INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2009 r. (data wpływu 6 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 28 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 22 października 1990 r. zawiązano spółkę cywilną pomiędzy Panem R…, Panią B… i Panem R…, pod nazwą T….. s.c.
W dniu 7 lutego 2001 r. Pani B dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - działalności gospodarczej w ramach T… s.c., a pozostali wspólnicy dokonali tej samej czynności w dniach 7 lutego 2001 r. i 7 stycznia 2009 r. W dniu 5 stycznia 2009 r. na podstawie art. 9a ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W… pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2009 r. 19% liniowym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w poprzednich latach Wnioskodawczyni rozliczała się z podatku dochodowego na zasadach ogólnych).
W dniu 30 stycznia 2009 r. została rozwiązana umowa spółki cywilnej, pomiędzy Panem R…, Panią B… i Panem R… na podstawie zgodnych oświadczeń w umowie rozwiązującej. W dniu 2 lutego 2009 r. nastąpiło wykreślenie z ww. ewidencji działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, jako przedsiębiorcy w ramach spółki cywilnej – sklep ogrodniczo-zaopatrzeniowy. Przed rozwiązaniem ww. spółki cywilnej, w dniu 16 stycznia 2009 r. nastąpiła sprzedaż lokalu stanowiącego majątek wspólny spółki cywilnej, zaś środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży podzielono między wspólników.
Powstały w ten sposób dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej (w części przypadającej na Wnioskodawczynię), w związku ze złożeniem ww. oświadczenia z dnia 5 stycznia 2009 r., został przez Wnioskodawczynię opodatkowany 19% liniowym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30c ww. ustawy. Wnioskodawczyni informuje, że lokal stanowiący majątek wspólny spółki cywilnej, sprzedany w dniu 16 stycznia 2009 r., był lokalem użytkowym, składającym się z sali sprzedażnej z wiatrołapem, zaplecza oraz wc, o łącznej powierzchni użytkowej 109,77 m2. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy opodatkowanie dochodów pochodzących z podziału środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zbycia majątku wspólnego wspólników w ramach spółki cywilnej (w ramach której prowadzono pozarolniczą działalność gospodarczą), dokonanego przed jej rozwiązaniem 19% liniowym podatkiem dochodowym, w świetle przytoczonego stanu faktycznego jest zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, jedynym warunkiem objęcia dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym 19% liniowym podatkiem dochodowym, określonym w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest „złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia danego roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli dana osoba rozpoczyna działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego – najpóźniej w dniu uzyskania przez nią pierwszego przychodu”.
Wyżej wskazana ustawa nie wprowadza żadnych innych ograniczeń, na przykład czasowych, które mogłyby mieć zastosowanie w przytoczonym stanie faktycznym. Przepisy odnoszące się do poruszonej kwestii są jasne i nie budzą wątpliwości co do ich interpretacji. W związku z powyższym należy przyjąć, że opodatkowanie przez Wnioskodawczynię dochodu uzyskanego w wyniku zbycia mienia spółki cywilnej (stanowiącego współwłasność wspólników w ramach spółki cywilnej) podatkiem liniowym (określonym w art. 9a ust. 2 ww. ustawy), a nie podatkiem progresywnym na zasadach ogólnych, nie stanowi jakiegokolwiek naruszenia prawa podatkowego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczynię w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza. Treść art. 14 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Natomiast stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych w działalności.
Zgodnie z art. 14 ust. 2c ww. ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Należy zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 ww. ustawy nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej. Zatem w myśl powyższego, odpłatne zbycie lokalu wykorzystywanego w działalności stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podmiotu, który faktycznie przedmiotowy lokal wykorzystywał do celów działalności gospodarczej.
Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia lokalu decydujące znaczenie ma przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania. Jeżeli zatem sprzedany lokal był wykorzystywany w ramach prowadzonej spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej i ma charakter użytkowy (niemieszkalny), to jego sprzedaż będzie stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
Zgodnie z dokonanym przez Wnioskodawczynię wyborem opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej 19% stawką podatku na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody pochodzące z podziału środków pieniężnych uzyskanych w wyniku zbycia lokalu użytkowego stanowiącego majątek wspólny wspólników w ramach spółki cywilnej będą opodatkowane według tej stawki. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.