INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2008 r. (data wpływu do tut.
BKIP 10 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji gruntów leśnych oraz opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nierolnicze gruntów wyłączonych z produkcji do wartości środka trwałego będącego w budowie na powyższej działce - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 września 2008 r. wpłynął do tut.
BKIP wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji gruntów leśnych oraz opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nierolnicze gruntów wyłączonych z produkcji do wartości środka trwałego będącego w budowie na powyższej działce. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest spółką celową powołaną do budowy stacji narciarskiej. Spółka dokonała zakupu gruntów oraz część gruntów wynajmuje od Gminy.
W 9 maja 2007 roku została wydana decyzja zezwalająca na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych. Począwszy od 1 lutego 2007r. jest prowadzona budowa stacji narciarskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na ww. terenach. Planowany termin zakończenia inwestycji to 1 grudnia 2008 roku. W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy należność z tytułu wyłączenia z produkcji gruntów leśnych w wysokości … oraz opłata roczna z tytułu użytkowania na cele nierolnicze gruntów wyłączonych z produkcji powinna być zaliczona bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia, jeżeli jest ponoszona za okres kiedy jest prowadzona budowa środka trwałego na ww. działce?
Zdaniem Wnioskodawcy, kwestie związane z tzw. „odrolnianiem" (wyłączaniem z produkcji rolnej użytków rolnych) normują przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266; ostatnia zmiana w Dz. U. z 2007 r. nr 191, poz. 1374). W myśl art. 11 tej ustawy, wyłączenie z produkcji wskazanych w tym przepisie użytków rolnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. W decyzji określa się obowiązki związane z wyłączeniem.
Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji. Należność za wyłączenie z produkcji gruntów rolnych uzależniona jest od rodzaju i klasy gruntu i kalkulowana jest w oparciu o równowartość tony ziarna żyta, którą z kolei ustala się w wysokości stosowanej do wymierzania podatku rolnego, ogłaszanej przez Główny Urząd Statystyczny.
Należność tę uiszcza się w terminie do 60 dni od dnia, w którym decyzja zezwalająca na „odrolnienie" stała się ostateczna. Z kolei opłatę roczną za dany rok uiszcza się w terminie do dnia 30 czerwca tego roku, przyjmując za podstawę ustalenia równowartość ceny tony ziarna żyta, stosowanej przy wymierzaniu podatku rolnego za pierwsze półrocze w tym roku, a w odniesieniu do gruntów leśnych - cenę 1 m3 drewna, stosowaną przy wymiarze podatku leśnego w danym roku (sprawy te normują przepisy art. 12 powołanej na wstępie ustawy).
Zatem, płatności za „odrolnienie" mają dwojaki charakter: pierwszą z nich jest jednorazowa zapłata za akt „odrolnienia" (płatność ta określana jest w ustawie mianem należności), druga płatność ma charakter corocznego, jednak ograniczonego w czasie świadczenia pieniężnego.
Art. 4 pkt 12 ww. ustawy, przez należność każe rozumieć właśnie jednorazową opłatę z tytułu trwałego wyłączenia gruntów z produkcji, natomiast pkt 13 opłatę roczną określa jako "opłatę z tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości 10% należności wyrażonej w tonach ziarna żyta lub w m3 drewna, uiszczaną: w razie trwałego wyłączenia - przez lat 10 od chwili wyłączenia tych gruntów z produkcji".
Wnioskodawca uważa iż, wydatki dotyczące opłat z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej gruntów stanowiących użytki rolne, zajęte w celu realizacji zadania inwestycyjnego stanowią koszty działalności bieżącej jednostki, zarówno w trakcie realizacji zadania inwestycyjnego, jak i po jego zakończeniu i oddaniu inwestycji do używania. Wydatki takie nie zwiększają wartości nakładów inwestycyjnych i winny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia. Opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej jako niezależne od prowadzonej inwestycji powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i rozliczone w roku ich poniesienia.
Spółka stoi na stanowisku, iż bez względu na to, czy na ww. terenie prowadzi się inwestycję, czy też nie, jest zobowiązana do ponoszenia ww. wydatków z tytułu posiadania prawa do działki, a nie z tytułu realizowanej na nim inwestycji. Wydatki te nie pozostają w ścisłym związku z prowadzoną inwestycją, a więc nie ma podstaw do uznania ich jako koszty wytworzenia środka trwałego. Uzasadnione jest więc, zaliczenie ich do pozostałych kosztów operacyjnych, które nie stanowią kosztów wytworzenia, w związku z czym podlegają wyłączeniu z wartości początkowej środka trwałego.
Wnioskodawca uważa, że art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstaw do przyjęcia, że opłata z tytułu wyłączenia z produkcji rolnej stanowi element wytworzenia środka trwałego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kraków, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.