Zmiana interpretacji indywidualnej Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 30 marca 2023 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.68.2023.2.PR wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zmienia z urzędu[1] wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 24 stycznia 2023 r. (data wpływu 24 stycznia 2023 r.), uzupełnionym pismem z 6 marca 2023 r. (data wpływu 6 marca 2023 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 stycznia 2023 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej. Treść wniosku, uzupełnionego pismem z 6 marca 2023 r. (data wpływu 6 marca 2023 r.), jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni we wrześniu 2020 r. dokonała zakupu nieruchomości – budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej – czego potwierdzenie stanowi akt notarialny z dnia 2 września 2020 r. Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem nieruchomości. Budynek został zakupiony w stanie deweloperskim i został oddany do użytkowania zgodnie z zaświadczeniem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 20 września 2021 r. Zgodnie z projektem w budynku zostało zastosowane ogrzewanie kotłem gazowym. Po pierwszym sezonie grzewczym Wnioskodawczyni podjęła decyzję o inwestycji mającej na celu ulepszenie, polegające na zmniejszeniu zużycia paliw kopalnych do celów ogrzewania budynku.
Po rozpoznaniu dostępnych możliwości Wnioskodawczyni postanowiła zakupić odpowiednio dobrany zestaw klimatyzacji z funkcją ogrzewania, który jest rewersyjną pompą ciepła realizującą funkcję chłodzenia i grzania. Zakup wraz z usługą montażu potwierdza faktura VAT na łączną kwotę 17 973,79 zł z dnia 5 maja 2022 r. wystawiona po zrealizowaniu inwestycji. Dokument został wystawiony na dane oraz adres zamieszkania Wnioskodawczyni będący jednocześnie miejscem inwestycji. Całość inwestycji Wnioskodawczyni zrealizowała ze środków własnych, nie korzystając z żadnego rodzaju dopłat/dofinansowania.
Wspomniany zestaw składa się z dwóch kompletów, tj. jednostka zewnętrzna 6,2kW + trzy jednostki wewnętrzne oraz jednostka zewnętrzna 3,5kW + jednostka wewnętrzna i jest wykorzystywany do celów ogrzewania domu zamiast kotła gazowego. Wymieniony zestaw charakteryzuje się następującymi parametrami: – jednostka 3,5kW, klasa energetyczna przy ogrzewaniu "A++" i współczynnik SCOP 4,6 – jednostka 6,2kW, klasa energetyczna przy ogrzewaniu "A+" i współczynnik SCOP 4,0. Dla porównania, obecnie zamontowany kocioł gazowy charakteryzuje się niższą klasą energetyczną przy ogrzewaniu, tj. "A".
Na podstawie charakterystyk przedstawionych powyżej można stwierdzić, że dzięki zastosowaniu nowego źródła ogrzewania zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania zmaleje. Dodatkowo Wnioskodawczyni planuje w przyszłości montaż paneli fotowoltaicznych, z których pozyskana energia posłuży do zasilania ogrzewania domu i tym samym obniży jeszcze bardziej lub całkowicie wyeliminuje zużycie paliw kopalnych.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała: Na pytanie: czy budynek mieszkalny jednorodzinny wskazany w opisie stanu faktycznego stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.)? – Wnioskodawczyni odpowiedziała, że „tak”.
Na pytanie: czy opisany we wniosku zestaw klimatyzacji jest pompą ciepła lub ma wbudowaną pompę ciepła, która została wymieniona w pkt 1 poz. 11 załącznika do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489)? – Wnioskodawczyni odpowiedziała, że „tak”.
Wnioskodawczyni wskazała, że dokonała przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, którego przedmiotem jest ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych. Związek poniesionego wydatku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym polegał na zakupie oraz montażu rewersyjnej pompy ciepła o wyższej klasie efektywności energetycznej niż dotychczasowe źródło ciepła.
W wyniku tego zmniejszyło się zapotrzebowanie na energię na potrzeby ogrzewania przedmiotowego budynku. Na pytanie: czy wskazana w treści wniosku faktura VAT została wystawiona przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku (tj. przez podatnika VAT czynnego)? – Wnioskodawczyni odpowiedziała, że „tak”.
Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że opisane we wniosku wydatki, które chciałaby odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej nie zostały: – sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej; – zwrócone w jakiejkolwiek formie; – zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o ryczałcie; – uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (chodzi o inne ulgi niż termomodernizacyjna). Inwestycja zrealizowana w całości ze środków własnych.
Kwota odliczenia w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem lub współwłaścicielem, nie przekroczy kwoty 53 000 zł. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody uzyskane z tytułu umowy o pracę. Na pytanie: czy przedsięwzięcie termomodernizacyjne będące przedmiotem wniosku zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek na ten cel? – Wnioskodawczyni odpowiedziała, że „tak”.
Pytanie
Czy zgodnie z art. 26h ust. 1 (Dz. U. 2022 poz. 2647) opisany stan faktyczny uprawnia Wnioskodawczynię do odliczenia od podstawy podatku kwoty 17 973,79 zł poniesionej na zakup oraz montaż nowego źródła ogrzewania w ramach tzw. ulgi termomodernizacyjnej? Zdaniem Wnioskodawczyni Poczyniona inwestycja przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej domu poprzez ulepszenie źródła ogrzewania i zastosowanie rewersyjnej pompy ciepła o wyższej klasie energetycznej, tj. "A++ i "A+" niż zamontowany pierwotnie w budynku kocioł gazowy o klasie energetycznej "A". Skutkowało to będzie zmniejszeniem zużycia energii, a tym samym zużycia paliw kopalnych.
Zamontowany zestaw klimatyzacji z funkcją grzania, tj. rewersyjna pompa ciepła znajduje się w katalogu wydatków podlegających odliczeniu pod nazwą „pompa ciepła wraz z osprzętem” oraz „montaż pompy ciepła” w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489). Dlatego Wnioskodawczyni uważa, że w związku z poczynionym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym budynku przysługuje Jej prawo do odliczenia kwoty 17 973,79 zł od podstawy podatku.
Poniżej wymienione zostały przykładowe interpretacje indywidualne w podobnych sprawach, w których stanowisko wnioskodawców zostało uznane za prawidłowe: 0113-KDIPT2-2.4011.1198.2021.2.MK, 0113-KDIPT2-2.4011.77.2021.3.KK, 0114-KDIP3-2.4011.218.2022.2.AC. Wnioskodawczyni uważa, że w związku z poczynionym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym budynku przysługuje Jej prawo do odliczenia kwoty 17 973,79 zł przeznaczonej na zakup oraz montaż rewersyjnej pompy ciepła od podstawy podatku.
Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 30 marca 2023 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.68.2023.2.PR uznał stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe. Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa. Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych[2].
Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy PIT: Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy PIT, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w powołanym art. 26h ust. 1, to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane[3].
Na podstawie art. 3 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym: należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy PIT definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków[4].
W myśl art. 2 pkt 2 powołanej ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, użyte w ustawie określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjne oznacza przedsięwzięcia, których przedmiotem jest: a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a, d) całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
Jak wynika z art. 26h ust. 2 ustawy PIT: Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Stosownie do art. 26h ust. 3 ustawy PIT: Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.
Zgodnie z art. 26h ust. 4 ustawy PIT: Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.
Według art. 26h ust. 5 ustawy PIT: Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: 1) sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; 2) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Na podstawie art. 26h ust. 6 ustawy PIT: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.
W myśl art. 26h ust. 7 ustawy PIT: Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 26h ust. 8 ustawy PIT: Podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.
Natomiast zgodnie z art. 26h ust. 9 ustawy PIT: W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin. Z kolei katalog materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, których zakup uprawnia do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej zawiera – wydane na podstawie art. 26h ust. 10 ustawy PIT – rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych[5].
Odliczeniu podlegają wydatki na następujące materiały budowlane i urządzenia: 1) materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem; 2) węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury; 3) kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin; 4) kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin; 5) zbiornik na gaz lub zbiornik na olej; 6) kocioł przeznaczony wyłącznie do spalania biomasy, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.
U. z 2022 r. poz. 1315, 1576, 1967, 2411 i 2687), spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, str. 100, z późn. zm.3)) – jeżeli eksploatacji takiego kotła nie zakazuje uchwała przyjęta na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1973 i 2127); 7) przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej; 8) materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej; 9) materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej; 10) materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego; 11) pompa ciepła wraz z osprzętem; 12) kolektor słoneczny wraz z osprzętem; 13) ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem; 14) stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne; 15) materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskaniem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.
Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi: 1) wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego; 2) wykonanie analizy termograficznej budynku; 3) wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi; 4) wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej; 5) docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów; 6) wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych; 7) wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej; 8) montaż kotła gazowego kondensacyjnego; 9) montaż kotła olejowego kondensacyjnego; 10) montaż pompy ciepła; 11) montaż kolektora słonecznego; 12) montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego; 13) montaż instalacji fotowoltaicznej; 14) uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin; 15) regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji; 16) demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.
Na podstawie przywołanych powyżej przepisów, tylko podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na określone materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni we wrześniu 2020 r. dokonała zakupu nieruchomości – budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem nieruchomości. Budynek został zakupiony w stanie deweloperskim i został oddany do użytkowania zgodnie z zaświadczeniem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 20 września 2021 r. Po rozpoznaniu dostępnych możliwości Wnioskodawczyni postanowiła zakupić odpowiednio dobrany zestaw klimatyzacji z funkcją ogrzewania, który jest rewersyjną pompą ciepła realizującą funkcję chłodzenia i grzania.
Zakup wraz z usługą montażu potwierdza faktura VAT na łączną kwotę 17 973,79 zł z dnia 5 maja 2022 r. wystawiona po zrealizowaniu inwestycji. Dokument został wystawiony na dane oraz adres zamieszkania Wnioskodawczyni będący jednocześnie miejscem inwestycji. Całość inwestycji Wnioskodawczyni zrealizowała ze środków własnych, nie korzystając z żadnego rodzaju dopłat/dofinansowania. Wspomniany zestaw składa się z dwóch kompletów, tj. jednostka zewnętrzna 6,2kW + trzy jednostki wewnętrzne oraz jednostka zewnętrzna 3,5kW + jednostka wewnętrzna i jest wykorzystywany do celów ogrzewania domu zamiast kotła gazowego.
Budynek mieszkalny jednorodzinny wskazany w opisie stanu faktycznego stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.). Opisany we wniosku zestaw klimatyzacji jest pompą ciepła lub ma wbudowaną pompę ciepła, która została wymieniona w pkt 1 poz. 11 załącznika do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489).
Wnioskodawczyni wskazała, że dokonała przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, którego przedmiotem jest ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych. Związek poniesionego wydatku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym polegał na zakupie oraz montażu rewersyjnej pompy ciepła o wyższej klasie efektywności energetycznej niż dotychczasowe źródło ciepła.
W wyniku tego zmniejszyło się zapotrzebowanie na energię na potrzeby ogrzewania przedmiotowego budynku. Wskazana w treści wniosku faktura VAT została wystawiona przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku (tj. przez podatnika VAT czynnego).
Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że opisane we wniosku wydatki, które chciałaby odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej nie zostały: sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, zwrócone w jakiejkolwiek formie, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o ryczałcie, uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (chodzi o inne ulgi niż termomodernizacyjna). Inwestycja zrealizowana w całości ze środków własnych.
Kwota odliczenia w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem lub współwłaścicielem, nie przekroczy kwoty 53 000 zł. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody uzyskane z tytułu umowy o pracę. Przedsięwzięcie termomodernizacyjne będące przedmiotem wniosku zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek na ten cel.
Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z 30 czerwca 2025 r. „Formy wsparcia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w podatku dochodowym od osób fizycznych”: Nie każdy wydatek, który przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej budynku, podlega odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Do odliczenia uprawnia tylko ten wydatek, który znajduje się na liście wydatków, czyli został wymieniony w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju5 (…). Rozporządzenie zawiera zamkniętą listę wydatków. Wydatki spoza listy nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej.
Odliczeniu mogą zatem podlegać wyłącznie wydatki, które zostały uwzględnione w powołanym rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i zostały poniesione w związku z realizacją konkretnego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Katalog tych wydatków nie uwzględnia jednak wydatków na zakup i montaż klimatyzatora z funkcją grzania, w tym klimatyzatora z wbudowaną pompą ciepła.
W konsekwencji wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzatora z funkcją ogrzewania, w tym klimatyzatora z wbudowaną pompą ciepła, nie można uznać za wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne. Zatem takie wydatki nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy PIT. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni nie ma możliwości odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej wydatków poniesionych na zakup i montaż klimatyzacji z funkcją ogrzewania, w tym z wbudowaną pompą ciepła. Wobec tego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 30 marca 2023 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.68.2023.2.PR wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej nieprawidłowość.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i jego uzupełnieniu oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji • Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej: może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie. • Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). • Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność. • Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawczynię we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. • Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej: zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej. • Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawczyni do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji. • Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawczyni może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawczyni zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa). • Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawczyni do interpretacji (art.
14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawczyni wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego.
Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego. • Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej: przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. • Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawczynię do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacja podatkowa). • Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw[6] wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej Wnioskodawczyni przysługuje prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art.
3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi[7]). Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi): • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art.
46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). [1] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwana dalej „Ordynacją podatkową”. [2] Dz. U. z 2026 r. poz. 592, ze zm., zwanej dalej „ustawą PIT”. [3] Dz. U. z 2026 r. poz. 524, ze zm. [4] Dz. U. z 2026 r. poz. 920, ze zm. [5] Dz. U. z 2025 r. poz. 1128. [6] Dz. U. poz. 2193. [7] Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.