Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2025 r. Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość gruntową, którą otrzymała od swojej matki w drodze darowizny w roku 2020. Sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat podatkowych liczonych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, co co do zasady powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Korzystając ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT Wnioskodawczyni przeznacza środki ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe.
Część środków Wnioskodawczyni przeznaczyła w 2025 roku na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup mieszkania położonego w A. Pozostałą część środków Wnioskodawczyni planuje przeznaczyć na kolejne własne cele mieszkaniowe, tj. zakup mieszkania położonego poza A. Jako emerytka Wnioskodawczyni zamierza wykorzystywać oba mieszkania jako miejsce pobytu. Żadne z nich nie będzie wynajmowane, ani wykorzystywane w działalności gospodarczej. W odpowiedzi e-mailowej udzielonej Wnioskodawczyni 14 lipca br. przez Krajową Informację Skarbową wskazano, że dla zastosowania zwolnienia kluczowy jest zamiar zamieszkania w nabytym mieszkaniu zgodnie z jego funkcją mieszkalną.
KIS nie wskazał żadnych dodatkowych warunków dotyczących lokalizacji nieruchomości, liczby posiadanych lokali ani intensywności korzystania z lokalu. Z treści odpowiedzi wynika, że decydujące znaczenie ma rzeczywisty zamiar wykorzystania lokalu na własne cele mieszkaniowe, a nie to, czy zamieszkanie będzie stałe, główne czy całoroczne. Wątpliwość Wnioskodawczyni dotyczy tego, czy zakup tego kolejnego mieszkania może zostać uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Uzupełnienie wniosku Nieruchomości gruntowej Wnioskodawczyni nie sprzedała w wykonywaniu działalności gospodarczej.
W związku faktem, iż mieszkanie w A zostało zakupione w stanie deweloperskim i nieoczekiwanym wydłużeniem czasu jego wykończenia do zamieszkania, na dzień dzisiejszy Wnioskodawczyni nadal nie wykorzystuje go jako „miejsce pobytu”. Wnioskodawczyni planuje wprowadzić się do mieszkania w I kwartale 2027 roku. Niemniej od 1 lutego 2026 roku jest zameldowana pod adresem ul. B1. Mieszkanie w A, które Wnioskodawczyni kupiła w 2025 r., znajduje się pod adresem, który wskazała we wniosku jako swoje miejsce zamieszkania. W mieszkaniu w A, które Wnioskodawczyni kupiła w 2025 r., będzie mieszkała na stałe w tym mieszkaniu. Wnioskodawczyni nie będzie w nim jedynie okresowo przebywać.
Mieszkanie, które Wnioskodawczyni kupi poza A będzie zlokalizowane w Polsce, miejsce i lokalizacja nie została jeszcze wybrana. W mieszkaniu tym Wnioskodawczyni nie będzie mieszkała na stałe, tylko jedynie okresowo przebywać. Mieszkanie to nie będzie służyło celom rekreacyjnym Wnioskodawczyni. Mieszkanie poza A Wnioskodawczyni kupi przed końcem 2028 roku. Wnioskodawczyni, poza mieszkaniem w A, które kupiła w 2025 r., jest właścicielką jednego mieszkania zakupionego na kredyt spółdzielczy w roku 1989. Celem nabycia tej nieruchomości była realizacja osobistych celów mieszkaniowych. Obecnie jest wykorzystywane dla celów osobistych – mieszkaniowych.
Pytanie
Czy przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości gruntowej otrzymanej w darowiźnie od matki, sprzedanej przed upływem pięciu lat podatkowych, na zakup tego kolejnego mieszkania, położonego poza A, które Wnioskodawczyni jako emerytka zamierza wykorzystywać jako miejsce pobytu, które nie będzie wynajmowane ani wykorzystywane w działalności gospodarczej, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, zakup kolejnego mieszkania ze środków ze sprzedaży darowanej nieruchomości gruntowej stanowi realizację jej własnych celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, a zatem Wnioskodawczyni powinna skorzystać ze zwolnienia podatkowego. W udzielonej Wnioskodawczyni odpowiedzi KIS wskazał, że własne cele mieszkaniowe należy rozumieć jako zamiar zamieszkania w nabytym lokalu zgodnie z jego funkcją mieszkalną.
KIS nie wskazał żadnych dodatkowych warunków, takich jak: konieczność stałego zamieszkiwania, konieczność zamieszkiwania głównego, konieczność zamieszkiwania całorocznego, konieczność zamieszkiwania w miejscu stałego pobytu, czy zakaz posiadania innych lokali mieszkalnych. Z treści odpowiedzi wynika, że decydujący jest zamiar zamieszkania, a nie intensywność czy lokalizacja. Jako emerytka Wnioskodawczyni ma realny zamiar korzystania z mieszkania jako miejsca pobytu. Lokal będzie wykorzystywany zgodnie z funkcją mieszkalną. Zgodnie z wyjaśnieniem KIS taki zamiar jest wystarczający do uznania wydatku za realizację własnych celów mieszkaniowych.
Wyklucza to traktowanie zakupu jako inwestycji lub w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Lokal ma służyć wyłącznie prywatnym celom mieszkaniowym Wnioskodawczyni. Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT nie zawiera żadnych ograniczeń dotyczących: liczby posiadanych lokali, lokalizacji lokalu, charakteru użytkowania (stałe, sezonowe, okazjonalne), intensywności zamieszkiwania. Przepis wymaga jedynie, aby wydatek był poniesiony na własne cele mieszkaniowe. W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że zakup kolejnego mieszkania ze środków ze sprzedaży darowanej nieruchomości gruntowej stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Wedle art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Art. 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy: Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że takimi wydatkami są wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Na mocy zaś art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Ponadto z art. 21 ust. 28 wskazanej ustawy wynika, że: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne. Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
W związku z tym tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Nie zaspokaja swoich własnych potrzeb mieszkaniowych osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu w celu późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób, np. dzieci czy innych członków rodziny.
Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Ustawodawca nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyte. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Odnosząc zatem zacytowane wyżej przepisy do Pani sprawy, wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej na nabycie dwóch mieszkań w Polsce – z zastrzeżeniem, że nabycie własności obu mieszkań nastąpi do końca 2028 r. – uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia uregulowanego w treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.