Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2021 r. Wnioskodawczyni była zatrudniona na podstawie umowy o pracę i przebywała na zwolnieniach lekarskich, w związku z czym wypłacany był jej zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego. Zasiłek nie był wypłacany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych bezpośrednio, lecz przez pracodawcę występującego w roli płatnika zasiłków, który wypłacał go łącznie z innymi należnościami ze stosunku pracy, pobrał od niego zaliczkę na podatek dochodowy i wykazał go w wystawionej Wnioskodawczyni informacji PIT-11 za 2021 r. jako przychód z innych źródeł. Wnioskodawczyni nie otrzymała od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informacji PIT-11A.
W zeznaniu PIT-37 za 2021 r., złożonym indywidualnie i następnie skorygowanym w trybie art. 81 Ordynacji podatkowej, Wnioskodawczyni wykazała przychody z innych źródeł w kwocie 18.743,76 zł, obejmujące wskazany wyżej zasiłek chorobowy, od których pobrana została zaliczka na podatek dochodowy w kwocie 5.919 zł. Łączny dochód wykazany w zeznaniu wyniósł 141.805,17 zł, podstawa obliczenia podatku 124.354 zł, a podatek należny 18.338 zł. Wobec przekroczenia pierwszego progu podatkowego nadwyżka dochodu, w tym opisany zasiłek, została opodatkowana według stawki 32 procent.
Decyzją z dnia 7 kwietnia 2025 r., zmienioną następnie decyzją z dnia 15 września 2025 r. o znaku (…), Zakład Ubezpieczeń Społecznych (…) Oddział w (…) uznał wypłacony zasiłek chorobowy za świadczenie nienależnie pobrane i zobowiązał Wnioskodawczynię do jego zwrotu w łącznej kwocie 21.741,31 zł, na którą składa się należność główna w kwocie 15.512,36 zł oraz odsetki w kwocie 6.228,95 zł. Od obu decyzji zostały wniesione odwołania. Sprawa jest zawisła przed Sądem Rejonowym (…) w (…), (…) Wydziałem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, pod sygnaturą akt (…). Postępowanie to jest postępowaniem cywilnym z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Nie jest ono postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową ani kontrolą celno-skarbową i nie dotyczy zobowiązań podatkowych Wnioskodawczyni. Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawczyni nie dokonała zwrotu świadczenia. Zwrot nastąpi dopiero w razie prawomocnego oddalenia odwołań i zostanie dokonany ze środków własnych Wnioskodawczyni, jednorazowo albo w ratach, w zależności od jej możliwości finansowych oraz od ewentualnego układu ratalnego z organem rentowym. Stosunek pracy, w ramach którego zasiłek był wypłacany, ustał w 2021 r. Ani były pracodawca, ani Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie wypłacają obecnie Wnioskodawczyni jakichkolwiek świadczeń.
Nie istnieje zatem możliwość potrącenia zwracanej kwoty przez płatnika, w szczególności w trybie art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni dotychczas nie dokonywała odliczenia z tytułu zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w żadnym zeznaniu rocznym. Pozycja 29 części B załącznika PIT/O za 2021 r. pozostała niewypełniona. Wnioskodawczyni obecnie nie osiąga dochodów opodatkowanych według skali podatkowej. Pozostaje w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej z małżonkiem, który takie dochody osiąga.
Za rok, w którym nastąpi zwrot, małżonkowie zamierzają skorzystać z łącznego opodatkowania dochodów na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istnieje realne ryzyko, że ani w roku zwrotu, ani w pięciu kolejnych latach podatkowych Wnioskodawczyni nie osiągnie własnego dochodu pozwalającego na wykorzystanie odliczenia w pełnej wysokości.
Pytania
1. Czy kwotę zwróconą na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wnioskodawczyni ma prawo odliczyć od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym zwrot został faktycznie dokonany? 2. Czy odliczeniu podlega kwota zwrotu uwzględniająca pobraną uprzednio zaliczkę na podatek dochodowy, czyli kwota brutto, niezależnie od tego, że kwota faktycznie wypłacona Wnioskodawczyni w 2021 r. była o tę zaliczkę niższa, a jeżeli tak, to w jaki sposób należy ustalić kwotę odliczenia w sytuacji, gdy organ rentowy żąda zwrotu kwoty nieodpowiadającej kwocie brutto świadczenia?
3. Czy zapłacone na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odsetki od nienależnie pobranego świadczenia podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też odliczeniu podlega wyłącznie należność główna? 4. Czy w przypadku zwrotu dokonywanego w ratach każda rata podlega odliczeniu w roku podatkowym, w którym została faktycznie zapłacona? 5. Czy część kwoty zwrotu przekraczająca dochód roku, w którym zwrot został dokonany, może być odliczana od dochodu w pięciu kolejno po sobie następujących latach podatkowych na podstawie art. 26 ust. 7h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
6. Czy w przypadku łącznego opodatkowania dochodów małżonków odliczenie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pomniejsza wyłącznie dochód Wnioskodawczyni, czy też może pomniejszyć sumę dochodów obojga małżonków, a w konsekwencji, czy w razie nieosiągnięcia przez Wnioskodawczynię własnego dochodu odliczenie to może zostać wykorzystane przeciwko dochodowi małżonka? 7. Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawczyni przysługuje alternatywnie prawo do złożenia korekty zeznania PIT-37 za 2021 r. wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 i art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej?
Pani stanowisko w sprawie
Ad. 1 Odliczenie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT przysługuje w zeznaniu za rok faktycznego dokonania zwrotu, gdyż przepis mówi o zwrotach dokonanych w roku podatkowym, a nie o roku otrzymania świadczenia ani wydania decyzji. Ad. 2 Odliczeniu podlega kwota brutto, uwzględniająca pobraną zaliczkę, zgodnie z brzmieniem przepisu. Gdyby organ rentowy żądał kwoty niższej niż brutto, odliczeniu podlega kwota faktycznie zwrócona powiększona o proporcjonalną część zaliczki. Ad. 3 Odsetki nie podlegają odliczeniu. Są należnością uboczną i nie stanowią zwrotu świadczenia, które uprzednio zwiększyło dochód. Ad. 4 Przy zwrocie ratalnym każda rata podlega odliczeniu w roku jej faktycznej zapłaty. Ad.
5 Nadwyżka ponad dochód roku zwrotu podlega odliczeniu w pięciu kolejno po sobie następujących latach podatkowych na podstawie art. 26 ust. 7h ustawy o PIT. Ad. 6 Odliczenie pomniejsza wyłącznie własny dochód Wnioskodawczyni i nie przechodzi na małżonka. Art. 6 ust. 2 ustawy o PIT przewiduje opodatkowanie łączne od sumy dochodów po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód. Potwierdza to konstrukcja załącznika PIT/O, przewidująca odrębne pozycje dla podatnika i dla małżonka. Wnioskodawczyni wnosi o jednoznaczne potwierdzenie tego stanowiska, gdyż od niego zależy, czy odzyskanie podatku będzie w ogóle możliwe. Ad.
7 Korekta zeznania za 2021 r. i wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie przysługują, gdyż podatek pobrano wówczas zgodnie z prawem, a ustawodawca przewidział odrębny mechanizm w art. 26 ust. 1 pkt 5. Wnioskodawczyni wnosi jednak o odniesienie się do tej kwestii z uwagi na przedawnienie z końcem 2027 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenie, przy czym musi być ono przez podatnika otrzymane lub postawione do jego dyspozycji.
W myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Stosownie do treści art. 410 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
Należy podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują wprost, czy zwrot nienależnie pobranych świadczeń powinien być dokonany w kwotach przed potrąceniami (tzw. kwotach brutto), czy też w kwotach uwzględniających potrącenia (tzw. kwotach netto), jednakże precyzują, w jaki sposób można odzyskać podatek od uprzednio opodatkowanego przychodu w sytuacji, gdy dojdzie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Świadczeniem nienależnym jest cała kwota przychodu, zarówno dla płatnika, który poniósł wydatek na rzecz podatnika, jak również dla podatnika, mimo, że ten otrzymał „fizycznie” kwotę po potrąceniu zaliczki.
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód podatkowy powstaje w momencie otrzymania pieniędzy lub postawienia ich do dyspozycji podatnika. Jeżeli zatem w 2021 r. otrzymała Pani od pracodawcy świadczenie tytułem zasiłku chorobowego, to w momencie każdorazowego jego otrzymania (postawienia do dyspozycji, np. przelania na Pani konto) powstawał dla Pani przychód (zatem przez jakiś czas dysponowała Pani tymi środkami pieniężnymi). Fakt, że część wypłaconego wynagrodzenia była nienależnie wypłacona nie niweluje momentu powstania przychodu.
Pracodawca wypłacając we wskazanym okresie wynagrodzenie zobowiązany był do pobierania i odprowadzania z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przedstawiona sytuacja nie upoważnia więc płatnika do dokonania korekty informacji PIT-11 bowiem w przypadku, gdy płatnik wystawił informację za rok w którym dokonał wypłaty nienależnego wynagrodzenia, wystawiona przez płatnika informacja sporządzona była prawidłowo, odzwierciedlała zaistniały w tym roku stan faktyczny, a więc wysokość faktycznie wypłaconych dochodów i faktycznie pobranych, a nie należnych, zaliczek na podatek dochodowy, tym samym brak jest podstaw prawnych do jej korygowania.
Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że skoro w 2021 r. otrzymała Pani od Pracodawcy świadczenia tytułem zasiłku chorobowego, to w momencie ich otrzymania powstał po Pani stronie przychód, który należało wykazać i opodatkować w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy 2021. Tym samym wykazanie przedmiotowego świadczenia w zeznaniu podatkowym za 2021 r. było prawidłowe i odzwierciedlało stan faktyczny istniejący w momencie składania tego zeznania, tj. fakt otrzymania przez Panią świadczenia oraz jego opodatkowania.
Należy jednak podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają postanowienia regulujące zmniejszenie dochodu do opodatkowania (w sytuacji gdy dana kwota przychodu jest zwracana), a tym samym wskazują w jaki sposób można odzyskać podatek w przypadku dokonania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy.
W sytuacji dokonania w roku podatkowym zwrotu nienależnie pobieranych świadczeń w całości, które uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, rozliczenie tego zwrotu następuje poprzez zastosowanie jednego z dwóch rozwiązań: przez płatnika na podstawie art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przez podatnika na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.
I tak, w myśl art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką). Powyższy przepis realizuje zasadę uwzględniania podatnikowi kwot przez niego zwróconych w możliwie najkrótszym czasie, czyli w rozliczeniach związanych z obliczeniem zaliczek na podatek.
Zatem, płatnik, któremu podatnik zwrócił na skutek różnych okoliczności kwotę przez niego wcześniej wypłaconą, obowiązany jest pomniejszyć miesięczny dochód ustalany dla celów obliczenia zaliczki, o dokonany przez podatnika zwrot począwszy od miesiąca, w którym on nastąpił. Jeżeli kwota dokonanego zwrotu przekracza dochód danego miesiąca, płatnik może o powstałą różnicę pomniejszyć dochód z miesiąca następnego, aż do pełnego pomniejszenia. Przy czym, powyższe pomniejszenia mogą być stosowane przez płatnika wyłącznie w tym roku podatkowym, w którym podatnik dokonał zwrotu.
Z treści wniosku wynika, że wypłata wynagrodzenia na Pani rzecz miała miejsce w 2021 r., jednakże zwrotu nienależnego świadczenia jeszcze Pani nie dokonała z racji toczącego się postępowania sądowego.
Dodatkowo wskazała Pani, że umowa o pracę również została rozwiązana w 2021 r. W takim przypadku, zgodnie z regulacją zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Przepis ten stanowi postawę prawną odliczenia od dochodu dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika. W przypadku, gdy zwrócona kwota nienależnie pobranych świadczeń (zasiłek chorobowy) przekroczy roczną kwotę dochodu podatnika wykazaną w zeznaniu podatkowym, podatnik może ją odliczyć od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych.
Powyższe uprawnienie wynika z art. 26 ust. 7h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 5, przekraczająca kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, może być odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych.
Zatem w sytuacji, gdy płatnik nie dokonał - na podstawie art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - potrącenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia, a podatnik dokona takiego zwrotu poprzez wpłatę dla płatnika z własnych środków - będzie mu wtedy przysługiwało, wynikające z art. 26 ust. 1 pkt 5 tejże ustawy, prawo do pomniejszenia dochodu przed opodatkowaniem o kwotę dokonanego na rzecz płatnika zwrotu nienależnie pobranego świadczenia na podstawie wystawionego przez płatnika dowodu dokonania owego zwrotu.
Należy podkreślić, że zarówno art. 41b, jak i art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy sytuacji, w której zwracane przez podatnika nienależnie pobrane świadczenia uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dlatego też zwrot ten dokonywany w kwocie brutto, tj. łącznie z pobranymi zaliczkami na podatek dochodowy - gwarantuje odzyskanie przez podatnika kwoty tych zaliczek.
Kwotę zwróconą w danym roku podatkowym należy wykazać w zeznaniu składanym za rok, w którym dokonano zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, oraz w załączniku PIT/O w pozycji „Zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nie zostały one potrącone przez płatnika”. W konsekwencji odliczeniu od dochodu podlega kwota zwróconego przez Panią nienależnie pobranego świadczenia w wysokości uwzględniającej pobrany uprzednio podatek dochodowy, tj. kwota brutto świadczenia.
Kwota ta nie obejmuje natomiast odsetek związanych ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia, które stanowią odrębną od należności głównej należność i nie stanowiły uprzednio przychodu zwiększającego Pani dochód podlegający opodatkowaniu. Odliczenie od dochodu z tytułu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w ramach wspólnego rozliczenia małżonków Odliczenie z tytułu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pomniejsza dochód tego małżonka, który dokonał zwrotu świadczenia i któremu uprzednio świadczenie to zwiększyło dochód podlegający opodatkowaniu. Odliczenie to nie może zostać przeniesione na dochód Pani małżonka.
Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku wspólnego opodatkowania małżonków podatek określa się od połowy łącznych dochodów małżonków, po uprzednim odliczeniu od dochodu kwot podlegających odliczeniu, przy czym odliczenia dokonuje się odrębnie przez każdego z małżonków. W konsekwencji kwota zwróconego przez Panią nienależnie pobranego świadczenia, podlegająca odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, może pomniejszyć wyłącznie Pani dochód jako osoby, która dokonała zwrotu świadczenia. Nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia tej kwoty jako odliczenia od dochodu Pani małżonka.
Zwrot nadpłaty podatku W sytuacji gdy zastosowanie przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie niemożliwe - z uwagi na nieosiąganie dochodów podlegających opodatkowaniu - kwota podatku zapłaconego od świadczenia, które zostało zwrócone jako nienależne, staje się nadpłatą. W myśl art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę: 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; 2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej ; 4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Zgodnie z art. 73 § 1 ww. ustawy nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem: 1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej; 2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej; 3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku; 5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Art. 73 § 2 ww. ustawy stanowi, że nadpłata powstaje z dniem złożenia: 1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego; 2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego; 3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych. W myśl art. 74a ww. ustawy: W przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. Stosownie do art. 75 § 1 ww. ustawy: Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
Zatem na podstawie art. 74a ustawy Ordynacja podatkowa może Pani złożyć wniosek do właściwego organu podatkowego o określenie nadpłaty, celem odzyskania nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ podatkowy realizując w takiej sytuacji ww. normę art. 74a Ordynacji podatkowej po złożeniu przez podatnika wniosku, wydaje decyzję określającą wysokość nadpłaty.
Podsumowanie Uwzględniając całokształt przedstawionych okoliczności oraz mając na uwadze przywołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i Ordynacji podatkowej, skutki podatkowe zwrotu nienależnie pobranego świadczenia należy ocenić w następujący sposób: 1. kwotę zwróconego na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nienależnie pobranego świadczenia będzie Pani mogła odliczyć od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT w zeznaniu za rok podatkowy, w którym zwrot zostanie faktycznie dokonany; 2. odliczeniu będzie podlegać kwota brutto zwróconego świadczenia, uwzględniająca pobraną uprzednio zaliczkę na podatek dochodowy.
W przypadku gdy kwota podlegająca zwrotowi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych będzie niższa od kwoty brutto świadczenia, odliczeniu będzie podlegać kwota faktycznie zwrócona, powiększona o przypadającą na tę kwotę część pobranej uprzednio zaliczki na podatek dochodowy; 3. odsetki od nienależnie pobranego świadczenia nie będą podlegać odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT; 4. w przypadku dokonywania zwrotu świadczenia w ratach każda rata będzie podlegać odliczeniu w roku podatkowym, w którym zostanie faktycznie zapłacona; 5. część zwróconego świadczenia, która nie zostanie odliczona w roku dokonania zwrotu, będzie mogła podlegać odliczeniu w kolejnych pięciu latach podatkowych, na zasadach określonych w art. 26 ust. 7h ustawy o PIT; 6. odliczenie z tytułu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia będzie pomniejszać wyłącznie Pani dochód jako osoby, która dokona zwrotu świadczenia, i nie będzie mogło zostać uwzględnione przy ustalaniu dochodu Pani małżonka; 7. nie będzie podstaw do dokonania korekty zeznania PIT-37 za 2021 r. i wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 i art. 75 Ordynacji podatkowej, ponieważ podatek od otrzymanego świadczenia został w 2021 r. pobrany prawidłowo.
Pani stanowisko w zakresie wszystkich przedstawionych pytań należy zatem uznać za prawidłowe. Jednocześnie, w sytuacji gdy nie będzie Pani mogła w pełni skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, będzie Pani uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o określenie wysokości nadpłaty na podstawie art. 74a Ordynacji podatkowej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Panią. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ podatkowy uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.