INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2010 r. (data wpływu 3 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia dokonanej korekty podatku VAT – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia dokonanej korekty podatku VAT.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka cywilna jest podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej głównie usługi pośrednictwa finansowego, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, tj. czynności w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednakże w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje także czynności opodatkowane, w związku z wykonywaniem których przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego (refaktury kosztów reklamy opodatkowane stawką 22%).
Spółka odlicza taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Proporcję tę ustalono jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności w związku, z którymi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku, z którymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W trakcie roku firma stosuje proporcję obliczoną dla poprzedniego roku tzw. proporcję wstępną.
Po zakończeniu roku jest ustalana proporcja ostateczna oraz sprawdzana konieczność dokonania korekty podatku naliczonego. Proporcja w poprzednich latach kształtowała się w następujący sposób: za 2006 rok wynosiła 1%- proporcja zastosowana 0%, za 2007 rok wynosiła 1%- proporcja zastosowana 0% za 2008 rok wynosiła 2% -proporcja zastosowana 0% za 2009 rok wynosiła 3%. W dniu xx października 2007 r. Spółka zakupiła nieruchomość (z założeniem wykorzystywania jej tylko i wyłącznie na własne potrzeby) oraz w okresie do xx sierpnia 2008 r. dokonała gruntownego remontu zakupionej nieruchomości.
W związku z tym, iż uznano, że zakupiona nieruchomość będzie tylko wykorzystywana przy sprzedaży zwolnionej z VAT nie dokonano odliczenia podatku naliczonego z faktur za remont. Do wartości początkowej nieruchomości przyjęto wartość nieruchomości z aktu notarialnego, odsetki od kredytu inwestycyjnego (otrzymanego na zakup nieruchomości) zapłacone do dnia przekazania do używania nieruchomości tj. do dnia xx sierpnia 2008 r. oraz poniesione nakłady na remont (kwota netto wykazana w fakturze zakupu łącznie z nieodliczonym podatkiem VAT).
Po dniu xx sierpnia 2008 r. firma nie ponosiła już żadnych wydatków na remont nieruchomości zdecydowała natomiast o wynajęciu części pomieszczeń w zakupionej nieruchomości. Dnia xx września 2009 r. wystawiono pierwszą fakturę za wynajem. Środki trwałe (w sytuacji, gdy Spółka nie jest w stanie ich przypisać tylko do sprzedaży zwolnionej lub opodatkowanej) zakupione przez firmę wprowadzane są do ewidencji wartością netto z faktury zakupu, natomiast podatek VAT zawarty w fakturze zwiększa koszt uzyskania przychodu (kolumna 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów).
Od grudnia 2009 roku firma świadczy również usługi pośrednictwa przy zawieraniu umów leasingowych, które to usługi są opodatkowane stawką 22%. Za rok 2009 nie dokonano korekty podatku naliczonego od pozostałych nabyć oraz od nabycia środków trwałych, ponieważ różnica między proporcją wstępną a proporcją ostateczną za ten rok podatkowy nie przekraczała 2 punktów procentowych. W związku z powyższym zadano następujące pytania w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia dokonanej korekty podatku VAT.
Czy Spółka postąpi prawidłowo księgując kwotę korekty VAT w miesiącu lutym w podatku dochodowym w pozostałe przychody nie zmieniając wartości środka trwałego o kwotę korekty VAT (zakładając, że proporcja wstępna wynosiła 2% - zastosowana 0%, a proporcja ostateczna wynosiła 5%)? Czy Spółka postąpi prawidłowo księgując kwotę korekty VAT w miesiącu lutym w podatku dochodowym w pozostałe koszty nie zmieniając wartości środka trwałego o kwotę korekty VAT (zakładając, że proporcja wstępna wynosiła 5% - zastosowana 0%, a proporcja ostateczna wynosiła 2%)?
Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym będzie księgowanie ww. kwoty korekty w miesiącu lutym w podatku dochodowym w pozostałe przychody nie zmieniając wartości środka trwałego o kwotę korekty VAT (zakładając, że proporcja wstępna wynosiła 2% - zastosowana 0%, a proporcja ostateczna wynosiła 5%) oraz, że prawidłowym będzie księgowanie ww. kwoty korekty w miesiącu lutym w podatku dochodowym w pozostałe koszty, nie zmieniając wartości środka trwałego o kwotę korekty VAT (zakładając, że proporcja wstępna wynosiła 5%, a proporcja ostateczna wynosiła 2% - zastosowana 0%).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 7f lit. a) tej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również kwota podatku od towarów i usług nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Natomiast stosownie do treści art. 14 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów. Przepisami tymi są przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 99 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony: jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
W świetle wyżej powołanego przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionych informacji stwierdzić należy, że kwota podatku od towarów i usług powodująca zwiększenie podatku naliczonego podlegającego odliczeniu stanowi przychód z działalności gospodarczej, który winien być zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w miesiącu lutym. Ponadto, kwota podatku od towarów i usług powodująca zmniejszenie podatku naliczonego podlegającego odliczeniu stanowi koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, który winien być zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w miesiącu lutym.
W obu przypadkach nie należy zmieniać wartości początkowej środka trwałego o kwotę korekty podatku VAT. Zatem prawidłowo jest stanowisko Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. wartości początkowej środków trwałych) wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 27 maja 2010 r. nr ILPB1/415-267/10-2/AG, natomiast w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 27 maja 2010 r. nr ILPP1/443-239/10-2/BD.
Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla poszczególnych wspólników Spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła spółka cywilna, która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.
Mając powyższe na uwadze informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich wspólników możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne – wspólników. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.