INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani Z., przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008r.
(data wpływu 26 września 2008r.), uzupełnionym pismem w dniu 31 października 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawczyni, pomimo niedotrzymania terminu do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, ma prawo do odliczenia w deklaracjach VAT-7 za okres przed dniem rejestracji podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupu otrzymanych w tym okresie - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 września 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 31 października 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia Wnioskodawczyni, pomimo niedotrzymania terminu do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, ma prawo do odliczenia w deklaracjach VAT-7 za okres przed dniem rejestracji podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupu otrzymanych w tym okresie.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni w dniu 1 marca 2007r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadzie przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% (detaliczna sprzedaż obuwia). W dniu 10 marca 2007r. dokonała pierwszej sprzedaży. W roku 2007 korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Łączna kwota sprzedaży w 2007r. wyniosła 73.435 zł. W sierpniu 2008r.
Wnioskodawczyni zorientowała się, że w dniu 29 sierpnia 2007r. przekroczyła kwotę uprawniającą ją do zwolnienia z VAT w 2007r. i od dnia 30 sierpnia 2007r. powinna zgłosić utratę zwolnienia z VAT i złożyć zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R. Wnioskodawczyni złożyła zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R w dniu 8 sierpnia 2008r. i zaległe deklaracje VAT-7 za okres od sierpnia 2007r. do lipca 2008r. (bez wezwania Urzędu Skarbowego w Strzyżowie).
Wnioskodawczyni wskazała, iż według wyjaśnień urzędnika Urzędu Skarbowego w Strzyżowie nie miała ona prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur za okres od sierpnia 2007r. do czerwca 2008r. W związku z tym Wnioskodawczyni wpłaciła na konto Urzędu Skarbowego w Strzyżowie. kwotę należnego podatku wraz z odsetkami. Wnioskodawczyni zauważyła ponadto, iż zgłoszenie rejestracyjne VAT-R po przekroczeniu kwoty 32.308,83 zł (39.700:365 dni x 297 dni) złożyła nie czekając na kontrolę z Urzędu Skarbowego.
Wnioskodawczyni we wniosku powołała się na wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 lipca 2008r. sygn akt I SA/Łd 143/08. W piśmie uzupełniającym Wnioskodawczyni wskazała, iż przedmiotowe zakupy są udokumentowane fakturami VAT i służyły działalności opodatkowanej (jest to zakupiony towar do sklepu – obuwie). Prosi również aby mogła odliczyć podatek naliczony od podatku należnego z faktur począwszy od 2 marca 2007r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawczyni pomimo niedotrzymania terminu do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego ma prawo do odliczenia w deklaracjach VAT-7 za okres przed dniem rejestracji podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupu otrzymanych w tym okresie?
Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji gdy sama złożyła w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie rejestracyjne (nie w wyniku kontroli Urzędu Skarbowego) przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego a wyliczona w ten sposób kwota podatku powinna podlegać wpłacie do Urzędu Skarbowego. Jej zdaniem brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w fakturach zakupu i jednocześnie obowiązek naliczenia podatku należnego od sprzedaży w takim przypadku jest karą dla podatnika za to, że prowadząc sam rozliczenia z Urzędem Skarbowym pomylił się lub nie zgłosił w odpowiednim terminie zgłoszenia rejestracyjnego.
Zdaniem Wnioskodawczyni wykładnia tej kwestii przez Urząd Skarbowy w Strzyżowie jest błędna gdyż nie uwzględnia regulacji wspólnotowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w dziale IX ustawy o podatku od towarów i usług oraz zgodnie z dyspozycją ustawową w rozdziale 7 i 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostało zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, który stanowi, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do tego obniżenia powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Ponadto w myśl art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Zgodnie z brzmieniem art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.
Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3 (które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji), oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów.
Natomiast stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z treści art. 88 ust. 4 nie wynika jednakże, by do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury zakupowej.
W dacie otrzymania faktury koniecznym jest aby podmiot, który ją otrzymuje był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, czyli podmiotem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą (zdefiniowaną w ust. 2 tegoż artykułu), bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Tak więc podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego (podatnik musi posiadać taki status w momencie realizacji uprawnienia).
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przed dniem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego w podatku VAT Wnioskodawczyni otrzymała faktury zakupu, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu. Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
Z zasady neutralności podatku VAT wynikającej z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych (67/227/EWG) oraz z konstrukcji Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) należy wynosić, iż brak rejestracji jako podatnika VAT czynnego w okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego nie uniemożliwia podatnikowi skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności.
Należy także zauważyć, że powołane wyżej Dyrektywy Pierwsza i Szósta zostały uchylone Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347 poz. 1, ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r. W nowej Dyrektywie 2006/112/WE powtórzono zasadę neutralności podatku VAT, o której mowa powyżej. Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym.
Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego - co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy - jest zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. W świetle powyższego, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa.
Jak już wspomniano jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć - najpóźniej przez skorzystaniem z tego prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
Tym samym należy stwierdzić, iż ustawa o VAT nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność od dnia 1 marca 2007r. W dniu 10 marca 2007r. dokonała pierwszej sprzedaży.
W roku 2007 korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Łączna kwota sprzedaży w 2007r. wyniosła 73.435 zł. W sierpniu 2008r. Wnioskodawczyni zorientowała się, że w dniu 29 sierpnia 2007r. przekroczyła kwotę uprawniającą ją do zwolnienia z VAT Zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT dokonała w dniu 8 sierpnia 2008r. W okresie od sierpnia 2007r. do sierpnia 2008r. Wnioskodawczyni otrzymywała faktury VAT zakupu, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Mając na uwadze powyższe, dokonane zakupy w ww. okresie należy uznać za związane z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT o ile faktycznie zakup ten związany jest ze sprzedażą opodatkowaną (zauważa się, iż Wnioskodawczyni w stanie faktycznym wskazała, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie detalicznej sprzedaży obuwia, natomiast zakupy, jak stwierdziła, udokumentowane fakturami VAT - służyły działalności opodatkowanej - jest to zakupiony towar do sklepu – obuwie).
Tym samym Wnioskodawczyni jako podatnik VAT nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, otrzymanych od dnia przekroczenia kwoty uprawniającej do zwolnienia do dnia rejestracji do podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pomimo braku rejestracji, w zakresie w jakim nabyty towar służy sprzedaży opodatkowanej oraz o ile poniesione wydatki na zakup można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i nie zachodzą inne wyłączenia wskazane w art. 88 ustawy o VAT.
Po dokonaniu w dniu 8 sierpnia 2008r. formalnej rejestracji do podatku VAT Wnioskodawczyni w zaistniałym stanie faktycznym mogła nabyte prawo zrealizować w złożonych deklaracjach podatkowych w rozliczeniu za okres od sierpnia 2007r. do lipca 2008r.
Odnośnie podniesionej przez Wnioskodawczynię w piśmie uzupełniającym kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego z faktur począwszy od dnia 2 marca 2007r. należy zauważyć, iż stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, których nabycie zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7. Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 4 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu.
W myśl art. 113 ust. 1 zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Stosownie do ust. 5 powołanego wyżej przepisu jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.
Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem: sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.
Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 7 ww. ustawy przepis ust. 5 stosuje się również do podatników, którzy rezygnują z przysługującego im zwolnienia na podstawie ust. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia. Podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8 (art. 113 ust. 9 ww. ustawy).
Natomiast w myśl przepisu art. 113 ust. 10 jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 lub w ust. 8, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.
Należy stwierdzić, iż zarówno w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, jak i utraty prawa do zwolnienia, podatnikom przysługuje uprawnienie do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokumentów celnych, o kwotę podatku zapłaconego od nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia lub rezygnacji ze zwolnienia. Warunki, jakie muszą być spełnione dla możliwości realizacji tego uprawnienia zostały szczegółowo określone w art. 113 ust. 5 ustawy o VAT. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność od dnia 1 marca 2007r.
W dniu 10 marca 2007r. dokonała pierwszej sprzedaży. W roku 2007 korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Łączna kwota sprzedaży w 2007r. wyniosła 73.435 zł. W dniu 29 sierpnia 2007r. przekroczyła kwotę uprawniającą ją do zwolnienia z VAT. Zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT dokonała w dniu 8 sierpnia 2008r. Z wniosku nie wynika, aby Wnioskodawczyni zrezygnowała z przysługującego jej zwolnienia w trybie przewidzianym w przepisie art. 113 ust. 7 ww. ustawy, tj. w formie pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnowałaby ze zwolnienia.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że do Wnioskodawczyni (jako podatnika korzystającego ze zwolnienia od podatku od towarów i usług do dnia 28 sierpnia 2007r. nie znajdują zastosowania przepisy dotyczące możliwości odliczenia podatku naliczonego zapłaconego przed utratą zwolnienia (poprzez sporządzenie spisu z natury zapasów towarów), brak jest bowiem możliwości skorzystania z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie.
Reasumując, stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni nie jest uprawniona do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych w okresie od dnia 2 marca 2007r. do dnia 28 sierpnia 2007r. bowiem w tym okresie korzystała ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług a zatem należy uznać, iż w tym okresie zakupy służyły działalności zwolnionej z opodatkowania. Jednocześnie Wnioskodawczyni, w odniesieniu do powyższych zakupów, nie ma możliwości skorzystania z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie.
Natomiast w odniesieniu do zakupów udokumentowanych fakturami otrzymanymi od dnia przekroczenia wartości sprzedaży kwoty uprawniającej do zwolnienia do dnia rejestracji do podatku VAT, w zaistniałym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni mogła nabyte prawo zrealizować w złożonych deklaracjach podatkowych w rozliczeniu za okres od sierpnia 2007r. do lipca 2008r. W związku z powyższym, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawczyni całościowo należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.