INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II FSK 618/11 oraz prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1330/10, wniosku z dnia 07 stycznia 2010 r. (data wpływu do tut.
Biura 14 stycznia 2010 r.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione w ww. wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej wkładu w postaci akcji spółki kapitałowej - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 stycznia 2010 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej wkładu w postaci akcji spółki kapitałowej.
W dniu 14 kwietnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów wydał indywidualną interpretację Znak: IBPB II/2/415-56/10/NG, w której uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że wniesienie przez wnioskodawcę w formie aportu akcji w spółce kapitałowej do spółki osobowej powoduje zmianę ich właściciela, gdyż stanie się nim spółka osobowa, w przedmiotowym wypadku spółka komandytowa. Mamy więc do czynienia z odpłatnym zbyciem wniesionych udziałów (akcji).
Wartość objętego wkładu w spółce komandytowej stanowić będzie w tym przypadku przychód, a kosztem uzyskania tego przychodu będą wydatki poniesione na nabycie wniesionych do spółki komandytowej akcji w spółce kapitałowej. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 30 kwietnia 2010 r.) wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które udzielono odpowiedzi pismem z dnia 28 maja 2010 r. Znak: IBPB II/2/415W-24/10/NG odmawiając zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skutecznie doręczono w dniu 01 czerwca 2010 r. Pismem z dnia 05 lipca 2010 r. (data wpływu do tut.
Biura – 08 lipca 2010 r.) wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Pismem z dnia 09 sierpnia 2010 r. Znak: IBPB II/2/4160-34/10/NG, IBRP/007-308/10 Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wyniku rozpatrzenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1330/10 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 listopada 2010 r., wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II FSK 618/11 oddalił skargę kasacyjną Organu. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami sprawy wpłynął do tut. Biura w dniu 29 stycznia 2013 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest jednym z akcjonariuszy, posiadającym akcje w spółce giełdowej (dalej „Akcje”). Wnioskodawca realizuje także inne inwestycje kapitałowe w spółkach kapitałowych.
Ze względu na plany inwestycyjne, których głównym źródłem finansowania będą zyski osiągane ze sprzedaży Akcji, ale również dodatkowe wkłady pieniężne/niepieniężne Wnioskodawcy lub pozostałych wspólników, Wnioskodawca rozważa zawiązanie spółki komandytowej, do której dokona wniesienia posiadanych Akcji. Celem działalności spółki będzie działalność gospodarcza, w tym także zarządzanie inwestycjami kapitałowymi. Na potrzeby wniesienia Akcji jako wkładu do spółki wspólnicy określą ich wartość w umowie Spółki komandytowej w oparciu o niezależną i profesjonalną wycenę podmiotu zawodowo zajmującego się dokonywaniem tego rodzaju wycen.
Jak wskazano wcześniej, w przyszłości wspólnicy dopuszczają możliwość zbycia Akcji przez spółkę, ale również wycofanie lub zmniejszenie udziału kapitałowego poszczególnych wspólników. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wniesienie przez wnioskodawcę Akcji jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej będzie skutkowało dla wnioskodawcy powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem wnioskodawcy, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej w postaci Akcji nie skutkuje powstaniem po jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu.
W szczególności nie jest to przychód ze źródeł, o których mowa w art. 10, w tym w szczególności art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) i art. 17 ust. 1 pkt 9, art. 18 oraz art. 20 ustawy z dnia 21 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „Ustawa”). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy źródłami przychodów są m in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się natomiast odpowiednio zgodnie z art. 17 ust. 1 Ustawy między innymi nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną (art.
17 ust. 1 pkt 9) oraz należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit, a). Zdaniem wnioskodawcy, wniesienie Akcji tytułem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie jest przychodem z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się bowiem nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną, czyli w spółce kapitałowej. Tym samym, spółka komandytowa jako spółka osobowa, nieposiadająca osobowości prawnej, nie jest objęta dyspozycją przepisu.
Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie będzie zatem wiązać się z powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, gdyż nie należy utożsamiać wkładu niepieniężnego do spółki osobowej z wkładem do spółki kapitałowej.
Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy wniesienie Akcji do spółki komandytowej nie stanowi przychodu z praw majątkowych, w tym z odpłatnego zbycia praw majątkowych innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8. Wynika to z faktu, iż wniesienie Akcji tytułem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie stanowi odpłatnego zbycia udziałów w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) Ustawy, gdyż takie wniesienie nie jest „zbyciem" oraz dodatkowo nie ma koniecznej dla zastosowania dyspozycji komentowanych przepisów cechy odpłatności.
Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Udziałów do spółki komandytowej jest wyłącznie alokacją majątku wspólnika, nie stanowi natomiast (ze strony wspólnika) zbycia ani (ze strony spółki) nabycia jakiegokolwiek majątku lub elementów majątku wspólnika. Należy także pamiętać, na co zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 07 sierpnia 2009 roku (sygn. III SA/ Wa 384/09), iż wniesienie aportu do spółki komandytowej nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby, ponieważ w zamian otrzymuje ona jedynie udziały, a te tylko i wyłącznie określają jej prawa związane z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność (tzw. prawa korporacyjne).
Dlatego dopóki nie zostaną zbyte udziały, dopóty wspólnik nie ma dochodu, który podlegałby opodatkowaniu. Sąd jednoznacznie zakwestionował możliwość zastosowania w takim przypadku art. 17 ust. 1 pkt Ustawy, wskazując, iż o odpłatnym zbyciu można byłoby mówić dopiero wtedy, gdyby w zamian za wniesienie aportu osoba go wnosząca otrzymywała ekwiwalent świadczenia w postaci zapłaty ceny nabycia. Dochodzi do tego przy sprzedaży przedmiotu aportu. W uzasadnieniu do wyroku sędziowie wskazali na kształtującą się w tym zakresie linię orzeczniczą. Podobnie orzekaj m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (sygn. I SA/ Ke 121/ 09), WSA w Warszawie (sygn.
III SA/Wa 3103/08) oraz WSA w Warszawie (sygn. III SA I Wa 2926/08). Biorąc pod uwagę, stanowiące podstawę wykładni przepisów prawnych, założenie o racjonalności ustawodawcy należy bezwzględnie przyjąć, że ustawodawca posługując się w jednym akcie prawnym różnymi terminami „zbycie/nabycie” versus „wniesienie” nie miał na myśli jednej i tej samej czynności prawnej. Na takie też rozumienie terminów „wniesienie” oraz "zbycie” wyraźnie wskazują dostępne na rynku komentarze do przepisów Kodeksu spółek handlowych dotyczących spółek osobowych.
Nie mniej istotna jest dla podstawowej formy wykładni (wykładnia gramatyczna) słownikowa definicja terminu „zbywać”, nie obejmująca swoim zakresem znaczeniowym pojęcia „wnosić”,. Zgodnie z definicją, „zbywać” w podstawowym znaczeniu oznacza „sprzedawać, odstępować jakiś towar...” (Wielki Słownik Poprawnej Polszczyzny PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008).
Niezależnie od faktu, że „wniesienie” nie jest „zbyciem” należy zauważyć, że wniesienie wkładu rzeczowego do spółki komandytowej nie ma charakteru odpłatnego, czyli nawet, przy przyjęciu błędnego założenia, że „wniesienie” jest „zbyciem” nie ma ono charakteru odpłatności, co wyłącza zastosowanie do tej czynności prawnej dyspozycji norm prawnych wyrażonych w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit a) Ustawy.
Nie wchodząc w dalsze rozważania, dlaczego nie istnieją jakiekolwiek podstawy dla uznania, iż posiadanie określonego udziału w spółce komandytowej nie może zostać uznane za „wynagrodzenie”, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż jego zdaniem wszelkie ewentualne wątpliwości związane z kwestią traktowania powstania przychodu na wniesieniu wkładów do spółek osobowych rozstrzygnięte zostały przez powołane powyżej orzecznictwo.
Ponadto, wniesienie Udziałów do spółki komandytowej nie będzie skutkować powstaniem przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy i za które zgodnie z art. 20 Ustawy uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenie nienaleźące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Brak jest jakichkolwiek podstaw do zaliczenia do tego źródła wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Do źródeł przychodów z art. 14 Ustawy należy zaliczyć bowiem wyraźnie - zgodnie z przykładowym, ale jednocześnie mającym stanowić interpretacyjną podstawę do decyzji o zakwalifikowaniu danej czynności prawnej, jako źródła przychodu - przychody o charakterze osobistym.
Powołane powyżej stanowisko potwierdzone zostało także w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 stycznia 2008r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego o sygn. IBPB2/415-268/07/KCz, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, który wskazał, iż „Wniesienie zatem przez wspólnika wkładu niepieniężnego w postaci akcji słowackiej spółki nie wywołuje konsekwencji w postaci powstania przychodu z kapitałów pieniężnych u pozostałych wspólników w tym u wnioskodawczyni.
Operacja powyższa stanowi jedynie alokację majątku osobistego pomiędzy wspólnikami a spółką osobową, w ramach której prowadzą działalność gospodarczą.” Podsumowując, zdaniem wnioskodawcy, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej będzie neutralne dla Wnioskodawcy z perspektywy podatku dochodowego, tj. nie powoduje powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 14 kwietnia 2010 r. Znak: IBPB II/2/415-56/10/NG Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że wniesienie przez wnioskodawcę w formie aportu akcji w spółce kapitałowej do spółki osobowej powoduje zmianę ich właściciela, gdyż stanie się nim spółka osobowa, w przedmiotowym wypadku spółka komandytowa. Mamy więc do czynienia z odpłatnym zbyciem wniesionych udziałów (akcji).
Wartość objętego wkładu w spółce komandytowej stanowić będzie w tym przypadku przychód, a kosztem uzyskania tego przychodu będą wydatki poniesione na nabycie wniesionych do spółki komandytowej akcji w spółce kapitałowej. Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając, iż jest ona niezgodna z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1330/10 uchylił zaskarżoną interpretację. Od ww. wyroku tut. Organ wniósł skargę kasacyjną.
W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II FSK 618/11 oddalił skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego stwierdził, że przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy nie sposób nie wziąć pod uwagę tej okoliczności, że w kwestii będącej przedmiotem sporu Sąd kasacyjny wypowiedział się w uchwale z dnia 14 marca 2011 r., II FPS 8/10 (ONSA i WSA 2011/3/47).
Sąd zauważył, że w przedmiotowej uchwale, wiążącej dla składu orzekającego zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a., stwierdzono, że wniesienie przez osobę fizyczną do spółki osobowej (jawnej) wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w spółce kapitałowej (aport) nie stanowi odpłatnego zbycia tych udziałów, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji czynność ta nie powoduje powstania podlegającego opodatkowaniu przychodu po stronie wnoszącego aport.
Jest przy tym oczywiste, że pogląd ten odnosi się również odpowiednio do sytuacji wniesienia aportu w postaci akcji w spółce kapitałowej do spółki komandytowej (zob. np. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., II FSK 949/11, CBOSA). Zatem czynność będąca w niniejszej sprawie przedmiotem oceny pod względem jej skutków podatkowych jest, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, neutralna podatkowo. Zdaniem Sadu, nie budzi przy tym wątpliwości, że w rozpoznawanym środku odwoławczym organ forsuje tezę niezgodną z treścią ww. uchwały, toteż skarga kasacyjna nie może odnieść pożądanego skutku.
Sąd odwoławczy nie widzi bowiem podstaw do odstąpienia od oceny prawnej wyrażonej w treści tej uchwały, w trybie ww. art. 269 § 1 p.p.s.a. Tym bardziej, że w środku odwoławczym nie wskazano argumentów w zakresie przedmiotu sporu, które podważałyby stanowisko w niej zajęte. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) - wyrażającym zasadę powszechności opodatkowania - opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.
Z kolei art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 tej ustawy stanowi, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, a także nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. W myśl art. 4 § 1 pkt 1 dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.), spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna są spółkami osobowymi.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca rozważa zawiązanie spółki komandytowej, do której dokona wniesienia posiadanych Akcji. Celem działalności spółki będzie działalność gospodarcza, w tym także zarządzanie inwestycjami kapitałowymi. Na potrzeby wniesienia Akcji jako wkładu do spółki wspólnicy określą ich wartość w umowie Spółki komandytowej w oparciu o niezależną i profesjonalną wycenę podmiotu zawodowo zajmującego się dokonywaniem tego rodzaju wycen.
Odnosząc się zatem do przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego stwierdza się brak podstaw do zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy, bowiem działanie jakie zamierza podjąć wnioskodawca nie spowoduje powstania przychodu, gdyż transakcja wniesienia do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci akcji nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w tym przepisie. W zamian za wniesiony aport osoba fizyczna otrzymuje bowiem jedynie uprawnienia do udziału w zyskach i stratach spółki oraz prawa związane z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność.
One zaś, mimo że istotnie posiadają wartość materialną, nie stanowią ceny nabycia, bowiem wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym sfinalizowanym w ramach spółki. Aby zaś mówić o sytuacji „odpłatnego zbycia”, w zamian za świadczenie polegające na wniesieniu aportu, osoba go wnosząca winna otrzymać ekwiwalent świadczenia w postaci zapłaty ceny nabycia. Taka sytuacja miałaby miejsce w razie sprzedaży przedmiotu aportu. W związku z tym, wniesienie aportu do spółki osobowej nie rodzi z tego tytułu obowiązku podatkowego, jest to czynność prawna neutralna podatkowo.
Zastosowania nie ma również art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy, który wprost definiuje jako przychód z kapitałów pieniężnych nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny, gdyż spółka komandytowa, której komplementariuszem jest wnioskodawca, to spółka osobowa. Wymienione regulacje prawne nie dotyczą zaś wkładów wnoszonych do spółek niebędących osobą prawną. Reasumując, osoba fizyczna wnosząca wkład niepieniężny w postaci akcji spółek kapitałowych do spółki osobowej otrzymuje udział w tej spółce, którego wartość materialna nie stanowi ceny nabycia tego udziału.
Otrzymujący udział wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym w ramach spółki osobowej. Po stronie wspólnika nie powstaje jednak dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Czynność wniesienia do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci akcji w spółce kapitałowej pozostaje neutralna podatkowo i nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wnoszącego wkład niepieniężny. W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.