INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 kwietnia 2014 r. (data wpływu 17 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 9 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub do zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania w związku z realizacją działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007–2013 z zakresu małych projektów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie prawa do odliczenia lub do zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania w związku z realizacją działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007–2013 z zakresu małych projektów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 9 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.).
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (doprecyzowany w piśmie z 9 lipca 2014 r.): Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą – salon fryzjerski – opodatkowaną w formie ewidencji przychodów (ryczałt), nie jest podatnikiem podatku VAT. W zawiązku z tym nie prowadzi rejestrów VAT sprzedaży oraz zakupów i nie ma prawa do naliczania i odliczania podatku VAT. W ramach projektu działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007–2013 Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na zakup kolektorów słonecznych.
Celem przedsięwzięcia jest wykorzystanie energii pochodzącej z OZE w celu poprawienia warunków prowadzenia działalności gospodarczej czyli optymalizacja kosztów ogrzewania C.W.U. oraz wspomaganie ogrzewania pomieszczeń ZAKŁADU FRYZJERSKIEGO “xxx”. Realizacja operacji polegała na zainstalowaniu 4 kolektorów słonecznych, zasobnika buforowego, podwójnej grupy solarnej z separatorem i rotametrem, naczynia wzbiorczego oraz innego osprzętowania. Koszt zakupu niezbędnych elementów instalacji solarnej wynosi 25 000,00 zł brutto. Natomiast wszystkie prace związane z montażem instalacji Wnioskodawca wykonał we własnym zakresie.
Montaż wszystkich elementów instalacji solarnej został poprzedzony pracami, które pozwoliły na dostosowaniu budynku do właściwego zamontowania elementów instalacji zarówno w budynku, w tym w kotłowni, jak i na połaci dachowej. Wszystkie te prace zostały wykonane przez małżonka. Koszty związane z pracą własną zostały oszacowane na podstawie wniosku o przyznanie pomocy na kwotę 6 332,70 zł.
W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, nie składa deklaracji VAT-7. Prowadzona przez Wnioskodawcę sprzedaż zwolniona jest od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawca nie przekroczył łącznie w roku ubiegłym – 2013, ani obecnym – 2014 kwoty 150 000 złotych. Zakupy dokonane w związku z zakupem kolektorów słonecznych, na które Wnioskodawca pozyskał dofinansowanie, udokumentowane są fakturami VAT, w których Wnioskodawca wykazany jest jako nabywca. Zakupy te w żadnym zakresie nie są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
Inwestycja została zrealizowana od grudnia 2013 roku do kwietnia 2014 roku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia lub do zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania w związku z realizacją działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego prow na lata 2007–2013 z zakresu małych projektów?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa do odliczenia lub do zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania w związku z realizacją działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego prow na lata 2007– 2013 z zakresu małych projektów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu –z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – od dnia 1 stycznia 2014 r. – otrzymał następujące brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.
Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).
W myśl natomiast art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 40 lit. d) ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.
Z powyższych unormowań wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Wskazać w tym miejscu wypada, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł.
Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Należy również zauważyć, że w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U., poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4).
Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 tego rozporządzenia. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą – salon fryzjerski. Prowadzona przez Wnioskodawcę sprzedaż zwolniona jest od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawca nie przekroczył łącznie w roku ubiegłym – 2013, ani obecnym – 2014 kwoty 150 000 złotych.
W ramach projektu działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego prow na lata 2007– 2013 Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na zakup korektorów słonecznych. Celem przedsięwzięcia jest wykorzystanie energii pochodzącej z OZE w celu poprawienia warunków prowadzenia działalności gospodarczej czyli optymalizacja kosztów ogrzewania C.W.U. oraz wspomaganie ogrzewania pomieszczeń ZAKŁADU FRYZJERSKIEGO “xxx”. Realizacja operacji polegała na zainstalowaniu 4 kolektorów słonecznych, zasobnika buforowego, podwójnej grupy solarnej z separatorem i rotametrem, naczynia wzbiorczego oraz innego osprzętowania.
Zakupy dokonane w związku z zakupem kolektorów słonecznych, na które Wnioskodawca pozyskał dofinansowanie, udokumentowane są fakturami VAT, w których Wnioskodawca wykazany jest jako nabywca. Zakupy te w żadnym zakresie nie są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Inwestycja została zrealizowana od grudnia 2013 roku do kwietnia 2014 roku. Jak wskazano na wstępie, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, poprzez złożenie deklaracji VAT-7. Odnosząc przedstawiony stan prawny do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentującej nabycie towarów i usług związanych z realizacją opisanego zadania.
Przesłanką pozwalającą na taki wniosek jest brak związku dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych jak również fakt, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie ma więc możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.
Tym samym na tle przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy stwierdzić, że w stosunku do Wnioskodawcy nie będzie miała zastosowania regulacja prawna określona w art. 87 ust. 1 ustawy, a wiec Wnioskodawca nie ma prawa do otrzymania zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., gdyż środki wskazane we wniosku, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.
Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu stanu faktycznego, a w szczególności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.