Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania w formie darowizny nieruchomości na rzecz Gminy. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Powiat (…) posiada status podatnika podatku od towarów i usług (VAT). Wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107). Zgodnie z art. 34 ust. 1 tej ustawy, starosta organizuje i kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje go na zewnątrz. Do ustawowych zadań starosty należy m.in. gospodarowanie zasobem nieruchomości Skarbu Państwa, co wynika wprost z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2026 r. poz. 399).
Wnioskiem z 19 lutego 2025 r. (uzupełnionym dnia 6 sierpnia 2025 r. oraz 11 maja 2026 r.) Wójt Gminy (…) zwrócił się z prośbą o przekazanie w drodze darowizny na rzecz Gminy (…) zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa. Nieruchomość ta oznaczona jest w ewidencji gruntów jako działki: nr 1 o powierzchni 0,01 ha, nr 2 o powierzchni 1,53 ha, położona w obrębie (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…).
Przekazanie nieruchomości ma nastąpić na potrzeby zrealizowania celu publicznego: budowy bazy technicznej zimowego i letniego utrzymania dróg gminnych, gminnego punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK) wraz z punktem napraw i ponownego użycia produktów lub części produktów niebędących odpadami, a także gminnego magazynu obrony cywilnej. Zgodę na darowiznę z wyżej wymienionym przeznaczeniem wyraził Wojewoda (…) w Zarządzeniu Nr (…) z (…) 2026 r. Według danych z ewidencji gruntów i budynków działka nr 1 oznaczona jest jako użytek Lzr (grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych).
Działka nr 2 posiada użytki: Lzr-RVI (grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych), B (tereny mieszkaniowe) oraz RVI (grunty orne). Zgodnie z wypisem i wyrysem z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Gminy (…) uchwalonym uchwałą Rady Gminy (…) z (…) 2001 r. przedmiotowe działki znajdują się w terenie oznaczonym na planie symbolem H 28 PU - teren działalności gospodarczej o uciążliwości nieprzekraczającej granic terenu będącego w prawnej dyspozycji inwestora. Do 31 grudnia 2015 r. mienie to było przedmiotem użytkowania wieczystego spółki (…) sp. z o.o..
W związku z nieprzerejestrowaniem podmiotu do KRS, Skarb Państwa reprezentowany przez (…) nabył nieodpłatnie z mocy prawa prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 o pow. 0,01 ha oraz 2 o pow. 1,53 ha, co potwierdził Starosta (…) ostateczną decyzją z dnia (…) 2017 r., znak (…) , wydaną na podstawie art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym. Protokołem zdawczo-odbiorczym z 12 listopada 2024 r. nieruchomość została przekazana do zasobu, którym gospodaruje Starosta (…). Ustanowione na nieruchomości prawo użytkowania wieczystego wygasło (art.
9 ust. 2i ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. przepisy wprowadzające ustawę o krajowym rejestrze sądowym). Nieruchomość leży w sąsiedztwie drogi wojewódzkiej, jest częściowo ogrodzona i zabudowana murowanymi budynkami trwale związanymi z gruntem. Według ewidencji gruntów i budynków oraz Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) są to pozostałe budynki niemieszkalne. Na gruncie znajdują się: budynek o pow. zabudowy 121 m² (rok budowy 1970), budynek o pow. zabudowy 265 m² (rok budowy 1980) oraz budynek o pow. zabudowy 31 m² (rok budowy 1981). Wszystkie obiekty są w złym stanie technicznym (powybijane szyby, częściowo zawalony dach).
Na gruncie znajdują się też pozostałości innych budowli, głębokich zbiorników na nieczystości oraz studnia wodomierzowa. Skarb Państwa od dnia przejęcia mienia nie ponosił nakładów na ulepszenie budynków wyższych niż 30% ich wartości początkowej i nie pobierał z nich żadnych pożytków. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT, a Wnioskodawca nie wykorzystywał jej do czynności podlegających opodatkowaniu. Przy nabyciu mienia z mocy prawa Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Powyższa darowizna dokonana zostanie na rzecz Gminy (…) na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego. W imieniu Skarbu Państwa ww. darowizny dokona Starosta (…). Oba podmioty przyszłej umowy darowizny są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy darowizna działek nr 1 o pow. 0,01 ha oraz nr 2 o pow. 1,53 ha, położonych w gminie (…), obręb (…), dokonana przez Skarb Państwa - Starostę (…) na rzecz Gminy (…), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, planowana darowizna działek nr 1 oraz nr 2 na rzecz Gminy (…) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, a w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracownika, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytwarzania tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów, a także wszelkie darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z ich nabyciem, importem lub wytwarzaniem. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania tej darowizny jako wyłączonej spod zakresu działania ustawy od towarów i usług.
Wnioskodawcy nie przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości, a także grunt nie będzie wykorzystywany do świadczenia czynności opodatkowanych, a będzie służył użyteczności publicznej, w związku z powyższym darowizna nie będzie podlegać podatkowi VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Według art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z powołanymi przepisami, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów, budynków itp.), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Przez pojęcie „dostawy towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Interpretując zawarty w ww. artykule zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, że jest to czynność, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel.
Uznaje się przy tym, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.
Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Należy jednakże zauważyć, że ustawodawca od powyższej reguły przewidział wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.
I tak, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale jedynie wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) - w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane). Jeżeli podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
W świetle art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.
L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s.1 ze zm.), zgodnie z którym: Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte. Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego, Powiat wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.): Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze.
Na mocy art. 23 ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami: Zasobem nieruchomości Skarbu Państwa gospodarują, z zastrzeżeniem ust. 1e, art. 43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1, art. 58-60, starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a w szczególności zbywają oraz nabywają, za zgodą wojewody, nieruchomości wchodzące w skład zasobu, z zastrzeżeniem art. 17. Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami reguluje Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Stosownie do art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. W świetle art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego: Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Jak wynika z powyższego, darowizna jest umową cywilnoprawną uregulowaną w Kodeksie cywilnym, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że darowizna nieruchomości jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), w analizowanej sprawie dokonując przekazania w drodze darowizny nieruchomości gruntowej (tj. działki nr 1 oraz nr 2) będą działali Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Jak wyżej wskazano nieodpłatnie przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa (nieodpłatne przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, jak również wszelkie inne darowizny) podlega opodatkowaniu po łącznym spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli: dokonujący nieodpłatnego przekazania jest podatnikiem podatku od towarów i usług, przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa, przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Wykonują Państwo określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym 19 lutego 2025 r. Wójt Gminy (…) zwrócił się z prośbą o przekazanie w drodze darowizny na rzecz Gminy (…) zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa.
Nieruchomość ta oznaczona jest w ewidencji gruntów jako działki: nr 1 i nr 2. Przekazanie nieruchomości ma nastąpić na potrzeby zrealizowania celu publicznego: budowy bazy technicznej zimowego i letniego utrzymania dróg gminnych, gminnego punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK) wraz z punktem napraw i ponownego użycia produktów lub części produktów niebędących odpadami, a także gminnego magazynu obrony cywilnej. Zgodę na darowiznę z wyżej wymienionym przeznaczeniem wyraził Wojewoda (…) w Zarządzeniu Nr (…) 2026 r. 2017 r. Skarb Państwa reprezentowany przez (…) nabył nieodpłatnie z mocy prawa prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 o pow.
0,01 ha oraz 2. 12 listopada 2024 r. nieruchomość została przekazana do zasobu, którym gospodaruje Starosta (…). Na gruncie znajdują się budynki. Wszystkie obiekty są w złym stanie technicznym (powybijane szyby, częściowo zawalony dach). Na gruncie znajdują się też pozostałości innych budowli, głębokich zbiorników na nieczystości oraz studnia wodomierzowa. Skarb Państwa od dnia przejęcia mienia nie ponosił nakładów na ulepszenie budynków wyższych niż 30% ich wartości początkowej i nie pobierał z nich żadnych pożytków. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT, a Państwo nie wykorzystywali jej do czynności podlegających opodatkowaniu.
Przy nabyciu mienia z mocy prawa nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższa darowizna dokonana zostanie na rzecz Gminy (…) na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego. W imieniu Skarbu Państwa ww. darowizny dokona Starosta (…). Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy darowizna działek nr 1 oraz nr 2 na rzecz Gminy (…), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.
Mając na uwadze okoliczności sprawy w świetle powołanych przepisów uznać należy, że czynność nieodpłatnego przekazania w formie darowizny działek nr 1 oraz nr 2 na rzecz Gminy (…), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak już wyżej wskazano art. 7 ust. 2 ustawy określa w jakich sytuacjach nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zgodnie z tym przepisem możemy mówić o odpłatnej dostawie towarów m.in. gdy podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Mając na uwadze fakt, że - jak Państwo wskazali - nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia opisanych we wniosku działek nr 1 oraz nr 2 oraz nie wykorzystywali Państwo nieruchomości do czynności podlegających opodatkowaniu, darowizna przedmiotowych działek na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
Tym samym, darowizna przedmiotowych nieruchomości Gminie nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.