INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2007r.
(data wpływu 19 października 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 stycznia 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania materiałów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 października 2007r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania materiałów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.
Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 stycznia 2008r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 grudnia 2007r. znak: IBPP2/443-225/07/RSz. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka w ramach działań marketingowo – reklamowych przekazuje nieodpłatnie różnego rodzaju materiały o charakterze reklamowym np. w postaci długopisów, breloczków, smyczy reklamowych, terminarzy, kalendarzy itp. oznakowanych logo firmy, czy też elementy wyposażenia (standy, ekspozytury wystawiennicze) służące właściwej ekspozycji produktów spółki (armatura sanitarna) w sieci sprzedaży klientów.
Spółka dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej, stąd też korzysta w pełni z prawa odliczenia VAT od zakupów ww. materiałów. Nieodpłatne przekazanie materiałów służy intensyfikacji sprzedaży produktów spółki, co oznacza, iż przekazanie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.
Natomiast w uzupełnieniu wniosku z dnia 4 stycznia 2007r., Wnioskodawca wskazał, iż: przekazywane materiały są zarówno prezentami małej wartości, jak również prezentami, które mają nieco wyższą wartość, niż ta którą określają przepisy ustawy o VAT, materiały przekazywane są przy okazji spotkań z kontrahentami, szkoleń, prezentacji, itp., wielu osobom biorącym udział w tych spotkaniach, Spółka nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych ww. materiałami.
W zakresie nieodpłatnego przekazania elementów wyposażenia stan faktyczny jest następujący: Spółka dokonuje zakupu elementów wyposażenia, tj. stojaków reklamowych na których prezentowane są produkty firmy w sieci sprzedaży odbiorców, podobnie standów, ekspozytorów wystawienniczych, itp., Spółka dokonuje odliczenia VAT naliczonego od zakupu ww. elementów wyposażenia, gdyż Spółka dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej, Spółka dokonuje nieodpłatnego przekazania ww. elementów wyposażenia zarówno klientom w kraju (Polska), jak również klientom spoza terytorium kraju.
Nieodpłatne przekazanie materiałów pomocniczych służy intensyfikacji produktów Spółki, co oznacza, iż przekazywanie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy nieodpłatne przekazanie materiałów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – zgodnie z wykładnią językową art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (nie jest dostawą) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Czy nieodpłatne przekazanie elementów wyposażenia, związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa – zgodnie z wykładnią językową art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (nie jest dostawą) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z jednoczesnym zachowaniem prawa do odliczenia VAT naliczonego? Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie materiałów wspomagających sprzedaż – w tym również elementów wyposażenia (standy, ekspozytory wystawiennicze, itp. – jest przekazaniem na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Zgodnie z wykładnią językową art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie jest dostawą i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Nieopodatkowanie takiego przekazania, nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie tychże materiałów. Stanowisko Wnioskodawcy jest zbieżne z orzeczeniami WSA: sygn. akt III SA/WA 1444/07 oraz sygn. akt I SA/Wr 152/07. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.
Przepis art. 7 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług. Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności.
I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Jak stanowi art. 7 ust. 3 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005r.) przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Zauważyć jednocześnie należy, iż stosownie do przepisu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r.
Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób; których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia przekazywanego towaru nie przekracza 5 zł. Z cytowanych wyżej przepisów (art.
7 ust. 2 i art. 7 ust. 3) wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych bezpośrednio z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest jednak to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.
Przez odpłatną dostawę towarów należy więc rozumieć także przekazanie towarów bez wynagrodzenia, jeżeli przekazania dokonano na cele związane z przedsiębiorstwem, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów – za wyjątkiem druków reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości oraz próbek.
Dokonując analizy treści przywołanych przepisów należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie różnego rodzaju materiałów o charakterze reklamowym np. w postaci długopisów, breloczków, smyczy reklamowych, terminarzy, kalendarzy itp. oznakowanych logo firmy, czy też elementów wyposażenia (standów, ekspozytorów wystawienniczych), służących właściwej ekspozycji produktów spółki (armatura sanitarna) w sieci sprzedaży klientów, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, co do zasady, traktowane będzie jako związane z prowadzonym przedsiębiorstwem i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów.
Należy zauważyć, iż nie dotyczy to nieodpłatnego przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, które to czynności zostały wyłączone z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług z jednoczesnym przyznaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu na mocy art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT.
W związku z tym przekazywane nieodpłatnie niewielkie ilości towarów mogą zostać zaliczone do prezentów o małej wartości, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z przepisu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, tj. że wartość przekazywanych nieodpłatnie towarów dla jednej osoby nie przekroczy w roku podatkowym 100 zł – jeżeli podatnik prowadził stosowną ewidencję albo towarów, których jednostkowa cena nabycia lub koszt wytworzenia nie przekracza 5 zł (brak obowiązku prowadzenia ewidencji). Wówczas przekazanie takie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Natomiast wszelkie inne przekazanie towarów (o wartościach przekraczających ww. kwoty) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przekazywane przez Wnioskodawcę materiały są zarówno prezentami o małej wartości, jak również prezentami, które mają wyższą wartość, niż ta którą określają przepisy ustawy o VAT. Materiały przekazywane są przy okazji spotkań z kontrahentami, szkoleń, prezentacji, itp., wielu osobom biorącym udział w tych spotkaniach.
Elementy wyposażenia, tj. stojaki reklamowe, standy, ekspozytory wystawiennicze, itp., są nieodpłatnie przekazywane klientom w kraju (Polska), jak również klientom spoza terytorium kraju. Spółka dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej. Nieodpłatne przekazanie materiałów oraz materiałów pomocniczych służy intensyfikacji sprzedaży produktów Spółki, co oznacza, iż przekazywanie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Jednocześnie Wnioskodawca w momencie zakupu towarów, które następnie były bezpłatnie przekazywane, dokonywał odliczenia podatku naliczonego.
Wnioskodawca nie prowadził ewidencji, pozwalającej na ustalenie tożsamości osób, które otrzymały prezenty małej wartości, których wartość nie przekroczyłaby w roku podatkowym kwoty 100 zł.
Jednocześnie zauważa się, iż do czynności nieodpłatnego przekazania materiałów oraz elementów wyposażenia dla odbiorców z państw członkowskich oraz państw trzecich, stosuje się odrębne przepisy, o interpretację których Wnioskodawca nie wystąpił Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do materiałów nieodpłatnie przekazywanych należy zauważyć, co następuje: Zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 2 podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego Natomiast art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, stanowi iż, przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane.
Zatem zgodnie z powołanymi przepisami w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie materiałów oraz elementów wyposażenia na rzecz klientów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności W sytuacji nieodpłatnego przekazania towarów w postaci prezentów o małej wartości, gdy Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób, które otrzymały prezenty, których wartość nie przekroczyłaby w roku podatkowym kwoty 100 zł czynność ta również podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto należy stwierdzić, iż tylko w przypadku, gdy Wnioskodawca przekazuje prezenty nieprzekraczające wartości 5 zł, wówczas czynność ta nie podlega opodatkowaniu, pomimo braku prowadzenia ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób, które otrzymały te prezenty, z zachowaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego. W odniesieniu do przywołanych wyroków WSA sygn. akt III SA/Wa 1444/07 oraz I SA/Wr 152/07 zauważa się, iż wyroki te zapadły w indywidualnej sprawie i nie stanowią one wykładni przepisów prawa podatkowego. Zatem mając na uwadze powyżej opisany stan prawny stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.