INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2009r. (data wpływu 31 marca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2009r.
(data wpływu 20 maja 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług odnośnie określenia czy w strukturze obrotów winna być uwzględniona strata na pochodnych instrumentach finansowych – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 marca 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług odnośnie określenia czy w strukturze obrotów winna być uwzględniona strata na pochodnych instrumentach finansowych.
Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 maja 2009r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 maja 2009r. znak IBPP3/443-260/09/PK. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1999r. w zakresie produkcji pozostałych wyrobów z drewna. 80% sprzedaży, to sprzedaż na rynki zagraniczne. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia różnic kursowych. Firma podpisywała umowy z bankami na pochodne instrumenty finansowe (opcje walutowe, forwardy). Kontrakty rozliczone były przez cały rok systematycznie 3 x miesiącu).
Przychody uzyskane z rozliczenia poszczególnych kontraktów były księgowane zgodnie z przyjętą polityką o rachunkowości w dniu rozliczenia kontraktu na przychody finansowe (konto 750). Przychody te w latach poprzednich zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy VAT były zaliczane do obrotu rocznego. W związku z powyższym była dokonywana korekta podatku naliczonego. Przez cały 2008r. korygowano VAT naliczony o 11%. W 2008r. z rozliczenia kontraktów walutowych wystąpiły koszty finansowe (konto 751), które przewyższyły przychody finansowe z tego tytułu. Ogółem rozliczenie pochodnych instrumentów finansowych przyniosło stratę.
W związku z powyższym na koniec roku dochodów z pochodnych instrumentów finansowych nie uwzględniono w strukturze obrotów i nie skorygowano podatku naliczonego za 2008r. Wnioskodawca korzystał z Opcji Walutowej Kupna Call oraz Sprzedaży Put. Usług tych firma nie sprzedawała, a jedynie korzystała z pośrednictwa 4 różnych banków przy zakupie instrumentów finansowych/ opcje walutowe i forwardy/. Umowy zawarte były w celu minimalizacji ryzyka wystąpienia różnic kursowych w związku ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT/ export towarów/. Przy zawieraniu umów zakładano wyższą sprzedaż w porównaniu do lat poprzednich Jednak faktyczna wartość sprzedaży w roku 2008 była niższa od lat poprzednich.
Średnia sprzedaż towarów na export miesięcznie wynosiła 600 tyś. zł, a zabezpieczenie/ w przeliczeniu na PLN/ około 1800 tyś. zł. Kontrakty terminowe realizowane były systematycznie przez cały rok. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy do struktury obrotów winna być uwzględniana strata na pochodnych instrumentach finansowych (wg liczb bezwględnych), czy w ogóle nie uwzględniać w obrotach? Zdaniem Wnioskodawcy strata powstała z rozliczenia pochodnych instrumentów finansowych nie powinna być uwzględniana w obrotach firmy i należało skorygować podatek VAT naliczony za 2008r. o 11% korekty ze struktury 2007r.
Zdaniem Wnioskodawcy nie było obowiązku wystawiania faktury VAT dokumentującej transakcje i nie należało ich ujmować w rejestrze sprzedaży. Jedynie przy rocznym liczeniu ogólnych obrotów firmy należało zwiększyć sprzedaż opodatkowaną o przychody finansowe związane z rozliczeniem pochodnych instrumentów finansowych. Ponieważ w 2008r. wystąpił ujemny wynik z tytułu realizacji pochodnych instrumentów finansowych Wnioskodawca nie skorygował podatku VAT naliczonego za 2008r. Wg oceny Wnioskodawcy należało skorygować podatek VAT za 2008r.
(bez uwzględnienia ujemnych przychodów z tytułu realizacji pochodnych instrumentów finansowych) i wystąpić do US o zwrot podatku naliczonego korygowanego w deklaracjach miesięcznych (od I – XI) wskaźnikiem za poprzedni rok. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art. 90 ust. 1 cyt. ustawy).
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa wyżej podatnik, w myśl art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Proporcję, o której mowa wyżej ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art.
90 ust. 3 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 90 ust. 4 tej ustawy proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Należy zauważyć, że ww. proporcję określa się na podstawie osiągniętego obrotu. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (…) obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Z powyższego wynika, iż obrotem, na gruncie podatku VAT, jest kwota netto, czyli nieobejmująca podatku VAT, jaką dostawca towarów lub usługodawca otrzymuje za swe świadczenia.
Tym samym należy stwierdzić, że jedynie kwoty, w sposób wyżej określony, jakie uzyskuje Wnioskodawca winny być brane pod uwagę dla określenia proporcji o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, innymi słowy do określonej przedmiotowej proporcji Jak wynika z wniosku Wnioskodawca był stroną nabywającą usługi finansowe (instrumenty finansowe) które mogły u Wnioskodawcy generować zarówno zysk jak i stratę.
Co jednak najistotniejsze z punktu widzenia przedmiotowej sprawy ewentualny zysk czy strata nie stanowi obrotu w rozumieniu ustawy o VAT gdyż nie są to wartości generowane przez działalność Wnioskodawcy podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT a mianowicie nie wynikają one ze sprzedaży towarów i usług, a z tytułu nabycia instrumentów finansowych. Tym samym zarówno uzyskany zysk jak i poniesiona strata przez Wnioskodawcę na przedmiotowych instrumentach nie będą stanowiły elementu kalkulacyjnego przy obliczaniu proporcji o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
W konsekwencji wyniki na instrumentach pochodnych nie będą podlegały dokumentowaniu fakturą VAT przez Wnioskodawcę gdyż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Należy ponadto zauważyć, że w myśl art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.
Z przywołanego przepisu wynika, iż w ewidencji sprzedaży winne być ujęte kwoty uzyskane wyniku sprzedaży podlegającej opodatkowaniu. Mając na uwadze, iż kwoty jakie Wnioskodawca uzyskał na instrumentach finansowych nie wynikają z dokonanej przez niego sprzedaży nie powinny one być wykazane w ewidencji sprzedaży. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zarówno zysk jak straty, generowane przez instrumenty pochodne nie powinny być dokumentowane fakturą VAT i nie powinny być ujmowane w rejestrze sprzedaży gdyż nie są to kwoty powstałe w wyniku działalności Wnioskodawcy podlegającej opodatkowaniu (sprzedaży).
W konsekwencji kwoty te nie powinny być uwzględniane przy obliczaniu proporcji o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym uzyskane wartości, zarówno dodatnie jak i ujemne, uzyskane z ww. instrumentów pochodnych nie będą miały wpływu na, ewentualną, wielkość korekty podatku naliczonego. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.