INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2011 r. (data wpływu do tut.
Biura 27 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości uznania za wartość niematerialną i prawną prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego wniesionego do Spółki w drodze wkładu niepieniężnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 kwietnia 2011 r. do tut.
Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości uznania za wartość niematerialną i prawną prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego wniesionego do Spółki w drodze wkładu niepieniężnego.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka jest spółką kapitałową, której pierwszy rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r., i trwa do dnia 31 grudnia 2011 r., w związku z czym w pierwszym roku podatkowym stosuje ona przepisy podatkowe w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. (na podstawie przepisu przejściowego art. 12 ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz. U. Nr 226, poz. 1478).
Rozważane jest nabycie przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W skład wnoszonego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wchodzić będą m.in. znaki towarowe. Nabywane znaki towarowe podlegają ochronie wynikającej z rejestracji: wspólnotowego znak towarowego na podstawie przepisów Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; albo znaku towarowego za granicą w urzędzie będącym odpowiednikiem Urzędu Patentowego. Nabywane w drodze aportu znaki towarowe nie zostały ujęte w ewidencji wnoszącego aport jako wartości niematerialne i prawne.
Nabycie znaków towarowych nastąpi w pierwszym roku podatkowym. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy nabyte przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego prawo ochronne do wspólnotowego znaku towarowego stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)? Zdaniem Spółki nabyte przez nią w drodze wkładu niepieniężnego prawo ochronne do wspólnotowego znaku towarowego stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają prawa określone w ustawie - Prawo własności przemysłowe. Jednym z praw, określonych w tej ustawie jest prawo ochronne do znaku towarowego. Jeżeli więc nabyte prawo do znaku towarowego spełni pozostałe wymogi do uznania go za WNiP w rozumieniu przepisów podatkowych (wykorzystywanie w prowadzonej działalności, okres użytkowania minimum rok) wówczas będzie on podlegał amortyzacji według zasad określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie ma przy tym znaczenia, iż rejestracja znaku nastąpiła przed Urzędem ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM).
Należy bowiem wskazać, iż ochrona wynikająca z uzyskania prawa do wspólnotowego znaku towarowego jest niemal identyczna jak ta wynikająca z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP. Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej (dalej jako „pwp") przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
W przypadku wspólnotowego znaku towarowego jedyna zasadnicza różnica polega na tym, że zasięg terytorialny ochrony obejmuje wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej (zob. art. 1 ust. 2 i art. 9 Rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, dalej jako „Rozporządzenie"). O tożsamości praw wyłącznych wynikających z rejestracji krajowej oraz wspólnotowej świadczy chociażby porównanie przepisów przewidujących możliwość zakazania osobie trzeciej używania zarejestrowanego znaku towarowego (art. 296 pwp oraz art. 9 Rozporządzenia), czy też ograniczeń prawa wyłącznego (art. 155-160 pwp oraz art. 12-13 Rozporządzenia).
Warto również nadmienić, że zgodnie z art. 101 i następne Rozporządzenia dochodzenia roszczeń wynikających z naruszenia wspólnotowego znaku towarowego odbywa się na analogicznych zasadach jak w przypadku znaku krajowego. O tożsamości porównywanych praw wyłącznych może świadczyć również fakt, że zgodnie z przepisami ustawy prawo własności przemysłowej rejestracja wspólnotowego znaku towarowego stanowi przesłankę odmowy udzielenia innemu podmiotowi prawa ochronnego na znak towarowy przez Urząd Patentowy (art. 132 ust. 2 pwp), jak również możliwość przekształcenia zgłoszenia wspólnotowego na zgłoszenie krajowego znaku towarowego (art. 108 Rozporządzenia).
Jeżeli nie mielibyśmy to czynienia z tożsamym prawem, wspomniane przekształcenie zgłoszenia byłoby niemożliwe. Podsumowując należy stwierdzić, że zarówno rejestracja znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP, jak też rejestracja wspólnotowego znaku towarowego, prowadzi do uzyskania przez zgłaszającego tożsamego prawa podmiotowego, którego istotą jest uprawnienie do wyłącznego posługiwania się oznaczeniem w działalności zarobkowej lub zawodowej. W związku z powyższym należy uznać, iż prawo do znaku towarowego uzyskane w wyniku rejestracji wspólnotowego znaku towarowego stanowi wartość niematerialną i prawną na gruncie art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 2 i 3 wydano odrębne interpretacje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.