INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2013r. (data wpływu 5 marca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2013r.
(data wpływu 16 maja 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek z dnia 27 lutego 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 maja 2013r.
(data wpływu 16 maja 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-222/13/MS z dnia 6 maja 2013r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej od 1 grudnia 2012r. - PKD 69.20.Z. Wnioskodawca posiada Świadectwo Kwalifikacyjne Ministra Finansów do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Ze względu na to, iż w 2012r. Wnioskodawca nie miał żadnej sprzedaży oraz nie przewiduje aby wartość jego sprzedaży przekroczyła w 2013r. 150.000,- zł, Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podst. art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na prowadzeniu na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, a także prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzania w imieniu i na rzecz podatników zeznań i deklaracji podatkowych. Zgodnie z wyjaśnieniami Departamentu Rachunkowości Ministerstwa Finansów wszystkie wyżej wymienione czynności mogą być wykonywane w ramach działalności gospodarczej przez osoby uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a nie uprawnione do wykonywania czynności doradztwa podatkowego.
Ponieważ Wnioskodawca nie wykonuje czynności doradztwa podatkowego, to pomimo PKD 69.20.Z (Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe) uważa że może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług dla drobnych przedsiębiorców. Wnioskodawca nie ma możliwości wyboru PKD tylko w zakresie działalności rachunkowo-księgowej, co wynika z samej konstrukcji PKD.
Pytanie
Wnioskodawcy: czy ma prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług? Wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym, nie jest osobą fizyczną wpisaną na listę doradców podatkowych, nie jest adwokatem, radcą prawnym, biegłym rewidentem.
W związku z usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności polegające na prowadzeniu na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów oraz innych ewidencji dla celów podatkowych oraz sporządza w imieniu i na rzecz podatników zeznania i deklaracje podatkowe.
Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług ani w § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wykonując czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (w tym prowadzenia w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzania w imieniu i na rzecz podatników zeznań i deklaracji podatkowych) bez doradztwa podatkowego?
Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wykonując działalność gospodarczą w zakresie wyżej opisanym do uzyskania wartości sprzedaży 150.000,- zł. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).
Stosownie do zapisu art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty.
Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio (art. 113 ust. 10 ustawy). Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.
Należy zauważyć, iż w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”.
W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego. W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwo”. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe.
Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.
I tak zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 41, poz. 213), czynności doradztwa podatkowego obejmują: udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie; sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie; reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1. Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.
Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są: osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych; adwokaci i radcowie prawni; biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4. Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie.
Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych. Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).
Jak wynika z art. 76a ust. 1 tej ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6. W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności obejmującej: prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie, sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie -w zakresie określonym odrębnymi przepisami.
Stosownie do zapisu art. 76a ust. 3 powołanej ustawy, działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać: przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych; pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Natomiast zgodnie z art. 76a ust. 4 ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych. Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej od 1 grudnia 2012r. - PKD 69.20.Z. Wnioskodawca posiada Świadectwo Kwalifikacyjne Ministra Finansów do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na prowadzeniu na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, a także na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzania w imieniu i na rzecz podatników zeznań i deklaracji podatkowych. Zgodnie z wyjaśnieniami Departamentu Rachunkowości Ministerstwa Finansów wszystkie wyżej wymienione czynności mogą być wykonywane w ramach działalności gospodarczej przez osoby uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a nie uprawnione do wykonywania czynności doradztwa podatkowego.
Ponieważ Wnioskodawca nie wykonuje czynności doradztwa podatkowego, to pomimo PKD 69.20.Z (Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe) uważa że może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług dla drobnych przedsiębiorców. Wnioskodawca nie ma możliwości wyboru PKD tylko w zakresie działalności rachunkowo-księgowej, co wynika z samej konstrukcji PKD. Wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym, nie jest osobą fizyczną wpisaną na listę doradców podatkowych, nie jest adwokatem, radcą prawnym, biegłym rewidentem.
W związku z usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności polegające na prowadzeniu na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów oraz innych ewidencji dla celów podatkowych oraz sporządza w imieniu i na rzecz podatników zeznania i deklaracje podatkowe.
Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług ani w § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca wykonuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wskazane czynności (polegające na prowadzeniu na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów oraz innych ewidencji dla celów podatkowych oraz sporządza w imieniu i na rzecz podatników zeznania i deklaracje podatkowe) oraz o ile rzeczywiście nie wykonuje i nie zamierza wykonywać żadnych czynności, których istotą jest jakiegokolwiek rodzaju doradztwo, wówczas w sprawie nie będzie mieć zastosowania wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT w powiązaniu z poz. 12 załącznika do powołanego wyżej rozporządzenia.
Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej od 1 grudnia 2012r. - PKD 69.20.Z. Wnioskodawca posiada Świadectwo Kwalifikacyjne Ministra Finansów do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Ze względu na to, iż w 2012r. Wnioskodawca nie miał żadnej sprzedaży oraz nie przewiduje aby wartość jego sprzedaży przekroczyła w 2013r. 150.000,- zł, Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
Zatem z uwagi na to, iż: Wnioskodawca w 2012r. nie przekroczył wartości sprzedaży w wysokości 150.000 zł - zdefiniowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (Wnioskodawca stwierdził bowiem, że mimo rozpoczęcia 1 grudnia 2012r. działalności gospodarczej, to w tym roku nie miał żadnej sprzedaży), w sprawie nie ma zastosowania, jak zostało uprzednio stwierdzone, wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT w powiązaniu z poz. 12 załącznika do powołanego wyżej rozporządzenia, Wnioskodawcy przysługuje prawo do zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Korzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty określonej w przepisie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą (art. 113 ust. 13 ustawy o VAT oraz § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług).
Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wykonując działalność gospodarczą w zakresie wyżej opisanym do uzyskania wartości sprzedaży 150.000,- zł, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego.
Podkreślić należy, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Tut. Organ wydając interpretację indywidualną nie prowadzi postępowania dowodowego, tym samym dołączony do wniosku dokument nie był przedmiotem merytorycznej analizy.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.