INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2012r. (data wpływu 22 stycznia 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 marca 2013r.
(data wpływu 11 marca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT związanego z realizacją operacji pn.: „…” - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 stycznia 2013r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 5 marca 2013r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT związanego z realizacją operacji pn.: „…”.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Parafia złożyła wniosek o przyznanie pomocy Oś 4 Leader w ramach PROW 2007-2013 dla małych projektów pn.: „…”. Podstawa prawna realizacji projektu to rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277/1 z października 2005r.) Działanie tzw. „Małe projekty” jest współfinansowane z krajowych środków publicznych i środków pochodzących z EFRROW.
Operacja polegała na utworzeniu placu zabaw dla dzieci z urządzeniami zabawowymi i ławkami na trawiastym, ogrodzonym placu stanowiącym własność Parafii. Zakupiono różnorodne urządzenia zabawowe w tym m.in.: bujaki sprężynowe, huśtawki różnego rodzaju, domek zabawowy, równoważnie. W związku z realizacją ww. projektu Parafia dokonała zakupu towarów (poszczególnych elementów placu zabaw) i usługi montażowej. Wydatki poniesione na powyższe towary i usługi zostały udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Parafię. Parafia posiada osobowość prawną, zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 z późn. zm.).
Parafia nie jest płatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Efekty rzeczowe (tj. plac zabaw i jego elementy składowe) nie będą wykorzystywane do wykonywania żadnych czynności opodatkowanych, ponieważ prowadzona działalność nie jest działalnością generującą obrót opodatkowany podatkiem VAT, tzn. powstały w wyniku realizacji operacji plac zabaw jest bezpłatny i ogólnodostępny. W piśmie z dnia 5 marca 2013r.
Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT składający deklaracje VAT-7. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane wpisie z dnia 5 marca 2013r.): Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia lub zwrotu podatku VAT związanego z realizacją operacji pn. .: „…”?
Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie sformułowane wpisie z dnia 5 marca 2013r.): Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia lub zwrotu podatku VAT związanego z realizacją operacji pn.: „…”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny.
Należy jednak zauważyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy o VAT, zgodnie którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania). Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Przedmiotem operacji jest utworzenie placu zabaw dla dzieci z urządzeniami zabawowymi i ławkami na trawiastym, ogrodzonym placu stanowiącym własność Parafii.
Zakupiono różnorodne urządzenia zabawowe w tym m.in.: bujaki sprężynowe, huśtawki różnego rodzaju, domek zabawowy, równoważnie. W związku z realizacją ww. projektu Parafia (Wnioskodawca) dokonała zakupu towarów (poszczególnych elementów placu zabaw) i usługi montażowej. Wydatki poniesione na powyższe towary i usługi zostały udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Efekty rzeczowe (tj. plac zabaw i jego elementy składowe) nie będą wykorzystywane do wykonywania żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Powstały w wyniku realizacji operacji plac zabaw jest bezpłatny i ogólnodostępny. Jak wskazano na wstępie, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni” poprzez złożenie deklaracji VAT-7. Mając zatem na uwadze wskazane wyżej przepisy, w tym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, a zakupy towarów i usługi nie będą przez niego wykorzystywane do wykonywania czynności generujących podatek należny.
W świetle powyższego, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w związku z realizacją projektu pn.: „…”. Tym samym nie ma możliwości otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2013r., poz. 247), bowiem przepisy te przewidują możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.