Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 10 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.918.2026.1.BM

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaOpodatkowanie otrzymanej kwoty w ramach zawarcia ugody z bankiem.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 15 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1) Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A. 2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 12 września 2005 r. jako małżonkowie zawarliście Państwo z Bankiem (…) umowę kredytu hipotecznego dla osób fizycznych nr (…), powiązanego z kursem CHF, z przeznaczeniem na zakup nieruchomości gruntowej i budowę na niej domu jednorodzinnego. Kwota kredytu wskazana w umowie to 152.170,32 CHF; natomiast Bank w latach 2005-2006, realnie wypłacił Państwu kwotę 376.350,12 zł (w walucie polskiej i na konto prowadzone przez Bank (…) - również w walucie polskiej). W okresie obowiązywania umowy kredytu wpłaciliście Państwo na rzecz Banku kwotę 616.790,17 zł oraz 24.401,30 CHF, tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Kredyt został przez Państwa całkowicie spłacony w 2020 roku.

Zakwestionowaliście Państwo postanowienia umowy kredytowej dotyczące mechanizmu walutowego, uznając je za niedozwolone postanowienia umowne. W dniu 18 grudnia 2024 r., wnieśliście Państwo przeciwko bankowi pozew, podnosząc nieważność umowy i dochodząc roszczeń związanych z rozliczeniem świadczeń spełnionych w jej wykonaniu. W pozwie podnieśliście Państwo stwierdzenie nieważności umowy, ewentualnie inne wskazane w pozwie podstawy dotyczące jej skuteczności, wykonania lub wygaśnięcia, oraz zwrot świadczeń w kwocie 616 757,90 zł i 24.401,30 CHF. Postępowanie toczy się przed Sądem Okręgowym w (…), pod sygn. akt (…).

Strony podjęły próbę ugodowego zakończenia sporu (pozasądowo), w toku negocjacji powstał projekt ugody. Bank przekazał Państwu propozycję ugody z dnia 3 lipca 2026 r., gdzie w piśmie przewodnim oraz postanowieniach końcowych ugody wskazał, że „dniem zawarcia ugody jest dzień wpływu do Banku kompletnego, podpisanego i parafowanego przez wszystkich kredytobiorców egzemplarza ugody”. Na dzień złożenia wniosku o interpretację, podpisana propozycja ugody nie została przekazana zwrotnie do banku.

W preambule do ugody wskazano odrębne stanowiska stron odnośnie ważności umowy kredytu (i jej postanowień): kredytobiorców, że umowa kredytu zawiera postanowienia abuzywne (niedozwolone) i jest nieważna a banku przeciwne oraz oświadczenie banku, że nie wystąpił przeciwko Państwu z powództwem o realizację roszczeń związanych z umową, w tym z jej ewentualnym nieistnieniem lub nieważnością, w tym w szczególności powództwem o zwrot kwoty wypłaconego kapitału kredytu, wynagrodzenia za korzystanie z tej kwoty, ani też waloryzację.

Dodatkowo oświadczenie, że jesteście Państwo świadomi, że rozstrzygnięcie przez sąd w Postępowaniu z Państwa powództwa mogłoby być inne niż rozliczenia zawarte w Ugodzie, w tym, że wynik postępowania mógłby być dla Państwa korzystniejszy. Celem zawarcia ugody: - jest pełne i ostateczne uregulowanie roszczeń Stron poprzez zapłatę przez Bank na Państwa rzecz uzgodnionej kwoty; - zrzeczenia się przez Państwa roszczeń wobec Banku, w związku z zawarciem i wykonywaniem Umowy na dotychczasowych warunkach, ponad kwotę uzgodnioną w tej Ugodzie; - zrzeczenie się Banku wszelkich dalszych roszczeń w związku z zawarciem i wykonaniem Umowy.

W ramach ustępstw wynikających z propozycji ugody macie Państwo zrezygnować z dalszego dochodzenia roszczeń związanych z umową kredytu (wycofać pozew), potwierdzić związanie postanowieniami Umowy w ich dotychczasowym brzmieniu (klauzule abuzywne) i przywrócić im skuteczność z mocą wsteczną, tj. od daty zawarcia Umowy. W § 3 ust. 1 ugody w części dotyczącej rozliczenia w ramach ugody został zaproponowany przez Bank zapis: „Strony zgodnie potwierdzają, że Bank wypłacił na rzecz Klienta kwotę 376.350,12 PLN. Na dzień sporządzenia Ugody, Klient zapłacił na rzecz Banku kwotę 616.790,17 PLN i 24.401,30 CHF, a w efekcie spłacił kredyt w całości.

Klient potwierdza, że Bank wypłacił kwotę, o której mowa w zdaniu pierwszym oraz, że kwoty wskazane w zdaniu drugim zostały zapłacone w wykonaniu Umowy, uznaje uprawnienia Banku do otrzymania tych kwot i nie zgłasza żadnych roszczeń względem tych kwot, bez uszczerbku dla rozliczenia, o którym mowa w § 3 ust. 3 poniżej” (kwota ugody). Bank zrezygnuje z dochodzenia roszczeń, w tym ewentualnych roszczeń związanych z nieważnością lub nieistnieniem umowy. Bank potwierdza, że nie przysługują mu wobec Kredytobiorców żadne dalej idące roszczenia wynikające z Umowy lub pozostające z nią w związku i zrzeka się takich roszczeń.

W §3 ust. 3.: „w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Klienta kwoty 282.730,00 PLN…”, po spełnieniu przez kredytobiorców określonych warunków. Bank w Ugodzie i w piśmie przewodnim stosuje określenie do kwoty ugody „zwrot” lub „kwota zwrotu przez Bank”. Dodatkowo przedstawiciel Banku przekazał Państwu informację, że w przypadku ugód z klientami nie wystawiają PIT-11 na podstawie interpretacji indywidualnej Banku 0115- KDIT2.4011.491.2023.2.ŁS z dnia 27 grudnia 2023 roku.

Ugoda przewiduje odrębne pokrycie przez Bank kwoty 10.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i 1.000 zł opłaty sądowej, płatnych na rachunek kancelarii - koszty procesu nie są objęte wnioskiem. W dniu zawarcia umowy kredytu oraz aktualnie pozostajecie Państwo w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej.

Pytanie

Czy otrzymanie przez Państwa w ramach Ugody kwoty 282.730,00 zł, wypłacanej w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń Stron, spowoduje powstanie przychodu po Państwa stronie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązek rozliczenia i zapłaty podatku? Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Państwa zdaniem odpowiedź jest negatywna.

Otrzymanie przez Państwa kwoty 282.730,00 zł, w wyniku zawarcia ugody z Bankiem, nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT), ani konieczności rozliczenia i zapłaty podatku z tego tytułu, ponieważ ekonomicznie i prawnie stanowi częściowy zwrot Państwa własnych środków wcześniej przekazanych Bankowi w wykonaniu umowy kredytu.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają co do zasady wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wskazanych w przepisach ustawy jako zwolnione od podatku oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Kluczowe znaczenie dla oceny skutków podatkowych otrzymanej od Banku kwoty ma art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym przychodami są, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Samo otrzymanie środków pieniężnych nie przesądza jednak o powstaniu przychodu podlegającego opodatkowaniu. Dla powstania przychodu konieczne jest bowiem wystąpienie po stronie podatnika rzeczywistego, definitywnego i ekonomicznego przysporzenia majątkowego. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym warunek ten nie jest spełniony.

Kwota otrzymana od Banku stanowi bowiem zwrot środków pieniężnych, które uprzednio zostały zapłacone przez Państwa na rzecz Banku. Zwrot ten jest konsekwencją rozliczenia pomiędzy stronami i nie stanowi dla Państwa dodatkowego, definitywnego przysporzenia majątkowego. W wyniku dokonania zwrotu dochodzi jedynie do przywrócenia Państwa stanu majątkowego. W szczególności otrzymana kwota nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie wykonane przez Państwa, nie jest darowizną, nagrodą ani innym świadczeniem nieodpłatnym. Jest ona wyłącznie ekonomicznym zwrotem środków, które wcześniej zostały przekazane Bankowi.

W Państwa sprawie, Bank udzielając kredytu realnie wypłacił Państwu kwotę 376.350,12 zł a Państwo wpłaciliście Bankowi 616.790,17 zł oraz 24.401,30 CHF, a w ramach Ugody Bank zobowiązuje się do zwrotu kwoty 282.730,00 zł. Nie można zatem uznać, że wskutek otrzymania zwrotu doszło do zwiększenia Państwa majątku w rozumieniu podatkowym. Otrzymanie środków odpowiadających uprzednio poniesionemu wydatkowi nie prowadzi samo w sobie do powstania nowego źródła przysporzenia, lecz jedynie do odzyskania własnych środków pieniężnych. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przykładowo, stanowisko podobne zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2026 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.87.2026.2.MKA. Dyrektor KIS wskazał, że kwota wypłacona przez bank w związku z rozliczeniem kredytu, stanowiąca zwrot środków wpłaconych uprzednio przez kredytobiorcę, nie powoduje powstania dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT ani przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

Także w interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2026 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.1172.2025.1.EC, Dyrektor KIS potwierdził, że wypłata przez bank kwoty stanowiącej zwrot nienależnie pobranych świadczeń nie powoduje powstania po stronie kredytobiorcy dodatkowego przysporzenia majątkowego, a tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w Państwa ocenie, otrzymana od Banku kwota nie może zostać zakwalifikowana jako przychód z któregokolwiek ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, w szczególności jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art.11 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

Podkreślacie Państwo, że art. 20 ust. 1 ustawy o PIT nie może stanowić podstawy opodatkowania kwoty, która w istocie nie stanowi przychodu. Zakwalifikowanie określonego świadczenia do „innych źródeł” wymaga bowiem uprzedniego stwierdzenia, że po stronie podatnika powstało rzeczywiste przysporzenie majątkowe stanowiące przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W niniejszej sprawie taki skutek nie występuje. Otrzymana kwota stanowi wyłącznie zwrot Państwa środków uprzednio przekazanych Bankowi i nie prowadzi do definitywnego zwiększenia Państwa majątku. Należy zatem uznać, że otrzymanie przez Państwa przedmiotowej kwoty jest zdarzeniem neutralnym podatkowo.

Kwota zwrócona przez Bank nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie powinna być wykazywana jako przychód w zeznaniu podatkowym. Co dodatkowo istotne, w interpretacji indywidualnej z 9 września 2026 r., znak 0113-KDWPT.4011.436.2026.2.KSM, Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko, że zwrot przez bank części wcześniej zapłaconych rat kapitałowo- odsetkowych, przy kredycie spłaconym w całości i bez umorzenia zobowiązania, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Przedstawiciel Banku poinformował Państwa również̇, że Bank w przypadku takich ugód nie wystawia PIT-11, powołując się̨ na interpretację indywidualną 0115-KDIT2.4011.491.2023.2.ŁS z dnia 27 grudnia 2023 r. Mając powyższe na uwadze, stoicie Państwo na stanowisku, że kwota w wysokości 282.730,00 zł, otrzymana od Banku (…) tytułem zwrotu środków uprzednio uiszczonych przez Państwa, nie stanowi przychodu, w tym w szczególności w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, nie stanowi przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koniecznością rozliczenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.

Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do tego przepisu: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń.

Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Wskazali Państwo, że na podstawie ugody bank wypłaci Państwu określoną kwotę. Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe tej czynności. Skutki podatkowe wypłaty określonej kwoty Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze m.): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku.

Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody.

Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank Z opisu sprawy wynika, że w toku negocjacji ugodowych Bank przedstawił Państwu propozycję ugody z 3 lipca 2026 r., zgodnie z którą, w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń Stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, zobowiązuje się do zwrotu na Państwa rzecz kwoty 282.730,00 zł. W § 3 ust. 1 ugody Strony potwierdzają, że Bank wypłacił Państwu 376.350,12 zł, natomiast Państwo zapłacili Bankowi 616.790,17 zł oraz 24.401,30 CHF i w całości spłacili kredyt. Bank określa kwotę 282.730,00 zł jako „zwrot” lub „kwotę zwrotu przez Bank”.

Zatem – jak wynika z powyższego – kwota 282.730,00 zł będzie miała w istocie charakter zwrotu świadczeń pieniężnych uprzednio spełnionych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu. Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie powoduje zwiększenia Państwa majątku ani poprzez zwiększenie aktywów, ani poprzez zmniejszenie pasywów. Otrzymują Państwo bowiem z powrotem część środków, które wcześniej przekazali Bankowi. Istotne jest również, że kredyt został przez Państwa całkowicie spłacony w 2020 r., a zatem wypłata kwoty 282.730,00 zł nie jest związana z umorzeniem istniejącego zadłużenia, lecz z rozliczeniem świadczeń już spełnionych.

Wobec powyższego kwota 282.730,00 zł będzie miała charakter zwrotny i nie będzie stanowiła definitywnego przysporzenia majątkowego. Jej otrzymanie nie spowoduje zatem powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taka wypłata będzie więc dla Państwa neutralna podatkowo – po Państwa stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.