Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 12 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.572.2026.2.ENB

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaObowiązki płatnika związane z przekazywaniem pracownikom gadżetów.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X. (dalej: Spółka) prowadzi działania mające na celu wspieranie zdrowego stylu życia, integrację pracowników oraz budowanie zaangażowania i identyfikacji z pracodawcą. W tym celu Spółka wdrożyła program aktywności fizycznej realizowany za pośrednictwem platformy Y. Uczestnikami tego programu są m.in. osoby zatrudnione w Spółce na umowę o pracę, które dobrowolnie wyrażą chęć uczestnictwa (dalej: Uczestnicy). Uczestnicy programu zdobywają punkty za wykonywanie różnego rodzaju aktywności fizycznych, w szczególności spacerów, biegania, jazdy na rowerze, ćwiczeń sportowych oraz innych aktywności rejestrowanych w aplikacji.

Dodatkowe punkty przyznawane są między innymi za regularność aktywności oraz udział w wyzwaniach zespołowych. Punkty zgromadzone przez Uczestników mogą być wymieniane na nagrody rzeczowe finansowane ze środków obrotowych Spółki, przy czym to dany Uczestnik decyduje jaką nagrodę wybierze (możliwy jest wybór nagrody odpowiadającej ilości punktów zgromadzonych w programie – nie jest przewidywana żadna dopłata pokrywana przez Uczestnika np. w przypadku niedostatecznej ilości zgromadzonych punktów potrzebnych do wymiany na wybrany towar).

Do nagród dostępnych w ramach programu należą przykładowo: · wodoszczelna torba wykonana z materiału PVC o pojemności 10 l, · worek sportowy o pojemności 15 l, · rozpinana bluza z kapturem, · butelka próżniowa wykonana ze stali nierdzewnej, · ręcznik sportowy. Wszystkie nagrody dostępne w ramach tego programu są w sposób trwały oznaczone logo Spółki oraz jej identyfikacją wizualną.

Otrzymane w ten sposób rzeczy mogą być publicznie wykorzystywane przez Uczestników podczas różnych wydarzeń, przez co przyczyniają się do promocji marki Spółki oraz zwiększają jej rozpoznawalność wobec osób trzecich, Spółka nie zobowiązuje Uczestników do korzystania z nagród w określony sposób ani nie narzuca obowiązku czy sposobu ich publicznego eksponowania – każde takie wykorzystanie jest dobrowolną inicjatywą poszczególnych Uczestników. Jednostkowa wartość nagród nie przekracza równowartości 400 zł brutto.

Program jest elementem działań employer brandingowych Spółki, mających na celu budowanie zaangażowania pracowników poprzez realizację aktywności fizycznej a co za tym idzie poprawienie ich kondycji fizycznej i zdrowotnej (cel Spółki – obniżenie absencji z powodów zdrowotnych) a z drugiej strony budowanie rozpoznawalności Spółki na rynku zarówno wobec potencjalnych kontrahentów jak i potencjalnych pracowników. Otrzymanie nagrody przez Uczestnika zależy wyłącznie od ilości punktów zgromadzonych na platformie Y – w szczególności nie jest uzależnione w żaden sposób od wyników pracy, realizacji celów służbowych, stanowiska ani poziomu wynagrodzenia pracownika.

O momencie wymiany zgromadzonych punktów na nagrody jak również o rodzaju nagrody spośród towarów udostępnionych przez Spółkę decyduje wyłącznie sam Uczestnik.

Pytanie

Czy wartość nagród rzeczowych przekazywanych w zamian za zgromadzone punkty w aplikacji Y, które to nagrody stanowią wyłącznie gadżety i odzież opatrzone logo Spółki, które mogą być potencjalnie wykorzystywane przez pracowników podczas aktywności sportowych i wydarzeń publicznych, pełniąc funkcję promocyjną i reklamową Spółki, stanowi przychód pracowników ze stosunku pracy, a w konsekwencji czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki wartość nagród rzeczowych opatrzonych logo Spółki, o których mowa w opisie stanu faktycznego, przekazywanych Uczestnikom w zamian za zdobyte punkty w ramach programu promującego aktywność fizyczną oraz zdrowy styl życia, nie stanowi dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika określone w art. 31 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są m.in. otrzymane świadczenia w naturze oraz inne nieodpłatne świadczenia.

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju świadczenia otrzymywane od pracodawcy, które powodują po stronie pracownika realne przysporzenie majątkowe. Przy ocenie, czy dane świadczenie stanowi przychód pracownika, należy uwzględnić kryteria wskazane przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. Z orzeczenia tego wynika, że za przychód pracownika mogą zostać uznane wyłącznie te świadczenia, które zostały spełnione za zgodą pracownika, w jego interesie, przyniosły mu wymierną korzyść majątkową oraz korzyść ta jest indywidualnie przypisana konkretnemu pracownikowi.

W ocenie Spółki wskazane przesłanki nie są w całości spełnione w przypadku nagród wydawanych w ramach będących przedmiotem niniejszego wniosku. W szczególności w ocenie Spółki wynika to z faktu, iż przekazywane pracownikom przedmioty, takie jak torby sportowe, worki sportowe, bluzy, butelki próżniowe czy ręczniki sportowe, są trwale oznaczone logo Spółki i stanowią w jej ocenie element działań reklamowych, promocyjnych oraz employer brandingowych prowadzonych przez Spółkę. Celem przekazywania tych przedmiotów jest budowanie rozpoznawalności marki oraz pozytywnego wizerunku Spółki.

Pracownicy mogą wykorzystywać otrzymane nagrody podczas własnych aktywności sportowych (np. ćwiczeń na siłowni) oraz wydarzeń publicznych, takich jak biegi, maratony, zawody rowerowe czy inne wydarzenia sportowo-rekreacyjne, co powoduje możliwość ekspozycji logo Spółki wobec osób trzecich.

To powoduje, że pomimo faktu, iż to Uczestnik sam dobrowolnie wybiera nagrodę biorąc pod uwagę dostępność nagród i zgromadzone saldo punktów w aplikacji Y, to ze względu na fakt, iż dostępne są wyłącznie nagrody zawierające logo Spółki należy w ocenie Spółki uznać, iż przedmiotowe nagrody zostały wydane przede wszystkim w interesie samej Spółki gdyż w ocenie tejże dominującą korzyść z przekazania nagród osiąga Spółka jako pracodawca, realizując przy tym cele promocyjne i wizerunkowe (co wynika w szczególności z faktu, iż nie jest możliwe w ramach tego programu wymienianie punktów na towary niezawierające logotypów Spółki czy innych elementów identyfikacji wizualnej wykorzystywanych przez Spółkę).

Ponadto nie można przyjąć, że po stronie danego pracownika dochodzi do wymiernego przysporzenia majątkowego, co wynika z faktu, iż nie jest spełnione obiektywne kryterium w postaci wystąpienia po stronie pracowników przysporzenia majątkowego (korzyści) spełnionej w ich interesie. W przypadku gdy pracodawca wręcza w ramach promocji wizerunku firmy na rzecz swoich pracowników gadżety reklamowe (np. kubki termiczne, ręczniki, torby wakacyjne) oznaczone logo Spółki, po stronie pracowników nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku, przy czym forma realizacji wydania poszczególnych gadżetów dla celów promocyjnych nie powinna mieć w ocenie Spółki rozstrzygającego znaczenia.

W szczególności zdaniem Spółki na tę ocenę nie będzie wpływał fakt, iż nagrody te są wydawane jedynie tym pracownikom, którzy (1) uczestniczą w programie aktywności fizycznej za pośrednictwem aplikacji Y oraz (2) zgromadzili odpowiednią ilość punktów uprawniająca do wymiany ich na wskazane nagrody. Kluczowym bowiem aspektem jest oprócz promocji zdrowego stylu życia, co może przekładać się na zmniejszoną ilość absencji z powodów zdrowotnych, także promocja wizerunku Spółki powiązana także z promowaniem aktywności fizycznej.

Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby pracownicy uczestniczący w programie nie otrzymali firmowych gadżetów czy odzieży z logo Spółki w zamian za punkty zgromadzone w aplikacji, to wydaliby pieniądze na ich zakup. W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że wartość nagród rzeczowych oznaczonych logo Spółki, przekazywanych pracownikom w ramach programu aktywności fizycznej w zamian za zgromadzone przez nich punkty w związku z ich aktywnością fizyczną, nie stanowi dla nich przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym na Spółce nie ciąży obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości tych nagród.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ust. 2 ustawy: Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c , określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: 1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; 3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; 4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Przepis art. 11 ust. 2b powołanej ustawy stanowi, że: Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego od pracodawcy świadczenia.

Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

W myśl natomiast art. 32 ust. 1 ustawy: Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

W kontekście przedstawionego przez Państwa opisu zdarzenia należy wyjaśnić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia". Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie" uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty; takie za które się nie płaci, bezpłatne" (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003 r.).

Wobec niezdefiniowania w ustawie podatkowej pojęcia „nieodpłatnego świadczenia" zasadne jest odwołanie się do znaczenia tego pojęcia ukształtowanego w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym, nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – generalnie – jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków). Kwestia przychodu z nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach stosunku pracy była przedmiotem rozstrzygnięcia wydanego przez Trybunał Konstytucyjny. I tak, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) Trybunał Konstytucyjny wskazał na kryteria, którymi należy się kierować przy określeniu, czy w konkretnym przypadku dochodzi do nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracownika.

Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które: a) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), b) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, c) stanowią wymierną korzyść przypisaną indywidualnemu pracownikowi (korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W kontekście pierwszego warunku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie.

Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku. Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku.

Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa.

Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. W odniesieniu natomiast do trzeciego warunku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

Odnosząc powyższe na grunt omawianej sprawy stwierdzić należy, że skoro: · wprowadzony przez Państwa program aktywności fizycznej, ma na celu budowanie zaangażowania pracowników poprzez realizację aktywności fizycznej i zdrowotnej, co ma służyć obniżeniu absencji z powodów zdrowotnych, a ponadto ma budować rozpoznawalność Spółki na rynku zarówno wobec potencjalnych kontrahentów, jak i potencjalnych pracowników, · punkty są przyznawane wyłącznie za wykonywanie różnego rodzaju aktywności fizycznych, w szczególności spacerów, biegania, jazdy na rowerze, ćwiczeń sportowych oraz innych aktywności rejestrowanych w aplikacji, · otrzymanie nagrody za zgromadzone w wyniku wykonywania aktywności fizycznej punkty nie jest uzależnione w żaden sposób od wyników pracy czy realizacji celów służbowych, stanowiska ani poziomu wynagrodzenia, · nagrody są w sposób trwały oznaczone logo Spółki oraz jej identyfikacją wizualną i mogą być publicznie wykorzystywane przez uczestników podczas różnych wydarzeń (aktywności sportowych i wydarzeń publicznych), przez co przyczyniają się do promocji marki spółki oraz zwiększają rozpoznawalność Spółki wobec osób trzecich, to zgodzić się należy, że wartość nagród rzeczowych, które stanowią wyłącznie gadżety i odzież opatrzone logo i identyfikacją wizualną Spółki nie stanowi przychodu pracowników ze stosunku pracy.

Co prawda uczestnicy przystępują do programu dobrowolnie i samodzielnie decydują o momencie wymiany punktów na nagrody, jak też o rodzaju nagrody, lecz nie sposób zakładać, że gdyby ww. osoby nie otrzymały gadżetów i odzieży oznaczonej logo i identyfikacją wizualną Spółki, to samodzielnie wydałyby pieniądze na ich zakup. Po stronie pracowników nie pojawia się więc korzyść, w postaci zaoszczędzenia wydatku.

Należy mieć również na uwadze, że choć podejmowanie aktywności fizycznej może przynosić pracownikom indywidualne korzyści zdrowotne, to jednak wprowadzenie przez Spółkę programu, jego organizacja oraz finansowanie nagród stanowią element szerszych działań podejmowanych przez pracodawcę w celu realizacji własnych celów organizacyjnych i gospodarczych. W szczególności działania mające zachęcić do uprawiania aktywności fizycznej, ukierunkowane są na poprawę kondycji zdrowotnej zespołu co ma się przełożyć na ograniczenie absencji chorobowej, integrację pracowników oraz budowanie zaangażowania i identyfikacji ze Spółką.

Co również istotne, ww. nagrody mogą pełnić funkcję promocyjną i reklamową, mając na celu zwiększenie rozpoznawalności marki, a także zwiększenie identyfikacji ze Spółką. Powyższe okoliczności pozwalają zatem przyjąć, że ich przekazanie leży głównie w interesie Spółki.

Oznacza to, że w przedstawionej przez Państwa sytuacji uczestnictwo w programie aktywności fizycznej i przekazywanie wskazanych nagród odbywa się w istocie w interesie Spółki, a zatem w związku z wydawaniem ww. nagród pracownikom – nie powstanie po ich stronie przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji na Spółce – w związku z wydaniem nagród – nie ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy na podstawie art. 32 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.