INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu do tut.
BKIP 26 listopada 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2008 r. wpłynął do tut.
BKIP wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 4 lipca 2008 r. Zwyczajne zgromadzenie wspólników Spółki podjęło uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego oraz o dopłatach. Zarówno podwyższenie kapitału zakładowego jak również dopłaty zostały przez Spółkę opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Spółka złożyła deklaracje PCC-3 oraz dokonała zapłaty podatku. Spółka ponadto zaliczyła kwotę podatku od czynności cywilnoprawnych do kosztów uzyskania przychodów w momencie faktycznego poniesienia (zapłaty). Obowiązek dopłat został nałożony na wspólników Spółki zgodnie z art. 177-179 Kodeksu Spółek Handlowych oraz zgodnie z § 8 umowy Spółki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy kwota podatku od czynności cywilnoprawnych zapłacona m.in. z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego stanowi koszt uzyskania przychodów?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Spółki koszt podatku od czynności cywilnoprawnych związany ze zmianą umowy Spółki (dopłaty, podwyższenie kapitału zakładowego) bez wątpienia jest rodzajem kosztów, który służy w sposób pośredni osiągnięciu przychodów oraz zachowaniu i zabezpieczeniu ich źródła. Powinien więc być kosztem w momencie faktycznego poniesienia.
Podniesienie kapitału zakładowego oraz dopłaty związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym korzyści Spółki wiążą się z osiąganymi przychodami. Ponadto gromadzenie, podwyższenie kapitału przeznaczonego do wykonywania działalności gospodarczej jest procesem służącym prowadzeniu sprzedaży oraz zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania firmy (co wpływa na potencjał gospodarczy oraz osiąganie przychodów). Spółka dodaje, iż zasadniczo wydatki związane z pozyskaniem finansowania (pożyczka, leasing) mogą być kosztem uzyskania przychodów.
Brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z pozyskaniem finansowania poprzez dopłaty oraz podwyższenie kapitału zakładowego stawiałby Spółkę w sytuacji gorszej od podatników finansujących swoją działalność w inny sposób. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: Zgodnie z art. 257 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy dotychczasowych postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego i termin podwyższenia, to może ono nastąpić jedynie przez zmianę umowy spółki.
Oznacza to, iż wszelkie koszty ponoszone przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przy jej założeniu lub rozszerzeniu pozostają w bezpośrednim związku z podwyższeniem kapitału zakładowego. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Z treści art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o pdop wynika, iż do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych m.in. na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, iż przysporzenia, skutkujące podwyższeniem kapitału zakładowego nie stanowią przychodu podatkowego.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie mogą być kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.
Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne, do przedstawionego przez Spółkę we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Spółkę związane z podwyższeniem kapitału zakładowego (podatek od czynności cywilnoprawnych) nie są związane, z zachowaniem czy zabezpieczeniem źródła przychodów. Ich celem jest bowiem pozyskanie kapitału zakładowego a więc przysporzenia, którego ustawodawca nie zalicza do przychodu podatkowego, rzutującego na podstawę opodatkowania.
Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o pdop, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in. przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów związanych z przychodem nie podlegającym opodatkowaniu bądź wolnym od podatku.
Skoro przychodu otrzymanego na podwyższenie kapitału zakładowego, którego celem jest zapewnienie środków niezbędnych dla funkcjonowania podatnika, nie zalicza się do przychodów podatkowych, to nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego, tj. zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych.
Odnosząc się do stanowiska Spółki, że „wydatki związane z pozyskaniem finansowania (pożyczka, leasing) mogą być kosztem uzyskania przychodów, a więc brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z pozyskaniem finansowania poprzez podwyższenie kapitału zakładowego stawiałby Spółkę w sytuacji gorszej od podatników finansujących swoją działalność w inny sposób”, stwierdzić należy, iż możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z zaciągnięciem pożyczki czy też zawarciem umowy leasingu jest uregulowana w przepisach w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a mianowicie odnośnie: -pożyczki – art. 16 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, -leasingu - art. 17b ww. ustawy.
Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku – jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.