Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego A. spółka z o. o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca, A.) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT) i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
Działalność gospodarcza Spółki obejmuje przede wszystkim świadczenie usług leasingu, w ramach których Spółka oddaje do odpłatnego korzystania Klientom (korzystającym) przedmioty leasingu, w tym pojazdy osobowe i ciężarowe, maszyny, urządzenia, a także nieruchomości. Spółka świadczy również usługi najmu, dzierżawy, a także usługi zarządzania flotami pojazdów należących do Klientów A. Przedmiotowe czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według zasad ogólnych, przewidzianych w ustawie o VAT.
Spółka kieruje ofertę w zakresie umów leasingu, najmu i zarządzania flotą pojazdów wyłącznie do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, a więc podatników w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, w tym spółek kapitałowych, spółek osobowych, a także osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Wśród wskazanej grupy Klientów (korzystających) Wnioskodawcy znajdują się w szczególności: 1) podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni; 2) podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT zwolnieni; 3) podmioty nie zarejestrowane jako podatnicy VAT/nie figurujące w rejestrze VAT.
Niejednokrotnie zdarza się także, że Klient (korzystający) w momencie zawarcia ze Spółką umowy leasingu posiada status podatnika VAT czynnego, natomiast z różnych przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy w późniejszym okresie (w trakcie trwania umowy łączącej go z Wnioskodawca) status ten traci lub jego status ulega zmianie. Tym samym, status VAT poszczególnych Klientów (korzystających) może różnić się w momencie zawierania umowy z Wnioskodawcą od statusu posiadanego przez nich w dalszym okresie trwania stosunku cywilnoprawnego.
Niniejszy wniosek nie dotyczy natomiast osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. konsumentów, które nie są grupą docelową usług oferowanych przez Spółkę. Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku dokumentowane są każdorazowo przez Wnioskodawcę poprzez wystawienie stosownych faktur (dalej: Faktury), w których wykazywany jest podatek należny z tytułu świadczenia usług bądź dostawy towarów. Usługi leasingu, najmu czy zarządzania flotą świadczone przez Spółkę, ze względu na swój charakter, co do zasady rozliczane są w okresach miesięcznych.
Z tytułu świadczonych usług na rzecz Klientów, z różnych przyczyn należne są również opłaty dodatkowe, np. z tytułu cesji umów, z tytułu zmiany harmonogramu płatności, przygotowania aneksów do umów, etc. Ponadto, wierzytelności Spółki powstają również z tytułu poleasingowej sprzedaży środków trwałych – zarówno na rzecz korzystających, jak i osób trzecich. Ponownie jednak należy wskazać, że wniosek dotyczy wyłącznie faktur wystawianych przez Spółkę ze wskazanych powyżej tytułów na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
Wnioskodawca na bieżąco, w okresach miesięcznych, składa do właściwego organu podatkowego pliki JPK_V7M, w których ujmowane są wszystkie transakcje podlegające opodatkowaniu w danym okresie, a podatek należny z tytułu tych transakcji jest rozliczany i przekazywany w terminach miesięcznych zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT. Termin płatności zobowiązania objętego Fakturą, jest co do zasady wskazany w treści Faktury, a w przypadku braku takiej informacji w treści Faktury, jest uzgadniany każdorazowo w umowie z danym Klientem. Płatności dokonywane są na rachunek bankowy wskazany w wystawionej przez Wnioskodawcę Fakturze.
Spółka jako podmiot świadczący usługi bądź dokonujący dostaw towarów, będący wystawcą Faktury, jest wierzycielem należności wynikających ze świadczenia przedmiotowych usług bądź dostaw towarów. Na dzień złożenia niniejszego wniosku istnieją u Wnioskodawcy Faktury dokumentujące świadczenie usług lub dostawę towarów na terytorium Polski na rzecz Klientów, które nie zostały przez tych Klientów zapłacone, pomimo upływu ponad 90 dni od uzgodnionego terminu płatności (dalej: Nieopłacone Faktury). Klienci nie dokonali zapłaty za wskazane Nieopłacone Faktury na żaden z rachunków bankowych wskazanych przez Wnioskodawcę, ani w żadnej innej formie nie wykonali swojego zobowiązania wobec Wnioskodawcy.
Sprzedaż udokumentowaną Nieopłaconymi Fakturami Wnioskodawca ujął w JPK_VAT za odpowiednie okresy rozliczeniowe, zgodnie z datą powstania obowiązku podatkowego (w dacie wystawienia faktury) oraz rozliczył i zapłacił w terminie należny z tego tytułu podatek należny VAT od kwoty, której nigdy nie otrzymał za wykonaną usługę bądź zrealizowaną dostawę towarów. W efekcie, Spółka ponosi stratę finansową – uiściła należny podatek VAT mimo braku otrzymania należnych jej kwot od korzystających.
W odniesieniu do wierzytelności objętych niniejszym wnioskiem Spółka nie dokonała zbycia wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur ani na rzecz podmiotów powiązanych, ani na rzecz jakichkolwiek innych podmiotów.
W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) jest on uprawniony do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ustawy o VAT, polegającej na dokonaniu korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT z powodu wystawienia faktur, których płatność nie została uregulowana w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu płatności, a od daty wystawienia faktur dokumentujących ww. wierzytelności nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona (dalej: Ulga na złe długi). Stan faktyczny przedstawiony w niniejszym wniosku obejmuje okres od 2023 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku.
Jednocześnie Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości również będzie dokonywał świadczenia usług na rzecz Klientów, w związku z czym przedmiotem wniosku jest zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe. Faktury wystawione przed 2023 r. nie są objęte niniejszym wnioskiem. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wierzytelności, o których mowa we wniosku, nie zostały potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu i nie zostały skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego.
Spółka nie wyklucza natomiast, że w przyszłości względem przynajmniej części Nieopłaconych Faktur będzie podejmować kroki, które w ostateczności doprowadzą do właśnie takiego stanu rzeczy, tj. potwierdzenia wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowaniem ich na drogę postępowania egzekucyjnego. Powszechnie, w odniesieniu do zaległości korzystających Spółka takie działania podejmuje, jednak na znacznie późniejszym etapie, tj. kiedy wiadome jest, że dana wierzytelność nie będzie mogła zostać odzyskana w toku innych, wstępnych działań windykacyjnych.
Niemniej, wniosek o interpretację złożony przez Spółkę dotyczy wierzytelności, w odniesieniu do których tego typu działania nie są przez Spółkę jeszcze podejmowane. Bez względu jednak na powyższe należy natomiast wskazać, że ustawodawca uzależnia warunki stosowania ulgi na złe długi od statusu dłużnika. Dla dłużnika będącego podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a więc wobec dłużnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, należy stosować art. 89a ust. 2 ustawy o VAT.
Z kolei wierzytelność, dla której dłużnikiem jest konsument (podmiot niebędący podatnikiem VAT) może zostać objęta ulgą na złe długi, jeśli spełniono warunki wskazane w art. 89a ust. 2a ustawy o VAT. Jak natomiast wskazała Spółka we wniosku, opisane wierzytelności wynikają z należności od dłużników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, nie od konsumentów.
Tym samym, w ocenie Spółki, warunek objęty treścią niniejszego pytania Organu (wynikający z treści art. 89a ust. 2a pkt 1 ustawy o VAT) nie znajdzie zastosowania w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym przedmiotowym wnioskiem, bowiem Klienci (korzystający) Spółki nie są i nie będą uznawani za konsumentów, ze względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 15 ustawy o VAT. Fakt, że w takich okolicznościach przepisy art. 89a ust. 2a ustawy o VAT nie znajdują zastosowania i nie mają wpływu na prawo Spółki do dokonania korekty podatku VAT należnego potwierdza także wprost Dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych.
Przykładowo, w interpretacji z 3 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.18.2026.1.AA, Organ wskazał: Należy również zaznaczyć, że – jak wskazali Państwo w stanowisku – Kontrahenci nie są konsumentami (prowadzą działalność gospodarczą), a tym samym w sprawie nie znajduje zastosowania art. 89a ust. 2a ustaw o VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, niniejsze pytanie Organu, w ocenie Spółki nie ma wpływu na przyszłą interpretację Dyrektora KIS. Wskazany warunek dotyczy bowiem grupy podmiotów, która nie została objęta przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. konsumentów).
W ocenie Spółki, w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zastosowanie znajdą przepisy art. 89a ust. 1, ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o VAT.
Końcowo, mając na uwadze wynikające z przepisów ustawy o VAT przesłanki dla zastosowania prawa przewidzianego w art. 89a ustawy o VAT, należy wskazać, że Spółka dokonując korekty podatku należnego VAT w ramach ulgi na złe długi każdorazowo będzie spełniała warunki przewidziane w tym przepisie, a mające do niej zastosowanie, tj.: na dzień złożenia deklaracji podatkowej (bądź jej korekty), w której dokona korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, Spółka jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; wierzytelności Spółki wynikające z Nieopłaconych Faktur nie zostaną uregulowane ani zbyte w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności, który może być określony w umowie lub Nieopłaconej Fakturze; każdorazowo od daty wystawienia danej Nieopłaconej Faktury do czasu złożenia deklaracji (bądź jej korekty) nie upłynie okres 3 lat, licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona; Spółka jako wierzyciel jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
W konsekwencji, w opinii Spółki, w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym treścią wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, będzie ona uprawniona do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi). Wierzytelności, o których mowa we wniosku nie zostały wpisane do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym. Spółka nie wyklucza natomiast, że w przyszłości względem przynajmniej części Nieopłaconych Faktur powyższy warunek może zostać spełniony, tj. poszczególne wierzytelności mogą zostać wpisane do rejestru długów potwierdzonego na poziomie krajowym.
Na obecnym etapie jednak powyższy warunek nie jest spełniony względem wierzytelności objętych przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Ponownie jednak Spółka pragnie wskazać, iż bez względu na powyższe, ustawodawca uzależnia warunki stosowania ulgi na złe długi od statusu dłużnika. Dla dłużnika będącego podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT należy stosować art. 89a ust. 2 ustawy o VAT. Z kolei wierzytelność, dla której dłużnikiem jest konsument (podmiot niebędący podatnikiem VAT, tj. podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej) może zostać objęta ulgą na złe długi, jeśli spełniono warunki wskazane w art. 89a ust. 2a ustawy o VAT.
Tym samym, w ocenie Spółki warunek objęty treścią niniejszego pytania (wynikający wprost z treści art. 89a ust. 2a pkt 2 ustawy o VAT) nie znajdzie zastosowania w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym przedmiotowym wnioskiem, bowiem Klienci (korzystający) Spółki nie są i nie będą uznawani za konsumentów, ze względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 15 ustawy o VAT.
Jak już Spółka wspomniała, fakt, że w takich okolicznościach przepisy art. 89a ust. 2a ustawy o VAT nie znajdują zastosowania i nie mają wpływu na prawo Spółki do dokonania korekty potwierdza także wprost Dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacjach (m.in. w przywołanej interpretacji z 3 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.18.2026.1.AA). Biorąc pod uwagę powyższe, niniejsze pytanie Organu pozostaje, w ocenie Spółki bez wpływu na przyszłą interpretację. Wskazany warunek dotyczy bowiem grupy podmiotów, która nie została objęta przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. konsumentów).
W ocenie Spółki w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym przedstawionym w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zastosowanie znajdą przepisy art. 89a ust. 1, ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o VAT.
Należy również wskazać, że Spółka dokonując korekty podatku należnego VAT z tytułu Ulgi na złe długi, będzie spełniała warunki przewidziane w tym przepisie, a mające do niej zastosowanie, tj.: na dzień złożenia deklaracji podatkowej (bądź jej korekty), w której dokona korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, Spółka jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; wierzytelności Spółki wynikające z Nieopłaconych Faktur nie zostaną uregulowane ani zbyte w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności, który może być określony w umowie lub Nieopłaconej Fakturze; każdorazowo od daty wystawienia danej Nieopłaconej Faktury do czasu złożenia deklaracji (bądź jej korekty) nie upłynie okres 3 lat, licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona; Spółka jako wierzyciel jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
W konsekwencji, w opinii Spółki, w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym objętym treścią przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie ona uprawniona do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi). Wobec danego dłużnika nie ogłoszono upadłości konsumenckiej na podstawie odrębnych przepisów.
Jednocześnie jednak w ocenie Spółki warunek objęty treścią niniejszego pytania (wynikający z treści art. 89a ust. 2a pkt 3 ustawy o VAT) nie będzie miał zastosowania w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym przedmiotowym wnioskiem bowiem Klienci Spółki nie są i nie będą uznawani za konsumentów, ze względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 15 ustawy o VAT.
Ponownie, jak w przypadku wcześniejszych pytań, fakt, że w takich okolicznościach przepisy art. 89a ust. 2a ustawy o VAT nie znajdują zastosowania i nie mają wpływu na prawo Spółki do dokonania korekty potwierdza także wprost Dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacjach (m.in. w przywołanej interpretacji z 3 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.18.2026.1.AA). Biorąc pod uwagę powyższe, niniejsze pytanie Organu pozostaje, w ocenie Spółki, bez wpływu na kształt oczekiwanej interpretacji. Wskazany warunek dotyczy bowiem grupy podmiotów, która nie została objęta wnioskiem Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. konsumentów).
W ocenie Spółki w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zastosowanie znajdą przepisy art. 89a ust. 1, ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o VAT.
Ponadto, należy wskazać, że Spółka każdorazowo dokonując korekty podatku należnego VAT z tytułu Ulgi na złe długi, będzie spełniała warunki przewidziane w tym przepisie, a mające do niego zastosowanie, tj.: na dzień złożenia deklaracji podatkowej (bądź jej korekty), w której Spółka dokona korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, Spółka jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; wierzytelności Spółki wynikające z Nieopłaconych Faktur nie zostaną uregulowane ani zbyte w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności, który może być określony w umowie lub Nieopłaconej Fakturze; każdorazowo od daty wystawienia danej Nieopłaconej Faktury do czasu złożenia deklaracji (bądź jej korekty) nie upłynie okres 3 lat, licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona; Spółka jako wierzyciel jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
W konsekwencji, w opinii Spółki, w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym treścią przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie ona uprawniona do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi).
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi), przy spełnieniu przesłanek i warunków przewidzianych w art. 89a ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego w treści niniejszego wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, jest on uprawniony do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w art. 89a ust. 1a, ust. 2 pkt 3 i 5 ustawy o VAT (Ulga na złe długi). Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, na prawo do skorzystania z Ulgi na złe długi nie ma wpływu status posiadany przez Klienta, prowadzącego działalność gospodarczą, jako podatnika VAT. W tym miejscu należy wskazać, że zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy o VAT.
Stosownie do treści art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ustawy o VAT).
Zgodnie z art. 89a ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki: na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1: a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
Natomiast w przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 (tj. na rzecz podmiotu innego niż podmiot prowadzący działalność gospodarczą), zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, korekta, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana, jeżeli (art. 89a ust. 2a ustawy o VAT): 1) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego lub 2) wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym lub 3) wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych przepisów.
Na mocy art. 89a ust. 3 ustawy o VAT korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem, że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta.
W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części (art. 89a ust. 4 ustawy o VAT). Natomiast art. 89a ust. 5 ustawy o VAT stanowi, że wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej korekty.
Odpowiednikiem przywołanych powyżej przepisów krajowych jest art. 90 (1) i (2) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa 112), zgodnie z którym w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.
W przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązywania się z płatności, państwa członkowskie mogą odstąpić od zastosowania ust. 1. Na podstawie przywołanego przepisu Dyrektywy 112, państwa członkowskie uzyskały możliwość określenia warunków obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Jednocześnie, przepis art. 90 Dyrektywy 112 daje poszczególnym państwom członkowskim prawo do określenia warunków obniżenia podstawy opodatkowania.
Kluczowy w analizowanej kwestii jest także wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał) z 15.10.2020 r. w sprawie C-335/19 (E.
Sp. z o.o. Sp. k.), w którym to Trybunał rozstrzygał, czy art. 90 Dyrektywy 112 stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.
Należy wskazać, że zdaniem TSUE, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, należy uznać, że taki warunek nie może być uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności. Okoliczność czy dłużnik jest podatnikiem VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, nie pozwala bowiem sama w sobie na rozstrzygnięcie, czy istnieje ryzyko, iż wierzytelność nie zostanie odzyskana.
Jest tak, tym bardziej że - jak podnosi Komisja Europejska w uwagach na piśmie - towary mogą być dostarczone i usługi świadczone na rzecz osób, które nie są podatnikami VAT, takich jak podmioty zwolnione z VAT lub konsumenci, co nie ma wpływu na obowiązek poboru przez wierzyciela VAT na rzecz państwa i prawo tego wierzyciela do dokonania korekty podstawy opodatkowania a posteriori.
Następnie, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby dłużnik nadal był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie korekty deklaracji podatkowej, TSUE wskazał, iż należy podkreślić, oprócz okoliczności przypomnianej w poprzednim punkcie niniejszego wyroku, zgodnie z którą dłużnik niekoniecznie jest podatnikiem, że w pkt 28 wyroku z 8 maja 2019 r., A-PACK CZ (C-127/18, EU:C:2019:377) Trybunał orzekł, iż art. 90 Dyrektywy 112 stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, że podatnik nie może dokonać korekty podstawy opodatkowania VAT w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności przez dłużnika kwoty należnej z tytułu transakcji podlegającej VAT, jeżeli dłużnik ten nie jest już podatnikiem VAT.
W trzeciej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby wierzyciel nadal był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie korekty deklaracji podatkowej, należy uznać, że warunek ten nie jest uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności.
Ponieważ istnienie długu i obowiązek jego spłaty przez dłużnika nie zależą od zachowania statusu podatnika przez wierzyciela, okoliczność czy wierzyciel jest podatnikiem VAT w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej, nie pozwala sama w sobie uznać, że wierzytelność może nie zostać odzyskana.
Podsumowując stanowisko TSUE wyrażone w przywołanym powyżej wyroku – art. 90 Dyrektywy 112 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia, dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.
Z uwagi na to, że Trybunał w wyroku C-335/19 orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT z przepisami prawa unijnego (tj. z art. 90 Dyrektywy 112), to do czasu zmiany przepisów krajowych podatnicy mogli zastosować obowiązujące w tym zakresie normy prawa krajowego albo bezpośrednio zastosować przepisy Dyrektywy 112. Jednakże wskazać należy, że 1 października 2021 r. weszły w życie zmiany art. 89a ustawy o VAT, których wprowadzenie wiązało się z koniecznością dostosowania tych przepisów do wyroku TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19. Tym samym obecnie obowiązujące przepisy krajowe są zgodne z powołanym powyżej orzeczeniem TSUE w sprawie C-335/19. W tym miejscu warto odwołać się także bezpośrednio do uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej ustawę o VAT z 24 czerwca 2021 r. (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1626), zgodnie z którą: „Analiza orzeczenia prowadzi również do wniosku, że w opinii TSUE do systemu tzw. „ulgi na złe długi” oprócz podatników VAT czynnych należy dopuścić po stronie nabywców (dłużników) również osoby fizyczne - konsumentów oraz podatników VAT zwolnionych od podatku”.
Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku oraz w stanie prawnym obowiązującym od 1 października 2021 r. skorzystanie przez Spółkę (wierzyciela) z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy o VAT wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 oraz pkt 5 ustawy o VAT, tj.: na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, Spółka jako wierzyciel jest / będzie podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłyną 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
Jednocześnie, korekta winna być dokonana za okres rozliczeniowy, w którym nieściągalność wierzytelności stała się uprawdopodobniona, tj. za okres, w którym przypada 90 dzień od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Natomiast w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie będą miały zastosowania warunki przewidziane w art. 89a ust. 2a ustawy o VAT, bowiem jego Klienci nie są i nie będą uznawani za konsumentów, ze względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach określonych w ustawie o VAT.
Mając zatem na uwadze opisane powyżej przesłanki dla zastosowania prawa przewidzianego w art. 89a ustawy o VAT należy wskazać, że Spółka każdorazowo dokonując korekty deklaracji z tytułu Ulgi na złe długi, będzie spełniała warunki przewidziane w tym przepisie, a mające do niego zastosowanie, tj.: 1) na dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej, w której dokona korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju (również w części) w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, Wnioskodawca jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT; 2) wierzytelności Spółki wynikające z Nieopłaconych Faktur nie zostaną uregulowane ani zbyte w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności, który może być określony w umowie lub Nieopłaconej Fakturze; 3) każdorazowo od daty wystawienia danej Nieopłaconej Faktury do czasu złożenia korekty nie upłynie okres 3 lat, licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona; 4) Wnioskodawca jako wierzyciel jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy na możliwość skorzystania przez Spółkę z prawa do Ulgi na złe długi w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, bez wpływu pozostaje status dłużnika jako podatnika VAT, bowiem nie wynika to z art. 89a ust. 1, 1a i 2 ustawy o VAT.
Status Klientów, prowadzących działalność gospodarczą, jako podatników VAT, pozostaje bez wpływu na uprawnienie Spółki do skorzystania z Ulgi na złe długi gdyż – jak wskazano wcześniej – warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu wykonania usługi oraz w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty został z dniem 1 października 2021 r. usunięty z ustawy o VAT.
Konsekwentnie, w sytuacji Wnioskodawcy nie znajdą zastosowania warunki przewidziane w art. 89a ust. 2a ustawy o VAT, bowiem jego Klienci (korzystający) nie są i nie będą uznawani za konsumentów, ze względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 15 ustawy o VAT.
Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektora KIS): z 3 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.18.2026.1.AA: Ponadto na prawo do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, nie ma wpływu okoliczność, że Państwa Kontrahenci nie są czynnymi podatnikami podatku VAT zarejestrowanymi w Polsce, gdyż jak wskazano powyżej, warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty został od 1 października 2021 r. usunięty z ustawy.
Należy również zaznaczyć, że – jak wskazali Państwo w stanowisku – Kontrahenci nie są konsumentami (prowadzą działalność gospodarczą), a tym samym w sprawie nie znajduje zastosowania art. 89a ust. 2a ustaw o VAT; z 15 czerwca 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.321.2026.1.AA: (…) na prawo do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego nie ma wpływu okoliczność, że Klienci prowadzący działalność gospodarczą nie są czynnymi podatnikami VAT, gdyż jak wskazano powyżej warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty został z 1 października 2021 r. usunięty z ustawy; z 17 maja 2024 r. (sygn.
0111-KDIB3-1.4012.122.2024.2.ICZ: (…) na podstawie polskich przepisów ustawy będą Państwo uprawnieni do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do faktury korygującej, o której mowa we wniosku.
Przy czym na prawo do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, nie ma wpływu okoliczność, że Państwa Kontrahent nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, gdyż jak wskazano powyżej warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty został z 1 października 2021 r. usunięty z ustawy; z 15 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.143.2023.1.WH: W konsekwencji - tak jak wskazano wyżej - na podstawie polskich przepisów ustawy będą Państwo uprawnieni do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do faktur w przypadku których nie otrzymają Państwo płatności lub otrzymają częściowe płatności od wybranych ubezpieczycieli Klientów, którzy dokonali na Państwa rzecz cesji wierzytelności z tytułu wypłaty odszkodowania za najem specjalistycznego pojazdu zastępczego.
Przy czym na prawo do skorygowania podstawy opodatkowania nie ma wpływu okoliczność, że Klienci nie są czynnymi podatnikami VAT; z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.658.2023.2.MMA: W konsekwencji - tak jak wskazano wyżej - na podstawie polskich przepisów ustawy będzie Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do faktur w przypadku których nie otrzyma Pan płatności lub otrzyma częściowe płatności najmu specjalistycznego pojazdu zastępczego.
Przy czym na prawo do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego nie ma wpływu okoliczność, że Klienci prowadzący działalność gospodarczą nie są czynnymi podatnikami VAT, gdyż jak wskazano powyżej warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty został z 1 października 2021 r. usunięty z ustawy. Analogiczne stanowisko wynika także m.in. z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2023 r. (sygn.
I FSK 2405/18): Wymóg, aby wierzyciel i dłużnik byli podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy podatków od towarów i usług czynni na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, obowiązywał pomiędzy 1 stycznia 2013 r. a 1 października 2021 r. Wówczas, na podstawie art. 1 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku o towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1626), art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy o VAT. został zmieniony w taki sposób, że pozostawiono jedynie wymóg, aby wierzyciel był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej.
W konsekwencji, w opinii Spółki, będzie ona uprawniona do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi), polegającej na dokonaniu korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących świadczenie usług opodatkowanych na terytorium Polski, wystawionych na rzecz Klientów, które: nie zostały uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności, a jednocześnie od daty wystawienia faktur dokumentujących te wierzytelności nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione.
Również w przyszłości, dla analogicznych sytuacji jak opisane w stanie faktycznym, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z Ulgi na złe długi na analogicznych warunkach.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest: prawidłowe - w części dotyczącej prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podatników VAT czynnych; nieprawidłowe - w części dotyczącej prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
W myśl art. 89a ust. 1a ustawy: Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Stosownie do art. 89a ust. 2 ustawy: Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki: 5) (uchylony) 6) (uchylony) 7) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1: a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, b) (uchylona); 8) (uchylony) 9) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona. 10) (uchylony).
Na podstawie art. 89a ust. 2a ustawy: W przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, korekta, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana, jeżeli: 1) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego lub 2) wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym, lub 3) wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z art. 89a ust. 3 ustawy: Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. W myśl art. 89a ust. 4 ustawy: W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta.
W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części. Przywołane wyżej przepisy art. 89a ustawy dopuszczają możliwość dokonania przez podatnika korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Przepisy art. 89a ust. 2a ustawy dotyczą wierzytelności konsumentów oraz podatników VAT zwolnionych od podatku i przewidują możliwość obniżenia podatku należnego od sprzedaży, która dokonana była na rzecz podmiotów innych niż podatnik VAT czynny.
Stosownie do art. 89a ust. 5 ustawy: Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej korekty. Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami skorzystanie przez wierzyciela z możliwości korekty podatku należnego od nieściągalnych wierzytelności, a następnie jej uregulowanie bądź zbycie w jakiejkolwiek formie, powoduje obowiązek zastosowania się do normy z art. 89a ust. 4 ustawy. Zgodnie z definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego – http://www.sjp.pwn.pl), „uregulować” oznacza „uiścić jakąś należność”.
Należy zatem wyjaśnić, że sformułowanie „należność została uregulowana” należy rozumieć jako zaspokojenie wierzyciela, powodujące wygaśnięcie jego roszczeń wobec dłużnika. Z uwagi na literalną wykładnię ww. przepisów wskazać należy, że uregulowanie należności lub zbycie w jakiejkolwiek formie odbywa się poprzez zaspokojenie całości lub części roszczeń wynikających z wierzytelności, wskutek uiszczenia należności, przez dłużnika, bądź osobę trzecią na rzecz wierzyciela.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy są Państwo uprawnieni do zastosowania procedury przewidzianej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (Ulga na złe długi), przy spełnieniu przesłanek i warunków przewidzianych w art. 89a ust. 1a oraz ust. 2 ustawy o VAT. W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że: są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług; Państwa działalność gospodarcza obejmuje przede wszystkim świadczenie usług leasingu, w ramach których oddają Państwo do odpłatnego korzystania Klientom (korzystającym) przedmioty leasingu, w tym pojazdy osobowe i ciężarowe, maszyny, urządzenia, a także nieruchomości.
Świadczą Państwo również usługi najmu, dzierżawy, a także usługi zarządzania flotami pojazdów należących do Klientów; ofertę w zakresie umów leasingu, najmu i zarządzania flotą pojazdów kierują Państwo wyłącznie do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, a więc podatników w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, w tym spółek kapitałowych, spółek osobowych, a także osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą.
Wśród wskazanej grupy Klientów znajdują się w szczególności: o podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni; o podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT zwolnieni; o podmioty niezarejestrowane jako podatnicy VAT/nie figurujące w rejestrze VAT; status VAT poszczególnych Klientów (korzystających) może różnić się w momencie zawierania umowy od statusu posiadanego przez nich w dalszym okresie trwania stosunku cywilnoprawnego; niniejszy wniosek nie dotyczy osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. konsumentów, które nie są grupą docelową Państwa usług; usługi dokumentowane są każdorazowo przez Państwa poprzez wystawienie stosownych Faktur, w których wykazywany jest podatek należny z tytułu świadczenia usług, bądź dostawy towarów.
Ponadto, Państwa wierzytelności powstają również z tytułu poleasingowej sprzedaży środków trwałych – zarówno na rzecz korzystających, jak i osób trzecich; termin płatności zobowiązania objętego Fakturą, jest co do zasady wskazany w treści Faktury, a w przypadku braku takiej informacji w treści Faktury, jest uzgadniany każdorazowo w umowie z danym Klientem; na dzień złożenia niniejszego wniosku istnieją u Państwa Faktury dokumentujące świadczenie usług lub dostawę towarów na terytorium Polski na rzecz Klientów, które nie zostały przez tych Klientów zapłacone, pomimo upływu ponad 90 dni od uzgodnionego terminu płatności; Klienci nie dokonali zapłaty za wskazane Nieopłacone Faktury na żaden z rachunków bankowych wskazanych przez Państwa, ani w żadnej innej formie nie wykonali swojego sprzedaż udokumentowaną Nieopłaconymi Fakturami ujęli Państwo w JPK_VAT za odpowiednie okresy rozliczeniowe, zgodnie z datą powstania obowiązku podatkowego oraz rozliczyli i zapłacili Państwo w terminie należny z tego tytułu podatek należny VAT; w odniesieniu do wierzytelności objętych niniejszym wnioskiem nie dokonali Państwo zbycia wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur; stan faktyczny przedstawiony w niniejszym wniosku obejmuje okres od 2023 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku; zakładają Państwo, że w przyszłości również będą dokonywać świadczenia usług na rzecz Klientów, w związku z czym przedmiotem wniosku jest zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe.
Odnosząc się do możliwości skorzystania z „ulgi na złe długi” w opisanych we wniosku okolicznościach należy wskazać, że art. 89a ust. 1 i 1a ustawy dopuszcza możliwość korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona tzn. takich, które nie zostały uregulowane lub zbyte w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Natomiast dwa podstawowe warunki ww. korekty zostały określone w art. 89a ust. 2 ww. ustawy, tzn.: 1) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty wierzyciel musi być zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, 2) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie mogą upłynąć 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona. Warunki te powinny być spełnione niezależnie od tego czy dłużnikiem będzie podatnik VAT czynny, czy też inny podmiot, np. podatnik zwolniony z VAT, czy też osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
Prowadzona przez Państwa sprzedaż dotyczy: 1) podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni; 2) podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni; 3) podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT/nie figurujących w rejestrze VAT. W związku z powyższym należy odrębnie rozpatrzeć możliwość skorzystania przez Państwa z „ulgi na złe długi” w odniesieniu do sprzedaży udokumentowanej Nieopłaconymi Fakturami wystawionymi na rzecz podatników VAT czynnych oraz odrębnie w odniesieniu do sprzedaży udokumentowanej Nieopłaconymi Fakturami wystawionymi na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT.
Odnosząc się do Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podatników VAT czynnych należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że spełniają Państwo przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi na złe długi na podstawie art. 89a ustawy o VAT, bowiem: nieściągalność wierzytelności z Nieuregulowanych Faktur została uprawdopodobniona (tj. upłynęło już ponad 90 dni od terminu płatności); są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT; od daty wystawienia Faktur nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione.
Zatem przysługuje oraz w analogicznej sprawie w przyszłości będzie Państwu przysługiwać prawo do skorzystania z korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, gdyż warunki określone ww. przepisach będą spełnione. W konsekwencji mogą Państwo skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podatników VAT czynnych, w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona w stosunku do każdej z Nieopłaconych Faktur (tj. w rozliczeniu za okres, w którym upłynęło 90 dni od terminu płatności każdej z Nieopłaconych Faktur).
Powyższe prawo będzie Państwu przysługiwać również w analogicznej sytuacji w przyszłości. Odnosząc się z kolei do sprzedaży realizowanej na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT należy zauważyć, że możliwość skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w takich przypadkach jest ściśle zależna od spełnienia jednego z warunków przewidzianych w art. 89a ust. 2a oraz przesłanek określonych w art. 89a ust. 1, 1a i 2 ustawy. Dla dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotów innych niż podatnik VAT czynny zostały określone dodatkowe warunki korekty w art. 89 ust. 2a ustawy o VAT.
Należy zauważyć, że wymienione w art. 89a ust. 2a ustawy warunki nie muszą być spełnione łącznie. Wystarczy, że zachodzi choć jedna z przewidzianych w tym przepisie przesłanek, by móc uznać, że podatnikowi zarejestrowanemu jako podatnik VAT czynny przysługuje prawo do korekty w przypadku transakcji z ww. podmiotami.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że nie mają Państwo prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności udokumentowanych Nieopłaconymi Fakturami dokumentującymi dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT. W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że: wierzytelności, o których mowa we wniosku, nie zostały potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu i nie zostały skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego.
Nie wykluczają Państwo, że w przyszłości względem przynajmniej części Nieopłaconych Faktur będą podejmować kroki, które w ostateczności doprowadzą do potwierdzenia wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowaniem ich na drogę postępowania egzekucyjnego. Wniosek dotyczy wierzytelności, w odniesieniu do których tego typu działania nie są przez Państwa jeszcze podejmowane; wierzytelności, o których mowa we wniosku nie zostały wpisane do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym.
Nie wykluczają Państwo, że w przyszłości względem przynajmniej części Nieopłaconych Faktur powyższy warunek może zostać spełniony, tj. poszczególne wierzytelności mogą zostać wpisane do rejestru długów potwierdzonego na poziomie krajowym. Na obecnym etapie jednak powyższy warunek nie jest spełniony względem wierzytelności objętych przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej; wobec dłużników nie ogłoszono upadłości konsumenckiej na podstawie odrębnych przepisów. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nie spełniają Państwo żadnego z warunków wskazanych w art. 89a ust. 2a ustawy.
W konsekwencji nie mogą Państwo skorygować podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT. Powyższe prawo nie będzie Państwu przysługiwać również w analogicznej sytuacji w przyszłości. We własnym stanowisku powołali się Państwo na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, tj. na wyrok TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19. Ponadto twierdzą Państwo, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 89a ust. 2a ustawy.
Odnosząc się do Państwa stanowiska należy wskazać, że stosownie do art. 90 (1) i art. 90 (2) Dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE: W przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.
W przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązywania się z płatności państwa członkowskie mogą odstąpić od zastosowania ust. 1. Mając na względzie powołane normy należy stwierdzić, że przepisy Dyrektywy 2006/112/WE określają w sposób ogólny podstawę opodatkowania, nie wskazując szczegółowych zasad lub ograniczeń dla państw członkowskich w celu jego implementacji, w tym dotyczących korygowania tej podstawy. Przepis art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE daje bowiem prawo do obniżania podstawy opodatkowania na warunkach określonych przez poszczególne państwa członkowskie.
Zgodnie z art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE: Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, pod warunkiem równego traktowania transakcji krajowych i transakcji dokonywanych między państwami członkowskim przez podatników oraz pod warunkiem, że obowiązki te, w wymianie handlowej między państwami członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z przekraczaniem granic.
Możliwość przewidziana w akapicie pierwszym nie może zostać wykorzystana do nałożenia dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem poza obowiązkami, które zostały określone w rozdziale 3. W tym miejscu należy stwierdzić, że z dniem przystąpienia do Unii Europejskiej z mocy art. 249 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP przepisy prawa wspólnotowego mają moc obowiązującą w polskim porządku prawnym. Jednak podkreślenia wymaga, iż zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego.
Ma ona bowiem zastosowanie jedynie w odniesieniu do sytuacji, gdy przepis prawa unijnego nie został wprowadzony do polskiego prawa, pomimo istnienia takiego obowiązku lub gdy został wprowadzony w sposób wadliwy. „Ulga na złe długi” została wprowadzona do polskiego systemu prawnego w ustawie z 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90 poz. 756).
W wyniku tej nowelizacji w ustawie o podatku od towarów i usług dodano przepis art. 89a, z którego wynika, że podatnik ma możliwość dokonania korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju, która uzależniona jest jednak od łącznego spełnienia szczegółowo określonych warunków. Dopiero spełnienie kumulatywne wszystkich przesłanek wynikających z art. 89a ust. 1 i ust. 2 ustawy uprawnia podatnika do skorygowania podatku należnego. Natomiast w odniesieniu do podmiotów innych niż czynny podatnik VAT, ustawodawca postanowił, że należy dodatkowo spełnić jedną z przesłanek wynikających z art. 89a ust. 2a ustawy.
Odnosząc się do wskazanego przez Państwa wyroku TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19 Reduction de la base d'imposition, należy zauważyć, że Trybunał Sprawiedliwości w ww. wyroku uznał za niezgodne z przepisami wspólnotowymi polskie przepisy krajowe, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia, dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.
Z uwagi na to, że Trybunał w wyroku C-335/19 orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT z przepisami prawa unijnego (tj. z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE), to do czasu zmiany ww. przepisów krajowych podatnicy mogli zastosować obowiązujące w tym zakresie normy prawa krajowego albo bezpośrednio zastosować przepisy Dyrektywy 2006/112/WE (tym bardziej, że Trybunał w wyroku potwierdził, że przepis art. 90 Dyrektywy charakteryzuje się bezpośrednią skutecznością).
Zatem podatnik - wierzyciel miał możliwość dokonania wyboru, które z przepisów (unijne czy krajowe) zastosuje w odniesieniu do możliwości skorzystania z „ulgi na złe długi”, natomiast organy podatkowe są zobowiązane respektować rozstrzygnięcie Trybunału zawarte w wyroku w sprawie C-335/19 (natomiast same nie mogą powoływać się bezpośrednio na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE wobec podatnika w tym zakresie). Skutkiem orzeczenia zapadłego w sprawie C-335/19 było dostosowanie przepisów ustawy o VAT do ww. orzeczenia.
Z uwagi na to, że Trybunał orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT, ustawodawca wprowadził zmiany polegające na uchyleniu ust. 2 pkt 1 w art. 89a ustawy o VAT oraz uchyleniu obowiązku rejestracji dłużnika na dzień poprzedzający dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej przez wierzyciela. Ponadto, Polski ustawodawca w wyniku uwzględnienia wyroku TSUE w sprawie C-335/19 przyznał podatnikom możliwość zastosowania „ulgi na złe długi” przy sprzedaży na rzecz podmiotów innych niż czynni podatnicy VAT wprowadzając do ustawy o podatku od towarów i usług przepis art. 89a ust. 2a.
Nawiązując do Państwa argumentacji w kontekście wyroku C-335/19, należy zauważyć, że TSUE wskazał: 23. Mając na uwadze, że przepisy art. 90 ust. 1 oraz art. 273 dyrektywy 2006/112, poza określonymi w nich ograniczeniami, nie precyzują ani warunków, ani obowiązków, jakie mogą wprowadzić państwa członkowskie, należy stwierdzić, że przepisy te przyznają państwom członkowskim zakres swobodnego uznania, w szczególności w odniesieniu do formalności, jakie muszą zostać dochowane przez podatników względem organów podatkowych celem obniżenia podstawy opodatkowania (wyrok z dnia 6 grudnia 2018 r., Tratave,C-672/17,EU:C:2018:989, pkt32i przytoczone tam orzecznictwo).
24. Z orzecznictwa Trybunału wynika jednak, że przepisy, których celem jest zapobieganie oszustwom podatkowym i unikaniu opodatkowania, zasadniczo mogą ustanawiać odstępstwa od przestrzegania zasad dotyczących podstawy opodatkowania jedynie w granicach tego, co jest bezwzględnie konieczne dla osiągnięcia tego szczególnego celu. Powinny one bowiem w możliwie najmniejszym stopniu naruszać cele i zasady dyrektywy 2006/112 i w związku z tym nie mogą być wykorzystywane w sposób, który podważałby neutralność VAT (wyrok z dnia 6 grudnia 2018 r., Tratave,C-672/17,EU:C:2018:989, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo).
25. W konsekwencji konieczne jest, aby formalności, jakie mają spełnić podatnicy, by móc skorzystać przed organami podatkowymi z prawa do obniżenia podstawy opodatkowania VAT, ograniczały się do formalności umożliwiających wykazanie, że po zawarciu transakcji zapłata części lub całości wynagrodzenia ostatecznie nie zostanie otrzymana. W tym zakresie zadaniem sądów krajowych jest zbadanie, czy jest tak w przypadku tych przewidzianych przez dane państwo członkowskie formalności (wyrok z dnia 6 grudnia 2018 r., Tratave,C-672/17,EU:C:2018:989, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo).
Analiza orzeczenia prowadzi do wniosku, że w opinii TSUE do systemu tzw. „ulgi na złe długi” oprócz podatników VAT czynnych należy dopuścić po stronie nabywców (dłużników) również osoby fizyczne – konsumentów oraz podatników VAT zwolnionych od podatku. W przypadku tych kategorii podmiotów zachodzi konieczność wprowadzenia dodatkowych elementów zabezpieczających, gdyż w odniesieniu do nich istnieje poważne niebezpieczeństwo wykorzystywania stosowania tzw. „ulgi na złe długi” w celach oszustw lub wyłudzeń VAT.
Dla tych kategorii podatników umożliwia się skorzystanie z tzw. „ulgi na złe długi” po uprawdopodobnieniu przez wierzyciela istnienia długu analogicznie jak to ma miejsce w podatkach dochodowych w przypadku niektórych wierzytelności nie uznawanych za koszty uzyskania przychodu, tj. wierzyciel będzie w tym przypadku mógł skorzystać z „ulgi na złe długi”, jeżeli wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego.
Skorzystanie z ulgi w sytuacji posiadania wierzytelności u podmiotów niebędących podatnikami VAT będzie możliwe również, gdy wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym lub wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych przepisów. Z powyższego wynika zatem, że art. 89a ust. 2a ustawy o VAT określa dla kategorii ww. dłużników dodatkowe elementy zabezpieczające a nie odrębne warunki korekty od tych, które zostały określone w ust. 2 tego przepisu. Nie można zgodzić się z Państwem, że art. 89 ust. 2a ustawy o VAT nie ma zastosowania w sprawie, ponieważ wniosek nie dotyczy transakcji zawieranych z osobami fizycznymi – konsumentami.
Należy zauważyć, że wykładnia art. 89 ust. 2a ustawy nie budzi wątpliwości. Z brzmienia ww. przepisu wynika jednoznacznie, że ma on zastosowanie w przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Zatem nie odnosi się on wyłącznie do transakcji zawieranych z konsumentami, lecz ma zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których odbiorca towaru/usługi nie jest podatnikiem VAT czynnym, np. podatnik zwolniony z VAT, czy też osoba prawna niezarejestrowana jako podatnik VAT.
Należy zatem przyjąć, że na gruncie ustawy o VAT skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy o VAT w sytuacji gdy dłużnikiem jest podmiot inny niż podatnik VAT czynny, wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a oraz pkt 5, jak również jednego z dodatkowych wymogów z listy zawartej w ust. 2a ustawy.
Tym samym na gruncie obowiązujących przepisów ustawy o VAT, nie są i nie będą Państwo uprawnieni do dokonania korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy o VAT w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT.
W konsekwencji: mogą Państwo skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podatników VAT czynnych, w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona w stosunku do każdej z Nieopłaconych Faktur (tj. w rozliczeniu za okres, w którym upłynęło 90 dni od terminu płatności każdej z Nieopłaconych Faktur).
Powyższe prawo będzie Państwu przysługiwać również w analogicznej sytuacji w przyszłości – w tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe; nie mogą Państwo skorygować podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do wierzytelności wynikających z Nieopłaconych Faktur dokumentujących dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni i podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT. Powyższe prawo nie będzie Państwu przysługiwać również w analogicznej sytuacji w przyszłości – w tym zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Odnosząc się do wskazanych przez Państwa we własnym stanowisku interpretacji indywidualnych należy wskazać, że w identycznym stanie prawnym i identycznym stanie faktycznym rozstrzygnięcia powinny być tożsame. Jednakże żadna z powołanych przez Państwa spraw nie dotyczy identycznego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.