INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010r. (data wpływu 12 listopada 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 lutego 2011r.
(data wpływu 8 lutego 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z działalnością P. przy zastosowaniu odrębnej proporcji, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o VAT - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z działalnością P. przy zastosowaniu odrębnej proporcji, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o VAT. W odpowiedzi na wezwanie tut. organu z dnia 26 stycznia 2011r. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 lutego 2011r. (data wpływu 8 lutego 2011r.).
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest jednostką budżetową – podatnikiem VAT o złożonej działalności. Wnioskodawca prowadzi P., Z.C., I.W., S. oraz Z.M. Ponieważ Wnioskodawca ma sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną, a także świadczy usługi bezpłatne na rzecz swojej jednostki nadrzędnej jaką jest Urząd Miejski, część swoich zakupów rozlicza zgodnie z art. 90 ustawy o VAT – proporcją.
Do obliczenia stosunku sprzedaży – w liczniku Wnioskodawca ma sprzedaż opodatkowaną, a w mianowniku opodatkowaną, zwolnioną oraz czynności jakie świadczy na rzecz Miasta – Urzędu Miejskiego bez fakturowania (zgodnie z ustaleniem z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego). Ponieważ Z.M. jest główną, największą działalnością Wnioskodawcy (zwiększa mianownik) proporcja obliczana zgodnie ze wzorem wynosi 39-36% w różnych latach. W działalności Wnioskodawcy są obszary, w których podatek VAT od zakupów może odliczyć w całości, ponieważ ich sprzedaż jest opodatkowana.
Do takich obszarów należy P., której usługi zwiedzania zakwalifikowano w Urzędzie Statystycznym jako „usługi ogrodów botanicznych, zoologicznych oraz rezerwatów przyrody” – PKWiU 92.53 co zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o VAT opodatkowuje się stawką 7%. Pozostałe usługi i towary sprzedawane na P. są również opodatkowane, co kwalifikowało zakupy do odliczenia VAT w 100%. W październiku Wnioskodawca wystawił faktury za zwiedzanie P. dla jednostki budżetowej ze stawką zwolnioną (zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów). Od tego też miesiąca Wnioskodawca rozlicza zakupy P. według struktury sprzedaży (obliczonej dla całej działalności Wnioskodawcy).
W ocenie Wnioskodawcy odliczenie VAT w 36% jest krzywdzące dla budżetu P. Udział sprzedaży zwolnionej do całej sprzedaży P. to zaledwie 1%. Struktura obliczona dla P. wyniosłaby około 98% co pozwoliłoby na odliczenie VAT w pełnej wysokości. Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie prowadzonej przez niego dokumentacji istnieje możliwość wyodrębnienia zakupów związanych wyłącznie z działalnością P., od zakupów ponoszonych przez Wnioskodawcę w pozostałych obszarach. Wszystkie zakupy P. dotyczą zarówno czynności opodatkowanych jak i zwolnionych i nie można ich wydzielić (usługa wstępu do P. jest opodatkowana, za wyjątkiem usług wstępu na rzecz innej jednostki budżetowej).
Dokumentacja sprzedaży P. jest prowadzona odrębnie. Wnioskodawca zaznaczył, iż przedmiot zapytania dotyczy zdarzenia w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r. oraz po 1 stycznia 2011r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy można dla P. ustalić osobną proporcję i VAT z zakupów odliczać zgodnie z jej wysokością? Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 3 lutego 2011r.), należy obliczyć osobno strukturę sprzedaży dla P. i według tej proporcji rozliczyć zakupy dotyczące wyłącznie jej działalności. Proporcję ze sprzedaży P. Wnioskodawca obliczy równolegle z proporcją całej jednostki.
Szczegółowa dekretacja kosztów/faktur w jednostce pozwala wyodrębnić w osobnym rejestrze koszty P. Wnioskodawca uważa, iż rozliczenie P. według struktury sprzedaży obliczonej tylko dla niej będzie optymalnym rozwiązaniem. Ustawa o VAT nie mówi wprost o takiej możliwości, ale też jej nie wyklucza. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.) kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu -z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.) kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu -z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Jak stanowi art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl ust. 2 tegoż przepisu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje więc wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.
Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
W przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych z czynnościami w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
Należy zauważyć, że przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT znajdują zastosowanie wyłącznie do tej części obrotów i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu ustawy o VAT (tj. opodatkowaną i zwolnioną), a nie dotyczą działalności niepodlegającej opodatkowaniu.
Przepis art. 90 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art.
90 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z art. 90 ust. 4 ww. ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
W myśl art. 90 ust. 5 ww. ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.
Jak stanowi art. 90 ust. 6 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.) do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. Natomiast zgodnie z art. 90 ust. 6 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.) do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.
Stosownie do art. 90 ust. 8 ww. ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 90 ust. 10 ww. ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2; nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.
I tak, zgodnie z art. 91 ust. 1 ww. ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.
W myśl art. 91 ust. 3 ww. ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem VAT o złożonej działalności.
Wnioskodawca prowadzi P., Z.C., I.W., S. oraz Z. M. Ponieważ Wnioskodawca ma sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną, a także świadczy usługi bezpłatne na rzecz swojej jednostki nadrzędnej jaką jest Urząd Miejski, część swoich zakupów rozlicza zgodnie z art. 90 ustawy o VAT – proporcją. W działalności Wnioskodawcy są też obszary, w których podatek VAT od zakupów może odliczyć w całości, ponieważ ich sprzedaż jest opodatkowana. Do takich obszarów należy P., której usługi zwiedzania zakwalifikowano w Urzędzie Statystycznym jako „usługi ogrodów botanicznych, zoologicznych oraz rezerwatów przyrody” – PKWiU 92.53 co zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o VAT opodatkowuje się stawką 7%.
Pozostałe usługi i towary sprzedawane na P. są również opodatkowane, co kwalifikowało zakupy do odliczenia VAT w 100%. W październiku Wnioskodawca wystawił faktury za zwiedzanie P. dla jednostki budżetowej ze stawką zwolnioną (zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów), od tego też miesiąca Wnioskodawca rozlicza zakupy P. według struktury sprzedaży (obliczonej dla całej działalności Wnioskodawcy). Wnioskodawca wskazał jednak, iż na podstawie prowadzonej przez niego dokumentacji istnieje możliwość wyodrębnienia zakupów związanych wyłącznie z działalnością P., od zakupów ponoszonych przez Wnioskodawcę w pozostałych obszarach.
Wszystkie zakupy P. dotyczą zarówno czynności opodatkowanych jak i zwolnionych i nie można ich wydzielić (usługa wstępu do P. jest opodatkowana, za wyjątkiem usług wstępu na rzecz innej jednostki budżetowej). Dokumentacja sprzedaży P. jest prowadzona odrębnie. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy może dla P. ustalić osobną proporcję i podatek naliczony wynikający z zakupów związanych wyłącznie z działalnością P. odliczać zgodnie z wysokością tej proporcji.
Jak wynika z konstrukcji powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów czynności, z którymi wydatki te są związane. I tak, na podstawie cyt. wyżej art. 90 ust. 1 ustawy o VAT występuje obowiązek wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy o VAT tzw. strukturą sprzedaży.
Zatem zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o VAT dla określenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia możliwe jest tylko w przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sytuacji to Wnioskodawca jako podatnik podatku VAT dokonuje rozliczeń w podatku od towarów i usług ze wszystkich obszarów prowadzonej przez siebie działalności.
Zatem w celu prawidłowego obliczenia podatku naliczonego do odliczenia z tytułu zakupów służących zarówno sprzedaży opodatkowanej jak i zwolnionej należy posłużyć się jednym współczynnikiem proporcji sprzedaży – w myśl art. 90 ust. 3 ustawy – odnoszącym się do całokształtu działalności Jednostki. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż „należy obliczyć osobno strukturę sprzedaży dla P. i według tej proporcji rozliczyć zakupy dotyczące wyłącznie jej działalności” należało uznać za nieprawidłowe. Na marginesie należy zauważyć, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nie są w ogóle objęte regulacją ustawy o podatku od towarów i usług.
Zatem – jak już wskazano powyżej - uregulowania dotyczące proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego określone w art. 90 czy też art. 91 ustawy o VAT dotyczą wyłącznie czynności zaliczonych do podlegających opodatkowaniu (tj. opodatkowanych i zwolnionych) w rozumieniu ustawy o VAT. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z działalnością P. przy zastosowaniu odrębnej proporcji, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o VAT.
Przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga natomiast w kwestii prawidłowości sposobu obliczania współczynnika proporcji przez Wnioskodawcę, gdyż Wnioskodawca w tym zakresie nie sformułował zapytania ani nie przedstawił własnego stanowiska w sprawie. Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była również kwestia zasadności opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę (w P.) usług 7% stawką podatku VAT, gdyż Wnioskodawca nie zadał w tym zakresie pytania ani nie przedstawił własnego stanowiska w sprawie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r. oraz w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.