INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2008r.
(data wpływu 29 kwietnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego przy świadczeniu usług związanych z BHP - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 kwietnia 2008r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego przy świadczeniu usług związanych z BHP.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W ramach umowy-zlecenia Wnioskodawca wykonuje w trzech małych zakładach pracy o profilu usługowym, zadania służby BHP, które polegają na: Przeprowadzaniu kontroli warunków pracy oraz przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Bieżącym informowaniu pracodawców o stwierdzonych nieprawidłowościach. Sporządzaniu i przedstawianiu pracodawcom okresowych analiz stanu bezpieczeństwa i higieny pracy. Udziału w ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy. Sporządzaniu dokumentacji powypadkowej oraz prowadzeniu rejestracji wypadków i chorób zawodowych.
Udziale w dokonywaniu oceny ryzyka zawodowego, które wiąże się z wykonywaną pracą. Opracowywaniu okresowych sprawozdań statystycznych z zakresu BHP. Bieżącej współpracy z zewnętrznymi organami nadzoru nad warunkami pracy (PIP, SANEPID). Szkoleniu pracowników, stażystów i praktykantów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w ramach instruktaży i szkoleń okresowych. Wszystkie te czynności wykonywane są w ramach jednej kompleksowej usługi, na podstawie jednej umowy-zlecenia, w której określono stałe miesięczne wynagrodzenie. Wnioskodawca nie jest w stanie wycenić oddzielnie poszczególnych czynności, które nawzajem się przenikają, w ramach jednej usługi.
Zdaniem Wnioskodawcy Urząd Statystyczny w Łodzi niewłaściwie zakwalifikował jego usługi z zakresu BHP do grupy: PKWiU 74.14.15-00.00 „Usługi doradztwa w zakresie zarządzania produkcją” ponieważ Wnioskodawca: nie opracowuje instrukcji stanowiskowych, nie opracowuje regulaminów pracy, nie opracowuje regulaminów wynagrodzeń. Sprawy te nie wchodzą w zakres działania służb BHP, co jednoznacznie wynika z treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 września 1997r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. Nr 109, poz. 704 ze zm.) Wnioskodawca wskazuje, że w piśmie do Urzędu Statystycznego w Łodzi podał, że wykonuje zadania służby BHP określone w wymienionym rozporządzeniu.
W rozporządzeniu tym, nie wymieniono usługi doradztwa w zakresie zarządzania produkcją i Wnioskodawca nie świadczy takich usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, czy też zwolnienie to wykluczone jest w związku z treścią art. 113 ust. 13 pkt 2 wymienionej ustawy?
Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług w związku z treścią art. 113 ust. 1 wymienionej ustawy ponieważ: Wartość świadczonych usług opodatkowanych nie przekracza łącznie w roku podatkowym 10.000 Euro. W odniesieniu do treści art. 113 ust. 13 pkt 2 Wnioskodawca nie świadczy usług prawniczych, ani też wyodrębnionych usług w zakresie doradztwa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r.) zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast zgodnie z przepisem art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym w 2007r.), a które to brzmienie przytoczył Wnioskodawca we wniosku, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro.
Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Zgodnie z treścią z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Ponadto należy zauważyć, iż na mocy art. 113 ust. 13 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników: dokonujących dostaw: a) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem: energii elektrycznej (PKWiU 40.10.10), perfum i wód toaletowych (PKWiU 24.52.11), kosmetyków upiększających do ust i oczu (PKWiU 24.52.12), kosmetyków do manicure i pedicure (PKWiU 24.52.13), pudrów kosmetycznych i higienicznych - z wyłączeniem przeznaczonych dla dzieci (PKWiU ex 24.52.14-00), pozostałych kosmetyków upiększających do twarzy (PKWiU 24.52.15-00.10), dezodorantów osobistych i preparatów przeciwpotowych (PKWiU 24.52.19-50.00), preparatów do higieny intymnej (PKWiU 24.52.19-90.10), środków higienicznych kosmetycznych, gdzie indziej niewymienionych (PKWiU 24.52.19-90.3), preparatów toaletowych dla zwierząt (PKWiU 24.52.19-90.60), kosmetyków i wyrobów perfumeryjnych, pozostałych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 24.52.19-90.90), kart do gry - z wyłączeniem kart do gry dla dzieci (PKWiU ex 36.50.41-00), cygar, również z obciętymi końcami, cygaretek i papierosów z tytoniu lub namiastek tytoniu (PKWiU 16.00.11), tytoniu do palenia (PKWiU 16.00.12-30), tabaki (PKWiU ex 16.00.12-90.20), c) nowych środków transportu, d) terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wykonuje w trzech małych zakładach pracy o profilu usługowym, zadania służby BHP. Czynności wykonywane są w ramach jednej kompleksowej usługi, na podstawie jednej umowy-zlecenia, w której określono stałe miesięczne wynagrodzenie. W treści wniosku Wnioskodawca wskazał, że Urząd Statystyczny w Łodzi zaklasyfikował świadczone przez niego usługi do grupy: PKWiU 74.14.15-00.00 „Usługi doradztwa w zakresie zarządzania produkcją”. Należy podkreślić, że zaliczenie określonej usługi do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków usługodawcy.
Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.
W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć świadczoną usługę, usługodawca może zwrócić się o pomoc do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.
W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż świadcząc usługi w zakresie doradztwa zaklasyfikowane do PKWiU 74.14.15-00.00 Wnioskodawca nie ma prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, ze względu na to, iż świadczy usługi doradcze wykluczające na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT prawo do zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Ponadto podkreślić należy ponownie, że organy podatkowe nie są uprawnione do klasyfikowania ani weryfikowania poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę (Urząd Statystyczny) zaklasyfikowania towaru lub usługi.
Należy jednak zauważyć, iż w sytuacji gdy podmiot, który otrzymał z Urzędu Statystycznego w Łodzi opinię w sprawie zaklasyfikowania towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, nie zgadza się z tą opinią, może, zgodnie z pkt 6 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), wystąpić do Prezesa GUS z wnioskiem o zmianę lub uzupełnienie informacji otrzymanej z Urzędu Statystycznego w Łodzi.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, iż prawidłowość dokonanej przez GUS klasyfikacji zależy również od prawidłowego przedstawienia przez Wnioskodawcę stanu faktycznego co do wykonywanych przez niego czynności. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.