roku akademickim 2026/2026 (dalej jako: „Zarządzenie”). Zgodnie z § 5 ust. 7 Zarządzenia, Dziekan (...) albo (...) i jakości może ustalać dodatkowe ulgi w opłatach za studia podyplomowe. Zgodnie z § 5 ust. 8 Zarządzenia, Dziekan (...) i jakości może ustalać na studia podyplomowe zniżkę (…).

Uczelnia, poprzez działanie Rektora umocowane w § 5 ust. 7 i 8 Zarządzenia, planuje udzielać następujących ulg w opłatach za studia (inne niż studia podyplomowe oraz inne niż studia na kierunku (...)): 1. ulga w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości od 20% do 90% opłaty dla uczestników studiów podyplomowych będących pracownikami podmiotu gospodarczego, z którym Uczelnia w zawartej umowie określi wartość procentową ulgi oraz liczbę pracowników tego podmiotu, którzy mogą podjąć studia z wykorzystaniem ulgi (w dalszej części wniosku ulga ta będzie zwana: „…”).

Ulga ta realizowana będzie w ten sposób, że: a) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez ten podmiot gospodarczy, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni, przez podmiot gospodarczy, którego pracownicy będą uczestnikami studiów podyplomowych na Uczelni, będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; b) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez pracownika, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni przez pracownika będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; 2. ulga w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości od 5% do 15% dla uczestników studiów podyplomowych będących pracownikami podmiotu gospodarczego, któremu Uczelnia zaoferuje ulgę określoną procentowo dla każdego pracownika tego podmiotu, który rozpocznie studia na Uczelni.

Oferta w zakresie przyznania tej ulgi będzie oferowana przez Uczelnię do podmiotu gospodarczego w formie ustnej lub pisemnej (w dalszej części wniosku ulga ta będzie zwana: „…”).

Ulga ta będzie realizowana w ten sposób, że: a) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez ten podmiot gospodarczy, wtedy opłata za studia wpłacana, przez podmiot gospodarczy na rachunek Uczelni, którego pracownicy będą uczestnikami studiów podyplomowych na Uczelni, będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; b) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez pracownika, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni przez pracownika będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; 3. ulga w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości do 15% w przypadku wniesienia opłaty za każdy semestr studiów przed terminem wskazanym w regulaminie opłat za studia.

Ulga ta nie może być łączona z ulgami wskazanymi powyżej. Oferta w zakresie przyznania tej ulgi będzie ogłoszona na stronie internetowej Uczelni. Ulga ta będzie realizowana w ten sposób, że uczestnik studiów podyplomowych, który wniesie opłatę za dany semestr studiów przed terminem określonym w regulaminie może pomniejszyć tę opłatę o procentowo określoną ulgę (w dalszej części wniosku ulga ta będzie zwana: „…”).

Zgodnie z § 5 ust. 4 Zarządzenia, podmiotom kierującym pracowników na studia podyplomowe przysługują następujące zniżki w opłatach: 1) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 3 do 5 pracowników na dowolne studia podyplomowe - zniżka 5% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 2) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 6 do 9 pracowników na dowolne studia podyplomowe - zniżka 7% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 3) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 10 pracowników na studia podyplomowe - zniżka 10% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 4) w przypadku zgłoszenia w danym roku akademickim powyżej 5 pracowników - zniżka 10% od opłaty podstawowej za studnia podyplomowe na szóstą i każdą następną osobę.

W każdym z powyższych wariantów, opłata za studia wpłacana jest na rachunek Uczelni przez podmiot gospodarczy, którego pracownicy będą uczestnikami studiów podyplomowych, zwanymi w dalszej części wniosku „Studentami”, w Uczelni, po pomniejszeniu o procentową wartość ulgi (w dalszej części wniosku ulga ta będzie zwana: „…”). Tak realizowana (...) nie jest skierowana do samych studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) i to nie studenci są jej beneficjentami. Ulga ta skierowana jest wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od liczby jednocześnie zapisanych osób (pracowników) na studia.

Pytania

1) Czy po stronie Uczelni powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…)?

2) Czy po stronie Uczelni powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…)?

3) Czy po stronie Uczelni powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…)?

4) Czy po stronie Uczelni powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…)?

Państwa stanowisko w sprawie

Własne stanowisko odnośnie pytania pierwszego: (…) realizowana będzie w ten sposób, że: a) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez ten podmiot gospodarczy, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni, przez podmiot gospodarczy, którego pracownicy będą studentami Uczelni, będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; b) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez pracownika, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni przez pracownika będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi; W przypadku realizacji (…) w sposób opisany w pkt a), ulga ta jest realizowana w ten sposób, że pracodawca (podmiot gospodarczy) opłaca czesne za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) na rachunek Uczelni.

Tak realizowana (…) nie jest skierowana do samych studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) i to nie studenci są jej beneficjentami. Ulga ta skierowana jest wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od ustaleń poczynionych przez Uczelnię oraz pracodawcę (podmiot gospodarczy). Oznacza to, że beneficjentami (…) są wyłącznie pracodawcy (podmioty gospodarcze), a nie ich pracownicy, czyli studenci, którzy będą studiować na Uczelni.

W relacji prawnej pomiędzy studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) a Uczelnią nie można mówić o jakiejkolwiek korzyści po stronie studenta związanej z (…), ponieważ student (pracownik podmiotu gospodarczego) nie wnosi w ogóle żadnych opłat na rzecz Uczelni z tytułu studiów, w szczególności pomniejszonych o wartość (…), ponieważ nie ma takiego obowiązku.

Opłaty za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) ponosi wyłącznie pracodawca (podmiot gospodarczy), zatem wyłącznie w relacji prawnej pomiędzy pracodawcą (podmiotem gospodarczym) a studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) powstaje sytuacja, w której student (pracownik podmiotu gospodarczego) uzyskuje ewentualny przychód w postaci świadczenia pracodawcy polegającego na wnoszeniu opłat za studia pracownika.

Obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z ponoszeniem przez podmiot gospodarczy (pracodawcę) kosztów studiów pracownika może dotyczyć wyłącznie tego podmiotu gospodarczego (pracodawcy studenta), co jednak nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów będących pracownikami podmiotów gospodarczych, które będą korzystać z (…). W przypadku realizacji (…) w sposób opisany w pkt b), ulga ta jest realizowana w ten sposób, że to nie pracodawca (podmiot gospodarczy) opłaca czesne za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) na rachunek Uczelni, tylko opłaty są wnoszone przez samego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego).

Student (pracownik podmiotu gospodarczego) wnosząc opłaty za studia w przypadku opisanym powyżej w pkt b) wnosi te opłaty w wysokości wynikającej z (…), zatem beneficjentem (…) jest w tych przypadkach student (pracownik podmiotu gospodarczego). Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c tej ustawy oraz dochodów od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W art. 11 ust. 2a Ustawy PIT, wskazano w jaki sposób ustala się wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w art. 11 ust. 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Korzystanie przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…) nie spowoduje przekazania przez Uczelnię jakichkolwiek kwot pieniężnych na rzecz tych studentów. Korzystanie przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…) będzie skutkować po stronie studentów z tym, że z tytułu uczestnictwa w studiach prowadzonych przez Uczelnię opłaty ponoszone przez tych studentów będą niższe. Przenosząc powyższe na grunt przepisów Ustawy PIT, studenci w związku z korzystaniem z (…) uzyskają „świadczenie częściowo odpłatne”, ponieważ Uczelnia będzie pobierać od takiego studenta tylko część opłat za studia (ulga dla studenta obejmować będzie określony procent opłaty za studia).

Na tym etapie można zatem stwierdzić, że z tytułu korzystania przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…), studenci uzyskają świadczenie częściowo odpłatne będące potencjalnie przychodem, w wysokości różnicy pomiędzy opłatą za dany kierunek studiów stosowaną przez Uczelnię wobec innych studentów oraz opłatą ponoszoną przez tego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) w związku z korzystaniem przez tego studenta z (…). Należy rozstrzygnąć do jakiego źródła przychodów należy zaliczyć wskazany powyżej potencjalny przychód z tytułu świadczeń częściowo odpłatnych.

Źródłem przychodów dla studentów w przedmiotowej sprawie nie będą źródła wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 Ustawy PIT, a wyłącznie źródło wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy PIT - „inne źródła”. Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i wskazuje wyłącznie przykładowe kategorie stanowiące przychód.

Zgodnie natomiast z art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT (przychody z innych źródeł), z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c Ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informacje według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania.

Zatem na tym etapie można by stwierdzić, że Uczelnia ma obowiązek sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (formularz PIT-11) i przesłać ją studentowi (pracownikowi podmiotu gospodarczego) korzystającemu z (…) oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania tego studenta wykonuje swoje zadania, gdyż student ten, korzystając z (…) uzyska, potencjalnie, przychód z innych źródeł.

Jednakże należy w tym miejscu odnieść się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego (dalej jako: „TK”) z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, który dotyczył „innych nieodpłatnych świadczeń” a tym samym, w związku z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT również świadczeń częściowo odpłatnych. Jak już bowiem wskazano powyżej, zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalonych dla innych nieodpłatnych świadczeń (czyli według zasad określonych w art. 11 ust. 2 Ustawy PIT), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Mimo, że wspomniany wyrok TK odnosił się do innych nieodpłatnych świadczeń w zakresie świadczeń pracowniczych, sformułowane w nim tezy maja charakter uniwersalny i w związku z tym odnoszą się do świadczeń studentów, które studenci mogą uzyskać w związku z wykorzystaniem (…).

W wyroku tym TK stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, uznane mogą być świadczenia, które łącznie spełniają następujące przesłanki: a) świadczenia te zostały spełnione za zgoda pracownika (pracownik skorzystał z tych świadczeń w pełni dobrowolnie), b) świadczenia zostały spełnione w interesie pracownika, a nie w interesie pracodawcy oraz przyniosły pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który pracownik musiałby ponieść, c) świadczenia są źródłem korzyści, która jest wymierna (przykładowo w postaci zaoszczędzenia przez pracownika wydatku) i przypisana indywidualnemu pracownikowi (co oznacza, że korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Odnośnie pierwszej przesłanki, TK wskazał, że inne nieodpłatne świadczenia na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w rozumieniu przepisów Ustawy PIT, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez pracownika wydatków, przy czym ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia zaoferowanego pracownikowi przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda pracownika na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie, z perspektywy jego sytuacji (zawodowej, życiowej, rodzinnej), jest celowe i przydatne, leży ono w interesie pracownika.

Oznacza to, że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy, pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie przez pracownika wydatku. W zakresie drugiej przesłanki, TK wskazał, że dla oceny, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowiło ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść) pracownika, którego efekt jest uchwytny w majątku pracownika.

Co ważne, TK podkreślił, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu, wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których skutkiem jest niezwiązane z kosztami lub inna forma ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Aby wartość świadczenia uzyskanego przez pracownika od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa w jednej z dwóch postaci: a) powiększenia aktywów pracownika, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo b) zaoszczędzenia przez pracownika wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi.

W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie Ustawy PIT jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Odnośnie trzeciej przesłanki, TK wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę (beneficjenta świadczenia).

W sytuacji, gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to miedzy innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca wie, kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, którą każdy będzie pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadającą indywidualnie na każdego przewożonego pracownika.

Z drugiej strony TK wskazał jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści), sytuacje, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (szkoleniu) dobrowolnie, po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie spotkanie (konferencja) organizowane przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.

Jak wskazał TK, „udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż – pomijając w tym miejscu kryterium uniknięcia wydatku (por. pkt. 3.4.7. uzasadnienia) – nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierna korzyść”. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Uczelnia planuje przyznać określoną procentowo ulgę w opłatach za studia - (…) na warunkach, które zostaną określone w umowie jaka zostanie zawarta pomiędzy Uczelnią a podmiotem gospodarczym, którego pracownicy zostaną studentami Uczelni.

Kryterium jakie muszą spełnić studenci (pracownicy podmiotu gospodarczego, który podpisze z Uczelnią umowę, gdzie określona będzie (…) w zakresie jej wysokości oraz liczby pracowników podmiotu gospodarczego) aby dokonując opłat za studia z wykorzystaniem (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b) jest pozostawanie w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym oraz zgoda tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z tej ulgi. W gestii podmiotu gospodarczego (pracodawcy) pozostaje wybór pracowników, którzy rozpoczynając studia na Uczelni będą mogli korzystać z (…).

Pozwala to stwierdzić, że świadczenie Uczelni na rzecz studentów (pracowników podmiotu gospodarczego, który podpisze z Uczelnią umowę, gdzie określona będzie (…) w zakresie jej wysokości oraz liczby pracowników podmiotu gospodarczego) mające charakter świadczenia częściowo odpłatnego będzie skierowane do wszystkich osób, które spełnia kryterium w postaci pozostawania w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym (pracodawca, który podpisze umowę z Uczelnią dotycząca…) oraz zgody tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z (…).

Innymi słowy, świadczenie to będzie dostępne w sposób ogólny, będzie skierowane do nieokreślonego kręgu odbiorców, o ile odbiorcy (…), czyli studenci spełnia warunek w postaci pozostawania w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym (pracodawca, który podpisze umowę z Uczelnią dotyczącą (…)) oraz zgody tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z (…). (…) nie ma zatem indywidualnego charakteru.

W związku z tym, w stosunku do (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b), która ma zostać wprowadzona przez Uczelnię, nie jest spełniona trzecia z przesłanek wskazanych w wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (sygn. akt K 7/13), mianowicie nie jest spełniony warunek, że korzyść jaką uzyska student korzystając z ulgi „nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów”. W związku z powyższym, planowana (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b), która ma zostać wprowadzona przez Uczelnię nie stanowi świadczenia częściowo odpłatnego, o którym mowa jest w art. 11 ust. 2b Ustawy PIT.

Tym samym, po stronie studentów, (pracowników podmiotu gospodarczego, który podpisze umowę z Uczelnią dotyczącą (…)), którzy będą korzystać z tej ulgi nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, o którym mowa jest w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT.

W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek, określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów (pracowników podmiotu gospodarczego, który podpisze umowę z Uczelnią dotyczącą (…)) z tytułu korzystania przez z nich z (…) oraz dla urzędów skarbowych, przy pomocy którego naczelnicy urzędów skarbowych właściwych według miejsca zamieszkania tych studentów wykonują swoje zadania.

Zatem, odpowiadając na pytanie pierwsze zawarte we wniosku, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…).

Własne stanowisko odnośnie pytania drugiego: (…) realizowana będzie w ten sposób, że: a) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez ten podmiot gospodarczy, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni, przez podmiot gospodarczy, którego pracownicy będą studentami Uczelni, będzie pomniejszana o procentowa wartość ulgi; b) opłaty za studia pracownika tego podmiotu będą ponoszone przez pracownika, wtedy opłata za studia wpłacana na rachunek Uczelni przez pracownika będzie pomniejszana o procentową wartość ulgi.

W przypadku realizacji (…) w sposób opisany w pkt a), ulga ta jest realizowana w ten sposób, że pracodawca (podmiot gospodarczy) opłaca czesne za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) na rachunek Uczelni. Tak realizowana (…) nie jest skierowana do samych studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) i to nie studenci są jej beneficjentami. Ulga ta skierowana jest wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od oferty przedstawionej przez Uczelnię temu pracodawcy (podmiotowi gospodarczemu) w formie ustnej lub pisemnej.

Oznacza to, że beneficjentami (…) są wyłącznie pracodawcy (podmioty gospodarcze), a nie ich pracownicy, czyli studenci, którzy będą studiować na Uczelni. W relacji prawnej pomiędzy studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) a Uczelnią nie można mówić o jakiejkolwiek korzyści po stronie studenta związanej z (…), ponieważ student (pracownik podmiotu gospodarczego) nie wnosi w ogóle żadnych opłat na rzecz Uczelni z tytułu studiów, w szczególności pomniejszonych o wartość (…), ponieważ nie ma takiego obowiązku.

Opłaty za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) ponosi wyłącznie pracodawca (podmiot gospodarczy), zatem wyłącznie w relacji prawnej pomiędzy pracodawca (podmiotem gospodarczym) a studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) powstaje sytuacja, w której student (pracownik podmiotu gospodarczego) uzyskuje ewentualny przychód w postaci świadczenia pracodawcy polegającego na wnoszeniu opłat za studia pracownika.

Obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącego pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z ponoszeniem przez podmiot gospodarczy (pracodawcę) kosztów studiów pracownika może dotyczyć wyłącznie tego podmiotu gospodarczego (pracodawcy studenta), co jednak nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek, określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów będących pracownikami podmiotów gospodarczych, które będą korzystać z (…). W przypadku realizacji (…) w sposób opisany w pkt b), ulga ta jest realizowana w ten sposób, że to nie pracodawca (podmiot gospodarczy) opłaca czesne za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) na rachunek Uczelni tylko opłaty są wnoszone przez samego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego).

Student (pracownik podmiotu gospodarczego) wnosząc opłaty za studia w przypadku opisanym powyżej w pkt b) wnosi te opłaty w wysokości wynikającej z (…), zatem beneficjentem (…) jest w tych przypadkach student (pracownik podmiotu gospodarczego). Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c tej ustawy oraz dochodów od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W art. 11 ust. 2a Ustawy PIT, wskazano w jaki sposób ustala się wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w art. 11 ust. 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Korzystanie przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…) nie spowoduje przekazania przez Uczelnię jakichkolwiek kwot pieniężnych na rzecz tych studentów. Korzystanie przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…) będzie skutkować po stronie studentów, tym, że z tytułu uczestnictwa w studiach prowadzonych przez Uczelnię opłaty ponoszone przez tych studentów będą niższe. Przenosząc powyższe na grunt przepisów Ustawy PIT, studenci w związku z korzystaniem z (…) uzyskają „świadczenia częściowo odpłatne”, ponieważ Uczelnia będzie pobierać od takiego studenta tylko część opłat za studia (ulga dla studenta obejmować będzie określony procent opłaty za studia).

Na tym etapie można zatem stwierdzić, że z tytułu korzystania przez studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) z (…), studenci uzyskają świadczenie częściowo odpłatne będące potencjalnie przychodem, w wysokości różnicy pomiędzy opłatą za dany kierunek studiów stosowaną przez Uczelnię wobec innych studentów oraz opłatą ponoszoną przez tego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) w związku z korzystaniem przez tego studenta z (…). Należy rozstrzygnąć do jakiego źródła przychodów należy zaliczyć wskazany powyżej potencjalny przychód z tytułu świadczeń częściowo odpłatnych.

Źródłem przychodów dla studentów w przedmiotowej sprawie nie będą źródła wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 Ustawy PIT, a wyłącznie źródło wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy PIT - „inne źródła”. Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i wskazuje wyłącznie przykładowe kategorie stanowiące przychód.

Zgodnie natomiast z art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT (przychody z innych źródeł), z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c Ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego, naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania.

Zatem na tym etapie można by stwierdzić, że Uczelnia ma obowiązek sporządzić informacje według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (formularz PIT-11) i przesłać ją studentowi (pracownikowi podmiotu gospodarczego) korzystającemu z (…) oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania tego studenta wykonuje swoje zadania, gdyż student ten, korzystając z (…) uzyska, potencjalnie, przychód z innych źródeł.

Jednakże należy w tym miejscu odnieść się do wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, który dotyczył „innych nieodpłatnych świadczeń” a tym samym, w związku z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT również świadczeń częściowo odpłatnych. Jak już bowiem wskazano powyżej, zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalonych dla innych nieodpłatnych świadczeń (czyli według zasad określonych w art. 11 ust. 2 Ustawy PIT), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Mimo, że wspomniany wyrok TK odnosił się do innych nieodpłatnych świadczeń w zakresie świadczeń pracowniczych, sformułowane w nim tezy mają charakter uniwersalny i w związku z tym odnoszą się do świadczeń studentów, które mogą uzyskać korzystając z (…) W wyroku tym TK stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, uznane mogą być świadczenia, które łącznie spełniają następujące przesłanki: a. świadczenia te zostały spełnione za zgodą pracownika (pracownik skorzystał z tych świadczeń w pełni dobrowolnie), b. świadczenia zostały spełnione w interesie pracownika, a nie w interesie pracodawcy oraz przyniosły pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który pracownik musiałby ponieść, c. świadczenia są źródłem korzyści, która jest wymierna (przykładowo w postaci zaoszczędzenia przez pracownika wydatku) i przypisana indywidualnemu pracownikowi (co oznacza, że korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Odnośnie pierwszej przesłanki, TK wskazał, że inne nieodpłatne świadczenia na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w rozumieniu przepisów Ustawy PIT, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez pracownika wydatków, przy czym ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia zaoferowanego pracownikowi przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda pracownika na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie, z perspektywy jego sytuacji (zawodowej, życiowej, rodzinnej), jest celowe i przydatne, leży ono w interesie pracownika.

Oznacza to, że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy, pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie przez pracownika wydatku. W zakresie drugiej przesłanki, TK wskazał, że dla oceny, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowiło ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść) pracownika, którego efekt jest uchwytny w majątku pracownika.

Co ważne, TK podkreślił, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu, wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których skutkiem jest niezwiązane z kosztami lub inna forma ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Aby wartość świadczenia uzyskanego przez pracownika od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa w jednej z dwóch postaci: powiększenia aktywów pracownika, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo zaoszczędzenia przez pracownika wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi.

W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie Ustawy PIT jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Odnośnie trzeciej przesłanki, TK wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę (beneficjenta świadczenia).

W sytuacji, gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to między innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca wie kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, która każdy będzie pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadająca indywidualnie na każdego przewożonego pracownika.

Z drugiej strony TK wskazał jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści), sytuacje, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (szkoleniu) dobrowolnie, po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie spotkanie (konferencja) organizowane przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.

Jak wskazał TK, „udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż – pomijając w tym miejscu kryterium uniknięcia wydatku (por. pkt. 3.4.7. uzasadnienia) – nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierna korzyść”. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Uczelnia planuje zaoferować (pisemnie albo ustnie) określoną procentowo ulgę w opłatach za studia – (…) podmiotowi gospodarczemu, którego pracownicy zostaną studentami Uczelni.

Kryterium jakie muszą spełnić studenci (pracownicy podmiotu gospodarczego, któremu Uczelnia zaoferuje …) aby dokonując opłat za studia z wykorzystaniem (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b) jest pozostawanie w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym oraz zgoda tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z tej ulgi. W gestii podmiotu gospodarczego (pracodawcy) pozostaje wybór pracowników, którzy rozpoczynając studia na Uczelni będą mogli korzystać z (…).

Pozwala to stwierdzić, że świadczenie Uczelni na rzecz studentów (podmiotu gospodarczego, któremu Uczelnia zaoferuje …) mającą charakter świadczenia częściowo odpłatnego będzie skierowane do wszystkich osób, które spełnią kryterium w postaci pozostawania w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym (pracodawca, któremu Uczelnia zaoferuje …) oraz zgody tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z (…).

Innymi słowy, świadczenie to będzie dostępne w sposób ogólny, będzie skierowane do nieokreślonego kręgu odbiorców, o ile odbiorcy (…), czyli studenci, spełnią warunek w postaci pozostawania w stosunku pracy z podmiotem gospodarczym oraz zgody tego podmiotu gospodarczego na skorzystanie przez studenta (pracownika) z (…). (…) nie ma zatem indywidualnego charakteru.

W związku z tym, w stosunku do (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b), która ma zostać wprowadzona przez Uczelnię, nie jest spełniona trzecia z przesłanek wskazanych w wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (sygn. akt K 7/13), mianowicie nie jest spełniony warunek, że korzyść jaką uzyska student korzystając z ulgi „nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów”. W związku z powyższym, planowana (…) w wariancie opisanym powyżej w pkt b) i c), która ma zostać wprowadzona przez Uczelnię nie stanowi świadczenia częściowo odpłatnego, o którym mowa jest w art. 11 ust. 2b Ustawy PIT.

Tym samym, po stronie studentów, (pracowników podmiotu gospodarczego, który podpisze umowę z Uczelnią dotyczącą …), którzy będą korzystać z tej ulgi nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, o którym mowa jest w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT. W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek, określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów (pracowników podmiotu gospodarczego, któremu Uczelnia zaoferuje (…) z tytułu korzystania przez z nich z (…) oraz dla urzędów skarbowych, przy pomocy którego naczelnicy urzędów skarbowych właściwych według miejsca zamieszkania tych studentów wykonują swoje zadania.

Zatem, odpowiadając na pytanie drugie zawarte we wniosku, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…).

Własne stanowisko odnośnie pytania trzeciego: Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c tej ustawy oraz dochodów, oraz dochodów od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 11 ust. 2a Ustawy PIT, wskazano w jaki sposób ustala się wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w art. 11 ust. 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przyznanie studentom (…) nie spowoduje przekazania przez Uczelnię jakichkolwiek kwot pieniężnych na rzecz tych studentów. Przyznanie tej ulgi będzie skutkować po stronie studentów, tym, że z tytułu uczestnictwa w studiach prowadzonych przez Uczelnię opłaty ponoszone przez tych studentów będą niższe.

Przenosząc powyższe na grunt przepisów Ustawy PIT, studenci w związku z korzystaniem z (…) uzyskają „świadczenia częściowo odpłatne”, ponieważ Uczelnia będzie pobierać od takiego studenta tylko część opłat za studia (ulga dla studenta obejmować będzie określony procent opłaty za studia). Na tym etapie można zatem stwierdzić, że z tytułu objęcia studenta (…), student ten uzyska świadczenie częściowo odpłatne będące potencjalnie przychodem, w wysokości różnicy pomiędzy opłatą za dany kierunek studiów stosowaną przez Uczelnię wobec innych studentów oraz opłatą ponoszoną przez tego studenta w związku z przysługującą mu (…).

Należy rozstrzygnąć do jakiego źródła przychodów należy zaliczyć wskazany powyżej potencjalny przychód z tytułu świadczeń częściowo odpłatnych. Źródłem przychodów dla studentów w przedmiotowej sprawie nie będą źródła wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 Ustawy PIT, a wyłącznie źródło wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy PIT – „inne źródła”. Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i wskazuje wyłącznie przykładowe kategorie stanowiące przychód.

Zgodnie natomiast z art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT (przychody z innych źródeł), z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c Ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informacje według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania.

Zatem na tym etapie można by stwierdzić, że Uczelnia ma obowiązek sporządzić informacje według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (formularz PIT-11) i przesłać ją studentowi korzystającemu z (…) oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania tego studenta wykonuje swoje zadania, gdyż student ten, korzystając z (…) uzyska, potencjalnie, przychód z innych źródeł. Jednakże należy w tym miejscu odnieść się do wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, który dotyczył „innych nieodpłatnych świadczeń” a tym samym, w związku z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT również świadczeń częściowo odpłatnych.

Jak już bowiem wskazano powyżej, zgodnie z art. 11 ust. 2b Ustawy PIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalonych dla innych nieodpłatnych świadczeń (czyli według zasad określonych w art. 11 ust. 2 Ustawy PIT), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Mimo, że wspomniany wyrok TK odnosił się do innych nieodpłatnych świadczeń w zakresie świadczeń pracowniczych, sformułowane w nim tezy mają charakter uniwersalny i w związku z tym odnoszą się do świadczeń studentów, które mogą uzyskać korzystając z (…).

W wyroku tym TK stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 Ustawy PIT, uznane mogą być świadczenia, które łącznie spełniają następujące przesłanki: świadczenia te zostały spełnione za zgodą pracownika (pracownik skorzystał z tych świadczeń w pełni dobrowolnie), świadczenia zostały spełnione w interesie pracownika, a nie w interesie pracodawcy oraz przyniosły pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który pracownik musiałby ponieść, świadczenia są źródłem korzyści, która jest wymierna (przykładowo w postaci zaoszczędzenia przez pracownika wydatku) i przypisana indywidualnemu pracownikowi (co oznacza, że korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Odnośnie pierwszej przesłanki, TK wskazał, że inne nieodpłatne świadczenia na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w rozumieniu przepisów Ustawy PIT, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez pracownika wydatków, przy czym ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia zaoferowanego pracownikowi przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda pracownika na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie, z perspektywy jego sytuacji (zawodowej, życiowej, rodzinnej), jest celowe i przydatne, leży ono w interesie pracownika.

Oznacza to, że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy, pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie przez pracownika wydatku. W zakresie drugiej przesłanki, TK wskazał, że dla oceny, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowiło ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść) pracownika, którego efekt jest uchwytny w majątku pracownika.

Co ważne, TK podkreślił, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu, wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których skutkiem jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Aby wartość świadczenia uzyskanego przez pracownika od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa w jednej z dwóch postaci: powiększenia aktywów pracownika, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo zaoszczędzenia przez pracownika wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi.

W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie Ustawy PIT jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Odnośnie trzeciej przesłanki, TK wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę (beneficjenta świadczenia).

W sytuacji, gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu. Dotyczy to między innymi zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, w sytuacji gdy pracodawca wie, kto będzie korzystał z tej formy transportu oraz zna odległości, które każdy będzie pokonywał. W takim przypadku pracodawca jest w stanie precyzyjnie określić wartość świadczenia przypadająca indywidualnie na każdego przewożonego pracownika.

Z drugiej strony TK wskazał jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści), sytuacje, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (szkoleniu) dobrowolnie, po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie spotkanie (konferencja) organizowane przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.

Jak wskazał TK, „udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż - pomijając w tym miejscu kryterium uniknięcia wydatku (por. pkt. 3.4.7. uzasadnienia) – nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść”. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, ulga w opłatach za studia Uczelni będzie przyznawana dla studentów, którzy spełnią kryterium w postaci dokonania wpłaty za studia we wcześniejszym terminie niż określony w regulaminie studiów.

Powyższe oznacza, że świadczenie Uczelni na rzecz studentów w formie (…) jest skierowane do wszystkich osób studiujących na Uczelni, które spełnią kryterium w postaci dokonania wpłaty za studia we wcześniejszym terminie niż określony w regulaminie studiów.

Innymi słowy, świadczenie to będzie dostępne w sposób ogólny, dla wszystkich studentów, którzy spełnia warunek polegający na tym, że dokonają wpłaty za studia we wcześniejszym terminie niż określony w regulaminie studiów, czyli świadczenie Uczelni (świadczenie częściowo odpłatne) będzie skierowane przez Uczelnię do nieokreślonego kręgu odbiorców, o ile odbiorcy (…), czyli studenci, spełnią warunek polegający na tym, że dokonają wpłaty za studia we wcześniejszym terminie niż określony w regulaminie studiów. (…) nie ma zatem indywidualnego charakteru.

W związku z tym, w stosunku do (…), która ma zostać wprowadzona przez Uczelnię, nie jest spełniona trzecia z przesłanek wskazanych w wyroku TK z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (sygn. akt K 7/13), mianowicie nie jest spełniony warunek, że korzyść jaką uzyska student korzystając z ulgi „nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów”. Wręcz przeciwnie, jak wykazano powyżej, (…) będzie dostępna dla wszystkich studentów. W związku z powyższym (…), która stosowana przez Uczelnię, nie stanowi świadczenia częściowo odpłatnego, o którym mowa jest w art. 11 ust. 2b Ustawy PIT.

Tym samym, po stronie studentów, którzy będą korzystać z tej ulgi nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, o którym mowa jest w art. 20 ust. 1 Ustawy PIT. W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek, określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów z tytułu korzystania przez z nich z (…) oraz dla urzędów skarbowych, przy pomocy którego naczelnicy urzędów skarbowych właściwych według miejsca zamieszkania tych studentów wykonują swoje zadania.

Zatem, odpowiadając na pytanie trzecie zawarte we wniosku, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…). Własne stanowisko odnośnie pytania czwartego: (…) jest skierowana do pracodawców, którzy będą opłacać koszt studiów ich pracowników uczestniczących w studiach organizowanych przez Uczelnię. (…) nie jest skierowana do samych studentów i to nie studenci są jej beneficjentami.

Ulga ta skierowana jest wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od tego ilu pracowników danego pracodawcy rozpocznie studia na Uczelni: 1) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 3 do 5 pracowników na dowolne studia podyplomowe – zniżka 5% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 2) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 6 do 9 pracowników na dowolne studia podyplomowe – zniżka 7% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 3) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 10 pracowników na studia podyplomowe – zniżka 10% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby, 4) w przypadku jednoczesnego zgłoszenia od 3 do 5 pracowników na dowolne studia podyplomowe – zniżka 5% opłaty podstawowej, pod warunkiem wniesienia opłaty za wszystkie zgłoszone osoby.

W każdym z powyższych wariantów, opłata za studia wpłacana jest na rachunek Uczelni przez pracodawcę (podmiot gospodarczy), którego pracownicy będą studentami Uczelni, po pomniejszeniu o procentową wartość ulgi. Oznacza to, że beneficjentami (…) są wyłącznie pracodawcy (podmioty gospodarcze), a nie ich pracownicy, czyli studenci, którzy będą studiować na Uczelni.

W relacji prawnej pomiędzy studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) a Uczelnią nie można mówić o jakiejkolwiek korzyści po stronie studenta związanej z (…), ponieważ student (pracownik podmiotu gospodarczego) nie wnosi w ogóle żadnych opłat na rzecz Uczelni z tytułu studiów, w szczególności pomniejszonych o wartość (…), ponieważ nie ma takiego obowiązku.

Opłaty za studia studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) ponosi wyłącznie pracodawca (podmiot gospodarczy), zatem wyłącznie w relacji prawnej pomiędzy pracodawcą (podmiotem gospodarczym) a studentem (pracownikiem podmiotu gospodarczego) powstaje sytuacja, w której student (pracownik podmiotu gospodarczego) uzyskuje ewentualny przychód w postaci świadczenia pracodawcy polegającego na wnoszeniu opłat za studia pracownika.

Obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta (pracownika podmiotu gospodarczego) przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z ponoszeniem przez podmiot gospodarczy (pracodawcę) kosztów studiów pracownika może dotyczyć wyłącznie po stronie tego podmiotu gospodarczego (pracodawcy studenta), co jednak nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W konsekwencji, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek, określony w art. 42a ust. 1 Ustawy PIT, sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów studentów będących pracownikami podmiotów gospodarczych, którzy będą korzystać z (…). Zatem, odpowiadając na czwarte pytanie zawarte we wniosku, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającego z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 z tytułu uzyskania przez tego studenta przychodu z innych źródeł (częściowo odpłatnego świadczenia) w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Uczelni tylko i wyłącznie w zakresie Jej obowiązków, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych związanych z częściowym zwolnieniem z opłat za usługi edukacyjne. Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.: 1) obliczenie, 2) pobranie, 3) wpłacenie - podatku, zaliczki. Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowy od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z art. 11 ust. 2 tej ustawy: Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy: Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: 1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; 3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; 4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Według art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy: Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby.

Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika, jest że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 wskazanej ustawy: Źródłami przychodów są inne źródła.

Art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, że: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Na podmiotach dokonujących świadczeń zaliczanych do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy, nie ciążą obowiązki płatnika, tj. obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku/zaliczki na podatek dochodowy.

Na podmiotach dokonujących tych świadczeń ciążą tylko obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z opisu sprawy wynika, że Uczelnia jest uczelnią niepubliczną wyższą działającą na podstawie przepisów ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Uczelnia prowadzi studia, za które pobiera opłaty. Uczelnia zamierza stosować ulgi w opłatach za studia podyplomowe oraz ulgi w opłatach za studia inne niż podyplomowe, w świetle obowiązującego na Uczelni statutu oraz zarządzenia.

Uczelnia zamierza zastosować następujące ulgi: 1) (…) - ulgę w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości od 20% do 90% dla uczestników studiów podyplomowych będących pracownikami podmiotu gospodarczego, z którym Uczelnia w zawartej umowie określi wartość procentową ulgi oraz liczbę pracowników tego podmiotu, którzy mogą podjąć studia z wykorzystaniem ulgi. Opłaty za studia będą ponoszone w dwóch wariantach.

W pierwszym z nich opłaty będą ponoszone przez podmiot gospodarczy, zaś w drugim wariancie opłaty za studia będą ponoszone przez uczestników studiów (pracowników podmiotu gospodarczego); 2) (…) - ulgę w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości od 5% do 15% dla uczestników studiów podyplomowych będących pracownikami tego podmiotu gospodarczego. Oferta będzie kierowana do podmiotu gospodarczego w formie ustnej lub pisemnej. Opłaty za studia będą ponoszone w dwóch wariantach.

W pierwszym z nich opłaty będą ponoszone przez podmiot gospodarczy, zaś w drugim wariancie opłaty za studia będą ponoszone przez uczestników studiów (pracowników podmiotu gospodarczego); 3) (…) - ulgę w opłatach za każdy semestr studiów w wysokości do 15% w przypadku wniesienia opłaty za każdy semestr studiów przed terminem wskazanym w regulaminie opłat za studia. Oferta tej ulgi będzie ogłoszona na stronie internetowej Uczelni.

Ulga ta będzie realizowana w ten sposób, że uczestnik studiów podyplomowych, który wniesie opłatę za dany semestr studiów przed terminem określonym w regulaminie może pomniejszyć tę opłatę o procentowo określoną ulgę; 4) (…) - ulgę skierowaną wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od liczby zapisanych osób (pracowników) na studia. (…) nie jest skierowana do samych studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) i to nie studenci są jej beneficjentami. Opłata za studia wpłacana jest na rachunek Uczelni przez podmiot gospodarczy, którego pracownicy będą uczestnikami studiów podyplomowych.

W związku z powyższym, możliwość udziału Uczestników w szkoleniach związanych z (…), (…) oraz (…) oferowana jest bezpośrednio do podmiotu gospodarczego (pracodawcy). Jak wynika z opisu sprawy, Uczelnia w zawartej umowie z podmiotem gospodarczym określi wartość procentową (…) oraz liczbę pracowników tego podmiotu, którzy mogą podjąć studia z wykorzystaniem ulgi. Oferta (…) będzie kierowana do podmiotu gospodarczego w formie ustnej lub pisemnej. (…) skierowana jest wyłącznie do pracodawców i wysokość tej ulgi jest uzależniona od liczby zapisanych osób (pracowników) na studia.

(…) nie jest skierowana do samych studentów (pracowników podmiotu gospodarczego) i to nie studenci są jej beneficjentami. Tym samym, oferty studiów oraz związane z nimi ulgami odpowiednio: (…), (…) i (…) są kierowane do podmiotów gospodarczych (pracodawców). Fakt ten potwierdza dodatkowo zawarta z pracodawcą umowa (ustna bądź pisemna). W tych sytuacjach beneficjentem ewentualnego przysporzenia mogą być te podmioty.

W związku z powyższym, po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającemu z (…), (…), (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach tych ulg. Natomiast odmienna sytuacja powstanie odnośnie ulgi opisanej w pkt 3, tj. (…). Ulga ta będzie przyznawana bezpośrednio dla studentów, którzy spełnią kryterium w postaci dokonania wpłaty za studia we wcześniejszym terminie niż określony w regulaminie studiów. Zatem, beneficjentem tej ulgi będzie Uczestnik studiów podyplomowych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze. W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

NSA uznał, że: na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że: ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy PIT.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że o nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można mówić w sytuacji, gdy: podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenia odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwałe przysporzenie majątkowe; korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego, korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy, świadczenie musi mieć nieodpłatny charakter. Nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.

Nie ma przy tym znaczenia, czy ten ekwiwalent pozostaje w ekonomicznej równowadze ze świadczeniem. Jeżeli podmiot zobowiązany jest do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, choćby miało ono wymiar symboliczny nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu. Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947).

W wyroku tym Trybunał stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które: 1) po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), 2) po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, 3) po trzecie, korzyść ta jest wymierna (również w postaci zaoszczędzenia wydatku) i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej - jest celowe i przydatne, leży w jego interesie.

Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku. Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne jak należy rozumieć nieodpłatne świadczenia i może mieć zastosowanie w sprawie zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że w sytuacji gdy w Państwa wewnętrznych aktach prawnych (statucie i zarządzeniu) wskazano okoliczności, które powodują zastosowanie ulgi w opłatach za usługi edukacyjne, to należy uznać, że tego rodzaju świadczenie jest dostępne w sposób ogólny dla wszystkich, którzy spełnią określone warunki.

Potencjalnie rozwiązanie to jest kierowane do nieokreślonego kręgu osób, nie ma więc charakteru indywidualnego. Dlatego też należy uznać, że w opisanej sytuacji trzecia z przesłanek wskazanych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie jest spełniona.

Zatem, częściowe zwolnienie z pobieranych przez Uczelnię opłat w ramach ulgi (…) oferowane studentom, które następuje na warunkach i w trybie określonym w statucie i w zarządzeniu Rektora nie skutkuje powstaniem przychodu i obowiązkiem sporządzania informacji PIT-11. Odnosząc się zatem do zadanych przez Państwa pytań stwierdzam, że: 1) po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…); 2) po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…); 3) po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…); 4) po stronie Uczelni nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania studentowi będącemu pracownikiem podmiotu gospodarczego korzystającemu z (…) oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji PIT-11 w związku z częściowym zwolnieniem z opłat za studia w ramach (…).

Państwa stanowisko dotyczące korzystania z (…) i (…) uznano w części za nieprawidłowe, gdyż brak obowiązku sporządzenia i przekazania studentowi informacji PIT-11 wynika z innych przyczyn niż wskazali Państwo we wniosku. Natomiast w pozostałym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 164 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.