INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 01 września 2010r. (wpływ do tut.
Biura 09 września 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytej w drodze darowizny - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09 września 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytej w drodze darowizny. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca w bieżącym roku otrzyma w ramach darowizny nieruchomość, stanowiącą własność jego ojca. Wymieniona nieruchomość to kamienica o charakterze mieszkalno-użytkowym, będąca obecnie przedmiotem najmu prywatnego ojca wnioskodawcy. Kamienica ta została całkowicie zamortyzowana, a odpisy amortyzacyjne zaliczane były do kosztów uzyskania przychodów z najmu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od nabytej w drodze darowizny nieruchomości, wcześniej zamortyzowanej będą stanowiły koszty uzyskania przychodów z tytułu najmu prywatnego wnioskodawcy?
Zdaniem wnioskodawcy, nabyta w drodze darowizny nieruchomość, podlega amortyzacji w rozumieniu art. 22a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a odpisy amortyzacyjne z tytułu nabytej nieruchomości stanowić będą koszty uzyskania przychodów, o czym mówi wyłączenie w wydatkach nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów zawarte w art. 23 ust. 1 pkt 45a ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Wynajem składników majątkowych nie związanych z działalnością gospodarczą może stanowić odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów.
Przychody uzyskiwane z najmu zaliczonego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 z ze zm.) mogą być opodatkowane – zgodnie z wolą podatnika – na zasadach ogólnych według skali określonych w ww. ustawie o podatku dochodowym albo ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. (Dz. U. z 1998r. Nr 144, poz. 930 ze zm.) jeżeli podatnik złoży pisemne oświadczenie o wyborze tej formy opodatkowania.
W przypadku opodatkowania dochodów z najmu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, podatnik ma prawo do obniżania osiągniętego przychodu o koszty jego uzyskania. W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.
Artykuł 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, iż kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty, -o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
W myśl art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów. Z treści art. 22a ust. 1 ww. ustawy wynika jednoznacznie, że amortyzacji podlegają środki trwałe wskazane w tym przepisie wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 (umowa leasingu). Koszt uzyskania przychodu mogą stanowić również odpisy amortyzacyjne dokonywane od uznanych za środki trwałe budynków nawet wówczas, jeżeli budynki te zostały nabyte w drodze darowizny.
Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny jeżeli: nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.
Z powyższego wynika zatem, że odpisy amortyzacyjne od budynków czy to mieszkalnych, czy usługowych, nabytych w drodze darowizny, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą bowiem przesłanki, przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które uniemożliwiałyby zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego nabytego w darowiźnie do kosztów uzyskania przychodów. Innymi słowy, zakaz zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych nabytych nieodpłatnie, nie dotyczy środków trwałych nabytych w drodze spadku lub darowizny.
Mając na uwadze przedstawione informacje oraz powołane przepisy prawa należy uznać, że nabyta przez wnioskodawcę w drodze darowizny kamienica może podlegać amortyzacji, a tym samym odpisy amortyzacyjne mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, niezależnie od faktu, że przed dokonaniem darowizny przedmiotowa kamienica była przedmiotem najmu prywatnego darczyńcy oraz okoliczności, że została przez darczyńcę w ramach przedmiotowego najmu prywatnego wcześniej całkowicie zamortyzowana. Mając powyższe na uwadze stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.