INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2009r. (data wpływu 2 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 lutego 2010r.
(data wpływu 9 lutego 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 lutego 2010r. (data wpływu 9 lutego 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP4/443-1560/09/AZ z dnia 20 stycznia 2010r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca założył firmę (rozpoczęcie działalności 1 grudnia 2009r.), która będzie się zajmować przewozem osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca będzie świadczył usługi wyłącznie na rzecz firm, a więc przedsiębiorstw, nie dla osób fizycznych. Planuje podpisać umowy z firmami i organizacjami, które chcą dowozić osoby niepełnosprawne do swoich ośrodków, na różne zajęcia, obozy itp. Wnioskodawca jest przekonany, że nie przekroczy limitu uprawniającego go do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT (sprzedaż opodatkowana na 2009r. 50.000,00 PLN liczona proporcjonalnie).
Sprzedaż miesięczna ani w roku 2009, ani w 2010 nie przekroczy 3.000,00 PLN. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca musi się rejestrować jako podatnik czynny VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli w grudniu 2009 roku jego sprzedaż nie przekroczy kwoty 4.246,69 PLN (50.000,00 / 365 dni w roku x 31 dni grudnia), natomiast w 2010 roku sprzedaż nie przekroczy 50.000,00 (przy zachowaniu niezmienionego limitu na rok 2010) nie jest on zobowiązany do rejestrowania się jako podatnik VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Podatnikami podatku VAT, stosownie do art. 15 ust. 1, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Z kolei ust. 3 powołanego wyżej przepisu stanowi, iż podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W myśl art. 96 ust. 4 ww. ustawy naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.
Natomiast zgodnie, z art. 96 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy o VAT, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009r. zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Stosownie do art. 113 ust. 9, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Natomiast, zgodnie z art. 113 ust. 10, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty.
Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca założył firmę (rozpoczęcie działalności 1 grudnia 2009r.), która będzie się zajmować przewozem osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca będzie świadczył usługi wyłącznie na rzecz firm, a więc przedsiębiorstw, nie dla osób fizycznych. Wnioskodawca planuje podpisać umowy z firmami i organizacjami, które chcą dowozić osoby niepełnosprawne do swoich ośrodków, na różne zajęcia, obozy itp.
Wnioskodawca jest przekonany, że nie przekroczy limitu uprawniającego go do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT (sprzedaż opodatkowana na 2009r. 50.000,00 PLN liczona proporcjonalnie). Sprzedaż miesięczna ani w roku 2009, ani w 2010 nie przekroczy 3.000,00 PLN. Ponieważ w grudniu 2009r. wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 3000 zł, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca w 2009r. nie utracił prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, bowiem w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 50.000 zł (50.000,00 / 365 dni w roku x 31 dni grudnia).
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 215, poz. 1666) z dniem 1 stycznia 2011r. wchodzi w życie przepis art. 1 pkt 2 tej ustawy, zgodnie z którym art. 113 ust. 1 ustawy o VAT otrzymuje brzmienie „zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku”. Natomiast, dla 2010r. kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT przyjmuje się w wysokości 100 000 zł (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług).
W myśl art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 1 grudnia 2009r. nie miał obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny w 2009r., bowiem wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 50.000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym. W związku z powyższym od 1 stycznia 2010 roku Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca będzie mógł korzystać w 2010r. ze zwolnienia podmiotowego do momentu przekroczenia kwoty obrotu w wysokości 100 000 zł, a tym samym, biorąc pod uwagę przewidywane przez Wnioskodawcę obroty z prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie zobowiązany do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, uznać należy za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto tut. organ zaznacza, iż nie oceniał prawidłowości wskazanego przez Wnioskodawcę wyliczenia. Jednocześnie tut.
Organ informuje, iż w zakresie obowiązku zakupu kasy fiskalnej zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.