INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: Ustawa PIT). Wnioskodawca pełni rolę wspólnika spółki jawnej.
Spółka ta powstała w wyniku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę jawną. Przy przekształceniu doszło do umorzenia akcji spółki komandytowo-akcyjnej, przy czym akcje posiadane przez Wnioskodawcę nie zostały umorzone. Umorzenie akcji spółki komandytowo-akcyjnej nastąpiło w sposób, o którym mowa w art. 360 § 2 pk 3 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej: KSH), tj. bez jakichkolwiek świadczeń na rzecz akcjonariusza, z wyjątkiem przyznania mu świadectw użytkowych.
W zamian za umarzane akcje podmiot, którego akcje zostały umorzone (Podmiot Trzeci) otrzymał świadectwa użytkowe, o których mowa w art. 361 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 KSH, a zmiana statutu z tym związana została zarejestrowana przez sąd rejestrowy. Zgodnie z umową spółki jawnej uprawnienia posiadacza świadectw użytkowych do udziału w zysku zostały po przekształceniu zachowane. W rezultacie, po przekształceniu wspólnicy spółki przekształconej (w tym Wnioskodawca), jak i Podmiot Trzeci są uprawnieni do udziału w zyskach spółki w proporcjach odpowiadających ich udziałom w zyskach w spółce komandytowo-akcyjnej przed jej przekształceniem.
Zgodnie bowiem z umową spółki jawnej (spółki przekształconej), kwota zysku przeznaczona do podziału pomiędzy wspólników spółki przekształconej jest odpowiednio pomniejszona o kwotę zysku przypadającą na podmiot uprawniony do uczestniczenia w zysku spółki z tytułu posiadanych świadectw użytkowych, wydanych przez spółkę przekształcaną i zachowanych w spółce jawnej zgodnie z zasadą kontynuacji. Tak więc zgodnie z tą zasadą, wyrażoną w art. 553 § 1 KSH, prawa wynikające z akcji i świadectw użytkowych zachowały swój byt prawny i Podmiot Trzeci posiada uprawnienie do udziału w zyskach spółki jawnej (spółki przekształconej).
Treść umowy spółki jawnej określa procentowy udział w zysku poszczególnych wspólników oraz podmiotu posiadającego prawo do udziału w jej zysku, wynikające z posiadania świadectw użytkowych, wydanych z zamian za umorzenie akcji spółki przekształcanej (spółki komandytowo-akcyjnej). Suma procentowych udziałów w zysku spółki jawnej wszystkich wspólników i podmiotu posiadającego prawo do udziału w zysku wynikające z posiadania świadectw użytkowych wynosi 100%.
Zapisy umowy spółki jawnej (spółki przekształconej) stanowią, iż odpowiedni procent udziału w zyskach przypada na poszczególnych wspólników oraz wskazane jest, że na podmiot X, z tytułu posiadanych przez niego określonej ilości świadectw użytkowych na okaziciela, wydanych przez spółkę przekształcaną i zachowanych w spółce zgodnie z zasadą kontynuacji, przypada określony % zysków spółki. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. W jaki sposób Wnioskodawca, jako wspólnik spółki jawnej, powstałej w wyniku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej, powinien kalkulować przychody z udziału w spółce jawnej?
Zdaniem Wnioskodawcy, po przekształceniu Spółki w spółkę jawną Wnioskodawca, kalkulując przypadający na Zainteresowanego udział w zysku w spółce jawnej, o którym mowa w art. 8 Ustawy PIT, powinien uwzględnić fakt, że zgodnie z umową spółki część zysku w spółce jawnej będzie przypadała na Podmiot Trzeci, jako podmiot uprawniony do udziału w zyskach tej spółki, w związku z posiadaniem świadectw użytkowych wyemitowanych przed przekształceniem, przez spółkę komandytowo-akcyjną.
Ustalając pod kątem art. 8 Ustawy PIT poziom „prawa do udziału w zysku” przypadającego na Wnioskodawcę, należy zatem uwzględniać nie tylko zysk przypadający na wspólników, w tym Wnioskodawcę, ale również zysk przypadający na Podmiot Trzeci. W pierwszej kolejności Wnioskodawca zwraca uwagę, że w świetle przepisu art. 125 KSH spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.
W myśl art. 126 § 1 pkt 2 KSH, w zakresie nieuregulowanym w przepisach działu IV KSH (tj. odnoszącego się bezpośrednio do spółki komandytowo-akcyjnej), do spółki tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej − poza kwestiami enumeratywnie wymienionymi w art. 125 § 1 pkt 1, tj. w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy, zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy. W związku z tym, zarówno do zagadnień związanych z akcjami, jak też świadectwami użytkowymi, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy dotyczące spółki akcyjnej.
W świetle przepisu art. 361 § 1 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 KSH, statut spółki komandytowo-akcyjnej (SKA) może przewidywać, że w zamian za akcje umorzone spółka wydaje świadectwa użytkowe bez określonej wartości nominalnej. Świadectwa użytkowe mogą być imienne lub na okaziciela. W świetle § 2 i 3 art. 361 KSH (znajdującego zastosowanie do SKA w konsekwencji odwołania z art. 126 § 1 pkt 2 KSH), jeżeli statut nie stanowi inaczej, świadectwa użytkowe uczestniczą na równi z akcjami w dywidendzie oraz w nadwyżce majątku spółki pozostałej po pokryciu wartości nominalnej akcji.
Uprawniony ze świadectw użytkowych (podobnie jak akcjonariusz) może uczestniczyć w zysku spółki jedynie poprzez wypłatę na jego rzecz dywidendy. Istota świadectw użytkowych powoduje, że kalkulując prawo do udziału w zysku spółki komandytowo-akcyjnej, należy uwzględniać zysk przypadający nie tylko na komplementariusza i akcjonariuszy, ale również udział w zyskach przypisany do świadectw użytkowych, czyli w analizowanej sytuacji zysk przypadający na Podmiot Trzeci jako posiadacza świadectw użytkowych.
W doktrynie powszechnie wskazuje się, że w przypadku wydania przez spółkę świadectw użytkowych, uprawnienie do udziału w zysku przysługuje obok wspólników spółki (zarówno komplementariuszy jak i akcjonariuszy) również podmiotom uprawnionym z tychże świadectw. Zysk jest zatem dzielony pomiędzy wspólników (komplementariusza oraz akcjonariuszy) oraz uprawnionych ze świadectw użytkowych. Z uwagi na istotę instytucji świadectw użytkowych, nie powinno budzić najmniejszych wątpliwości, że poziom zysków przypisany do świadectw użytkowych ma automatycznie przełożenie na udział w zysku wspólników, w tym w szczególności komplementariusza.
Z uwagi bowiem na fakt, iż uprawnieni ze świadectw użytkowych, co do zasady, uczestniczą w zysku spółki komandytowo-akcyjnej na równi z akcjonariuszami i komplementariuszem, należy przyjąć, iż zysk przypadający na wspólników spółki komandytowo-akcyjnej (komplementariuszy i akcjonariuszy) powinien być ustalony jako różnica pomiędzy całkowitym zyskiem spółki, a częścią zysku przypadającą na uprawnionych ze świadectw użytkowych. Jak zostało wskazane, w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym doszło do przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej (Spółki) w spółkę jawną.
Z uwagi na wyrażoną w art. 553 § 1 KSH i powszechnie akceptowaną w doktrynie prawa zasadę kontynuacji praw, Podmiot Trzeci jako posiadacz świadectw użytkowych wyemitowanych przed przekształceniem przez Spółkę, w oparciu o art. 361 § 1 KSH także po przekształceniu Spółki w spółkę jawną utrzymał prawo do uczestnictwa w zyskach spółki jawnej w wysokości wynikającej z umowy tej spółki. Uprawnionymi do części zysków spółki jawnej są zatem obecnie wspólnicy spółki jawnej oraz Podmiot Trzeci, tj. łączne prawo do udziału w zysku wszystkich wspólników i Podmiotu Trzeciego wynosi 100%.
Wnioskodawca, jako wspólnik spółki, będzie zatem zobowiązany do opodatkowywania części dochodów generowanych z działalności tej spółki w oparciu o zasady, o których mowa w art. 8 Ustawy PIT, czyli proporcjonalnie do „prawa do udziału w zysku”. Ustalając pod kątem art. 8 Ustawy PIT poziom „prawa do udziału w zysku” przypadającego na Wnioskodawcę, należy przy tym uwzględniać nie tylko zysk przypadający na wspólników, ale również zysk przypadający na Podmiot Trzeci.
W ocenie Wnioskodawcy, ustalając „udział w zyskach” spółki jawnej, o którym mowa w art. 8 Ustawy PIT, nie można abstrahować od faktu, iż część zysków będzie przypisana Podmiotowi Trzeciemu, jako podmiotowi, który objął wyemitowane przez Spółkę przed przekształceniem świadectwa użytkowe. Poziom udziałów w zyskach przysługujący Podmiotowi Trzeciemu będzie miał zatem bezpośredni wpływ na poziom zysków przysługujący Wnioskodawcy jako wspólnikowi tej spółki.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kalkulując przypadający na Zainteresowanego udział w zysku w spółce jawnej, o którym mowa w art. 8 Ustawy PIT, powinien uwzględnić fakt, że zgodnie z umową spółki część zysku w spółce będzie przypadała na Podmiot Trzeci jako podmiot uprawniony do udziału w zyskach spółki jawnej w związku z posiadaniem świadectw użytkowych wyemitowanych przed przekształceniem przez spółkę komandytowo-akcyjną.
Ustalając pod kątem art. 8 Ustawy PIT „poziom „prawa do udziału w zysku” przypadającego na Wnioskodawcę, należy zatem uwzględniać nie tylko zysk przypadający na poszczególnych wspólników, w tym Wnioskodawcę, ale również zysk przypadający na Podmiot Trzeci. Nie sposób zgodzić się z poglądem przeciwnym, tj. że łączne prawa do udziału w zysku w odniesieniu do wszystkich wspólników spółki jawnej (tj. z wyłączeniem Podmiotu Trzeciego) winno wynosić 100%. Naturalną konsekwencją faktu, iż prawo do udziału w zyskach przysługuje również podmiotom niebędącym wspólnikami jest to, że łączna wartość zysku przypadająca na wspólników jest mniejsza od 100% zysku.
Nie może zatem, w przedstawionej sytuacji, na wspólników przypadać 100% zysków, bowiem tym samym spółka byłaby zobowiązana do wypłaty wszelkim uprawnionym zysku w kwocie przekraczającej jego wartość − co oczywiście należy uznać za niemożliwe. Kluczową kwestią jest zatem to, iż zgodnie z przepisami KSH możliwa jest sytuacja, w której oprócz wspólników spółki do udziału w jej zyskach uprawnione będą także inne, niebędące wspólnikami podmioty. Potwierdzeniem takiej możliwości jest istniejąca już spółka jawna oraz jej umowa spółki przewidująca prawo do udziału w zysku podmiotom niebędącym wspólnikami.
Co istotne, wspomniana spółka została zarejestrowana przez sąd rejestrowy, co stanowi potwierdzenie zgodności z prawem treści jej umowy spółki.
Przyjęcie innego stanowiska prowadziłoby w szczególności do dwóch zupełnie nieakceptowalnych konsekwencji: powstania zobowiązania spółki jawnej do wypłaty zysku wszystkim uprawnionym (wspólnikom oraz „nie-wspólnikom”) w łącznej kwocie przewyższającej wartość zysku; opodatkowania przez wspólników dochodu, który nie jest im należny i nigdy nie będzie im wypłacony (co jest sprzeczne z założeniem opodatkowania dochodu rozumianego jako przysporzenie majątkowe); podwójne opodatkowanie tego samego dochodu przez wspólników oraz przez nie-wspólników (łączny dochód wspólników i nie-wspólników ustalony w ten sposób będzie przewyższał poziom dochodu spółki jawnej − co jest skutkiem trudnym do zaakceptowania); potwierdza to wydana przez Ministra Finansów interpretacja indywidualna z dnia 26 czerwca 2013 r. nr ILPB4/423-98/13-4/MC, w ramach której to potwierdzono, iż dochody uzyskiwane przez Podmiot Trzeci z tytułu należnej mu części zysków spółki jawnej będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Stosownie do art. 22 § 1 ww. ustawy, spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej, która powstała w wyniku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej.
Przy przekształceniu doszło do umorzenia akcji spółki komandytowo-akcyjnej, przy czym akcje posiadane przez Wnioskodawcę nie zostały umorzone. W zamian za umarzane akcje podmiot, którego akcje zostały umorzone (Podmiot Trzeci) otrzymał świadectwa użytkowe, o których mowa w art. 361 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 KSH, a zmiana statutu z tym związana została zarejestrowana przez sąd rejestrowy. Po przekształceniu wspólnicy spółki przekształconej (w tym Wnioskodawca), jak i Podmiot Trzeci są uprawnieni do udziału w zyskach spółki w proporcjach odpowiadających ich udziałom w zyskach w spółce komandytowo-akcyjnej przed jej przekształceniem.
Treść umowy spółki jawnej określa procentowy udział w zysku poszczególnych wspólników oraz podmiotu posiadającego prawo do udziału w jej zysku, wynikające z posiadania świadectw użytkowych, wydanych z zamian za umorzenie akcji spółki przekształcanej (spółki komandytowo-akcyjnej). Suma procentowych udziałów w zysku spółki jawnej wszystkich wspólników i podmiotu posiadającego prawo do udziału w zysku wynikające z posiadania świadectw użytkowych wynosi 100%. W myśl art. 51 Kodeksu spółek handlowych, każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.
Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach. W związku z tym, że spółka jawna nie posiada osobowości prawnej, dochody takiej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki jawnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, jeżeli wspólnik spółki jawnej jest osobą fizyczną, to do jego opodatkowania mają zastosowanie przepisy art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
W myśl art. 8 ust. 2 cyt. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Podział przychodów, kosztów i innych odliczeń w spółce osobowej następuje – co do zasady – według wniesionych do spółki wkładów. Jednak umowa spółki osobowej może określić prawo do udziału w zysku w inny sposób niż wynikający z parytetu wniesionych wkładów.
Wówczas proporcję, o której mowa w art. 8 powołanej ustawy, powinno ustalać się w stosunku do przysługującego wspólnikowi będącemu osobą fizyczną udziału w zysku, określonemu w umowie spółki. Omawiane przepisy przewidują przy tym ściśle określony sposób przypisywania przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną jej wspólnikom będącym podatnikami podatków dochodowych. Kryterium, w oparciu o które ustala się wartość przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, jakie należy przypisać poszczególnym wspólnikom tej spółki, jest prawo wspólników do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną.
Należy przy tym podkreślić, że prawo do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną jest kategorią funkcjonującą na gruncie Kodeksu spółek handlowych, ściśle związaną z posiadaniem statusu wspólnika takiej spółki. Udział w zyskach spółki niebędącej osobą prawną określa poziom uczestnictwa wspólnika tej spółki w ewentualnym zysku spółki przeznaczonym do podziału. Łączny udział w zyskach spółki niebędącej osobą prawną wszystkich jej wspólników wynosi 100%.
Należy przy tym podkreślić, że wprowadzenie do regulacji art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kryterium „prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną” służy zapewnieniu sposobu odpowiedniego „przypisywania” pełni skutków podatkowych zdarzeń gospodarczych mających miejsce w transparentnej podatkowo spółce niebędącej osobą prawną jej wspólnikom będącym podatnikami podatków dochodowych (tj. przypisywania odpowiedniej części skutków podatkowych tych zdarzeń poszczególnym wspólnikom).
I tak, ocena skutków podatkowych zdarzeń gospodarczych związanych z działalnością spółki niebędącej osobą prawną po stronie przychodów wspólnika takiej spółki będącego podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych powinna obejmować ocenę możliwości uznania przysporzeń spółki za przychody wspólnika na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku wspólników będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych ustalone w powyższy sposób – tj. z uwzględnieniem ogólnych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i proporcji wynikającej z posiadanego przez wspólnika prawa do udziału w zysku spółki niebędacej osobą prawną – przychody podatnika podatku dochodowego z udziału w spółce niebędącej osobą prawną powinny być przez niego uwzględniane na bieżąco przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy, a następnie – dla potrzeb rozliczenia rocznego podatku.
Innymi słowy, konstruując normę art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i posługując się kryterium „prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną”, ustawodawca stworzył zasadę prowadzenia rozliczeń podatkowych związanych z samym faktem uczestnictwa w spółce niebędącej osobą prawną (bycia wspólnikiem takiej spółki). Ustawodawca nie uzależnił przy tym poziomu obciążeń podatkowych wynikających z udziału podatnika w spółce niebędącej osobą prawną od wartości rzeczywiście uzyskiwanych przez podatnika zysków z takiej spółki.
W szczególności, nie wprowadził regulacji, które modyfikowałyby omówione powyżej zasady ustalania przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną w przypadku istnienia innych niż udział w takiej spółce tytułów prawnych uprawniających podmioty do uzyskiwania rzeczywistej części zysków spółki. Odnosząc powyższe regulacje prawne do analizowanego zdarzenia przyszłego, nie można uznać, że posiadanie przez podmioty niebędące wspólnikami spółki jawnej (Podmioty Trzecie) świadectw użytkowych uprawniających ich do uzyskiwania udziału w zysku spółki jawnej ma wpływ na rozliczenia podatkowe Wnioskodawcy jako wspólnika spółki jawnej.
Podmioty posiadające ww. świadectwa użytkowe nie są wspólnikami spółki jawnej – nie mają udziału w spółce jawnej ani prawa do udziału w zysku tej spółki w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, fakt istnienia przedmiotowych świadectw użytkowych nie ma wpływu na wynikający z umowy spółki udział Wnioskodawcy jako wspólnika spółki jawnej w zysku tej spółki w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Łączny udział Wnioskodawcy i pozostałych wspólników spółki jawnej w zyskach tej spółki powinien bowiem wynosić 100%, niezależnie od faktu istnienia opisanych świadectw użytkowych.
Powyższe potwierdzają również przepisy Kodeksu spółek handlowych. I tak, zgodnie z art. 361 § 3 tej ustawy, uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją i nie przysługują mu żadne prawa udziałowe, z wyjątkiem uprawnień określonych w § 2. Zatem z powyższej regulacji wynika, że świadectwa użytkowe inkorporują wyłącznie wierzytelności, o których mowa w art. 361 (dywidenda, kwoty likwidacyjne) i nie mogą inkorporować uprawnień korporacyjnych (organizacyjnych).
W związku z tym, dla prawidłowego ustalenia przychodów Wnioskodawcy z tytułu uczestnictwa w spółce jawnej nie należy ustalać części przychodu wygenerowanego przez spółkę jawną proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku tej spółki przysługującego Podmiotom Trzecim (tj. podmiotom niebędącym wspólnikami spółki jawnej). Ustawodawca nie przewidział bowiem zasad ustalania przychodu wspólnika spółki jawnej z udziału w tej spółce poprzez „wykluczenie” z ogólnej wartości przysporzeń (przychodów) generowanych przez spółkę jawną części przychodów, jakie należy przypisać innym niż ten wspólnik podmiotom.
Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym przychodami Wnioskodawcy z udziału w spółce jawnej powstałej w wyniku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej są przysporzenia tej spółki, spełniające przesłanki określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w części ustalonej proporcją, o której mowa w art. 8 ust. 1 tej ustawy, tj. proporcjonalnie do wynikającego z bycia wspólnikiem spółki jawnej prawa Wnioskodawcy do udziału w zysku tej spółki. Przy czym, łączne prawo do udziału w zysku w odniesieniu do wszystkich wspólników spółki jawnej (tj. z wyłączeniem Podmiotów Trzecich) winno wynosić 100%.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.